บทที่ 16 พิษฝ่ามือ

"เจ้าเป็นคนตระกูลฉินรึ?" ชายชุดดำคาดไม่ถึงว่าตระกูลฉินจะบุกมาถึงหน้าประตูบ้านก่อนที่เขาจะเริ่มลงมือเสียอีก

แย่แล้ว! แผนการรั่วไหล ตระกูลฉินคงระวังตัวแล้ว หากงานนี้ล้มเหลว 'ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์' ต้องลงโทษเขาแน่

"ทำไมเจ้าถึงจ้องจะทำลายตระกูลฉินของเรานัก?" ฉินหมิงตวาดถาม

"เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ คนตระกูลฉินสมควรตายกันให้หมด" กล่าวจบ พลังปราณของชายชุดดำก็พลุ่งพล่าน เขาซัดฝ่ามือเข้าใส่ฉินหมิง

พลังปราณบนฝ่ามือสั่นระริกอย่างรุนแรงราวกับน้ำเดือดพล่าน พร้อมกับไอสีดำทมิฬที่แผ่ออกมาเป็นระลอก

"ดูท่าถ้าไม่ซ้อมให้หมอบ เจ้าคงไม่ยอมเปิดปากสินะ"

ฉินหมิงเหวี่ยงหมัดสวนกลับไป ปะทะกับฝ่ามือของชายชุดดำโดยตรง

เสียงกระดูกแตกดัง "กร๊อบ" ชัดเจน มือของชายชุดดำถูกทำลายยับเยิน

"ขั้นมหาคุรุยุทธ์!"

ชายชุดดำจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความหวาดผวา สมองของเขาหมุนติ้ว

หน่วยข่าวกรองขององค์กรสมควรตายให้หมด ตระกูลฉินมียอดฝีมือระดับนี้อยู่ แต่กลับไม่มีข้อมูลรายงานมาเลยแม้แต่น้อย

มิน่าเล่า เขาถึงสัมผัสระดับพลังของอีกฝ่ายไม่ได้เลย ตอนแรกนึกว่าเด็กหนุ่มใช้วิชาอำพรางกลิ่นอาย ที่แท้เขาก็คิดมากไปเอง

เด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ใช้วิชาอำพรางใดๆ แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายคือยอดฝีมือ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์' ตัวจริงเสียงจริง เขาจึงไม่อาจสัมผัสพลังได้

ยอดฝีมือ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์' ที่อายุน้อยขนาดนี้เชียวหรือ?

"เจ้าเป็นใครกันแน่?" เขาเริ่มสงสัยว่าเด็กหนุ่มคนนี้อาจไม่ใช่คนตระกูลฉิน เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลเล็กๆ อย่างตระกูลฉินจะสามารถบ่มเพาะยอดฝีมือระดับ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์' ขึ้นมาได้

"ข้าฉินหมิง นายน้อยตระกูลฉิน ไม่เปลี่ยนชื่อแซ่" ฉินหมิงมองชายชุดดำด้วยสายตาเย็นชาแล้วเอ่ยเสียงเข้ม "เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก ยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี ข้าอาจจะให้เจ้าตายสบายๆ หน่อย"

"อีกอย่าง ข้าจะบอกให้ว่าพิษบนฝ่ามือเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้เลยสักนิด เลิกถ่วงเวลาเสียเถอะ"

เมื่อครู่ที่ฉินหมิงปะทะฝ่ามือกับชายชุดดำ วิชามือของอีกฝ่ายแฝงไปด้วยพิษร้ายแรงชนิดที่ฉินหมิงผู้มีชีวิตมากว่าหมื่นปียังไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ต้องเข้าใจว่า ต่อให้ยอดฝีมือ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์'  จะฝึกฝนวิชาระดับสูงส่งเพียงใด แม้กระทั่งวิชาระดับฟ้า ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะวางยาพิษยอดฝีมือ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์'  ที่มีระดับสูงกว่าได้

ทว่าชายชุดดำผู้นี้กลับทำได้ หากฉินหมิงไม่มี กายเทพโอสถ ป่านนี้เขาคงต้องหาทางขับพิษออกจากร่างกายอย่างจ้าละหวั่นแล้ว

พิษนี้ร้ายกาจจริงๆ ข้าไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย

"เจ้าไม่เป็นอะไรเลยรึ!" แววตาของชายชุดดำปรากฏความตื่นตระหนกหลังจากฉินหมิงเปิดโปงแผนการของเขา

แม้จะรู้ว่าเด็กหนุ่มเป็นยอดฝีมือ 'ขั้นมหาคุรุยุทธ์' เขาก็ยังไม่ตื่นตระหนก เพราะเขาเคยสังหารยอดฝีมือระดับนี้มาแล้วด้วยความสามารถที่ 'ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์' มอบให้

เขาเคยใช้พิษสังหารปรมาจารย์ยุทธ์มาแล้วด้วยซ้ำ

ฉินหมิงเลิกต่อล้อต่อเถียง พุ่งตัวเข้าไปเตะหน้าแข้งของชายชุดดำเพื่อทำให้พิการก่อนจะเริ่มการสอบสวนอย่างจริงจัง

ชายชุดดำเห็นฉินหมิงเตะเข้ามาก็พยายามจะหลบหลีก แต่น่าเสียดายที่ความห่างชั้นของฝีมือมีมากเกินไป เขาไม่มีปัญญาจะหลบพ้นได้เลย

"อ๊าก!" ชายชุดดำกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแล้วล้มลงกับพื้น กระดูกขาของเขาหักสะบั้น

ฉินหมิงยกเท้าขวาขึ้นแล้วกระทืบลงไปที่แขนและขาของชายชุดดำอีกข้าง พริบตาเดียว แขนขาทั้งสี่ของมันก็ถูกหักจนหมดสิ้น

"ทีนี้จะพูดได้หรือยัง?" ฉินหมิงมองชายชุดดำด้วยสีหน้าไร้อารมณ์แล้วถามเสียงเรียบ

"แค่ก แค่ก..." ชายชุดดำไอโขลกๆ สองครั้ง ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ฉินหมิง แววตาค่อยๆ เลื่อนลอยและไร้ชีวิตชีวา

"ท่าน... ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์... จะต้องล้างแค้นให้ข้า... ข้าจะไปรอเจ้าอยู่ข้างล่าง... เจ้า..."

แย่แล้ว!

ฉินหมิงรีบงัดปากชายชุดดำออกดู ก็พบว่าฟันซี่หนึ่งของมันแตกละเอียดไปแล้ว

เพียงครู่เดียว ชายชุดดำก็สิ้นลมหายใจ ตายตกไปตามกัน