นิยายแปลไทย

นิยาย

ระบบอาจารย์ ศิษย์คนแรกคือจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิด ลู่เสวียน หัวหน้ายอดชิงเสวียนเฟิงผู้ถูกมองว่าเป็นขยะ กลับได้รับระบบรับศิษย์ที่ทำให้เขาสามารถซิงค์พลังบำเพ็ญจากศิษย์ได้สองเท่า! ยิ่งศิษย์แข็งแกร่ง เขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น! วันหนึ่ง หญิงสาวลึกลับนามว่าจีฝูเหยามาไหว้เขาเป็นอาจารย์ ไม่มีใครรู้ว่านางคือจักรพรรดินีฝูเหยาผู้เคยครองหนานหวางเมื่อสามพันปีก่อน ที่กลับชาติมาเกิดเพื่อล้างแค้นและสร้างอาณาจักรใหม่! ทุกคนคิดว่าลู่เสวียนไร้ความสามารถ แต่ไม่รู้ว่าเขากำลังแอบบำเพ็ญจนแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน! ขณะที่จีฝูเหยาทำอาหารให้ บำเพ็ญเทคนิคต่างๆ ลู่เสวียนก็นอนเฉยๆ แต่พลังกลับเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! เมื่อจีฝูเหยาคิดว่าอาจารย์กำลังสอนนางด้วยวิธีลึกลับ แต่จริงๆ แล้วลู่เสวียนแค่อยากมีศิษย์ทำกับข้าวให้กิน! ความเข้าใจผิดครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้ทุกคนตกใจ เมื่อจีฝูเหยาแสดงพลังอันน่าสะพรึงกลัว พวกเขาเริ่มสงสัยว่า...  

นิยาย

บำเพ็ญเพียรอย่างสงบสุขในตระกูล​เจ้าสาว นับว่ายังโชคดีอยู่บ้าง ที่นอกจากการข้ามมิติมาแล้ว ลู่เย่ยังมี "หอหมื่นวิถี" อยู่ในห้วงจิตใจของเขาด้วย ทุกๆสิบวัน หอนี้จะให้กำเนิดยาวิเศษ, ตำราฝึกฝน, ทักษะยุทธ์ หรือแม้กระทั่งพรสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่ง! นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ลู่เย่จึงได้เริ่มบำเพ็ญเพียรอย่างสงบสุขอยู่ภายในตระกูลเจียง  

นิยาย

ศึกจอมทัพแห่งราชวงศ์จิน หลังจากลืมตาตื่นขึ้น หวังจิน พบว่าตนเองหลุดเข้ามาในแผ่นดินที่เรียกว่า ต้า จิน ราชวงศ์ซึ่งกำลังเดินสู่ปลายทางแห่งความล่มสลาย ขุนนางชั่วกุมอำนาจ ราชสำนักเน่าเฟะ ตระกูลใหญ่แก่งแย่งกันเอง ขุนนางท้องถิ่นกวาดต้อนที่ดิน ชาวบ้านอดอยากแร้นแค้น ขณะที่ชนเผ่าต่างแดนเฝ้ารอวันที่แผ่นดินนี้จะพังทลาย เพื่อเข้าฉีกกินเลือดเนื้อเป็นอาหาร ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยความอยุติธรรมและความโกลาหล หวังจินเริ่มต้นจากศูนย์ ค่อย ๆ ไต่เต้าด้วยสติปัญญา คมดาบ และหัวใจที่ไม่ยอมก้มหัวให้ความชั่ว เขาเห็นโลกที่ “คนซื่อต้องตาย คนโกงได้เป็นขุนนาง” และตัดสินใจจะเป็นผู้เปลี่ยนชะตาของแผ่นดินนี้ด้วยมือของตนเอง “ผู้ตัดตะขอถูกประหาร ผู้ปล้นแผ่นดินกลับได้ตำแหน่ง—เช่นนั้น ข้าจะเป็นคนจบโลกอันเสื่อมทรามนี้เอง”  

