ค้นหานิยาย

นิยาย

วันพีช: ระบบลูกดกบันดาลพร เริ่มต้นอัญเชิญซึนาเดะ! ผมชื่ออุจิฮะ มิไร ผู้ข้ามโลก! ผมเพิ่งมาถึงโลกนารูโตะยังไม่ทันจะเข้าใจสถานการณ์ ระบบก็ส่งผมมายังโลกวันพีชเสียแล้ว แต่ผมแตกตื่นสุดขีด เพราะที่นี่คือโอฮาร่า! โชคดีที่ระบบผูกมัดได้ทันเวลา! 【ติ๊ง! ระบบ "ลูกดกบันดาลพร" กำลังทำการผูกมัด!】 ยิ่งคะแนนของเพศตรงข้ามสูงเท่าไหร่ รางวัลก็ยิ่งมหาศาลเท่านั้น! 【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับนิโค ออลเวียที่ให้กำเนิดบุตร รางวัล...】  

นิยาย

วันพีช: ผมอยู่กลุ่มหนวดขาว พ่อไม่ต้องห่วง ชาโก้ พนักงานออฟฟิศผู้ช่ำชอง ประสบอุบัติเหตุถูกไฟดูดเสียชีวิตขณะอู้งานดูวันพีช วิญญาณของเขาข้ามมิติมายังโลกวันพีชและได้รับการช่วยเหลือจากหนวดขาว ในที่สุดเขาก็ยอมรับโจรสลัดผู้นี้เป็นพ่อ เปลี่ยนชื่อเป็นชาโก้ และกลายเป็นลูกชายคนโตของ เอ็ดเวิร์ด นิวเกต รวมถึงรับตำแหน่งรองกัปตันกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ชาโก้: "ฮ่าฮ่าฮ่า ยุคสมัยของเจ้าปีศาจเฒ่าอิมนั่นเรียกว่ายุคหนวดขาวต่างหาก!" หนวดขาว: "กุรารารารารารา คนแก่อายุเจ็ดสิบแปดสิบอย่างฉันจะไปรู้อะไร? ถ้ามีอะไรจะพูด ก็ไปคุยกับลูกชายตัวแสบของฉันสิ" หลายทศวรรษหลังจากที่หนวดขาวครองความเป็นใหญ่เหนือท้องทะเล ผู้คนต่างตกตะลึงเมื่อพบว่าชายชราผู้นี้ไม่มีสัญญาณแห่งความร่วงโรยเลย ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ หากใครคิดจะแย่งชิงบัลลังก์ของเขา พวกมันจะต้องเจอกับการโจมตีที่ทำลายล้างและเสียงกระซิบของปีศาจ "ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้พวกปลายแถวหน้าไหนกล้ามาลบหลู่พ่อของฉันกัน?!"  

นิยาย

พ่อมดพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัดผู้เริ่มต้นจากคาถาพื้นฐาน เอียนลืมตาตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองอยู่ในโลกเวทมนตร์ กลายเป็นเด็กฝึกงานพ่อมดในป่ามรกต เดิมทีเอียนผู้มีหัวคิดปานกลางเพียงต้องการเป็นเด็กฝึกงานตัวเล็กๆ ที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในโลกอันตรายใบนี้ ทว่าเขากลับค้นพบว่าทุกครั้งที่เขาฝึกฝนทักษะจนสมบูรณ์ พรสวรรค์ของเขาจะเพิ่มสูงขึ้น ไม่มีขีดจำกัด ไม่มีข้อผูกมัด 【ระดับปุถุชน】: ศักยภาพในการก้าวข้าม ไม่มีความโดดเด่น 【ระดับจันทร์เงิน】: ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเหนือมนุษย์ ศักยภาพเริ่มปรากฏชัด 【ระดับดวงตะวัน】: เปรียบดั่งดวงอาทิตย์ ส่องสว่างไปทั่วทุกทิศ 【ระดับกฎเกณฑ์】: กำเนิดมาดั่งเทพเจ้า เป็นที่รักของโลกหล้า 【ระดับราชันย์】: วาจาสิทธิ์ อำนาจราชศักดิ์ติดตัวมาแต่กำเนิด 【ระดับระนาบมิติ】: ผู้ปกครองมิติ เป็นที่เคารพยำเกรงของทุกเผ่าพันธุ์ 【ระดับห้วงลึกอวกาศ】: ท่องไปได้ทุกจักรวาลอย่างอิสระเสรี 【ระดับอารยธรรม】: ร่างอวตารแห่งอารยธรรม ส่องแสงนำทางให้แก่ทุกโลก 【ระดับจุดสิ้นสุด】: ต้นกำเนิดของสรรพสิ่ง จุดจบของทุกแนวคิด  

