บทที่ 28 จักรพรรดิแห่งมนุษย์เยือนหอชะตาสวรรค์

###

"แล้วดินแดนลับเหวินเมี่ยวนี่อยู่ที่ไหนกันแน่?"

โลกนี้มีดินแดนลับมากมาย มีกฎเกณฑ์แปลกประหลาดนับไม่ถ้วน เจียงหลี่เองก็ไม่อาจรู้จักได้ทุกแห่ง

แต่ไม่เป็นไร เขาไม่รู้ ย่อมมีผู้เชี่ยวชาญที่รู้

...

ผู้คนในหอชะตาสวรรค์ล้วนฝึกฝนวิชา 'บัญชาฟ้าลิขิต' ที่สามารถบรรลุถึงการทะยานสู่แดนเซียน หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด จะสามารถสัมผัสลางดีลางร้ายได้ล่วงหน้า หลีกเลี่ยงเคราะห์ร้าย รับมือภัยอันตรายได้อย่างชาญฉลาด น่าเสียดายที่วิชานี้ไม่เปิดขายในหอชะตาสวรรค์ ไม่เช่นนั้นคงมีผู้ฝึกตนมากมายอยากฝึกฝน

ผู้ที่มีพลังรองจากเจ้าหอในแต่ละสาขาของหอชะตาสวรรค์ที่เปิดในแต่ละราชวงศ์ ก็สามารถสัมผัสลางดีลางร้ายได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน

ในราชวงศ์ต้าจโจว เจ้าสาขาหอชะตาสวรรค์นามว่า โจวโหย่วฝู กำลังเอนกายนอนแช่น้ำในสระพลังวิญญาณบนดาดฟ้า กำลังดื่มด่ำกับความสงบชั่วขณะ

หากจะถามว่าหอชะตาสวรรค์ชอบราชวงศ์ไหนมากที่สุด คงต้องตอบว่า "ต้าจโจว" ประชาชนที่นี่มีระเบียบ มีวินัย ไม่เคยฝ่าฝืนกฎของหอชะตาสวรรค์ ไม่มีใครคิดจะจับคนของหอชะตาสวรรค์ไปเรียกค่าไถ่เพื่อแลกวิชา ไม่มีใครโง่พอจะมาขโมยข้อมูล และไม่มีใครที่ซื้อข้อมูลแบบตัดรายละเอียดแล้วกลับมาโวยวายว่าไม่แม่นยำ

ขอร้องล่ะ! พวกเราบอกชัดเจนแล้วว่าข้อมูลที่ขายให้เป็นเวอร์ชันตัดรายละเอียด หากพวกเจ้าเห็นว่าตัวเองเก่งพอจะเสี่ยงเอง ก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเรานะ!

ลูกค้าประเภทนี้ทำให้หอชะตาสวรรค์ปวดหัวที่สุด

อีกประเภทคือพวกลูกค้าไม่มีเงินแต่ดันทุรังต่อราคา แถมยังพ่นน้ำลายใส่ว่า "ข้ารู้อยู่แล้วบางส่วน ราคานี้มันไม่คุ้ม!"

หอชะตาสวรรค์ไม่เคยลดราคา และไม่มีทางแจกฟรี!

พึ่งผ่านการประเมินผลงานสิบปีไปหมาด ๆ และหอชะตาสวรรค์สาขาราชวงศ์ต้าจโจวก็ครองอันดับหนึ่งทั้งด้านยอดขายและความพึงพอใจ ทำเอาสาขาอื่นอิจฉาจนตาร้อน

"ต้าจโจว ดีจริง ๆ!"

โจวโหย่วฝูพึมพำอย่างปลาบปลื้ม รู้สึกว่าชื่อสกุลของตนเข้ากับชื่อราชวงศ์ได้ดีเหลือเกิน

เขาเอนกายลงในน้ำวิญญาณจนเกิดฟองปุด ๆ อย่างพึงพอใจ แต่แล้วก็รู้สึกแปลกใจ เพราะก่อนหน้านี้เขารับรู้ถึงโชคดีต่อเนื่อง ทว่าขณะนี้กลับรู้สึกลางเลือน ชะตาฟ้ากลับกลายเป็นคลุมเครือไปเสียแล้ว

ไม่ห่างจากนั้น นักพรตประจำหอรีบร้อนวิ่งเข้ามาอย่างแตกตื่นตะโกนว่า "ท่านเจ้าหอ! แย่แล้ว! จักรพรรดิแห่งมนุษย์มาเยือน!"

โจวโหย่วฝูตกใจแทบลืมหายใจ พลั้งเผลอกลืนน้ำในอ่างไปอึกใหญ่

"หอชะตาสวรรค์ของเราไม่ได้ทำผิดกฎหมาย ไม่ได้ฝึกวิชามาร ราคายุติธรรมทุกอย่าง แล้วเขามาทำไมกันเนี่ย?!"