นิยาย

ระบบ : ตัวร้ายสายเทพ โปรแกรมเมอร์หนุ่มทะลุมิติเข้ามาในเกมที่ตัวเองเล่น ในร่างของ 'เฉินโม่' ตัวร้ายกระจอกที่มีชะตากรรมสุดอนาถ แต่ด้วยความรู้เรื่องเนื้อเรื่องและระบบเกมในมือ เขาจึงตัดสินใจพลิกบทบาท จากตัวประกอบที่ถูกลิขิตให้ตาย มาเป็นผู้ควบคุมเกมเสียเอง เขาต้องเอาตัวรอดจากการเมืองในวังหลวง เผชิญหน้ากับศัตรูที่ร้ายกาจ และสร้างความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับเหล่าหญิงงามมากฝีมือ ซึ่งรวมไปถึง 'บอสใหญ่' ที่มองว่าเขาคือมารในใจของนาง!  

นิยาย

คำสาประดับโลก ค่ากับข้าวแม่นายจะแพงขึ้นตลอดไป ‘เนตรมรณะ’ จุติลงสู่โลก นำพามวลมนุษยชาติเข้าสู่ยุคสมัยแห่งคำสาปนิรันดร์ ท่ามกลางการปรากฏตัวของเหล่าภูตสาปแช่งที่วิปริตและพิสดาร ทุกชีวิตบนโลกต่างต้องแบกรับคำสาปไว้บนบ่าอย่างไม่มีข้อยกเว้น เพื่อดิ้นรนให้รอดพ้นจากการเป็นเป้าหมายของเหล่าภูตร้าย เหล่าผู้รอดชีวิตจึงจำต้องยินยอมล่วงละเมิดข้อห้ามเสียเอง เพื่อตีตราตนเองด้วย "คำสาปที่พอจะควบคุมได้" “ราคาของสดจะพุ่งสูงปรี๊ดทุกครั้งที่แม่ของคุณไปจ่ายตลาด” “คุณปู่ของคุณจะถูกด่าเปิงทุกครั้งที่นั่งเล่นหมากรุก” “คุณย่าของคุณจะต้องไปเต้นระบำแถวหลังสุดเสมอ” คำสาปเชิงเหตุและผลที่ดูไร้สาระเหล่านี้ กลับกลายเป็น "ของล้ำค่า" ที่ผู้คนต่างยื้อแย่งไขว่คว้ามาไว้กับตัว ในวันที่อายุครบ 18 ปี หลินอี้ก้มมองตราประทับคำสาปบนมือพลางจมดิ่งลงในความคิด [คำสาปย้อนกลับ: พลิกผันผลลัพธ์ของคำสาปทั้งหมดที่ได้รับให้กลายเป็นตรงกันข้าม?] นับแต่นั้น ในสายตาของเขา คำสาปชั่วร้ายทั้งมวลกลับกลายเป็น "บัฟ" สุดโกง! คำสาป ‘ร่างกายอ่อนแอ’ ถูกพลิกกลับเป็น ‘พละกำลังมหาศาล’ ทำให้เขาสามารถออกศึกได้สามวันสามคืนโดยไม่ทรุด คำสาป ‘ความเสื่อมถอย’ ถูกพลิกกลับเป็น ‘ความฮึกเหิม’ จนทำให้เขากลายเป็นคนบ้าพลัง ทะนงตน และโดดเดี่ยว แม้กระทั่งคำสาป ‘ดาวโดดเดี่ยวผู้อาภัพ’ (ดวงกินคู่) ก็ยังถูกพลิกกลับจนทำให้เขามีเสน่ห์ดึงดูดสาวๆ เข้ามาไม่ขาดสาย... พระเจ้าช่วย... ดูเหมือนว่าการมีสาวๆ มาหลุมรักมากเกินไปเนี่ย มันช่างเป็นคำสาปที่ทรมานจริงๆ!  

