นิยายแปลไทย

นิยาย

ระบบร้อยเซียน: ข้าคือผู้รอบรู้สรรพสิ่ง เมื่อวิญญาณของเขาข้ามมิติสู่โลกแห่งการบำเพ็ญเซียน เขาพลันเข้าสวมรอยเป็นเซียนอิสระระดับล่างผู้หนึ่ง ร่างเดิมถูกลอบทำร้ายจนบาดเจ็บหนักและไม่ได้สติไปนานถึงสามเดือน ทำให้เขามีโอกาส 'เข้าครองรัง' โดยสมบูรณ์ ในยามที่ชีวิตกำลังจะอับจนหนทาง ถูกบีบให้ต้องระเห็จออกจากตลาด เพราะไม่อาจต่อสัญญาเช่าที่พักได้ทันท่วงที "ระบบร้อยศาสตร์แห่งการบำเพ็ญเซียน" ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น!  

นิยาย

ผู้คนทั้งโลกทะลุมิติเข้าไปในเกมเอาชีวิตรอดบนทุ่งกว้าง ทุกคนเริ่มต้นด้วยยานพาหนะแบบสุ่ม, พรสวรรค์แบบสุ่ม, และอาวุธแบบสุ่มอย่างละหนึ่งอย่าง เมื่อรัตติกาลมาเยือนทุ่งกว้าง, ฝูงซอมบี้ที่น่าสะพรึงกลัวก็เข้าโจมตี เหล่าผู้เล่นต่างหนีเข้าไปในยานพาหนะของตน บ้างก็ร้องขอความช่วยเหลือด้วยความหวาดกลัว, ขณะที่บางคนกลับเริ่มอวดเบ่งในช่องแชต “ยานพาหนะของผมคือรถถังหุ้มเกราะ! แล้วแบบนี้จะให้ผมไปสัมผัสความตื่นเต้นของการสู้กับซอมบี้ด้วยมือเปล่าได้ยังไง?” “ลำบากชะมัด—ผมได้แค่พรสวรรค์ความแข็งแกร่งระดับ B เอง ถึงพลังจะมากกว่าคนปกติสิบเท่า แต่ก็ยังต้องออกไปหาของเองอยู่ดี!” “ทำไมพวกคุณถึงได้ยานพาหนะกับพรสวรรค์ดีๆ กันจัง? ผมสุ่มได้แค่ AK47 พร้อมกระสุนไม่มีวันหมดเอง นิ้วจะล็อกอยู่แล้ว เพิ่งฆ่าซอมบี้ไปได้แค่สิบตัวเอง!” ท่ามกลางการอวดอ้างสรรพคุณที่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องบนหน้าจอสาธารณะ, จี้ซางเหลือบมองพรสวรรค์ลับระดับ SSS 【ข่าวกรองรายวัน】 (หนึ่งเดียว) ของตัวเอง เขาถอนหายใจอย่างจนใจ: “อิจฉาพวกคนที่โชคดีจริงๆ ไม่เหมือนผมเลย, ได้แต่เป็นคนธรรมดาๆ ที่ไม่โดดเด่น” เริ่มต้นจากการรวบรวมข่าวกรอง, เขาได้ออกตัวก่อนใครในทุกๆ วัน—คว้าเสบียงระดับท็อป, หีบสมบัติ, ชิ้นส่วนพรสวรรค์, รางวัลที่ซ่อนอยู่, ทั้งหมดตกเป็นของเขา! เส้นทางการอัปเกรด: 【รถตู้เก่า】 → 【รถบ้านหุ้มเกราะ】 → 【ยานพาหนะฐานทัพขนาดใหญ่】 → 【ป้อมปราการวันสิ้นโลกเคลื่อนที่】 → 【แพลตฟอร์มรบหนัก】 → 【เต่ายักษ์จักรกลขั้นสุดยอด】 → 【…】 การอัปเกรดยานพาหนะ, อาวุธ, พรสวรรค์ และการป้องกันมีความหลากหลาย, พร้อมข้อมูลที่แม่นยำ—เชิญกระโดดเข้ามาอ่านได้อย่างสบายใจ! ✦.──────────────────────────── .✦ สถานะนิยายต้นฉบับ : ยังไม่จบ ผู้แต่ง : 歪门老祖 ผู้แปล : POPPi ชั้นหนังสือ : ✩° แฟนฟิค °✩                        ✩° นิยายแปล °✩ ✦.──────────────────────────── .✦

