บทที่ 36 แผนผังโครงสร้าง

ทุกคนเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและระมัดระวัง รองเท้าทหารที่ย่ำบนพื้นโลหะผสมแทบไม่มีเสียงเลย

เมื่อเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ หลินซิงไห่ก็สัมผัสถึงฝูงซอมบี้ได้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ พวกมันส่วนใหญ่กระจายตัวอยู่ทั้งสองข้างของทางเดิน

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น โรเจอร์และคนอื่น ๆ ที่ทะลวงประตูพันธุกรรมที่สองแล้ว ก็รับรู้ได้เช่นกัน

แต่พวกเขาก็แค่กระชับอาวุธในมือแน่นขึ้น ไม่มีใครแสดงท่าทีเกินกว่านั้น

ไม่นานนัก ทั้งสองฝั่งของทางเดินก็เริ่มปรากฏประตูแยกที่ใช้สำหรับกักกัน ถึงแม้มันจะหนาแน่นและแข็งแรง แต่หูของเหล่าทหารรับจ้างล้วนเฉียบคม และด้วยความเงียบผิดปกติในสถานที่นี้ พวกเขาต่างก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากหลังประตู

มีทั้งเสียงฝีเท้า เสียงชนกระแทก และเสียงกรงเล็บขูดโลหะ

ชัดเจนว่าด้านหลังประตูเหล่านี้ ล้วนมีซอมบี้อยู่ทั้งสิ้น

เมื่อมาถึงจุดนี้ ฟางเทียนเหอกลับค่อย ๆ ชะลอฝีเท้าลง เริ่มตรวจสอบป้ายชื่อเหนือประตู

“เจอแล้ว!” เมื่อเห็นคำว่า “ห้องควบคุม” เขาก็รีบโบกมือสั่งหยุดขบวนทันที

ทหารคนเดิมที่เคยงัดหน้าต่างก่อนหน้านี้ รีบถือมีดสั่นสะเทือนเดินเข้าไป แต่ประตูแยกเหล่านี้ล้วนทำจากโลหะผสมความแข็งแรงสูง แม้แต่มีดสั่นสะเทือนก็ยังตัดลำบาก

เขาจึงแค่ตัดบริเวณตัวล็อกพอให้แยกออกได้ จากนั้นก็ถอยกลับ แล้วฟางเทียนเหอก็เดินเข้ามาแทน เอานิ้วเกี่ยวร่องที่เพิ่งถูกตัด แล้วออกแรงกระชากทันที

แกร๊ง!

พละกำลังระดับ 97 แต้มของฟางเทียนเหอได้แสดงออกมาอย่างเต็มที่ ตัวล็อกที่ยังไม่ขาดสนิทก็ถูกดึงจนขาดออก ประตูโลหะหนา 5 เซนติเมตรค่อย ๆ ถูกเปิดออก

กร๊าซ!

ประตูเพิ่งเปิดออกไม่ถึง 15 เซนติเมตร หัวของซอมบี้ตัวหนึ่งก็โผล่ออกมา แล้วพุ่งกัดใส่ฟางเทียนเหอทันที

แต่เขากลับเหมือนคาดไว้แล้ว มืออีกข้างคว้าไปข้างหน้าเบา ๆ จับหัวมันได้อย่างแม่นยำ แล้วดึงกลับอย่างแรง

หัวของซอมบี้ขาดออกด้วยแรงมือเปล่า ส่วนร่างยังค้างอยู่หลังประตู

ตุ้บ!

หลินซิงไห่เผลอกลืนน้ำลายลงคอ นี่แหละ...ความแตกต่างของพลังอย่างแท้จริง! จับหัวซอมบี้เหมือนจับลูกเจี๊ยบยังไงยังงั้น

ฟางเทียนเหอโยนหัวซอมบี้ทิ้งไปข้าง ๆ จากนั้นก็เตะร่างไร้หัวที่อยู่หลังประตูอย่างแรง

โครม!

ด้วยพลังที่น่าสะพรึง ร่างซอมบี้กระเด็นออกไปเหมือนกระสุนปืนกล กระแทกซอมบี้ที่ตามมาเต็มแรงจนล้มระเนระนาด

เมื่อเคลียร์พื้นที่ได้แล้ว ฟางเทียนเหอก็เปิดประตูเข้าไป ส่วนสมาชิกคนอื่นก็กรูกันตามเข้าไป ยิงซ้ำซอมบี้อีก 4 ตัวที่ล้มอยู่

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วและง่ายดาย

“แบบนี้สิถึงจะเรียกว่า ผู้ผ่านการปรับแต่งพันธุกรรมประเภทพละกำลังตัวจริง!” หลินซิงไห่พึมพำ ก่อนจะรีบวิ่งตามเข้าไปในห้อง

“โรเจอร์ ฉันต้องการแผนผังโครงสร้างของศูนย์วิจัยนี้ จัดการเลย” ฟางเทียนเหอชี้ไปยังคอมพิวเตอร์ควบคุมตรงหน้า

“สบายมาก!” โรเจอร์เปิดคอมพิวเตอร์ที่ข้อมือ พร้อมหยิบแท่งโลหะสีดำออกมาเสียบเข้ากับพอร์ตของเครื่อง

หลินซิงไห่เห็นแท่งโลหะสีดำนั้นค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่าง สุดท้ายพอดีเป๊ะกับช่องเสียบ