นิยาย

โต้วหลัว: กำเนิดใหม่ราชันย์มังกรวารี เคียงคู่เทวีโฟคาลอร์ส หนังสือเล่มนี้มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ผมกับภรรยาที่อยู่ด้วยกันเพียงช่วงสั้นๆ ได้เดินทางข้ามเวลาไปด้วยกัน" ระหว่างเดินทางข้ามทวีปโต่วหลัวไปกับฟูกาโลส เขาได้รับพลังของมังกรโบราณโดยไม่คาดคิด และกลายเป็นราชาแห่งมังกรน้ำ "ข้าเป็นมังกรที่สมบูรณ์แบบอยู่แล้ว เพียงพอที่จะตัดสินเหล่าเทพแห่งเต๋าลั่วได้!" "โอ้ ไทด์ ข้ากลับมาแล้ว!" หลายปีต่อมา เหลือเพียงทวีปโต่วหลัวเท่านั้น ที่ซึ่งความสงบสุข ความรัก และความยุติธรรมยังคงอบอวลอยู่ ฟูคาลอส: "ฉันปฏิบัติต่อคุณเหมือนเพื่อนที่ดี ไม่ใช่เพื่อนชั่วคราว หรือภรรยาอะไรพวกนั้น มันน่าอายจัง!" กู่หยูน่า: "ทำไมราชาแห่งมังกรน้ำอย่างเขาถึงได้ทรงพลังขนาดนี้?" เฉียนเหรินเสวี่ย: "จะเป็นถังซานหรืออะไรก็ช่างเถอะ ตายไปซะเถอะ ฉันไม่รู้จักเขา!" ฟุคาโลส: "มังกรน้ำ มังกรน้ำ อย่าร้องไห้นะ! ฉันสัญญาได้ไหม?  

นิยาย

ระบบร่างแยกไร้เทียมทาน โฮสต์: หลินห่าว ขอบเขต: รวมปราณขั้นที่หนึ่ง การอัญเชิญร่างแยก: คลิกที่นี่ (เลือกขอบเขต, เลือกจำนวน) การยกระดับร่างแยก: คลิกที่นี่ (เลือกขอบเขต, เลือกจำนวน) สืบทอดวิชา: คลิกที่นี่ (เลือกวิชา, เลือกจำนวน) การจำลองร่างแยก: ยังไม่เปิดใช้งาน (ขอบเขตการจำลองขึ้นอยู่กับขนาดของสัมผัสเทวะ) การเร่งเวลาร่างแยก: ยังไม่เปิดใช้งาน (เลือกจำนวน 1-10) พื้นที่ระบบ: ท่านจินตนาการได้ใหญ่แค่ไหน มันก็ใหญ่แค่นั้น ยอดคงเหลือ: 0 (หน่วย: หินวิญญาณระดับต่ำ)  

นิยาย

ลูกเขยของราชาอมตะ ห่าวเจี้ยน เซียนปรุงโอสถฝีมือดี เกิดพลาดท่าระหว่างการรับทัณฑ์สวรรค์ ทำให้เขาตกลงมายังโลกมนุษย์ในสภาพบาดเจ็บและสูญเสียพลังไปเกือบทั้งหมด ที่นั่นเขาได้พบกับ หนิงจิ้ง และกลุ่มพนักงานสาวสวยจากบริษัทเครื่องสำาางที่กำลังมาออกทริปผจญภัยบนเกาะร้างพอดี ด้วยความเข้าใจผิดต่างๆ นานา ทำให้ทุกคนมองว่าเขาเป็นแค่คนบ้าที่น่าสงสาร แต่หนิงจิ้งกลับมองเห็นบางอย่างในตัวเขาและตัดสินใจให้ความช่วยเหลือ ระหว่างการผจญภัยบนเกาะ ห่าวเจี้ยนได้ใช้ความรู้และความสามารถของเขาช่วยเหลือทุกคนให้รอดพ้นจากอันตรายต่างๆ ทั้งงูยักษ์และฝูงมดเพลิง จนทำให้หนิงจิ้งเริ่มเชื่อใจและรู้สึกพิเศษกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ ❤❤❤❤❤ สามารถติดตามนิยายทั้งหมดได้ที่นี่ ผู้แปล:สหรัฐ 🌹 ❤❤❤❤❤ นิยายทั้งหมด นิยายจบแล้ว  