นิยาย

เอาชีวิตรอด: คลื่นมดคลั่งกลายพันธุ์ไร้สิ้นสุด! ประชากรมนุษย์ทั้งหมดถูกส่งไปยังโลกแห่งความมืด จางเฮิงตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในกระท่อมฟางซอมซ่อ ด้านนอก หิมะพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง และสัตว์ร้ายน่าสะพรึงกลัวเพ่นพ่านอยู่ในความมืดมิด ด้านใน กระท่อมฟางที่มีลมโกรกโยกเยกจวนเจียนจะพังทลาย มีเพียงต้องเลี้ยงกองไฟให้ลุกโชนอยู่เสมอจึงจะหลีกเลี่ยงการถูกความมืดกลืนกินได้ คลื่นความหนาวเย็น คลื่นสัตว์ร้าย ภัยแล้ง น้ำท่วม... ภายใต้ภัยพิบัติทางธรรมชาติอันน่าหวาดหวั่นของโลกมืด สิทธิ สถานะ และความมั่งคั่งที่มีมาก่อนหน้านี้ล้วนถูกลบล้างจนหมดสิ้น! ทุกคนออกสตาร์ทจากจุดเดียวกัน ดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากมือเปล่า...  

นิยาย

เกิดใหม่เป็นสาวน้อยโปรดิวเซอร์ ปั้นโลกสองมิติให้สะเทือนเมือง เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลับพบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กสาววัยรุ่นในโลกคู่ขนาน โลกที่คล้ายเดิมแต่ไม่เหมือนเดิม และที่สำคัญ… โลกนี้ยังไม่มีผลงานระดับตำนานที่เธอเคยรู้จัก สถานการณ์ชวนปวดหัวไม่น้อย แต่โชคดีที่เธอยังมีความทรงจำจากชาติก่อนครบถ้วน ในเมื่อกลับบ้านไม่ได้ อย่างน้อยก็ขอใช้ “คลังความทรงจำ” นี้หาเงินเงียบ ๆ เป็นเพียงผู้ขนย้ายผลงานจากอีกโลกหนึ่งก็พอ จากมังงะดิบเถื่อนอย่าง Fire Fist และ Chainsaw Man สู่มหากาพย์ไซไฟที่จุดประกายจักรวาลใหม่ การรีเมกผลงานระดับตำนานทั้งอนิเมะ โทคุซัตสึ และวรรณกรรมคลาสสิก แม้แต่โปรเจกต์เกม VR โปเกมอนที่ทำให้โลกทั้งใบคลั่งไคล้ ผลงานแต่ละชิ้นกลายเป็นแรงสั่นสะเทือนในวงการ ACG อย่างไม่รู้ตัว ชื่อของ “Vigus” ค่อย ๆ ไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดของวงการบันเทิง ภาพยนตร์ และอนิเมะในโลกใบนี้ ทั้งที่ในตอนแรก… เธอแค่อยากหาเงินเงียบ ๆ แล้วใช้ชีวิตสันโดษอย่างเรียบง่ายเท่านั้นเอง แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่คิดเช่นนั้น.    

นิยาย

ส่งมอบโลกเซียนให้รัฐบาล ปฏิบัติการพาคนทั้งชาติไปเป็นเซียน “ท่านผู้นำครับ ผมขอมอบโลกบำเพ็ญเพียรแห่งนี้ให้แก่ประเทศชาติ!”   ลู่หลี หนุ่มวิศวะดวงซวยที่จู่ๆ ก็ทะลุมิติไปเป็นทาสขุดแร่ในนิกายมาร ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ไร้ระบบโกง ไร้อาจารย์ผู้เฒ่าคอยชี้แนะ มีเพียง 'หยกพกปลาคู่' ปริศนาที่สามารถสื่อสารกลับไปยังโลกปัจจุบันได้   เขาตัดสินใจเดิมพันครั้งสุดท้ายด้วยการติดต่อขอความช่วยเหลือจากรัฐบาล และผลลัพธ์ที่ได้คือ... การสนับสนุนระดับวาระแห่งชาติ!   ตั้งศูนย์บัญชาการข้ามมิติ? จัดไป!   วิเคราะห์เคล็ดวิชาโบราณด้วยควอนตัมคอมพิวเตอร์? จัดให้!   ปืนพกเดสเสิร์ทอีเกิลไม่พอ? งั้นเอากองทัพโดรนกระบี่บินไปเลย!   เมื่อวิทยาศาสตร์จากโลกอนาคตผสานเข้ากับเวทมนตร์คาถา เส้นทางการเป็นเซียนของลู่หลีจึงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ปูด้วยงบประมาณและมันสมองของคนทั้งชาติ!   เป้าหมายไม่ใช่แค่การรอดชีวิต แต่คือการนำทรัพยากรจากต่างโลกกลับมาพัฒนาประเทศ และพาพี่น้องชาวโลก 1,400 ล้านคน... บินขึ้นสู่สวรรค์ไปด้วยกัน!  

