ตอนที่ 17: ราชาแห่งมุกแป้ก และเจ้าหนูอัจฉริยะ!

ตอนที่ 17: ราชาแห่งมุกแป้ก และเจ้าหนูอัจฉริยะ!

ทันทีที่หลินยานเดินพ้นลานกว้าง เขาก็ถูกระบบตัดการเชื่อมต่อทันที สติของเขาถูกถีบกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

"นี่ข้าหิวจนระบบสั่งล็อกเอาต์บังคับเลยเหรอเนี่ย!?"

ท้องของหลินยานร้องโครกคราก แถมยังมีอาการหน้ามืด เขารีบเช็กเวลา... ตีหนึ่งแล้ว! เขาไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน ถ้าไม่โดนบังคับออกจากเกม มีหวังได้วูบคาเครื่องแน่ๆ หลินยานรีบวิ่งไปที่ตู้เย็น ยัดครัวซองต์ช็อกโกแลตไปสามชิ้น แล้วต้มมาม่าอีกสองห่อ

"ฟู่ว... ค่อยยังชั่ว" เขากัดไส้กรอกคำโตพลางซดน้ำซุป "สงสัยต้องถอย 'แคปซูลสารอาหาร' มาใช้ซักเครื่องแล้วมั้ง" เจ้าแคปซูลนี่คือของเล่นคนรวย ราคาเครื่องละ 3 แสนหยวน ซึ่งเด็กมหาลัยจนๆ อย่างเขาในตอนนี้ยังเอื้อมไม่ถึง

“ติ๊ง!”

หลินยานเปิด QQ อธิบายให้ เสิ่นโยวเวย ที่กำลังกระวนกระวายฟังว่าทำไมเขาถึงหายตัวไปดื้อๆ

"ลูกพี่! ยันตี้ที่ได้ First Kill คืนนี้คือพี่ใช่ไหม!?" ข้อความจาก ต้วนเต๋อ หรือเจ้าอ้วน เพื่อนสมัยเด็กของเขาเด้งขึ้นมา

"ใช่" หลินยานไม่คิดจะปิดบัง

เจ้าอ้วนคือหนึ่งในทีมหลักที่เขาตั้งใจจะปั้น แม้มันจะชอบยิงมุกแป้กจนน่ากุมขมับ แต่มันเป็นคนซื่อสัตย์และรักเพื่อนมาก ตอนที่น้องชายเขาขาหักและพ่อแม่หายตัวไป ก็ได้เจ้าอ้วนนี่แหละที่ให้ยืมเงิน 3 แสนมาช่วยไว้

"เชี้ย! ลูกพี่ พี่แม่งโครตเทพ! ผมได้ยินมาว่ากองกำลังนับพันของ 9 มหาคลับโดนตบเละเทะหมดเลย!" เจ้าอ้วนส่งข้อความเสียงมาด้วยความตื่นเต้น

"แกเพิ่งรู้เหรอว่าข้าเทพ?" หลินยานหยอกกลับ "ฟังนะ หลังจากแกเข้าเกมไป ให้ไปที่ตลาดมหาชน หาผู้ดูแลตลาดที่เป็น 'หลวงจีนตาบอด' เขาชอบฟังมุกแป้ก ไปปั่นค่าความสนิทให้ได้ 2 ดาว แล้วขอเป็นศิษย์ซะ"

"เป็นศิษย์ NPC ในหมู่บ้านเริ่มต้นเนี่ยนะ?" เจ้าอ้วนงง

"เชื่อข้าเถอะ" หลินยานตอบสั้นๆ เพราะเขารู้ดีว่าหลวงจีนตาบอดคนนี้คือยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่!

เช้าวันต่อมา หลินยานเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น พบว่า หลินเฟิง น้องชายของเขาเตรียมอาหารเช้าไว้รอแล้ว

"บอกแล้วไงว่าพี่จะทำเอง" หลินยานมองน้องชายที่นั่งอยู่บนรถเข็นด้วยความสงสารปนเอ็นดู หลินเฟิงเป็นคนใจเด็ด แม้จะพิการแต่ก็ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา

"พี่ครับ ผมก็เป็นคนในครอบครัวนะ จะให้นั่งเฉยๆ ได้ยังไง" หลินเฟิงยิ้มตอบ

"วันนี้มีเรียนไหม?" หลินยานถาม

"วันอาทิตย์ไม่มีครับ ผมกะว่าจะทำโจทย์คณิตศาสตร์สักสองสามชุดเพื่อพักผ่อนสมอง"

"ไม่ต้องทำโจทย์แล้ว" หลินยานโบกมือ "มาเล่นเกมกับพี่ดีกว่า!"