นิยาย

มายฮีโร่: เหนืออัตลักษณ์ด้วยระบบ อิซึคุ มิโดริยะ เกิดมาไร้อัตลักษณ์... ฉันก็เหมือนกัน แต่ตอนเขาร้องไห้กอดหมอนเพ้อถึงออลไมต์ ฉันโดนซัดหัวแบะ แล้วลุกขึ้นมาหัดซัดกลับให้แรงกว่า  

นิยาย

เอาชีวิตรอดในเกมมรณะด้วยสารพัดมอดสุดโกง 【ปลูกผัก】 + 【ติดตั้งมอด】 + 【สยบซอมบี้】 + 【ป้องกันฐาน】 + 【ค่อยเป็นค่อยไป】 นิยายเรื่องนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า "วันดับสูญ", "ซอมบี้นับพันล้านกับป้อมปราการสุดแกร่ง", "วันสิ้นโลกกับปฏิบัติการอัญเชิญสาวงามจากโลกเสมือน" และ "ในขณะที่คนอื่นดิ้นรนเอาชีวิตรอด แต่ผมกลับอยู่อย่างสุขสบายในวันสิ้นโลก"  

นิยาย

ปฏิเสธบัลลังก์หมาบ้า เพื่อเป็นราชาเหนือสวรรค์ หลวี่เชียน อัจฉริยะรุ่นเยาว์ของตระกูลหลวี่ (หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของผู้วิเศษ) ตัดสินใจขัดคำสั่งหลวี่ฉือผู้เป็นทวด เพื่อออกไปกราบเข้าสำนักอู๋ตังเพราะต้องการแสวงหา "ธรรม" ที่แท้จริง หลังจากพิสูจน์ฝีมือด้วยการตบลูกศิษย์ตระกูลลู่จนร้องไห้ในงานวันเกิด เขาจึงได้รับอนุญาตให้ขึ้นเขาอู๋ตัง ที่นั่นเขาได้พบกับหวังเย่ ทายาทมหาเศรษฐีผู้หลงทาง และเริ่มเปิดเผยพรสวรรค์ดั่งเทพมนุษย์ที่แม้แต่บรรพบุรุษผู้ล่วงลับอย่างโจวเซิ่งยังต้องจับตามอง  

นิยาย

บทท่านเทพดีนี่ หวานปากข้าล่ะสิสหายพรต "เปิดร้าน!" สิ้นเสียงตะโกนเบาๆ ของชายหนุ่มรูปงาม พื้นดินบริเวณตีนเขาดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหลิงก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย! ไม่นานนัก หน้าแผงดูดวงของชายหนุ่มก็มีแถวยาวเหยียดร่วมร้อยเมตร! "ท่านอาจารย์ซู! แม่หมูของข้าเมื่อวานยังไม่ออกลูกเลย! ข้าควรทำยังไงดี!" "ไม่ต้องรีบ คืนนี้เจ้าร้องเพลงให้แม่หมูฟังเพื่อผ่อนคลาย สักเจ็ดวันให้หลังค่อยเตรียมการดูแลหลังคลอด" "ท่านอาจารย์ซู! ข้าเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งตำบลหลินเจียง ใครๆ ก็ให้เกียรติเรียกข้าว่าท่านเศรษฐีลู่ ข้ามีอนุภรรยาสิบแปดคน ลูกอีกกว่าสามสิบคน ข้าอยากถามว่าลูกชายคนไหนควรสืบทอดกิจการตระกูลเพื่อให้เจริญรุ่งเรือง"  