นิยาย

บังอาจขุดกระดูกหลานข้า สิบ จอมมารคลั่งล้างบางสวรรค์ "เย่เสวียน" ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของมหาจักรพรรดิผู้ล่วงลับ เด็กน้อยวัย 3 ขวบผู้ไร้เดียงสาที่ควรได้รับการเชิดชู ทว่า... แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูที่เลี้ยงดูเขามากลับเป็นดั่งอสรพิษ พวกมันเลี้ยงเขาไว้เพียงเพื่อรอวันเชือด "ควักกระดูกจักรพรรดิสวรรค์" ออกจากอกเขาไปสวมใส่ให้บุตรชายของตนเอง! ซ้ำร้ายยังขายร่างที่ร่อแร่ของเขาให้กับยมโลก เพื่อ "สูบเลือดเทพหวงเฉวียน" จนเหือดแห้ง ในวาระสุดท้าย ขณะที่ลมหายใจรวยรินอยู่บนหลังของ "เจ้าดำใหญ่" สุนัขชราผู้ภักดีที่พาเขาหนีตายเข้าสู่ดินแดนต้องห้าม... ความทรงจำจากบิดาก็ผุดขึ้นมา   "หากเจ้าถูกรังแก จงไปหาท่านอาที่แดนต้องห้าม..."   ด้วยเสียงเรียกอันแผ่วเบาปนสะอื้นไห้ของหลานชาย "ท่านอา... ช่วยเสวียนเอ๋อร์ด้วย..." ณ ส่วนลึกของดินแดนต้องห้ามฮวงกู่ สตรีผู้หลับใหลมานานนับสามพันปี "จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม" พลันลืมตาตื่น! โทสะของนางสั่นสะเทือนฟ้าดิน! "กล้าควักกระดูกหลานข้า? ข้าจะสังหารล้างตระกูลพวกเจ้า!" "กล้าสูบเลือดหลานข้า? ยมโลกจะต้องกลายเป็นสุสาน!" การแก้แค้นของ 10 จอมมารผู้ปกครองแดนต้องห้ามกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะน้อมนำหายนะมาสู่ศัตรูทุกคนที่บังอาจแตะต้องหลานชายของพวกเขา!  

นิยาย

ทะลุมิติเป็นลอร์ดในโลกแฟนตาซีตะวันตกพร้อมระบบไมน์คราฟต์ ลีไว ผู้ข้ามมิติไปยังโลกแฟนตาซีตะวันตกและกลายเป็นเจ้าชายลำดับที่หกแห่งอาณาจักรรุ่งอรุณ ได้รับระบบ MC และใช้ความสามารถเกี่ยวกับบล็อกเพื่อสั่นสะเทือนโลกแฟนตาซีตะวันตกทั้งใบ "นายบอกว่าผู้ลี้ภัยจะก่อกบฏเพราะไม่มีอาหารกินงั้นเหรอ?" รู้ไหมว่าปุ๋ยกระดูกบวกมันฝรั่งเท่ากับอะไร? คำตอบคือมันฝรั่งจำนวนนับไม่ถ้วนไงล่ะ! "อะไรนะ? นายบอกว่าผู้ลี้ภัยจะหนาวตายหรือป่วยตายในหน้าหนาวเพราะไม่มีที่อยู่เหรอ?" วางบล็อกลงบนพื้น แล้วตึกสูงระฟ้าก็ผุดขึ้นมาจากดิน! "อะไรนะ? มีคนต้องการลอบสังหารฉัน?" ทุบหินแตกด้วยมือเปล่า ร่างกายที่เป็นบล็อกซึ่งมีพละกำลังมหาศาล... นายจะเอาชนะเขาได้จริงๆ เหรอ? ขยายอาณาเขต ปรับปรุงกฎหมาย ลดภาษี และยกเลิกระบบทาสติดที่ดิน ลีไวเปลี่ยนดินแดนทางเหนือที่เคยหนาวเหน็บให้กลายเป็นสวรรค์ที่แท้จริงที่ทุกคนต่างถวิลหาได้อย่างไร?! อัศวินสาว ทาสหูสัตว์ เอลฟ์ นักบุญหญิง สาวมังกร... สาวงามจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างเข้ามาอยู่ข้างกายลีไว "หลีกทางหน่อยทุกคน! อย่าขวางทางฉันสร้างสาธารณูปโภค!" หลังจากสวมเสื้อคลุมสีเหลือง ลีไวชูแขนขึ้นแล้วตะโกนว่า "สุภาพบุรุษทั้งหลาย มารวมทวีปให้เป็นหนึ่งเดียวกันเถอะ!" หลายปีต่อมา ลีไวได้ก้าวขึ้นสู่ความเป็นเทพ เทพแห่งบล็อกและการสร้างสรรค์? โหมดสร้างสรรค์! เปิดใช้งาน!  

