ค้นหานิยาย

นิยาย

เมื่อโอตาคุเกิดใหม่เป็นอุลตร้าแมน โลกจึงเข้าสู่วิกฤตความเบียว ฉันยังจำได้ดีถึงตอนที่กลายเป็นอุลตร้าแมนครั้งแรก ในตอนนั้นฉันยังใช้ลำแสงอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง จึงต้องพึ่งพาพลังคลื่นมนตราของตัวเองเพื่อปิดฉากการต่อสู้ ทว่ากลับมีตาเฒ่าจอมลวงโลกคนหนึ่งพูดพล่ามออกมาอย่างหน้าตาเฉย เขาบอกกับฉันว่า "โจโจ้ ทักษะของคนอื่น ท้ายที่สุดแล้วมันก็ยังเป็นของคนอื่นอยู่วันยังค่ำ มีเพียงตอนที่นายเรียนรู้มันมาด้วยตัวเองเท่านั้นแหละ มันถึงจะกลายเป็นของนายอย่างแท้จริง!" เมื่อลองเก็บมาคิดทบทวนดูแล้ว มันก็ฟังดูเข้าท่าดีเหมือนกันนี่นา! ลำแสงของคนอื่นก็สามารถกลายมาเป็นลำแสงของฉันได้ เฉกเช่นเดียวกับซีรีส์ของไกอาที่สามารถเปลี่ยนมาเป็นของฉันได้เหมือนกัน คิดได้ดังนั้น ฉันจึงพุ่งเข้าไปแย่งบทบาทของไกอามาเสียเลย! ซีรีส์ไกอาอะไรกัน นี่มันซีรีส์ของฉันต่างหากล่ะ! กามุ: "??? โจโจ้ ทำตัวให้มันเป็นคนหน่อยเถอะ!" ฟูจิมิยะ: "โจโจ้! เรื่องพวกนี้มันก็อยู่ในแผนการคำนวณของนายด้วยงั้นสิ!" ใช่แล้วล่ะ ทุกอย่างมันล้วนอยู่ในแผนการคำนวณของฉันตั้งแต่แรกแล้ว!  

นิยาย

สร้างกองทัพผ่าวิกฤตแดนร้าง จากเมืองเล็กสู่นครแห่งความหวัง เมิ่งสั่ว พกพาสิ่งของพิเศษเพียงชิ้นเดียวคือ ศูนย์บัญชาการ ข้ามมิติมายัง โลกแดนรกร้าง ก่อนที่เกมจะเปิดตัวช่วง Beta เขาเริ่มต้นจากการเข้ายึดเมืองที่มี ซอมบี้ เพื่อพิชิตดินแดนรกร้างแห่งนี้ โดยใช้เมืองเป็นจุดยึดเหนี่ยว สร้างสิ่งปลูกสร้างยูนิตต่างๆ และ ปั๊มทหารอย่างไม่จำกัด พลทหารใหม่ พลทหารปืนแม่เหล็กไฟฟ้า กองพันมรณะ หน่วยจักรกล เขารุกคืบอย่างมั่นคง ยึดจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ ช่วยเหลือ ผู้รอดชีวิต และเริ่มต้นสร้างอาณาจักรแห่งความหวังจากเมืองเล็กๆ แห่งนี้! อัปเกรดเทคโนโลยี เพื่อปลดล็อกยูนิตที่มากขึ้น ฝูงบินทิ้งระเบิด บี เรือรบเหินเวหาหวงเฉวียน นครลอยฟ้าประจัญบาน กองพลยานเกราะ รถถังหนักหายนะ เมชาโบราณสถาน ….. หนึ่งปีต่อมา เมื่อเกมเปิดตัวช่วง Beta เหล่าผู้เล่นกลับพบว่าโลกนี้ไม่เหมือนกับในตัวอย่างภาพยนตร์โฆษณาเลยสักนิด ใจกลางโลกได้ปรากฏขั้วอำนาจที่ห้าขึ้นมา มันคือนครอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง ภายใต้ชื่อว่า 'นครแห่งความหวัง' เอ๊ะ? ไหนบอกว่ามนุษย์อ่อนแอ และกำลังรอให้พวกเรามาช่วยกู้โลกยังไงล่ะ?    

