ค้นหานิยาย

นิยาย

ระบบแก้ไขชาติกำเนิด ฉู่หยุน ชายหนุ่มผู้ข้ามมิติมายังโลกแห่งผู้ฝึกตน กลับต้องมาเจอกับฉากเปิดตัวสุดบรรลัย ถูกคนในนิกายระดับสูงใส่ร้ายป้ายสี ถูกแสงจันทร์ในดวงใจ หักหลัง และโดนศัตรูคู่อาฆาตวางกับดัก เรียกว่าซวยฉิบหายวายวอดขั้นสุด! แต่ในวินาทีชี้เป็นชี้ตาย เขากลับปลุก "ระบบแก้ไขชาติกำเนิด" ขึ้นมาได้สำเร็จ และจัดการแก้ไขประวัติของตัวเองให้กลายเป็นองค์ชายเก้าแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยผู้สาบสูญไปนานหลายปี ในวินาทีที่ตะเกียงวิญญาณของเขาสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง มันได้สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งราชวงศ์ต้าเซี่ย! จักรพรรดิต้าเซี่ย: "ระบุตำแหน่งของลูกข้าบัดเดี๋ยวนี้! เร็วเข้า!!" ขณะที่กำลังจะถูกนิกายตัดสินโทษ เหล่ายอดฝีมือจากราชวงศ์และลุงแท้ๆ ผู้มีสมญานามว่า "อสุราจอมมาร" ก็ได้ฉีกมิติปรากฏกายขึ้นมาพร้อมกันด้วยเพลิงโทสะที่ลุกท่วมฟ้า: "ไอ้พวกมดปลวก! กล้าดียังไงมาแตะต้องหลานข้า?!" ............ ฉู่หยุน: "ไอ้พวกกระจอกเอ๊ย ออกมาห้าว ก็ต้องดูด้วยว่าพ่อกูเป็นใคร!" ระดับพลัง (ภาษาไทย) ระดับลมปราณก่อตั้ง ระดับหลอมรวมปราณ ระดับรวบรวมปราณ ระดับเปลี่ยนสภาพลมปราณ ระดับแก่นทองคำ ระดับวิญญาณแรกกำเนิด ระดับทลายมิติ ระดับนิพพาน ระดับจอมปราชญ์ ระดับเทวะสวรรค์ (เทียนจุน) ระดับจอมราชันย์ ระดับราชันย์ ระดับนักบุญ ระดับราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ ระดับอมตะ ระดับสวรรค์ดับสูญ ระดับนิจนิรันดร์ ระดับกึ่งจักรพรรดิ ระดับจักรพรรดิ  

นิยาย

แดนสังสารวัฏ ฉุดกระชากอีกาทองคำแห่งมหาสุริยัน "มู่หยาง วันคืนอันแสนสุขของเจ้าในฐานะผู้ทำสัญญาแห่งแดนสังสารวัฏจบลงแล้ว! จงส่งมอบแก่นแท้แห่งโลกมาเสียดีๆ!" ภายในวิหารที่สลักเสลาไปด้วยลวดลายมหาสุริยันและแสงสว่างนานาประการ เหล่าผู้ทำสัญญาต่างทอดสายตามองไปยังร่างที่ยืนตระหง่านอยู่บนบัลลังก์เทพ และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขึงขังอันแฝงไปด้วยการคุกคาม "ข้าไม่ได้ต้องการให้เป็นเช่นนี้ เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องรนหาเรื่องใส่ตัวด้วย" มู่หยางทอดถอนใจ ใบหน้าของเขาราบเรียบไร้ซึ่งความยินดีหรือโศกเศร้า ทว่าแววตาที่เจือไปด้วยความเวทนากลับทำเอาทุกคนถึงกับผงะ 【 คำเตือน: ท่านได้ก้าวล่วงเข้าสู่วิหารแห่ง "อีกาทองคำฉุดกระชากมหาสุริยัน" และกำลังจะเผชิญหน้ากับปฐมบทแห่งสุริยันโลหิต แสงสว่างแห่งซีหยาง และจอมเทพมู่หยาง 】 【 คำแนะนำ: การเลิกขัดขืนและอ้อนวอนขอความเมตตา สามารถเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของท่านได้! 】 "ดวงตะวันมิอาจลอยเด่นขึ้นด้วยคำวิงวอนของผู้ใด และแสงสว่างก็มิอาจสาดส่องตามความปรารถนาของใคร ทว่า... ตัวข้านั้นได้กลายเป็นเทพไปเสียแล้ว"  