นิยาย

นารูโตะ: จ้าวแห่งโลกนินจา เริ่มต้นจากการหลอมรวมสายเลือดอุซึมากิ! เดินทางมายังโลกนารูโตะ ในโลกนินจาแห่งนี้ที่คนไม่มีสูตรโกงทำได้เพียงกลายเป็นตัวประกอบ เซ็น มู่หลิน ทำได้เพียงเลือกที่จะเป็นคนขี้เกียจ ใช้ชีวิตเอาตัวรอดไปวันๆ ทว่า, ทันทีที่เขาตัดสินใจได้... 【อุซึมากิ นารูโตะ ดรอป: สายเลือดอุซึมากิ เก็บ/ไม่เก็บ】 การสัมผัสใครบางคนมีโอกาสทำให้พวกเขาดรอปไอเทม ทั้งความสามารถ, สายเลือด, คาถานินจา หรือสิ่งอื่นๆ สามารถหลอมรวมได้ทันทีหลังจากเก็บมันขึ้นมางั้นหรือ? 【อุจิฮะ ซาสึเกะ ดรอป: คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์ เก็บ/ไม่เก็บ】 【ไมโตะ ไก ดรอป: ผลลัพธ์ของการฝึกฝนร่างกายสิบปี เก็บ/ไม่เก็บ】 【ฮารุโนะ ซากุระ ดรอป: พรสวรรค์การควบคุมจักระ เก็บ/ไม่เก็บ】 【ฮิวงะ ฮินาตะ ดรอป: สายเลือดฮิวงะ เก็บ/ไม่เก็บ】 【ฮาตาเกะ คาคาชิ ดรอป: ความสามารถเนตรวงแหวน - คามุยตาซ้าย เก็บ/ไม่เก็บ】 หลายปีต่อมา, เมื่อเพนมาเยือนโคโนฮะและกำลังจะทำลายล้างมัน... มู่หลินก็ปรากฏตัว, ลูกแก้วแสวงสัจธรรมปรากฏขึ้นด้านหลังเขา, ตาซ้ายของเขาคือเนตรสังสาระ, ตาขวาของเขาคือเนตรจุติ, และร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยจักระเซียน มู่หลิน: ฉันจะให้สิทธิ์นายในการเลือกวิธีตายเอง!  

นิยาย

โลกอนิเมะ: ผมคือซากาโมโต้ มีธุระอะไรหรือครับ? ในห้อง A ปี 1 ของโรงเรียนมัธยมปลายโคโดอิคุเซ มีนักเรียนคนหนึ่งที่กลายเป็นที่พูดถึงไปทั่วทั้งโรงเรียนตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียน เขาก็ดูเท่ไร้ที่ติ ไม่เว้นแม้แต่ตอนทำหน้าที่ทำความสะอาด, ตอนทานอาหารกลางวัน, หรือแม้แต่ตอนที่ถูกลงโทษให้ไปยืนหน้าโถงทางเดิน ทุกการเคลื่อนไหวของเขาแผ่ซ่านไปด้วยความ—เท่! เท่กว่า! เท่ที่สุด! นักเรียนคนนี้ ผู้ซึ่งรวบรวมความเท่และความสง่างามเอาไว้ได้อย่างสุดขั้ว มีชื่อว่า—ซากาโมโต้ เขาขยับแว่นอย่างสบายๆ พลางกล่าวว่า: “ผมคือซากาโมโต้ มีธุระอะไรหรือครับ?”