หลินเฟิงอึ้งไปครู่หนึ่ง "พี่ครับ เราช็อตเงินอีกแล้วเหรอ? ผมมีเงินค่าสอนพิเศษอยู่เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็ออก..."

หลินยานส่ายหน้า "พี่หมายถึง ไม่ต้องสนเรื่องสอบเข้ามหาลัยแล้ว ทุ่มเวลาทั้งหมดมาเล่นเกมกับพี่ซะ"

หลินเฟิงตาค้าง "พี่! ผมสอบติดชิงหัว (Tsinghua) ได้แน่ๆ นะ นั่นคือทางเดียวที่จะเปลี่ยนชีวิตพวกเราได้นะพี่..."

หลินยานทำหน้าจริงจัง "สิ่งที่พี่จะบอกต่อไปนี้ ห้ามบอกใครเด็ดขาด" เขาเริ่มอธิบายเรื่องที่โลกเกมกำลังจะหลอมรวมกับโลกจริง "พี่ไม่เคยโกหกเจ้า ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ไปคิดดูให้ดีแล้วค่อยมาให้คำตอบพี่"

เขารู้ดีว่าด้วยไอคิวระดับปีศาจของหลินเฟิง น้องชายเขาจะเลือกทางที่ถูกต้อง หลินเฟิงคือ "นักเวทโดยกำเนิด" ที่ในชาติก่อนสามารถเข้าใจมหาเวทระดับต้องห้ามได้ในเวลาเพียง 3 วัน!

หลินยานกลับเข้าสู่โลก Divine Land อีกครั้ง เขาตรงไปที่ตลาดเพื่อตั้งแผงรับซื้ออุปกรณ์ขยะทันที แต่ทันทีที่เขาปรากฏตัว...

"นั่นยันตี้นี่!" "ยันตี้ตัวจริงเหรอ!?"

ผู้เล่นรุมล้อมเขาจนมืดฟ้ามัวดิน "พี่ใหญ่ยันตี้ ขอถ่ายรูปหน่อย!" "พี่ฆ่าบอสยังไง บอกเคล็ดลับหน่อยสิ!"

หลินยานหน้าดำคร่ำเครียด "จะขายของไม่ขาย? ไม่ขายก็ถอยไป!"

"ข้าเห็นยันตี้กว้านซื้อแต่อุปกรณ์ขยะมาตลอด พลังของเขาต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่ๆ!" "หรือว่าอุปกรณ์ขยะมันมีความลับอะไรซ่อนอยู่!?"

จู่ๆ ก็มีคนเริ่มปั่นกระแส ทำให้ผู้เล่นคนอื่นเริ่มลังเลไม่ยอมขายของให้เขา

"พี่ชายยันตี้ ถ้าพี่ไม่ยอมบอกเคล็ดลับมา พวกเราก็ไม่กล้าขายอุปกรณ์ในมือให้พี่หรอก" ชายสวมฮู้ดคนหนึ่งพูดจายียวน

หลินยานจำได้ทันที... ไอ้นี่มันคนของกิลด์หมาป่าขาว! พวกมันเริ่มเข้ามาขัดขวางการกว้านซื้อของเขาแล้ว

"ไม่ขายก็ได้นะ แต่ถ้าพี่ใหญ่ยอมซื้อชิ้นละ 10 เหรียญทอง ข้าอาจจะยอมแบ่งให้" ชายสวมฮู้ดยังคงยั่วยุ

นี่คือการลองใจ ถ้าหลินยานยอมซื้อในราคาสูงเว่อร์ขนาดนั้น แสดงว่าอุปกรณ์ขยะมีความลับมหาศาลจริงๆ!

"แก... เตรียมตัวตายได้เลย"

หลินยานปรายตามองมันด้วยความเย็นชาแล้วเดินสะบัดก้นหนีไปทันที เขาไม่มีเวลามาไร้สาระกับพวกสุนัขรับใช้ เขาต้องรีบไปหา "แม่พิมพ์เทพประทาน" ก่อนที่เวลา 3 วันจะหมดลง!