นิยาย

มาร์เวล ฉันกลายเป็นบรรพบุรุษด้วยการบูชายัญ ฉันอยู่ในจักรวาลของเกวน สไปเดอร์แมน โดยปลอมตัวเป็นปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เขาไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการเป็นสไปเดอร์แมนเท่านั้น แต่เขายังได้รับบทที่จะถูกสังเวยอีกด้วย... ปีเตอร์ตกอยู่ในความตื่นตระหนก โชคดีที่ระบบการเสียสละได้ถูกปลุกขึ้นมาแล้ว โดยการเสียสละไอเท็มที่เกี่ยวข้องกับตัวละครจากมาร์เวล คุณจะได้รับแต้มเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง ซากแมงมุมกัมมันตรังสี, มาร์ค ไอ, ชุดหนังรัดรูปของแบล็ควิโดว์, หญ้ารูปหัวใจ, ซากยานอวกาศชิทาริ, ชุดเกราะนักรบแอสการ์ด... เสียสละ เสียสละ ฉันจะเสียสละพวกเขาทั้งหมด! รางวัลที่ได้รับ: เครื่องรางสิบสองชิ้น, ดาบซันปาคุโตะ, ชุดเกราะโรคุชิกิกองทัพเรือ, เนตรสังสาระ, ชุดเกราะคาเมนไรเดอร์ไดรเวอร์... คุณเริ่มต้นด้วยการเอาชีวิตรอดในมหานครนิวยอร์ก แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นหนึ่งในบรรพบุรุษของเมืองนั้น ปีเตอร์: ฉันจะทำอะไรก็ได้ตามใจฉัน! เฮ้ เจ้ามันเทศสีม่วงนั่น มองอะไรอยู่? ออกมาสู้กับฉันตัวต่อตัวเลย!  

นิยาย

หล่อหลอมชะตาสู่วิถีเซียน เริ่มต้นด้วยการล่าปีศาจใต้สมุทรลึก ไข่มุกเพียงเม็ดเดียวสามารถต่ออายุขัยได้ถึงห้าปี ทั้งยังหล่อหลอมพรสวรรค์แต่กำเนิดได้ถึงสามประการ หลังจากได้กลับมาเกิดใหม่เป็นมนุษย์ เฉินเย่ได้ทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรตู้ซวีเทียน และโชคดีที่ได้รับความคุ้มครองจากสมบัติล้ำค่าเหนือจินตนาการอย่าง "ตะเกียงหลอมชะตา" นับแต่นั้นเป็นต้นมา ผืนน้ำอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ผู้อื่นมองว่าอันตรายและยากจะหยั่งถึง กลับราบเรียบดั่งเหยียบย่างบนผืนดิน ของวิเศษและสมบัติล้ำค่าที่ผู้อื่นมิอาจครอบครอง กลับปรากฏชัดแจ้งแก่สายตาของเขาและหยิบฉวยมาได้อย่างง่ายดาย หอยมุกวิญญาณ ปลาปีศาจ สัตว์อสูรพิสดาร ซากศพของผู้บำเพ็ญเพียรโบราณ... ทุกเผ่าพันธุ์ในใต้หล้าล้วนถูกหล่อหลอมได้ พรสวรรค์ของสรรพชีวิตล้วนถูกช่วงชิงได้ ท่านถามข้าว่าข้าฝืนลิขิตสวรรค์ได้อย่างไรหรือ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะตะเกียงดวงนี้ที่สามารถนำทุกเผ่าพันธุ์มาทำเป็นฟืนไฟ เขาฝ่าฟันทะเลต้องห้ามเพื่อสังหารมาร ขับเคลื่อนนาวาเซียนเพื่อแสวงหาสมบัติ เติบโตจากจุดเริ่มต้นอันต่ำต้อย ก้าวทะยานสู่จุดสูงสุดแห่งวิถีทั้งปวง หล่อหลอมชะตากรรมของสรรพชีวิต และหล่อหลอมชีวิตอันเป็นอมตะ  

