นิยายแปลไทย
นิยายประเภท นิยายแปลไทย
ข้าคือคนตัดฟืนแห่งต้าซวน เทพมารจงหลีกทาง
นิยาย
ข้าคือคนตัดฟืนแห่งต้าซวน เทพมารจงหลีกทาง ลืมตาตื่นขึ้นมา โม่เฉินก็พบว่าตนเองกลายเป็นคนงานในเรือนเก็บฟืนของคฤหาสน์เศรษฐีหลู่เสียแล้ว เขาคิดว่าตัวเองคงต้องถูกใช้งานเยี่ยงทาส และถูกผู้อื่นบงการชีวิตไปจนตาย ทว่า ใครจะคาดคิดว่าระบบ [ปรมาจารย์ยุทธ] จะถูกปลดล็อก นำพาเขาก้าวเข้าสู่วิถีแห่งการฝึกตน [เงินหนึ่งตำลึงสามารถแลกเปลี่ยนเป็นความคืบหน้าในการฝึกฝนได้หนึ่งเดือน แถมแทบจะไร้ซึ่งคอขวดใดๆ!] จากนั้น ขณะที่โม่เฉินค่อยๆ ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างไร้เทียมทาน เหล่าอัจฉริยะนับไม่ถ้วนที่เคยอยู่สูงส่งเหนือผู้คน ล้วนถูกเขาเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า! ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อตบะของเขากล้าแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ความจริงของโลกทั้งใบก็ค่อยๆ ปรากฏชัดอยู่เบื้องหน้า ในขณะเดียวกัน คนตัดฟืนลึกลับผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นบนโลก "ข้าคือคนตัดฟืนแห่งต้าซวน เทพมารจงหลีกทาง!" "ใครบอกว่าเผ่ามนุษย์ไร้ซึ่งมหาจักรพรรดิ? ข้าจะต่อยทะลวงสวรรค์ให้ดู!" ✨🌿📖ฝากชั้นหนังสือของเราด้วยนะครับ📖🌿✨
รักหมดใจยัยภรรยาสุดหวาน
นิยาย
รักหมดใจยัยภรรยาสุดหวาน หลังจากเก็บข้าวของเสร็จสรรพ เธอก็เดินออกมาข้างนอกเพื่อเรียกรถ แต่ตรงทางเข้ากลับไม่มีใครอยู่เลยสักคน แถมยังหาคนถามทางไม่ได้อีกต่างหาก บ้านพักทุกหลังปลูกเรียงรายเป็นแถว มีรูปแบบเหมือนกันเป๊ะ แตกต่างกันแค่ป้ายบ้านเลขที่เท่านั้น บนถนนไม่มีแม้แต่ป้ายบอกทาง เธอหันมองซ้ายมองขวา ลังเลว่าจะไปทางซ้ายหรือทางขวาดี ขณะที่กำลังยืนสับสนอยู่นั้น ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านพักฝั่งขวามือ หล่อนดูอายุประมาณสามสิบหรือสี่สิบปี คิ้วเรียว นัยน์ตากระจ่างใส และมีดวงตาที่งดงามเป็นพิเศษ หางตาเรียวยาว มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อยราวกับรูปทรงของเรือ ให้ความรู้สึกที่สงบ อ่อนโยน และสง่าผ่าเผย 🧸📚มุมน่าอ่านของเราค่ะ📚🧸✏️
ระบบสายเปย์ ขอเลี้ยงดูพนักงานนับล้าน
นิยาย
ระบบสายเปย์ ขอเลี้ยงดูพนักงานนับล้าน เรียนจบมาได้หนึ่งปี ต้องทำโอทีเป็นว่าเล่น แต่รายได้กลับน้อยนิดติดดิน 'ซูหยาง' รู้สึกสับสนมืดแปดด้าน เขาหาเป้าหมายและทิศทางชีวิตในเมืองใหญ่ไม่เจอเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งวันหนึ่ง ด้วยความบังเอิญเขาได้รับ 'ระบบมหาผู้ประกอบการ' มาครอบครอง ขอเพียงเขาเปิดบริษัท และจ่ายเงินเดือนให้พนักงานไปเท่าไหร่ ระบบก็จะโอนเงินจำนวนนั้นกลับคืนมาให้เขาแบบเป๊ะๆ! ในขณะเดียวกัน เขายังได้รับทักษะ 'จำลองสถานการณ์ธุรกิจ' ที่สามารถคาดการณ์ผลกำไรและรายได้ของบริษัทในอนาคตล่วงหน้าได้ถึงหนึ่งปีเต็ม และแล้ว... มหาเศรษฐีหน้าใหม่สายสร้างธุรกิจก็ได้ถือกำเนิดขึ้น! 「 ✅ นิยายมัน ๆ (จบแล้ว) 」 「 ⏩ นิยายกำลังแปล .... 」 「💬 กลุ่มพุดคุย 💬」 ช่องนิยายเสียง 🎬 Aphun - Tran 🕗 อัปเดตทุกวัน โปรดดิดตาม