นิยาย

เมื่อสิ้นวาสนาข้าจากจร เจ้าอาวรณ์ร่ำไห้ด้วยเหตุใด เดินทางผ่านทวีปโต่วหลัวจนกลายเป็นคนรักในวัยเด็กของบีบีตง เนื่องจากปลุกพลังปราณชั้นยอด ปราณเทพตกสวรรค์สิบสองปีก เขาจึงถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยพระสังฆราชแห่งหอวิญญาณ เฉียนซุนจี และได้รับชื่อว่า เฉียนเฉิงเซียว   ได้รับพรจากสวรรค์ หลิงเซียวผู้เป็นนิรันดร์   ความสัมพันธ์กับเพื่อนสมัยเด็กนั้น สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ดีเท่ากับคนที่ตกลงมาจากฟ้า หรือคนที่ถูกฆ่าตายในพล็อตเรื่อง   การดูแลเอาใจใส่และเป็นเพื่อนคู่ใจตลอดสิบปีนั้น ก็ยังไม่ดีเท่ากับพวกขยะที่บุกเข้ามาอย่างกะทันหัน   เลียหมา เลียหมา เลียไปเรื่อยๆ จนกว่าจะไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย   อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการปรากฏตัวของเรื่องไร้สาระเหล่านั้น บิดาบุญธรรมอย่างเฉียนซุนจีจึงมอบตำแหน่งปรมาจารย์สำนักห้องลับให้แก่เฉียนเฉิงเซียวซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของเขา   แม้ว่าบิบิตงจะให้กำเนิดลูกสาวชื่อเฉียนเหรินเสวี่ยเพื่อเขา แต่ก็เป็นเพราะเหตุนี้เองที่บิบิตงเกลียดเขาไปตลอดชีวิต   เฉียนซุนจีเสียชีวิตด้วยฝีมือของบิบิตง และเพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อลูกสาวของเขา เฉียนเหรินเสวี่ย เขาจึงเสียชีวิตในที่สุดด้วยฝีมือของถังซานเพื่อช่วยชีวิตเธอ   เมื่อเฉียนเฉิงเสี่ยวเกิดใหม่และถูกรับเลี้ยงโดยเฉียนซุนจี เขาจึงตระหนักว่าการเป็นคนเลียสุนัขนั้นน่าเศร้าเพียงใด   บีบีตง: เฉิงเสี่ยว ฉันผิดเอง โปรดกลับมาเถอะ   เฉียนเฉิงเสี่ยว: ความรักที่มาสายนั้นไร้ค่ากว่าหญ้าเสียอีก  

นิยาย

เป็นคนกากอยู่ดีๆ ก็ถูกคนดีอวยยศให้เป็นมหาจอมมารซะงั้น “เงียบ! ทุกคน ต้อนรับเจ้าสำนักคนใหม่ ปรบมือ!” จู่ๆ จ้าวชานก็ตะโกนขึ้น เสียงปรบมือดังแปะๆ ดังมาจากฝูงชนรอบข้างอย่างเบาบาง ซึ่งถือว่าไว้หน้ากันมากแล้ว เสียงซุบซิบดังขึ้นยิ่งกว่าเสียงปรบมือ “โอ้ เจ้าสำนักคนใหม่!” “ผิดแล้ว ตัวซวยคนใหม่ต่างหาก”  

