ค้นหานิยาย

นิยาย

ห้านาทีเขินไปแปดตลบ แบบนี้ยังเรียกผีสาวระดับ ทริปเปิ้ลเอส อีกเหรอ เห็นอยู่ชัดๆ ว่านี่มันคือเกมสยองขวัญสุดลี้ลับ! ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างเอาเป็นเอาตาย แกกลับกำลังมีความรักสุดหวานแหววกับปีศาจสาวดาวมหาลัยระดับ SSS เนี่ยนะ!? เกมมรณะสุดลี้ลับได้คืบคลานเข้าสู่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่ละประเทศจะถูกสุ่มเลือก 'ผู้โชคดี' หนึ่งคน เพื่อเป็นตัวแทนเข้าไปเอาชีวิตรอดในมิติอันน่าสะพรึงกลัว สวี่เฟยกลายเป็นผู้ถูกเลือกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทว่าเขากลับมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนเร้นเอาไว้ได้ ในดันเจี้ยนด่านแรก "มหาวิทยาลัยสยองขวัญ" เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดให้ครบ 44 วัน ผู้เล่นจากประเทศอื่นต่างพากันหลบซ่อนตัวอยู่ในเซฟโซนของหอพักด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา แต่สวี่เฟยกลับพุ่งตรงดิ่งเข้าไปในหอพักหญิงของพวกสิ่งลี้ลับ แล้วคว้าตัวปีศาจสาวดาวมหาลัยระดับ SSS มาจูบอย่างดูดดื่ม! ผู้คนทั่วทั้งประเทศมังกรต่างพากันร้องคร่ำครวญอย่างสิ้นหวัง ในขณะที่ประเทศอื่นๆ ต่างก็เย้ยหยันถากถาง แต่ทว่าในวินาทีต่อมา ปีศาจสาวดาวมหาลัยตนนั้นกลับจ้องมองสวี่เฟยด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ "รู้สึกยังไงบ้าง?" "เย็นนิดๆ แล้วก็หวานหน่อยๆ" "จะต่อไหมล่ะ?" "ได้สิ" ในชั่วพริบตา ทั่วทั้งโลกก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที! ประเทศมังกร: “???” ประเทศอื่นๆ: “!!!” นับตั้งแต่นั้นมา การเอาชีวิตรอด 44 วันสุดสยองขวัญ ก็ได้ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็น 44 วันแห่งการแจกอาหารหมาทำร้ายคนโสดไปซะอย่างนั้น และเมื่อผู้เล่นทุกคนคิดว่าในที่สุดทุกอย่างก็จบลงเสียที... ในดันเจี้ยนด่านต่อไป การกระทำของสวี่เฟยก็ทำเอาคนทั่วทั้งโลกถึงกับช็อกจนแทบเป็นบ้าไปตามๆ กัน...  

นิยาย

พระเจ้าช่วย สรุปว่านายมีแฟนเก่ากี่คนกัน ฉินฉางเซิงข้ามภพมาโดยบังเอิญ เมื่อไร้พรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียร เขาจึงเกิดความท้อแท้และหันเหไปลิ้มลองความขมขื่นของความรักแทน ทำให้เขามีความรักครั้งแล้วครั้งเล่า เรียกได้ว่าในรัศมีร้อยลี้ย่อมต้องมีแฟนเก่าของเขาปะปนอยู่อย่างแน่นอน! หนึ่งหมื่นปีให้หลัง ในที่สุดระบบก็มาเยือน เขากลายเป็นมหาจักรพรรดิได้ในชั่วข้ามคืน ทว่าเขากลับเบื่อหน่ายกับชีวิตในอดีตและหวังเพียงจะฟื้นฟูตระกูลฉินให้เจริญรุ่งเรือง แต่เรื่องราววุ่นวายกลับพุ่งเข้าใส่ไม่หยุดหย่อน "ได้ยินมาว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งวังเหมันต์นั้นงดงามล่มเมือง บริสุทธิ์ผุดผ่องไร้โลกีย์ ท่านบรรพชนเคยได้ยินเรื่องนี้หรือไม่ขอรับ?" ฉินฉางเซิงสะดุ้งโหยง... เอิ่ม ดูเหมือนนางจะเป็นแฟนเก่าข้านะ "ข้าได้ยินมาว่าราชินีแห่งสระเหยาฉือนั้นงดงามหยาดเยิ้มและมีเสน่ห์ดึงดูดใจเป็นเลิศ ท่านบรรพชนเคยพบนางหรือไม่ขอรับ?" ฉินฉางเซิงลูบปลายคางครุ่นคิด... เอิ่ม ดูเหมือนนั่นก็คนรักเก่าข้าเหมือนกัน "เขาเล่าลือกันว่าองค์หญิงเผ่าจิ้งจอกนั้นมีท่วงท่าสง่างามดั่งหงส์เหิน รูปโฉมงดงามดั่งนางสวรรค์ ท่านบรรพชนเคยเห็นเป็นบุญตาหรือไม่ขอรับ?" ฉินฉางเซิงแทบหลั่งน้ำตา แฟนเก่าโผล่มาอีกคนแล้ว เรื่องนี้มันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหนกัน? เมื่อบรรดาแฟนเก่าพากันปรากฏตัวขึ้นทีละคน ชื่อเสียงของฉินฉางเซิงในฐานะบุรุษเสเพลจอมหักอกก็ถูกเล่าขานกระฉ่อนไปทั่วหล้า ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั่วทุกสารทิศ ฉินฉางเซิงผายมือทั้งสองข้างออก พลางกล่าวด้วยความจนใจว่า "พวกเจ้าอาจจะไม่เชื่อนะ แต่ข้าเป็นโรคจำหน้าคนไม่ได้ แล้วข้าก็ไม่ได้สนใจอิสตรีเลยสักนิด ที่สำคัญคือ ข้าต่างหากล่ะที่เป็นผู้ถูกกระทำ..." ทุกคนต่างพากันก้าวถอยหลังโดยพร้อมเพรียง ก่อนจะสบถออกมาว่า ถุย!  