นิยาย

จำลองชีวิต เริ่มต้นในฐานะแสงจันทร์ขาวแห่งปฐมจักรพรรดิ หลินโม่ข้ามเวลามายังดาวเคราะห์สีคราม ในยุคที่พลังวิญญาณกำลังฟื้นฟู ภูตผีปีศาจแพร่พันธุ์ไปตามตรอกซอกซอย อสูรร้ายคำรามกึกก้องอยู่ในแดนลับ และเทพมารอันยากจะหยั่งถึงได้ทอดเงาปกคลุมลงมา ทว่าหลินโม่กลับผูกติดกับ [ระบบจำลองพหุจักรวาล]! ในโลกของ "ราชวงศ์แห่งมหายุทธ์" เขาบรรลุมรรควิถีผ่านวรยุทธ์ ค้ำจุนผืนแผ่นดิน และก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ ในโลกแห่งเวทมนตร์ เขาศึกษาสัจธรรมแห่งศาสตร์ลี้ลับ ควบคุมกระแสคลื่นแห่งธาตุ และจารึกนามที่แท้จริงของตนไว้บนจุดสูงสุดแห่งเวทมนตร์ทั้งปวง ในโลกแฟนตาซีอันยิ่งใหญ่ เขาข้ามผ่านห้วงมิติแห่งเหล่าอัจฉริยะและต่อกรกับยุคโบราณกาล ท้าทายเซียนและทวยเทพด้วยกายาของมนุษย์เดินดิน ทิ้งตำนานอมตะไว้ ณ จุดสิ้นสุดแห่งยุคสมัย [แดนรกร้างระหว่างดวงดาว] [การฟื้นคืนของความเร้นลับ] [ลานประลองแห่งตำนาน]... ผ่านการจำลองชีวิตนับหลายชั่วอายุคน แต่ละตัวตนล้วนมีเอกลักษณ์และไร้เทียมทาน ทรงอำนาจและไร้พ่ายไปตลอดหน้าประวัติศาสตร์ เมื่อหลินโม่หวนคืนสู่โลกพร้อมกับความรู้ที่สั่งสมมาจากโลกนับไม่ถ้วน เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อค้นพบว่า ข้าวของเครื่องใช้ของเขาในอดีต กลับถูกขุดพบในแดนลับบนดาวเคราะห์สีคราม และถูกนำมาศึกษาในฐานะสมบัติโบราณ! ร่างแยกของเทพมารที่เขาเคยสังหาร กลับเบนสายตามายังดาวเคราะห์สีครามตามกฎแห่งเหตุและผล! แม้กระทั่งหนี้รักที่เขาเคยก่อไว้ในอดีต ก็ยังมีคนข้ามมิติกาลเวลามาทวงคืน โดยลงมาจุติบนโลกพร้อมกับกระบี่สวรรค์! นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกัน! "เจ้าบอกว่ามันเป็นเพียงแค่การจำลองไม่ใช่หรือ" "แล้วเหตุใดทุกสิ่งจึงกลายเป็นความจริงขึ้นมาได้!"  