นิยาย

โต้หลัว วิญญาณยุทธ์ผันผวนกับการตื่นขึ้นของพลังที่ไม่รู้จบ เมื่อคุณย้ายไปอยู่ที่ทวีปโต่วหลัว ทุกคนในที่นั้นจะได้รับพรให้มีลูกหลานมากมาย หรือมีระบบครอบครัวที่ดี ตัวเอกปลุกพลังวิญญาณการต่อสู้ที่กลายพันธุ์อย่างประหลาด พลังวิญญาณนี้แปลกประหลาดมาก ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งมากเท่านั้น แต่ยังสามารถหลอมรวมกับพลังวิญญาณของผู้อื่นได้อีกด้วย และบิบิ ตง, เซียวหวู่, จูจูฉิง, หนิงหรงหรง, เฉียนเหรินเสวี่ย, โพไซดอน... พวกเขาทั้งหมดก็เริ่มแสดงพฤติกรรมแปลกๆ เช่นกัน... ถังซาน: "เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน! คนที่มีพลังวิญญาณพืชจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? คุณต้องซ่อนอะไรไว้แน่ๆ!!! เสี่ยวหวู่ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้???" เย่เทียนซิง: "วิญญาณนักรบประเภทพืชอ่อนแอหรือ? เดี๋ยวข้าจะแสดงให้คุณเห็นทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองหลังจากวิญญาณนักรบประเภทพืชตื่นขึ้น! ข้าจะแสดงให้คุณเห็นถึงพลังของวิญญาณนักรบหลักอีกตัวของข้าด้วย..." บีบี ดง: "บ้าเอ๊ย! ฉันจะไปเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณการต่อสู้ของแกได้ยังไงกัน! อย่าหนีนะ ฉันจะจับแกขังไว้ ไอ้สารเลว!" เฉียนเหรินเสวี่ย: "อัจฉริยะอย่างคุณควรไปหาผู้สืบทอดของเทพเทวดา ฉันจะให้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ!" เย่หลิงหลิง: "พี่ชาย ให้พวกเขาได้เห็นพลังของวิชารวมพลังวิญญาณการต่อสู้ของเราสิ!" ไดมู่ไป๋: "จูจูฉิง ฉันจะฆ่าแก! แกกล้าดียังไงมาทรยศฉัน..." หนังสือเล่มนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า *ทวีปโต่วหลัว: ฉันไม่อยากมีลูกเยอะจริงๆ แล้วยังไงล่ะ?*, *เทพราชาทรงพลังขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันจะฆ่าพวกมันโดยไม่ลังเล!*, *อะไรนะ? วิญญาณการต่อสู้ของฉันตื่นขึ้นอีกแล้วเหรอ?*, และ *เทคนิคการหลอมรวมวิญญาณการต่อสู้มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?* ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนืี่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*  

นิยาย

นารูโตะ พลิกชะตาอุจิวะด้วยวงล้อพลังพิเศษ หลังจากที่ อุจิวะ โยอิจิ ข้ามมิติมา ความปกติสามัญของโลกนินจาก็เริ่มผิดเพี้ยนไป 【ฉกฉวยโอกาส】: เมื่อสัมผัสร่างกายผู้อื่น จะสุ่มขโมยสิ่งของจากอีกฝ่ายมาหนึ่งชิ้น ซึนาเดะ: เสื้อผ้าของฉันหายไปไหน? ทำไมมันถึงหายไปหลังจากที่แกแตะไหล่ฉันเนี่ย? 【การมองทะลุแบบสองทาง】: ไม่มีสิ่งใดบดบังสายตาคุณได้ แต่เมื่อคุณจ้องมองไปยังหุบเหว หุบเหวก็จะจ้องกลับมาที่คุณเช่นกัน อุจิวะ มิโคโตะ: ฉันเบิก เนตรสีขาว ได้แล้วเหรอ? ทำไมฉันถึงมองเห็น... ของ โยอิจิคุง ล่ะ? 【คำเชิญเต้นรำ】: หลังจากเพลงประกอบฉาก เริ่มบรรเลง คุณมีโอกาสหนึ่งครั้งที่จะเริ่มการเต้นรำ ซึ่งอีกฝ่ายไม่สามารถปฏิเสธได้ ผู้ชนะจะสามารถสุ่มชิงทักษะจากอีกฝ่ายมาได้ อุจิวะ มาดาระ: ไอ้สารเลว! ตอนที่ข้าบอกว่าเต้นรำ ข้าหมายถึงการต่อสู้โว้ย! แล้ว เนตรสังสาระ ของข้าหายไปไหน?!