นิยาย

โปเกมอน ข้ามเวลาคู่ขนาน ซาโตชิคนนี้ครอบจักรวาลเกินไปไหม? ในวันที่ซาโตชิได้เริ่มต้นการเป็นโปเกมอนเทรนเนอร์ จู่ๆ ระบบแชทกลุ่มก็ปรากฏขึ้นมา พร้อมกับเหล่าตัวเขาจากจักรวาลคู่ขนาน! ซาโตชิระดับแชมเปี้ยน: "โปเกมอนน่ะปล่อยปละละเลยไม่ได้นะ พวกเขาต้องได้รับการบำรุงดูแลและฝึกฝนอย่างถูกต้องตามหลักการ" ซาโตชิผู้กล้าแห่งคลื่น: "นั่นไม่ใช่วิธีจับโปเกมอนซะหน่อย! นายต้องซัดมันให้หมอบและอัดจนกว่ามันจะยอมสิ" ซาโตชิสายเพาะพันธุ์ (บรีดเดอร์): "ผูกมิตรโปเกมอนด้วยของกิน เพาะพันธุ์พวกมันด้วยของกิน!" ซาโตชินักวางกลยุทธ์: "รู้จักวิธีสู้แก้ทางไหม? สลับตัวเป็นรึเปล่า? จัดทีมสภาพอากาศเป็นไหม? รับมือกับทีมเน้นพิษได้หรือเปล่า? ถอยไปเลย ถึงตาฉันแสดงฝีมือแล้ว" ... จงยินดีซะ! ตอนนี้เขามีพรสวรรค์และพลังแฝงทั้งหมดของซาโตชิทุกจักรวาลรวมกัน ก้าวข้ามมิติและกาลเวลาเพื่อก้าวขึ้นเป็นสุดยอดเทรนเนอร์ผู้ไร้เทียมทาน! และบัดนี้ ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของพวกคุณก็คือ ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่เหนือใคร—ซาโตชิ!   ************************************************* ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามนะคะทุกคนนนน อ่านนิยายทั้งหมดของฉันได้ที่นี่ (≧◡≦) ♥♥  

นิยาย

พิพิธภัณฑ์เอฟเฟกต์พิเศษที่รวบรวม เมมโมรี่ ของไรเดอร์ทั่วจักรวาล ฟางอี้ทะลุมิติมายังโลกของมาสค์ไรเดอร์ดับเบิล และแล้วพิพิธภัณฑ์ลึกลับแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา โบราณวัตถุที่ชำรุดและกลายเป็นหินซึ่งจัดแสดงอยู่ภายในพิพิธภัณฑ์แห่งนั้น แท้จริงแล้วคืออาวุธ สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยี และอุปกรณ์วิเศษจากโลกมาสค์ไรเดอร์ต่างๆ เพียงแค่กำจัดสัตว์ประหลาดได้ เขาก็จะได้รับคะแนนการบูรณะ เพื่อนำมาซ่อมแซมโบราณวัตถุต่างๆ ในพิพิธภัณฑ์ จากนั้นก็สามารถนำพวกมันออกมาใช้งานในโลกแห่งความเป็นจริงได้ เมื่อพิพิธภัณฑ์ได้รับการบูรณะไปเรื่อยๆ พลังของฟางอี้ก็ยิ่งทรงพลังจนเหนือสามัญสำนึกมากขึ้นทุกที ดังนั้น เบื้องหลังขุมกำลังนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นองค์กรมิวเซียม ฟาวน์เดชันเอ็กซ์ มูลนิธิโคงามิ บริษัทสมาร์ทเบรน หรือแม้แต่ช็อกเกอร์ จึงมักจะมีเงาร่างของบุคคลลึกลับผู้หนึ่งดำรงอยู่ร่วมด้วยเสมอ จักรพรรดิแห่งความมืด โซโนซากิ ริวเบ ครุ่นคิดจนตัวตายก็ยังไม่เข้าใจว่าฟางอี้ใช้เมโมรีรุ่นไหนกันแน่ เหตุใดถึงมีทั้งเหรียญ สวิตช์ หรือแม้กระทั่งผลไม้โผล่ออกมาได้... หลายปีต่อมา ฟางอี้มองดูรูปปั้นของเทพธิดาแห่งการสร้างสรรค์และโบราณวัตถุโอพาร์ทซึ่งบันทึกข้อมูลทางพันธุกรรมของเทพเจ้าสีดำที่ตั้งตระหง่านอยู่ในพิพิธภัณฑ์ของตนเอง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเงียบๆ "จะซ่อมแซมชิ้นไหนก่อนดีนะ..."  