นิยาย

ภูมิหลังและพรสวรรค์ของข้าไร้เทียมทาน แต่ท่านยังจะให้ข้าไปสู้ชีวิตแบบผู้แพ้อีกหรือ นี่คือคำแปลเรื่องย่อนิยายของคุณครับ โดยปรับสำนวนให้เข้ากับสไตล์นิยายแฟนตาซี/ระบบ เพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านมากที่สุดครับ   ---   ปีปฏิทินดวงดาวที่ 10086 สหพันธ์มนุษยชาติได้ก้าวเข้าสู่ห้วงอวกาศมาเป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีแล้ว   หนิงหยวนทะลุมิติมาอยู่ที่นี่เมื่อสิบแปดปีก่อน และได้ทำการปลุกระบบขึ้นมา   [ตรวจพบโฮสต์: เป็นเด็กกำพร้า ฐานะยากจน และมีพรสวรรค์ที่ย่ำแย่สุดขีด—ช่างเป็นองค์ประกอบที่น่าเวทนาอย่างแท้จริง เหมาะสมกับระบบนี้เป็นอย่างยิ่ง 'ระบบพลิกขยะสู่ยอดคนที่แข็งแกร่งที่สุด' ทำการผูกมัดสำเร็จ!]   "ไอ้ระบบปัญญาอ่อนนี่มันรวนหรือเปล่าเนี่ย?"    

นิยาย

แม่นางเซียน โปรดฟังข้าอธิบายก่อน ก่อนเข้าสำนักเทียนซวี่ ข้าคิดมาตลอดว่าการบำเพ็ญเพียรคือการปราบปีศาจผดุงคุณธรรม กอดกระบี่ชิงเฟิงยาวสามฉื่อท่องยุทธภพ บรรลุมรรคาสู่วิถีอมตะ แก้แค้นทดแทนบุญคุณอย่างสุดเหวี่ยง แต่พอได้เข้ามาอยู่ในเทียนซวี่ ข้ากลับพบว่าศิษย์ร่วมสำนักแต่ละคนล้วนเป็นสุดยอดตัวตึง พวกผู้อาวุโสก็เป็นถึงปรมาจารย์จอมปั่น นี่จุดสูงสุดของวงการผู้ฝึกตนคือความกาวอย่างนั้นเรอะ ที่แย่ไปกว่านั้นคือ ท่านอาจารย์ผู้แสนเย็นชาภายนอกดูเหมือนผู้ละทิ้งกิเลส แต่ลับหลังกลับชอบใช้วิธีแปลกประหลาดสารพัดมาทดสอบสภาวะจิตใจของข้าอยู่เรื่อย ศิษย์พี่หญิงใหญ่จอมซึนเดเระปากก็เอาแต่บ่นว่าจะอัดข้าให้ยับ แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์ชอบมาคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ แถมยังมาหาว่าข้าเล่นตุกติกไม่รู้จักธรรมเนียมจอมยุทธ์อีกต่างหาก ศิษย์พี่หญิงรองผู้แสนซื่อบื้อก็มีฝีมือทำอาหารที่ชวนให้น้ำตาไหล แต่เวลาดึงเข้ามากอดกลับทั้งหอมทั้งนุ่มนิ่มสุดๆ ส่วนตัวข้าน่ะเหรอ ก็แค่เอาไอเดียหลุดโลกกับความตื่นตาตื่นใจระดับร้อยล้านมามอบให้สำนักเท่านั้นเอง พวกเขาไม่เพียงไม่สำนึกบุญคุณนะ ยังมาโยนบาปว่าที่ภาพลักษณ์ของสำนักมันพังพินาศป่นปี้แบบนี้เป็นความผิดของข้าคนเดียวซะงั้น เห้อ ศิษย์ร่วมสำนักรุ่นนี้รับมือยากจริงๆ...