นิยาย

โต้วหลัวต้าลู่: ดาบนักล่าฉลาม บ่มเพาะโดยจอมนางหิมะ หลานทะลุมิติมายังทวีปโต้วหลัว จุดเริ่มต้นของเขาคือการเป็นบุตรชายของปี่ปี่ตงและเป็นน้องชายของเชียนเริ่นเสวี่ย ทว่าโชคชะตากลับโหดร้ายเมื่อเขาถูกมารดาอย่างปี่ปี่ตงทอดทิ้งอย่างไม่ไยดี เด็กน้อยถูกปล่อยให้ร่อนเร่ไปในดินแดนทางเหนือสุดอันห่างไกล ร่างกายของเขาเกือบจะต้องแหลกสลายและแข็งตายท่ามกลางพายุหิมะอันหนาวเหน็บเสียดกระดูก ทว่าในห้วงเวลาแห่งความเป็นความตายนั้นเอง โชคชะตาได้พลิกผันเมื่อเขาได้รับการช่วยเหลือและฟูมฟักเลี้ยงดูโดยจักรพรรดินีหิมะ ในเวลาเดียวกัน เขาได้ปลุกระบบบางอย่างขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ 【ระบบนักล่า: ทำการเปิดใช้งาน】 นับตั้งแต่นั้น เขาคือผู้ล่าที่คอยสังหารอยู่ในเงามืดและซุ่มซ่อนอยู่ในแสงสว่าง การล่าไททันปีศาจหิมะ มอบรางวัลให้เขาเป็นกระดูกวิญญาณระดับหมื่นปี การล่าปรมาจารย์ มอบรางวัลให้เขาเป็นวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพ นภาราตรีถูกหล่อหลอม ความเยือกเย็นซุกซ่อนคมดาบอันแหลมคม สีครามอาบชโลมจิตวิญญาณแห่งเก้าสวรรค์ ความลึกล้ำของมันเปล่งประกายเจิดจรัสเรืองรอง กาลเวลาล่วงเลยผ่านไป หลายปีต่อมา เขาได้หวนกลับมาพบกับเชียนเริ่นเสวี่ยอีกครั้ง สองพี่น้องผนึกกำลังร่วมมือกัน ค้นพบการไถ่บาปและเยียวยาจิตใจให้แก่กันและกัน! ท้ายที่สุด เขาก็ทะยานข้ามขีดจำกัดจนบรรลุถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ กลับมาทวงคืนความแค้นจากปี่ปี่ตง ยึดครองอำนาจทั้งหมดของสำนักวิญญาณยุทธ์ และรวบรวมทวีปโต้วหลัวให้เป็นหนึ่งเดียว! เบื้องหน้าความยิ่งใหญ่นั้น ปี่ปี่ตงทำได้เพียงสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวและจมปลักอยู่กับความสำนึกเสียใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ "หลานเอ๋ย... แท้จริงแล้วความมืดมิดก็คือแสงสว่างเช่นเดียวกัน!" เชียนเริ่นเสวี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*    

นิยาย

ตำหนักดอกบัว เขาว่ากันว่าเธอเก่งที่สุดในปฐพี [CP: หลี่เซียงอี๋ / หลี่เหลียนฮวา + ตัวเอกบุรุษสองคน + ชีวิตประจำวัน + ทะลุมิติ] แผนการปทุมล่อลวงเซียงอี๋กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว! ข้าต้องการรวบยอดทั้งหมด ไม่ว่าจะคนโตหรือคนเล็ก! ไม่ว่าจะเป็นหลี่เซียงอี๋เมื่อสิบปีก่อน หรือหลี่เหลียนฮวาในอีกสิบปีให้หลัง พวกเขาล้วนต้องตกเป็นของตงฟางปุ๊ป้ายทั้งสิ้น คนโตตกเป็นของคนเล็ก คนเล็กก็ตกเป็นของคนโต! (พักเรื่องคนโตเอาไว้ก่อน) เมื่อตงฟางปุ๊ป้ายผู้สมบูรณ์แบบร่วงหล่นลงมาในโลกแห่งหอเหลียนฮวา ประมุขพรรคมารผู้นี้จะมีฝีมือล้ำเลิศกว่า หรือประมุขน้อยจิ้งจอกจะมีคุณธรรมสูงส่งกว่ากันแน่? "ข้าได้ยินมาว่าเจ้าคือยอดฝีมืออันดับหนึ่งในใต้หล้ากระนั้นหรือ?" "ช่างบังเอิญเสียจริง ข้าเองก็เป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้าเช่นกัน" (ส่วนคนเล็กก็คือคนโตนั่นแหละ) ประมุขน้อยผู้มาพร้อมกับของวิเศษระดับกุนซือประจำตัว ร่วงหล่นลงมาอยู่เบื้องหน้าประตูของหลี่เหลียนฮวา ผู้ซึ่งถูกพิษร้ายรุมเร้ามานานนับสิบปี ว่าอย่างไรนะ? เขาเปลี่ยนชื่อเป็นตงฟางชิวป้ายงั้นหรือ? เช่นนั้นก็เป็นอันตกลง หลี่เซียงอี๋จะต้องถูกส่งมอบให้แก่ตงฟางปุ๊ป้าย ในที่สุดหลี่เหลียนฮวาก็ได้พบคู่ปรับตัวฉกาจแห่งบูรพาทิศเข้าให้แล้ว! ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*    