นิยาย

ราชันมังกรโต้วหลัว ประกายม่วงทะยานฟ้า มหาสุริยันแผดเผา ความแค้นแต่หนหลัง ศึกชิงความเป็นราชันมังกร สวี่เทียนหวงในวัยเยาว์ย้อนเวลากลับไปยังยุคราชันมังกร กลายเป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์สุริยันจันทราเมื่อหมื่นปีก่อน เขาปลุกวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังไร้เทียมทานขึ้นมาได้ถึงสามอย่าง มังกรม่วงเจิดจรัสทลายฟ้าผู้บงการการทำลายล้างและสายฟ้า พลังอำนาจแห่งมังกรทำให้สัตว์วิญญาณทั้งมวลต้องหวาดผวา วิญญาณยุทธ์สุริยัน เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สูงสุด แผดเผาความมืดมิดทั้งปวงให้สิ้นซาก ในยุคที่ความขัดแย้งระหว่างวิญญาจารย์และสัตว์วิญญาณทวีความรุนแรงขึ้น สวี่เทียนหวงจะเลือกหนทางใด? เขาจะกลายเป็นจ้าวแห่งการทำลายล้าง ร่างจำแลงแห่งแสงสว่างงั้นหรือ? หรือ... จะก้าวข้ามเทพมังกร และจารึกตำนานของตนเองขึ้นมาใหม่? "ถังอู่หลิน" "หืม?" "เจ้าอ่อนแอเกินไป" อสนีบาตฟาดฟัน มังกรทองร่วงหล่น! สวี่เทียนหวงเหยียบย่ำลงบนร่างไร้วิญญาณของถังอู่หลิน นัยน์ตาสีม่วงอันแสนเยียบเย็นจ้องมองทะลุผ่านความว่างเปล่า อยากจะแก้แค้นให้ลูกชายของเจ้างั้นหรือ? ข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ รอคอยการกลับมาของเจ้า!  

นิยาย

ทุกครั้งที่ตาย จะได้สมบัติเพิ่มขึ้นหนึ่งชิ้น [จำลองการเกิดใหม่ + แค้นต้องชำระ หนี้ต้องทวงคืน + ขโมยเคล็ดวิชา สมบัติล้ำค่า และวาสนาของผู้สังหารในชาติก่อน] มีเซียนท่านหนึ่งกล่าวว่า "มนุษย์มีความโลภที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่สองประการ ประการแรกคือการมีชีวิตอมตะ ประการที่สองคือการได้ย้อนกลับมาใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง" หวังอี้ (พระเอก) จึงถามกลับว่า: "มีวิธีใดบ้างที่จะทำให้ความโลภทั้งสองประการนี้สมปรารถนาไปพร้อมกัน?" เซียนท่านนั้นตอบว่า: "มี... มีสิ" จากนั้นเซียนก็บอกให้เขาลองส่องกระจกดู... ในนั้นมีทุกอย่างที่เขาต้องการ  

นิยาย

✨กดติดตามเพื่อไม่พลาดตอนใหม่ๆ✨ ***อ่านฟรี 35ตอน*** อัพวันล้ะ 5ตอน+ เมื่อ จ้าวกงหมิง ทะลุมิติมาอยู่ในยุคหงฮวง ท่ามกลางสถานการณ์ที่ภัยพิบัติล้างโลกกำลังจะปะทุ เขาจึงตัดสินใจเปิดโหมดสร้างของวิเศษแบบบ้าคลั่งเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ปัญหาก็คือ... ทำไมสเตตัสของอาวุธแต่ละชิ้นถึงได้ดูผิดเพี้ยนไปหมด! ดาบศักดิ์สิทธิ์: รับดาบมือเปล่า 100% สรรพคุณ: ไม่สนใจระดับขั้นพลัง บังคับให้ศัตรูต้องคุกเข่ารับดาบ ผลข้างเคียง: ผู้ใช้ต้องบีบน้ำตาแล้วตะโกนด้วยความเจ็บปวดว่า "ไอ้ลูกทรพี พ่อปวดใจเหลือเกิน!" อิฐตบหน้าของแทร่ สรรพคุณ: กฎแห่งกรรมทำงาน ล็อกเป้าหมายเพื่อตบหน้าแบบไม่มีพลาด ผลข้างเคียง: ผู้ใช้ต้องดัดเสียงเล็กเสียงน้อยแล้วพูดว่า "เอากำปั้นน้อยๆ ทุบอกเธอนะตะเอง!" แส้ปัดเป่า: ถอยไป ถอยไป ถอยไป! สรรพคุณ: ป้องกันการโจมตีทางเวทมนตร์ได้แบบสมบูรณ์แบบ ผลข้างเคียง: ผู้ใช้ต้องทำท่าทางเหมือนมนุษย์ป้า กระทืบเท้าแล้วแผดเสียง "ถอยไป ถอยไป ถอยป๊ายยย!"  