นิยาย

จุติเทพเจ้าผู้สร้างโลกเกมออนไลน์ หลังจากที่ตายด้วยโรคที่รักษาไม่หาย หลินเหิงได้ไปเกิดใหม่ในมิติเสมือนจริง ซึ่งเขาสามารถทำได้เพียงแค่เฝ้ามอง แต่ไม่สามารถแทรกแซงโลกแห่งความเป็นจริงได้   โชคดีที่ระบบได้ผูกมัดเข้ากับเขา มอบความสามารถในการดูดซับอารมณ์ความรู้สึกของสรรพชีวิตและสร้างสรรค์ทุกสรรพสิ่งขึ้นมาได้   เพื่อที่จะกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงและกลายเป็นเทพเจ้า เขาจึงตัดสินใจสร้างเกมออนไลน์เสมือนจริงขึ้นมา เพื่อปฏิวัติตลาดเกมออนไลน์ในโลกใบนี้   ผู้เล่นโหยหาความสมจริงงั้นหรือ? สมจริง 100% แถมยังเป็นแบบเปย์ทูวิน!   การอัปเดตในแต่ละครั้งนำมาซึ่งเสียงคร่ำครวญและความปีติยินดีจากผู้เล่นนับไม่ถ้วน   ในขณะเดียวกัน หลินเหิงก็กำลังเก็บเกี่ยวอารมณ์ความรู้สึกของผู้เล่นอยู่เบื้องหลัง และค่อยๆ กลายเป็นพระเจ้าผู้สร้างอย่างแท้จริง   เมื่อเกมยังคงอัปเดตต่อไปเรื่อยๆ เหล่าผู้เล่นก็สังเกตเห็นว่าตัวเกมมันทวีความสมจริงมากยิ่งขึ้น และเหล่า NPC ก็เริ่มมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ...   จนกระทั่งวันหนึ่ง มีคนค้นพบว่ามังกรยักษ์จากในเกมกำลังบินโฉบทะยานอยู่เหนือเมือง และอุปกรณ์สวมใส่จากในเกมก็ปรากฏขึ้นมาในโลกแห่งความเป็นจริง... ติดตามหนังสือเรื่องอื่นๆได้ที่ ▶ กล่องหนังสือแฟนตาซี ლ(´ڡ`ლ) ติดตามหนังสือเรื่องอื่นๆได้ที่ ▶ กล่องหนังสือแฟนฟิค ლ(´ڡ`ლ)