นิยาย

หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง เจียงหลีและฉู่หานต่างก็มีรอยแผลเป็นสีชาดและแสงจันทร์กระจ่างที่ฝังลึกอยู่ในใจของตนเอง เมื่อถูกครอบครัวบีบบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์ เขาจึงโยน 《สัญญาการแต่งงาน》 ให้กับเธอ "ผมต้องการเพียงภรรยาที่ว่านอนสอนง่ายและรู้กาลเทศะ ส่วนคุณก็ต้องการแค่สามีในนาม เราต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ หลังจากแต่งงานกันแล้ว เราจะใช้ชีวิตของใครของมันและไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน" ท่านประธานแห่ง 《ฉู่กรุ๊ป》 มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องความเจ้าชู้และมีข่าวคราวพัวพันกับหญิงสาวมากมาย ทว่าเขากลับแสดงออกว่ารังเกียจภรรยาของตนเอง และมักจะตกเป็นพาดหัวข่าวอื้อฉาวอยู่เสมอ คนภายนอกต่างเฝ้ารอที่จะได้เห็นพวกเขาหย่าร้างกันในสักวัน ต่อมา เมื่อเธอต้องการจะหย่า... เขากลับรวบกอดเธอไว้แน่น อ้อนวอนด้วยท่าทีต่ำต้อยน่าเวทนา "ถึงแม้คุณจะไม่ได้รักผม แต่ได้โปรด... อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องบ้าตายแน่ๆ ผมคงขาดใจตาย..." เวลาผ่านไป... เขารวบเอวคอดของเธอ ดันแผ่นหลังบางจนชิดขอบระเบียงเรือ มองมาด้วยความลุ่มหลงอย่างลึกซึ้ง "เรามาลองกระโจนเข้าสู่ความรักแสนหวาน ที่จะคงอยู่ตราบจนดวงตะวันขึ้นและตก ตราบจนกว่าความตายจะมาพรากเราจากกันเถอะ..." หลังจากนั้น... ขอบตาของเขาแดงก่ำ หน้าผากกว้างซบลงบนลาดไหล่บอบบางของเธอ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เจียงหลี... ผมต้องทำยังไง คุณถึงจะยอมแบ่งปันความรักที่คุณมีต่อเขามาให้ผมบ้าง แค่สักนิดก็ยังดี" เจียงหลีมองเขาเหมือนกำลังมองคนโง่งม "ฉันก็มอบความรักทั้งหมดที่มีให้คุณไปแล้ว คุณยังจะให้ฉันแบ่งมันยังไงอีก?" ฉู่หาน "..." ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*    