...

โดยทั่วไป ผู้มาหอชะตาสวรรค์จะปกปิดตัวตนเสมอ ผู้ที่ไม่มีเงินจะใช้ผ้าดำธรรมดาปิดหน้า ส่วนผู้มีฐานะจะใช้ผ้าดำที่ปิดบังคลื่นพลังวิญญาณ หอชะตาสวรรค์ไม่ใส่ใจนัก เพราะขายเพียงข้อมูล ไม่สนว่าขายให้ใคร

สำหรับผู้ที่ไม่ปกปิดใบหน้า ทางหอก็ไม่ว่าอะไร ถือเป็นสิทธิส่วนบุคคลของลูกค้า

แต่วันนี้พวกเขากลับละเลยไม่ได้ เพราะผู้มาเยือนคือจักรพรรดิแห่งมนุษย์

แม้แต่เจ้าสาขายังต้องออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

"ยินดีต้อนรับจักรพรรดิแห่งมนุษย์เสด็จเยือน"

โจวโหย่วฝูนำเหล่าผู้บริหารของหอชะตาสวรรค์มาต้อนรับเจียงหลี่ เหล่าผู้สวมหน้ากากที่อยู่รอบข้างถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น จนลืมแม้แต่จะซ่อนตัวตนของตนเอง ต่างก็อยากเห็นเจียงหลี่ให้ชัดเต็มตา

นี่คือจักรพรรดิแห่งมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ต่อหน้าต่อตา พวกเขาไม่มีวันได้พบเจออีกในชีวิต!

โชคดีที่ศิษย์ของหอชะตาสวรรค์ยังคุมสถานการณ์ไว้ได้ ไม่ให้เกิดความโกลาหล

เจียงหลี่มองโจวโหย่วฝูแล้วอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ ก็แค่มาซื้อข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนลับเหวินเมี่ยวแท้ ๆ ทำไมถึงต้อนรับกันอย่างกับเจ้าหอใหญ่มาตรวจงานเสียอย่างนั้น

สิ่งที่เจียงหลี่ไม่รู้ก็คือ สำหรับหอชะตาสวรรค์แล้ว การที่เขามาเยือนวันนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการตรวจงานจริง ๆ

เมื่อสองร้อยปีก่อน เจียงหลี่เป็นผู้นำการวาดแผนที่เก้าแดนใหม่ หอชะตาสวรรค์วิเคราะห์ว่าเป็นสัญญาณเตือนจากเขาเพื่อแสดงความไม่พอใจในพฤติกรรมของพวกเขา

หากในตอนนั้นหอชะตาสวรรค์ยังรู้สึกเคืองใจ ต่อมาเมื่อเห็นเจียงหลี่ฆ่าอสูรต่างแดนที่แข็งแกร่งจนสิ้นหวังนับครั้งไม่ถ้วน พวกเขาก็หมดสิ้นความคิดขัดแย้งใด ๆ กับเขาอย่างสิ้นเชิง

ดังนั้น เมื่อเจียงหลี่มาเยือนอีกครั้ง พวกเขาย่อมต้องต้อนรับอย่างสุดความสามารถ ไม่ให้เขาพบข้อบกพร่องใด ๆ ของหอแม้แต่น้อย

"อ๊ะ ไม่ใช่อย่างนั้น..."

"ลูกค้าคือเซียน คือหลักปฏิบัติของหอเราในการรับแขก จักรพรรดิแห่งมนุษย์เชิญชม ห้องโถงรับแขกของหอชะตาสวรรค์เราได้รับการปรับปรุงใหม่ ทุกท่านจะถูกแยกไปยังห้องรับรองส่วนตัว มีเจ้าหน้าที่ดูแลเฉพาะบุคคลเพื่อรักษาความลับและความพึงพอใจของลูกค้าอย่างสูงสุด" โจวโหย่วฝูกล่าวพร้อมนำเสนอรูปแบบการทำงานใหม่ของหอชะตาสวรรค์อย่างคล่องแคล่ว

"เจ้าหน้าที่จะถือคริสตัลเชื่อมต่อกับสำนักงานใหญ่ โดยสามารถสืบค้นข้อมูลทั้งหมดที่หอชะตาสวรรค์ครอบครองได้"

"ราคาของเราก็ใช้มาตรฐานที่เข้มงวด ไม่มีการตั้งราคาสูงเกินจริง" เขาพร้อมโชว์หนังสือหนาเล่มหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นมาตรฐานกำหนดราคา