นิยาย

มหายุทธ์ข้าสามารถตรวจสอบบันทึกชะตากรรมแห่งสวรรค์ ฉินลี่เพิ่งทะลุมิติมายังโลกแฟนตาซีจอมยุทธ์ และได้กลายเป็นศิษย์สายนอกแห่งสำนักเต๋าไท่เสวียน ทว่าเปิดฉากมาเขากลับพบว่าสหายรักได้พาผู้คนมาบุกถึงเรือนพักเพื่อขับไล่เขาออกจากสำนัก ในจังหวะนั้นเอง ระบบได้ตื่นขึ้น และมันสามารถตรวจสอบบันทึกชะตากรรมแห่งสวรรค์ได้ นาม: ฉินลี่ ชะตากรรม: อายุสั้นตายโหง (สีดำ) โชคชะตาในระยะนี้: หลังจากถูกหลินเฟิงทุบตีจนบาดเจ็บสาหัส เขาก็ถูกบังคับขับไล่ออกไปจากสำนักเต๋าไท่เสวียน และถูกนำไปทิ้งไว้ที่เทือกเขาต้าหวงซึ่งอยู่ห่างจากสำนักไปทางทิศเหนือห้าร้อยลี้ สุดท้ายตกเป็นเหยื่ออันโอชะของพยัคฆ์ร้ายที่ออกล่าเหยื่อ ร่างถูกกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่ซาก หลังจากได้อ่านบทสรุปชีวิตของตนเอง ในที่สุดฉินลี่ก็ตระหนักได้ว่า... แท้จริงแล้วเขาได้กลายมาเป็นตัวประกอบชายในนิยายพล็อตน้ำเน่าสุดจำเจเหมือนในชาติก่อน ซึ่งเป็นตัวละครที่มีชีวิตอยู่รอดได้ไม่พ้นสามตอน...  

นิยาย

กาลเวลาไร้ที่สิ้นสุด ชิเฉินมองดูเหตุการณ์นั้นด้วยรอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปาก พลางคิดในใจว่า 'สมกับที่คาดไว้' ตั้งแต่ตอนที่ชิงเอ๋อร์บอกว่าหอกสังหารเทพมีชะตาอันยิ่งใหญ่กับเธอ สือเฉินก็เริ่มสงสัยแล้ว ในฐานะร่างแปลงของดอกบัวเขียวแห่งการสร้างสรรค์ระดับ 24ชิงเอ๋อร์ฝึกฝนวิถีแห่งการสร้างสรรค์ เป็นหลัก แล้วเธอจะต้องการหอกสังหารเทพไปทำอะไร? ในเรื่องนี้ ชิเฉินมีข้อสันนิษฐานหลักสองประการ ประการแรกคือ ร่างที่แท้จริงของชิงเอ๋อร์ดอกบัวเขียวสร้างระดับ 24และหอกสังหารเทพต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของดอกบัวเขียวแห่งความโกลาหล ระดับ 36 โดยมี ต้นกำเนิดเดียวกันดังนั้นหอกสังหารเทพจึงควรเป็นของชิงเอ๋อร์ ประการที่สองคือ วิถีแห่งเต๋าที่ชิงเอ๋อร์ฝึกฝนนั้นไม่ใช่เพียงแค่เต๋าแห่งการสร้างสรรค์ อย่างแท้จริง ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้กฎแห่งการทำลายล้างที่มีอยู่ในหอกสังหารเทพมาเสริม แม้แต่ตัวชิงเอ๋อร์เองก็ยังไม่เข้าใจในประเด็นนี้อย่างชัดเจน  

