บทที่ 11 โลกที่หนึ่ง: สถาบันชนชั้นสูง 11

"แล้วก็ ห้ามถอดหน้ากากเด็ดขาด... ถ้าจะให้ดีใส่หมวกไว้ด้วยจะดีที่สุด"

"ทำไมล่ะ?"

ฉือหลิงถามด้วยความใสซื่อบริสุทธิ์

"ภูมิแพ้ที่หน้าฉันยังไม่หายอีกเหรอ?"

"..." สรุปว่าเป็นภูมิแพ้จริงๆ สินะ... "เชื่อฉันเถอะ ฉันจะดูแลเธอเอง แล้วเธอจะมีทุกอย่างที่ต้องการ"

"...ก็ได้"

ฉือหลิงรับเข็มกลัดแพลตตินัมมาติดไว้ข้างๆ เข็มกลัดสีเงินของเธอ

ในสระว่ายน้ำที่ร้างผู้คน ทั้งสองกอดกันอยู่นานสองนาน...

วันเดียวกันนั้น เว็บบอร์ดของโรงเรียนแทบระเบิด บรรดาลูกท่านหลานเธอต่างอดหลับอดนอน พิมพ์ข้อความในมือถือกันมือเป็นระวิงเพื่อเกาะติดสถานการณ์

บนยอดพีระมิดของหน้าฟอรัม มีกระทู้หนึ่งถูกปักหมุดพร้อมป้ายสีแดงตัวโตว่า "ข่าวด่วน" และ "ร้อนแรง" พร้อมด้วยยอดคอมเมนต์ที่พุ่งสูงเสียดฟ้า

ต้นเหตุมาจากนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่บังเอิญเดินสวนกับฉือหลิงและสังเกตเห็นเข็มกลัดแพลตตินัม

ตอนแรกเธอนึกว่าตาฝาด เพราะสีเงินกับแพลตตินัมนั้นคล้ายคลึงกัน แต่พอเพ่งมองดีๆ กลับเห็นเข็มกลัดสีเงินเคียงคู่กับเข็มกลัดแพลตตินัมอันแวววาว... อา มีเข็มกลัดสองอัน

????

!!!!!

สองอัน?

แถมอันหนึ่งยังเป็นแพลตตินัมเนี่ยนะ???

ในวิทยาลัยคริสติน การมอบเข็มกลัดเปรียบเสมือนของกำนัล เมื่อผู้มีสถานะสูงกว่ามอบเข็มกลัดให้ผู้มีสถานะต่ำกว่า นั่นหมายความว่าผู้รับได้เข้ามาอยู่ใต้ปีกการคุ้มครองของเขาแล้ว แต่โดยทั่วไป แค่เอ่ยปากคำเดียว ใครหน้าไหนจะกล้าแตะต้องคนของระดับแพลตตินัม? จะต้องลำบากมอบเข็มกลัดให้ทำไม?

การกระทำนี้... แทนที่จะเรียกว่าการปกป้อง มันเหมือนเป็น... คำประกาศ เสียมากกว่า

หรืออีกนัยหนึ่งคือ... การแสดงอำนาจ

ความหมายชัดเจนว่า: 'คนนี้เป็นของข้า ห้ามใครแตะต้องเด็ดขาด'

เด็กสาวผู้เห็นเหตุการณ์ยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่นานกว่าจะตั้งสติได้ แล้วจึงรีบนำเรื่องราวมาแฉลงในบอร์ดด้วยความตื่นตระหนก

ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนในเวลาเพียงไม่กี่นาที ทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ทันใดนั้น มีนักสืบโซเชียลเข้ามาโพสต์วิเคราะห์เจาะลึกทุกรายละเอียด จนในที่สุดก็ระบุตัวตนเจ้าของได้ว่า "เข็มกลัดแพลตตินัมของฉือหลิง เป็นของคุณชายฉีเฟิง"

นี่มันข่าวช็อกยิ่งกว่าเดิมอีกไม่ใช่เรอะ?!

คอมเมนต์ที่มียอดไลก์สูงสุดระบุว่า: "ให้ฉันเชื่อว่าคุณชายมอบเข็มกลัดให้ไป๋เฉียนเฉียน ยังง่ายกว่าเชื่อว่าให้ยัยฉือหลิงนั่นซะอีก"

บางคนตั้งทฤษฎีสมคบคิด: หรือที่ฉือหลิงตีสนิทกับไป๋เฉียนเฉียน ก็เพื่อจะไต่เต้าไปหาคุณชาย? เพราะคงไม่มีซินเดอเรลล่าคนไหนใจกล้าเท่าไป๋เฉียนเฉียนอีกแล้ว นี่เป็นการปูทางของนางใช่ไหม?

จนกระทั่งมีคนตั้งคำถามขึ้นมาว่า: แล้วฉือหลิงคือใครกัน?

ตอนนั้นเองที่ทุกคนเพิ่งตระหนักได้ว่า... จนป่านนี้ยังไม่มีใครเคยเห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากของคนที่เป็นประเด็นร้อนแรงคนนี้เลย!

...

ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน ฉือหลิงมองดูเด็กหนุ่มผมแดงที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยความพูดไม่ออก

เขานั่งเท้าคางโดยมีโต๊ะเรียนคั่นกลาง กะพริบตาโตคู่สวยปริบๆ จ้องมองฉือหลิงที่สวมหน้ากากอยู่ไม่วางตา

ใครจะจินตนาการออกว่าใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้นเป็นเช่นไร?

เด็กหนุ่มผมแดงเพิ่งจะตั้งสติได้จากอาการช็อกเพราะความงาม เขาอยากอยู่กับฉือหลิง อยากได้รับความรักความสนใจจากเธอ อยากให้เธอไม่จากเขาไปไหนอีก

และไม่ใช่แค่ในฐานะคนแปลกหน้า หรือผู้ปกป้อง

ดังนั้น ก้าวแรกของหนุ่มน้อยใสซื่อในการตามจีบสาวที่ตนรักก็คือ... การตามติดเป็นเงาตามตัว

"นายไม่ต้องเข้าเรียนเหรอ?" ฉือหลิงมองเพื่อนนักเรียนรอบข้างที่แอบมองอยู่ไกลๆ ด้วยความรำคาญใจนิดๆ

"อื้ม~ เค้าจะมาเรียนเป็นเพื่อนเธอไง" เด็กหนุ่มทำเสียงอ้อนงุ้งงิ้ง ก่อนจะเม้มปากยิ้มจนเห็นลักยิ้มน่ารักสองข้างที่แก้ม

ฉือหลิงอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปจิ้มแก้มเขาเบาๆ

ว้าว~ นุ่มจัง!

เจ้าลูกหมาป่าจอมหยิ่งยโสกลายร่างเป็นลูกสุนัขเชื่องๆ ไปซะแล้ว น้องชายคนนี้น่ารักชะมัด! (สำหรับฉือหลิงที่ผ่านโลกมามากมาย เด็กหนุ่มวัยนี้ก็คือน้องชายนั่นแหละ)

พอเห็นเธอแสดงความเอ็นดู เด็กหนุ่มก็ยิ้มตาหยีอย่างมีความสุข

ในขณะที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองกำลังหวานชื่นจนคนรอบข้างพากันอ้าปากค้าง... ไป๋เฉียนเฉียนและกู้เหลียนเซินก็เดินเข้ามาในห้องเรียนพอดี