"หากข้อมูลที่ลูกค้าต้องการไม่อยู่ในฐานข้อมูลของหอ เราจะออกไปค้นหาจากทั่วทุกแหล่งให้ได้ครบถ้วน แน่นอนว่าข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัว เราจะไม่ขายโดยเด็ดขาด!" โจวโหย่วฝูกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ใบหน้าเปี่ยมด้วยความชอบธรรม ส่วนจริงเท็จประการใดก็ไม่อาจทราบได้

แต่เจียงหลี่สังเกตว่า เขาใช้คำว่า "ไม่ขายข้อมูลส่วนตัว" ไม่ใช่ "ไม่รวบรวมข้อมูลส่วนตัว"

"อืม ไม่รวบรวมข้อมูลส่วนตัว ดีมากเลย" เจียงหลี่พยักหน้าแสร้งชื่นชม พร้อมตบไหล่โจวโหย่วฝูเบา ๆ

โจวโหย่วฝูฟังแล้วก็เข้าใจทันทีว่าเจียงหลี่กำลังเตือนพวกเขา

"ใช่เลย เราจะไม่รวบรวมข้อมูลอย่างแน่นอน!" เขารีบแสดงจุดยืน อย่างอื่นค่อยให้เจ้าหอตัดสินใจทีหลังก็แล้วกัน

"ไม่ทราบว่าจักรพรรดิแห่งมนุษย์พอใจกับการดำเนินงานของพวกเราหรือไม่?"

"ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก ข้ามาแค่จะขอข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนลับเหวินเมี่ยว"

โจวโหย่วฝูคิดว่าเจียงหลี่กำลังทดสอบประสิทธิภาพของหอ จึงรีบหยิบคริสตัลออกมาและลงมือสืบค้นด้วยตนเอง

ไม่นาน ข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนลับเหวินเมี่ยวทั้งหมดก็ถูกรวบรวมและเก็บไว้ในแผ่นหยก ก่อนจะส่งให้เจียงหลี่อย่างนอบน้อมเพื่อตรวจสอบ

เจียงหลี่เปิดดูอย่างคร่าว ๆ โอ้โห ถึงขั้นมีวันเดือนปีเกิดของผู้สร้างดินแดนลับนี้เลยทีเดียว ยังจะกล้าบอกว่าไม่ขายข้อมูลส่วนตัวอีกหรือ?

แต่เขาก็ไม่คิดจะยุ่ง หอชะตาสวรรค์ไม่อยู่ในอำนาจของจักรพรรดิแห่งมนุษย์โดยตรง เขาแค่เตือนก็พอ หากพูดอีกก็ถือเป็นการแทรกแซงเกินขอบเขต

"เท่าไหร่?"

"จักรพรรดิแห่งมนุษย์พูดเป็นเล่น ข้อมูลพวกนี้ไม่กี่หินวิญญาณเอง ถือเป็นของขวัญจากหอชะตาสวรรค์แด่ตำหนักจักรพรรดิแห่งมนุษย์ก็แล้วกัน"

แม้จะเกรงใจอยู่บ้าง แต่สุดท้ายเจียงหลี่ก็ยัดหินวิญญาณให้โจวโหย่วฝูในราคาสมเหตุสมผล

โจวโหย่วฝูอุ้มถุงหินวิญญาณไว้ในอ้อมแขน ราวกับมันเป็นของร้อน รับก็ไม่ได้ ปฏิเสธก็ไม่ได้

เจียงหลี่เมื่อบรรลุเป้าหมาย ก็กลายร่างเป็นแสงพุ่งจากไป

โจวโหย่วฝูเรียกศิษย์คนหนึ่งเข้ามา "เจ้าถนัดวาดภาพใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว ท่านเจ้าหอ!"

"งั้นวาดภาพตอนข้ายืนข้าง ๆ จักรพรรดิแห่งมนุษย์เมื่อครู่นี้ แล้วนำไปขึงใส่กรอบแขวนที่ผนัง ใช้วัสดุที่ดีที่สุด หากทำได้ดี ข้าจะเลื่อนเจ้าเป็นศิษย์หลัก"

"รับทราบ!" ศิษย์หอผู้นั้นกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น

ไม่กี่วันต่อมา ภาพวาดชื่อว่า "จักรพรรดิแห่งมนุษย์ในหอชะตาสวรรค์" ถูกแขวนไว้ในห้องโถงใหญ่ของหอชะตาสวรรค์ ผู้คนมากมายหยุดดูด้วยความชื่นชม

ในภาพ เจียงหลี่ตบไหล่โจวโหย่วฝูราวกับมอบหมายภารกิจสำคัญ ส่วนโจวโหย่วฝูก็ยืนด้วยท่าทางเด็ดเดี่ยวประหนึ่งเป็นผู้กล้ารับผิดชอบ