วุ่นรักย้อนเวลา ปฏิบัติการคว้าหัวใจนายจอมโหด
นิยาย
วุ่นรักย้อนเวลา ปฏิบัติการคว้าหัวใจนายจอมโหด ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแม่สามีที่เอาแต่ใจที่สุดในหมู่บ้าน น้องสามีผู้มีนิสัยประหลาด และสามีที่ดูทรงแล้วไม่น่าจะเป็นคนดี... หานสุ่ยผู้นุ่มนิ่มได้แต่กุมขมัว: ฉันคิดว่าฉันคงทำไม่ไหวแน่ๆ พระเอก: ผมว่าคุณยังไหวอยู่นะ มาเถอะ เดี๋ยวสามีคนนี้จะช่วยผายปอดให้เอง
นางเซียนไร้เมตตา เช่นนั้นก็จงกลายเป็นเตาหลอมซะเถอะ
นิยาย
นางเซียนไร้เมตตา เช่นนั้นก็จงกลายเป็นเตาหลอมซะเถอะ เซียวอวี่ทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร และกลายเป็นศิษย์สายนอกของนิกายสราญรมย์ ด้วยความบังเอิญ เซียวอวี่ได้ตัวไป๋เยว่ นางเซียนจากฝ่ายธรรมะที่สูญเสียตบะไปจนหมดสิ้นแถมยังตาบอดทั้งสองข้างมาไว้ในครอบครอง เซียวอวี่: "แม่นาง! ข้ามีทางเลือกให้ท่านสองทาง หนึ่ง สอนข้าบำเพ็ญเพียร! สอง... " ไป๋เยว่: "ข้าเลือกข้อสอง" เซียวอวี่: "ข้อสองคือกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของข้า... ขออภัยด้วยนะ..."
อกหักจากประธานจอมเผด็จการ เลยไปเป็นตำนานในยุคดวงดาว
นิยาย
อกหักจากประธานจอมเผด็จการ เลยไปเป็นตำนานในยุคดวงดาว "เย่ซี" เมื่อได้ยินเสียงนั้น มือของเย่ซีที่วางอยู่บนพนักพิงวีลแชร์พลันสั่นระริก ความขมขื่นระลอกหนึ่งตีตื้นขึ้นมาในอก อารมณ์ซับซ้อนที่พรั่งพรูจากก้นบึ้งหัวใจในชั่วขณะนั้นเกือบจะบีบคั้นน้ำตาของเธอให้ไหลออกมา แต่ท้ายที่สุด เย่ซีก็ไม่ได้ร้องไห้ ผ่านม่านฝนที่ร้อยเรียงราวกับสายลูกปัดหยก เย่ซีมองเห็นชายคนนั้นได้อย่างชัดเจน 📖🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀📖
เล่นนอกบทแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ
นิยาย
เล่นนอกบทแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ การ์ดทักษะแตกต่างจากการ์ดเวทมนตร์ตรงที่ต้องใช้ควบคู่กับอาวุธที่สอดคล้องกัน พลังโจมตีของมันสูงกว่าการ์ดเวทมนตร์ทั่วไปมาก แต่ก็มีข้อจำกัดที่มากกว่าเช่นกัน โดยจะถูกจำกัดด้วยคุณลักษณะของตัวอาวุธเอง อย่างเช่น ดาบใหญ่ย่อมยากที่จะใช้โจมตีระยะไกล ส่วนธนูก็ยากที่จะง้างยิงในระยะประชิด และหากบังเอิญทำอาวุธหลุดมือ การ์ดทักษะก็จะกลายเป็นของไร้ค่าทันที แม้แต่จะเอาไปใช้เล่นไพ่ฆ่าเวลาก็ยังทำไม่ได้เลย "เธอชอบใช้ดาบใหญ่งั้นเหรอ?" ขณะที่กู้ฉือเอ่ยถาม เขาก็จินตนาการภาพเด็กสาวแกว่งดาบใหญ่ไปมาในหัวเรียบร้อยแล้ว "อืม" เซี่ยจือกะพริบตาปริบๆ แล้วพูดว่า "นายไม่คิดว่าดาบใหญ่มันเท่มากเหรอ?" 🧸📚มุมน่าอ่านของเราค่ะ📚🧸✏️
วิถีบัณฑิต ลิขิตจอหงวน
นิยาย