นิยาย

ทะลุมิติสู่ยุคบรรพกาล ขอเป็นปรมาจารย์สายเซฟ [แนว: ยุคบรรพกาล + ระบบ + สายหมอบ + ฟินสะใจ + สวนกระแส] 'ทงเทียน' ทะลุมิติมาเข้าร่าง และฉากเปิดตัวก็คือการนั่งฟังธรรมอยู่ในวังม่วงคราม (จื่อเซียวฉง) หงจวิน เอ่ยปาก: "มหาภัยพิบัติแต่งตั้งเทพ (ห้องสิน) กำลังจะอุบัติ ศิษย์ในสังกัดของพวกเจ้าจำเป็นต้องมีชื่อในทำเนียบเทพเพื่อรับเคราะห์กรรมนี้" หยวนสื่อ หันขวับมามองเขา: "น้องสาม สำนักเจี่ยเจี่ยวของเจ้ามีเซียนหมื่นสถิต ผู้อาวุโสเคารพกราบไหว้ สมควรต้องสละคนออกไปให้มากหน่อย" จุ่นถี รีบผสมโรงร้องไห้คร่ำครวญ: "ทิศประจิมของข้าช่างแร้นแคนนัก ไม่มีคนให้ส่งไปจริงๆ..." ทงเทียนมองดูเจ้าพวกเฒ่าเจ้าเล่ห์กลุ่มนี้ ในใจกระจ่างแจ้งทะลุปรุโปร่ง—เจ้าของร่างเดิมก็ถูกรุมกลั่นแกล้งจนตายด้วยวิธีนี้แหละ ถูกสี่มหาปราชญ์รุมทุบตี สำนักเจี่ยเจี่ยวล่มสลาย ส่วนตัวเองก็ถูกกักขังไว้ในวังม่วงคราม แต่แล้วในตอนนั้นเอง เสียงใสๆ ของระบบก็ดังขึ้นในหัว [ติ๊ง! ระบบสายหมอบ (โกวเต๋า) เปิดใช้งาน! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์ไพ่ตายที่ต้องจบชีวิต ขอส่งมอบภารกิจมือใหม่: ปฏิเสธการลงนามในทำเนียบเทพ และประกาศปิดด่านปิดสำนัก!] [ของรางวัล: หยาดโลหิตหัวใจผานกู่ 1 หยด, มหาคัมภีร์เก้าเปลี่ยน 1 เล่ม, ผลหลิวจงหลี่ (ท้อสวรรค์) 3 ผล, ปราณม่วงฮงหมง 1 สาย] ทงเทียนไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นสะบัดตูดเดินหนีทันที! เมื่อกลับมาถึงทะเลบูรพา (ตงไห่) เขาจัดการกางค่ายกลทศ絕 (สิบมรณะ) ผสานรวมกับค่ายกลกระบี่ประหารเซียน (จูเซียนเจิ้น) ซ้อนทับกันชั้นแล้วชั้นเล่า จนเกาะจินอ๋าวถูกปิดผนึกแน่นหนาราวกับถังเหล็กกล้า จากนั้นจึงประกาศก้องไปทั่วทั้งสามภพแห่งยุคฮงฮวง: "หากมหาภัยพิบัติยังไม่สิ้นสุด สำนักเจี่ยเจี่ยวจะไม่ขอออกจากเกาะ!" หยวนสื่อพาหงจวินและเหล่ามหาปราชญ์ทั้งสี่มาปิดล้อมถึงหน้าประตู ตะโกนเรียกอยู่ครึ่งค่อนวัน ทงเทียนส่งเสียงผ่านเด็กรับใช้ออกไปประโยคเดียว: "นายท่านของข้าบอกว่า ไม่รับแขก อย่างเร็วก็สามถึงห้าหมื่นมหากัป (หยวนฮุ่ย) อย่างช้าก็... แล้วแต่อารมณ์" หยวนสื่อโกรธจนหน้าเขียวปั๊ด ส่วนทงเทียนนอนกระดิกเท้าอยู่บนเตียงเมฆาอย่างสบายอารมณ์ และเริ่มศึกษารายละเอียดของหยาดโลหิตหัวใจผานกู่หยดนั้น... แต่งตั้งเทพงั้นเหรอ? ใครอยากไปก็ไปเถอะ บิดาคนนี้จะขอหมอบยาวๆ ซุ่มฝึกวิชาไปจนถึงมหาภัยพิบัติหน้าเลยแล้วกัน!  