นิยาย

🌱 บทนำ — เรื่องย่อ เฉินหลิน บัณฑิตจบใหม่จากมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับ 985 ในมือถือออฟเฟอร์จากบริษัทยักษ์ใหญ่ในเมืองระดับเทียร์วัน แต่เขากลับตัดสินใจทำในสิ่งที่ทุกคนมองว่าบ้าไปแล้ว — นั่นคือ หอบผ้าหอบผ่อนกลับบ้านเกิดไปปลูกต้นไม้! 💢 แม่แท้ๆ โมโหจนปาชามข้าวลงพื้นเสียงดังเพล้ง "ที่ส่งเสียให้แกเรียนมหา'ลัย ไม่ใช่เพื่อให้แกกลับมาขุดดินนะโว้ย!" 😏 พวกญาติพี่น้องต่างแค่นหัวเราะเยาะ "อยู่เมืองหลวงไม่รอดล่ะสิ?" สายตาของคนทั้งหมู่บ้านที่มองมา... ไม่ต่างอะไรกับการมองไอ้ขี้แพ้คนหนึ่ง แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า เฉินหลินได้ ปลุกระบบบางอย่าง ขึ้นมา — 🌿 [ระบบพื้นที่สีเขียวหมู่บ้านทำการผูกมัดเรียบร้อยแล้ว] 📜 [กฎ: ภายในขอบเขตหมู่บ้านนี้ ต้นไม้ทุกต้นที่รอดชีวิต จะคำนวณรายได้ให้ 1 หยวนต่อวัน] 🌳 [จำนวนต้นไม้ที่รอดชีวิตในปัจจุบัน: 0 ต้น] 💰 [รายได้วันนี้: 0 หยวน] ต้นละหนึ่งหยวนเนี่ยนะ? ฟังดูตลกชะมัด แต่เฉินหลินลองดีดลูกคิดในใจดูแล้ว... 🧮 คลิกดูการคำนวณรายได้สุดบ้าคลั่ง! ▼ 📌 ภูเขาลูกหนึ่งปลูกต้นไม้ได้ตั้ง 100,000 ต้น 📌 100,000 ต้น = รายรับวันละ 100,000 หยวน 📌 ปีนึงก็ปาเข้าไป 36,500,000 หยวน! ⚠️ แถมที่สำคัญที่สุดคือ — ระบบไม่ได้บอกขีดจำกัดสูงสุดเอาไว้เสียด้วย! ✨ และแล้วแผนปลูกต้นไม้สุดบ้าคลั่งก็เริ่มต้นขึ้น! ✨ 🌳 เส้นทางจากบัณฑิตว่างงานสู่เจ้าพ่อสวนป่า ▼ 🥾 ระยะที่ 1: แบกจอบขึ้นเขาคนเดียว เริ่มต้นด้วยกำลังของตัวเองเพียงลำพัง ขุดดินงกๆ ทีละหลุม ปลูกต้นไม้ทีละต้น 👥 ระยะที่ 2: จ้างคนทั้งหมู่บ้าน ขยายกองทัพปลูกต้นไม้ ลุกลามไปจนถึงการจ้างคนทั้งหมู่บ้านมาช่วยกันปลูกต้นไม้ ให้เต็มทั้งหุบเขา! 🌸 ระยะที่ 3: หุบเขาแห้งแล้งกลายเป็นสวรรค์ จากผืนดินทุรกันดารที่ไม่มีใครเหลียวแล แปรเปลี่ยนเป็น "ป่าท้อสิบลี้" "เหมยท้าหิมะ" และ "ทะเลไผ่หมื่นหมู่" 🏆 ระยะที่ 4: บุคคลแนวหน้าระดับประเทศ จากไอ้ขี้แพ้ที่คนทั้งหมู่บ้านหัวเราะเยาะ ทะยานขึ้นเป็น "บุคคลแนวหน้าแห่งการพัฒนาชนบท" จนผู้นำระดับมณฑลยังต้องลงพื้นที่มาดูงานด้วยตัวเอง! ⚡ ฟีเจอร์สุดล้ำของระบบพื้นที่สีเขียว ▼ 💰 ระบบรายได้อัตโนมัติ — ต้นไม้ทุกต้นที่รอดชีวิต = 1 หยวน/วัน 🌿 ปลดล็อกพันธุ์ไม้พิเศษ — ยิ่งปลูกเยอะ ยิ่งได้พันธุ์ไม้หายาก 🏞️ เปลี่ยนภูมิทัศน์ — เนรมิตผืนดินรกร้างให้กลายเป็นสวรรค์ 🎁 ฟีเจอร์ลับใหม่ๆ — ยิ่งปลูกเยอะ ระบบก็ยิ่งปลดล็อกฟีเจอร์ใหม่ออกมาไม่หยุด! 🏆 ผลงานเด่นของเฉินหลิน ▼ 🌺 ป่าท้อสิบลี้ — ความงดงามที่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว ❄️ เหมยท้าหิมะ — ดอกเหมยบานสวยกลางหิมะ 🎋 ทะเลไผ่หมื่นหมู่ — ป่าไผ่เขียวขจีสุดลูกหูลูกตา 🎖️ บุคคลแนวหน้าแห่งการพัฒนาชนบท — เกียรติยศระดับประเทศ — 💬 เฉินหลิน 💬 — 😏 "พวกคุณหัวเราะเยาะผมที่กลับบ้านมาปลูกต้นไม้งั้นเหรอ? เอาเป็นว่ารอดูสิ้นปีนี้นะครับว่าใครจะหัวเราะทีหลัง!" 😎 "คนอื่นนั่งทำงานหน้าจอ เงินเดือนหมื่นกว่า? ผมแค่นั่งดูต้นไม้โต วันละแสน... แค่นั้นเองครับ" "ผืนดินรกร้างผืนนี้... ผมจะปั้นให้มันมีมูลค่าเหยียบหมื่นล้านให้ดู!" 🌳💰 🌱 พร้อมร่วมเดินทางสู่ความรวยหรือยัง? 🌱 ติดตามอ่านได้ทุกวัน อัปเดตตอนใหม่ต่อเนื่อง! 📚 หมวด สมัยใหม่ | ระบบ 📝 สถานะ กำลังลงต่อเนื่อง ⏰ อัปเดต ทุกวัน