วิถีบัณฑิต ลิขิตจอหงวน นักศึกษาสาวธรรมดาคนหนึ่งได้ไปเกิดใหม่ในราชวงศ์ยุคโบราณที่ไม่มีอยู่จริงในหน้าประวัติศาสตร์ จาก 'เธอ' กลายเป็น 'เขา' ท่ามกลางกระบวนการปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยแห่งนี้ เขาได้พบเห็นทั้งความยากลำบากของชนชั้นล่าง ความหรูหราฟู่ฟ่าของชนชั้นสูง ความซื่อสัตย์สุจริตของเหล่าบัณฑิต และความปลิ้นปล้อนฉวยโอกาสของพวกขุนนาง นี่คือสังคมอันโหดร้ายที่มีระบบการแบ่งแยกชนชั้นอย่างชัดเจน และนับเป็นคราวเคราะห์ที่เขาดันมาเกิดใหม่ ณ ที่แห่งนี้ สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาคือการมีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี ร่ำเรียนหนังสือ สอบขุนนาง เข้ารับราชการ ในคราแรก เขาเพียงต้องการปกป้องครอบครัว ต่อมาเริ่มอยากช่วยเหลือมิตรสหาย และท้ายที่สุด เขาปรารถนาที่จะทำให้มนุษย์ได้รับการปฏิบัติอย่างที่มนุษย์พึงได้รับ ข้ายินดีอุทิศทั้งชีวิต เพื่อให้ผู้คนทั่วหล้ามีเสื้อผ้าอาภรณ์สวมใส่ มีข้าวปลาอาหารกินอิ่มท้อง และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีศักดิ์ศรี [เรื่องนี้ไม่มีนางเอก ไม่มีชายรักชาย] 🧸📚มุมน่าอ่านของเราค่ะ📚🧸✏️
เอาชีวิตรอดกลางมหาสมุทร พร้อมระบบรางวัลทวีคูณพันล้านเท่า
นิยาย
เอาชีวิตรอดกลางมหาสมุทร พร้อมระบบรางวัลทวีคูณพันล้านเท่า หลัวเฟิงมองดูสิ่งของที่ทุกคนนำมาเสนอขายแลกเปลี่ยน มันช่างปะปนกันมั่วซั่ว มีของแปลกประหลาดสารพัดโผล่มาให้เห็น ทว่า 【เครื่องกรองน้ำระดับทั่วไป】 เครื่องนี้กลับดึงดูดความสนใจของหลัวเฟิง อย่างไรก็ตาม พอหลัวเฟิงเห็นว่าเครื่องกรองน้ำนี้เป็นแค่ระดับทั่วไป เขาก็พับความคิดที่จะลงมือแลกเปลี่ยนทิ้งไป ในตอนนี้เขามีระบบรางวัลทวีคูณพันล้านเท่า เขาจึงมองข้ามพวกไอเทมระดับทั่วไปเหล่านี้ไปโดยสิ้นเชิง ไม่ต้องพูดถึงระดับสมบูรณ์แบบเลย อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นเครื่องกรองน้ำระดับยอดเยี่ยม หลัวเฟิงถึงจะยอมเก็บไว้พิจารณา หลัวเฟิงไม่มีความต้องการที่จะสร้างไอเทมที่ระดับต่ำกว่านั้นเลย ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หลัวเฟิงมีแอปเปิลอยู่ถึง 100 ผล เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการขาดแคลนน้ำในระยะสั้น เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลัวเฟิงจึงเริ่มโพสต์ข้อความแลกเปลี่ยน ✨🌿📖ฝากชั้นหนังสือของเราด้วยนะครับ📖🌿✨
การคืนชีพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก
นิยาย
การคืนชีพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก ในปีคริสต์ศักราช 1422 จักรวรรดิโรมันตะวันออกได้สูญสิ้นความรุ่งโรจน์แห่งยุคสมัยของจักรพรรดิยุสตินิอานุสไปนานแสนนาน ดินแดนที่หลงเหลืออยู่มีเพียงกรุงคอนสแตนติโนเปิลและเขตอำนาจปกครองที่แยกตัวออกมาเพียงไม่กี่แห่งอย่างโมเรีย สภาพของอาณาจักรเปรียบเสมือนเรือยักษ์ที่แล่นอยู่บนมหาสมุทรแห่งกาลเวลา ตัวเรือเต็มไปด้วยรอยรั่วที่ยากจะอุดได้หมด ทำได้เพียงตะเกียกตะกายพยุงตัวให้ลอยลำอยู่ท่ามกลางคลื่นลมอันบ้าคลั่งของประวัติศาสตร์ ในช่วงเวลาแห่งความผันผวนนี้เอง ดวงวิญญาณของคนแปลกหน้าได้ล่องลอยมาสู่ดินแดนแห่งนี้ พร้อมกับคำสัตย์ปฏิญาณที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง และมอบชีวิตใหม่ให้แก่จักรพรรดิอันเก่าแก่ที่กำลังเสื่อมถอยลงอย่างสิ้นเชิง