“โลหะเหลวเหรอ?” เขาพึมพำ แล้วหันไปมองหน้าจอฉายภาพจากคอมพิวเตอร์ของโรเจอร์

บนนั้นมีโค้ดข้อมูลไหลพรวดลงมาเหมือนน้ำตก

“เหอะ! ถึงจะเป็นระบบโบราณเมื่อ 20 ปีก่อน แต่ไฟร์วอลล์นี่ก็ไม่ธรรมดา สมกับที่เป็นสถาบันวิจัยยานอวกาศจริง ๆ” โรเจอร์บ่นอย่างชื่นชม

“ต้องใช้เวลานานแค่ไหน?” ฟางเทียนเหอถาม

“ประมาณหนึ่งนาที” โรเจอร์ตอบ

ฟางเทียนเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ทว่าแววตานั้นไม่รอดพ้นสายตาของโรเจอร์ “หัวหน้า ถ้าคิดว่าช้า งั้นให้เงินกองทุนพิเศษหน่อยสิ! จะได้เปลี่ยนอุปกรณ์ถอดรหัสรุ่นใหม่ให้ทันสมัย รับรองทำเสร็จในสิบวินาที”

“แค่ก... ไว้ค่อยว่ากัน” ฟางเทียนเหอตอบกลับ

โรเจอร์เบ้ปาก “ไว้ค่อยว่ากัน” = ไม่มีแน่ ๆ

แต่หนึ่งนาทีก็ไม่ได้ถือว่านาน ทุกคนแค่แหย่กันไปมาไม่นานนักก็ผ่านไป

“เรียบร้อย!” โรเจอร์เคาะคีย์บอร์ดเสมือนกลางอากาศสองที แผนผังโครงสร้างแบบสามมิติของศูนย์วิจัยยานอวกาศนี้ก็ถูกฉายขึ้นมา

ฟางเทียนเหอเดินเข้าไปใกล้ มองดูแผนที่ก่อนจะขยายภาพแล้วชี้ไปยังจุดหนึ่ง “ห้องพลังงานอยู่ตรงนี้ ใต้ดินชั้นสาม”

เขาพูดพลางสั่งให้คอมพิวเตอร์ข้อมือโหลดข้อมูล แล้วคำนวณเส้นทางที่ดีที่สุดอย่างรวดเร็ว

“ไปกันเถอะ ทางนี้” ฟางเทียนเหอออกเดินนำหน้าอีกครั้ง มีแผนที่อยู่ในมือก็สะดวกขึ้นมาก พวกเขาจึงหาทางลงไปยังชั้นล่างได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงใต้ดินชั้นหนึ่ง ทุกคนก็รู้สึกได้ทันทีว่าสายตาเปิดกว้างขึ้น

ตัวสถาบันวิจัยยานอวกาศ ส่วนที่อยู่เหนือพื้นดินส่วนใหญ่เป็นพื้นที่สำนักงาน แม้แต่ห้องทดลองก็แยกเป็นห้อง ๆ

แต่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งกลับเปิดโล่ง มีเครื่องจักรขนาดใหญ่มากมาย และตรงกลางคือยานอวกาศขนาดใหญ่ที่ยังประกอบไม่เสร็จ

แค่เห็นขนาด รูปทรงเพรียวลม และดีไซน์ล้ำยุค หลินซิงไห่ก็รู้สึกตะลึงในใจ

หากไม่มีหายนะเกิดขึ้น ยุคอวกาศอาจจะเริ่มต้นไปนานแล้ว

แต่ความรู้สึกนั้นยังไม่ทันจบ เสียงคำรามของซอมบี้ก็ดึงเขากลับมา

ทั้งชั้นนี้เป็นพื้นที่ประกอบอุปกรณ์ ไม่มีอะไรบดบังสายตาเลย ซอมบี้กว่า 100 ตัวที่อยู่กระจายทั่วชั้นเห็นพวกเขาทันที ราวกับฝูงหมาป่าหิวโหยที่พุ่งเข้ามาโดยไม่รีรอ

ไม่มีรถหุ้มเกราะป้องกัน การต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้นับร้อย หลินซิงไห่ถึงกับใจแป้ว

“เร่งฝีเท้า!” ฟางเทียนเหอที่อยู่หน้าสุดไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขานำหน้าฝ่าฝูงซอมบี้ตรงไปยังบันไดชั้นล่างทันที

เขาฟันซอมบี้ตัวหนึ่งด้วยดาบใหญ่เพียงครั้งเดียวก็ตาย แล้วฟันขวางอีกครั้ง ซอมบี้อีกสองตัวก็ถูกผ่าครึ่ง

ทั้งแรง ทั้งเร็ว จนการพุ่งไปข้างหน้าไม่มีติดขัดเลย

ทุกคนที่ตามมา รวมถึงหลินซิงไห่ ต่างก็มั่นใจขึ้นมา เปิดฉากยิงและเร่งฝีเท้าตามติด

แม้ซอมบี้จะมีมากกว่า 100 ตัว แต่พวกมันกระจายกันอยู่ทั่วทั้งชั้น ดังนั้นตัวที่เข้ามาขวางจริง ๆ มีแค่สิบกว่าตัว

เมื่อวิ่งถึงบันไดลงชั้นล่าง อู๋หยานที่อยู่ท้ายขบวนก็ปิดประตูไว้ แค่นั้นก็เรียบร้อย

ใต้ดินชั้นสอง เป็นเขตวิจัยเครื่องยนต์ของยานอวกาศ พื้นที่ถูกแบ่งเป็นห้อง ๆ ขนาดไม่ใหญ่มาก จึงไม่เจอแรงต้านอะไรมาก

แต่พอถึงชั้นสาม หลินซิงไห่ก็ใช้พลังรับรู้ตรวจสอบอีกครั้ง แล้วถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

(จบตอน)