นิยาย

ย้อนเวลามาเป็นเลขาฯ ขอฟาดหน้าพวกคนพาลให้ยับ   เรื่องย่อ "เฉินผิงฟ่าง" ชายหนุ่มผู้ทุ่มเททำงานหนักเพื่อส่งเสียแฟนสาวจนสอบติดข้าราชการ แต่รางวัลตอบแทนที่เขาได้รับกลับเป็นการถูกทิ้งไปหาลูกชายรองนายกเทศมนตรี! ชีวิตที่เหลือของเขาตกต่ำจนถึงขีดสุด ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาย้อนเวลากลับมาในวันถูกบอกเลิกอีกครั้ง! คราวนี้เขาจะไม่ยอมเป็นไอ้โง่ให้ใครเหยียบย่ำ! ด้วยความรู้จากชาติก่อน เขาจับพลัดจับผลูสอบติดสำนักงานเทศบาลเมืองแบบส้มหล่น แถมยังใช้ไหวพริบช่วยชีวิต "เซียวอวี่หาน" รองนายกเทศมนตรีสาวสวยให้รอดพ้นจากกับดักทางการเมือง จนได้ก้าวขึ้นมาเป็นเลขาฯ คนสนิทของเธอ การแท็กทีมคู่หูระหว่างบอสสาวสุดแกร่งกับเลขาฯ หนุ่มมันสมองเพชรจึงเริ่มต้นขึ้น! เขาพร้อมจะขยี้แฟนเก่าที่เคยดูถูกเขาให้จมดิน และพร้อมจะงัดกับขั้วอำนาจมืดทั้งหมดในเมืองอวิ๋นโจว ใครที่กล้าขวางทาง เขาจะใช้กฎหมายและเล่ห์เหลี่ยมส่งพวกมันไปลงนรกให้หมด!     〔 อ่านฟรี 50 ตอนแรกและฟรีทุกๆ 10 ตอน 〕

นิยาย

การเอาตัวรอดบนทางหลวง รถบ้านของฉันคือวิลล่าเคลื่อนที่ หยูเจียงได้เข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดบนท้องถนนอย่างกะทันหัน โดยมีตัวเลือกสี่อย่างในตอนเริ่มต้น และเธอก็เลือกมอเตอร์ไซค์สามล้ออย่างเด็ดขาด   นี่คือเส้นทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด เต็มไปด้วยภัยพิบัติและสภาพอากาศสุดขั้วอยู่ตลอดเวลา เพื่อความอยู่รอด คุณต้องหาเสบียงและรับภารกิจคัดลอกที่อันตรายต่างๆ   เมื่อคนอื่นๆ มองไปยังถนนที่รกร้างและถามว่าเสบียงอยู่ที่ไหน   หยูเจียงผู้หลงใหลในการสะสมสิ่งของ โบกมือแล้วพูดว่า "เห็นอย่างไรก็ได้อย่างนั้น วัชพืชและพุ่มไม้ข้างทางไม่ใช่ของใช้ทั้งหมดหรอก!"   เมื่อทุกคนออกไปในป่าเพื่อหาเสบียงในการดำรงชีวิต เธอก็สามารถประดิษฐ์ชิ้นส่วนอัพเกรดและยาด้วยมือได้แล้ว   ในไม่ช้า เธอก็ขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในรายชื่อคนรวยในวงการเกม และรถจักรยานยนต์สามล้อของเธอก็กลายเป็นรถบ้านหรูที่เทียบได้กับวิลล่าเคลื่อนที่   [ผู้เล่นคนนี้ทำสถิติเก็บรวรบวัสดุได้เร็วที่สุดเป็นอันดับแรก และได้รับฉายาพิเศษ "ทุกสิ่งที่คุณเห็นเป็นของฉัน" ในเซิร์ฟเวอร์]   [ผู้เล่นได้บรรลุถึงจุดสูงสุดของความสำเร็จและได้รับรางวัล 'นักขับรถ Breaking Bad อันดับ 1 บนทางหลวง']   [ผู้เล่นได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของรายชื่อผู้ร่ำรวยบนทางหลวงแล้ว! ]   ......   มีคนหมายตาเธอเพราะคิดว่าเธอเป็นสาวร่ำรวยและต้องการจะปล้นเธอ แต่หยูเจียงกลับยิ้มและชักอาวุธออกมา   พวกโจรวิ่งหนีไปอย่างอลหม่าน เหลือไว้เพียงล้อรถสองล้อที่ยังหมุนอยู่ "อันดับหนึ่งในรายชื่อไม่ใช่เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเหรอ? พวกเขาบอกว่าเธอคือจอมวายร้ายบนทางหลวงไม่ใช่เหรอ