นิยาย

วิถีโจรสลัด ข้าไม่ขอพึ่งใครนอกจากตัวเอง โนอาห์ทะลุมิติมายังโลกของวันพีช เขาขยี้สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาลงด้วยพลังของตนเอง โดยไม่พึ่งพาเส้นทางชะตากรรมของ 'นิกะ' ไม่ต้องพึ่งพาภูมิหลังที่มีปู่เป็นวีรบุรุษทหารเรือ มีพ่อเป็นผู้นำกองทัพปฏิวัติ หรือแม้แต่การชี้แนะจากสี่จักรพรรดิ โนอาห์: "โลกใบนี้มันป่วยไข้ และข้าก็ยินดีที่จะอุทิศตนเป็นดั่งยารักษา เพื่อกวาดล้างความเลวร้ายทั้งปวงให้สิ้นซาก" (หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้ไม่มีระบบช่วยเล่นหรือองค์ประกอบจากอนิเมะเรื่องอื่น มีเพียงพลังและการต่อยอดจากกลไกบนโลกของวันพีซล้วนๆ)  

นิยาย

หย่าแล้วทะลุมิติมาทำนากับอดีตสามีทรราช เพื่อให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของสามีจอมทรราช เซี่ยเชียนเชียนจึงสาบานต่อฟ้าดินว่า "ต่อให้ต้องไปทำนาในยุคโบราณ ฉันก็จะหย่า!" เอาล่ะ! หย่าขาดสำเร็จ! ทะลุมิติสำเร็จเช่นกัน! เซี่ยเชียนเชียนมองดูท่านแม่ที่ตาบอด น้องสาววัยสามขวบ และขาสองข้างที่เกือบจะพิการของตนเอง ก่อนจะร่ำไห้ไร้น้ำตา "สวรรค์ ฉันก็แค่พูดเล่น ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนี้เลย..." เมื่อกลายเป็นเด็กสาวชาวนาผู้ซอมซ่อ นางก็จำต้องก้มหน้ายอมรับชีวิตอันแสนยากลำบาก ทั้งต่อสู้กับสัตว์ร้าย เลี้ยงดูเหล่าน้องๆ สร้างเตาเผากระเบื้องเพื่อหาเงินก้อนโต สิ่งเดียวที่นางพึ่งพาได้ก็คือความกล้าหาญชาญชัยดั่งดีหมีหัวใจเสือ! ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วสิบลี้แปดหมู่บ้านว่า มีหญิงสาวสุดแกร่งคนหนึ่งในหมู่บ้านหยางหลิ่ว และนางคือสตรีที่ไม่มีชายใดกล้าตบแต่งด้วย กู้ฉางเซิงมาเยือนถึงหน้าประตูบ้านพร้อมกับหนังสือหย่าร้าง "ภรรยา เมื่อไหร่เราจะแต่งงานกันใหม่เสียทีล่ะ?"  

นิยาย

เอาชีวิตรอดริมชายฝั่งพกมิติลับมาสร้างครอบครัว มู่ชิงชิงใช้ทักษะการหาของริมทะเลเพื่อโกยเงินถังแรก และกลายเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งในยุคโบราณ เธอจัดการทั้งเรื่องการงาน ความรัก และการเลี้ยงดูลูกๆ ได้อย่างสมดุลไร้ที่ติ มาติดตามดูกันว่าเธอจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้อย่างไร นิยายเรื่องนี้จบบริบูรณ์แล้ว เนื้อหาในตอนต้นที่มีข้อบกพร่องได้รับการแก้ไขใหม่เรียบร้อย หวังว่าทุกท่านจะชื่นชอบ และขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนตลอดช่วงหกเดือนที่ผ่านมา  

นิยาย

ปลูกผักทำไร่งั้นหรือ ข้าขอบำเพ็ญเพียรใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ (เฉินจู่) คิดว่าตัวเองเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดาๆ ที่ไม่มีพรสวรรค์อะไรเลย จึงมาปลูกผักเลี้ยงสัตว์ไปวันๆ แต่ในสายตาของคนภายนอก (โดยเฉพาะพวกยอดฝีมือหรือเจ้าสำนักต่างๆ) กลับมองว่าเขาเป็น "มหาปราชญ์สันโดษระดับเทพ" ที่กำลังปลูกพืชเซียนและเลี้ยงสัตว์อสูรบรรพกาล