นิยาย

พระเจ้าครับ... โลกนี้มันจะเละเทะเกินไปแล้ว! "ยุคหลังดวงดาวที่แสนสิ้นหวัง... กองทัพเอเลี่ยน? สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์? หุ่นยนต์ครองโลก? เปล่าเลย... สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือโลกใบนี้มันดันเอาทุกอย่างที่ว่ามา 'ยำรวมกัน' แบบไม่เกรงใจใครต่างหาก!" เรื่องย่อฉบับเต็ม: ใน "ยุคหลังดวงดาว" (Post-Stellaris Era) ที่สภาวะจักรวาลล่มสลายและเต็มไปด้วยความมืดมิด มนุษยชาติต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกที่แสนหดหู่และสิ้นหวัง... แต่นั่นมันก็แค่ฉากหน้า! เพราะจู่ๆ มิติก็เกิดการทับซ้อนบิดเบี้ยว เปลี่ยนโลกที่พังทลายให้กลายเป็น "โลกแห่งการยำรวมมิตร" สุดบรรลัย! ที่นี่คุณอาจจะเจอจอมยุทธ์เหาะข้ามตึกไปสู้กับหุ่นเมกะ จอมเวทกำลังร่ายมนต์ใส่สัตว์ประหลาดจากหนังไซไฟ หรือแม้แต่ตัวละครที่หน้าตาคุ้นๆ จากอนิเมะเรื่องโปรดที่กำลังถือปืนเลเซอร์ไล่ยิงกันในสมรภูมิแบทเทิลรอยัล ท่ามกลางความปั่นป่วนระดับมัลติเวิร์สนี้ ตัวเอกของเราต้องงัดทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด พร้อมกับพลังสุดโกง (และแอบกาว) ที่จะมาตบเกรียนทุกตัวตนที่ขวางหน้า ไม่ว่าพวกมันจะมาจากจักรวาลไหนก็ตาม! (เรื่องนี้เน้นกาวนะครับ อาจจะมีบางจุดไม่ตรงใจผู้อ่านบางท่าน ขออภัยไว้ล่วงหน้า ใครพร้อมดมกาวแล้วเริ่มอ่านกันเล้ยยย)  

นิยาย

ระบบรีไซเคิล พลิกของเก่าไร้ค่าเป็น 100,000 หยวน คืนเดียวจากคนธรรมดา…สู่ “นักล่าของจริง”   เย่หราน แค่โดนรถชนแล้วฟื้นขึ้นมา—ชีวิตเขาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป   เพราะเขาได้ “ดวงตาที่มองเห็นมูลค่าทุกสรรพสิ่ง”   ในตลาดของเก๊ที่เต็มไปด้วยกับดัก… เขากลับมองเห็น “ของจริง” ที่ซ่อนอยู่   จากเศษของไร้ค่า → กลายเป็นสมบัติหลักแสน จากมือใหม่ → กลายเป็นตัวจริงที่ทั้งวงการต้องจับตา   ไลฟ์สดครั้งเดียว คนดูหลักหมื่น พลาดครั้งเดียว อาจหมดตัว แต่ถ้าแม่น…คือรวยข้ามคืน   นี่ไม่ใช่แค่การ “ดูของ” แต่มันคือเกมล่าขุมทรัพย์…ในโลกที่ทุกอย่างอาจเป็นของปลอม