บทที่ 8 โอสถสีดำทมิฬ

"สวัสดีเจ้าค่ะ คุณชาย สมุนไพรที่ท่านต้องการเตรียมไว้ให้ครบแล้วเจ้าค่ะ" สาวใช้ส่งกล่องที่บรรจุสมุนไพรมาให้

สมุนไพรวิญญาณที่ฉินหมิงต้องการล้วนเป็นของพื้นฐาน หอเจวี๋ยหมิง จึงมีสำรองไว้อย่างเหลือเฟือ

ฉินหมิงลองชั่งน้ำหนักกล่องในมือ ก่อนจะเอ่ยถามว่า "ราคากี่ หินปราณ?"

"หินปราณ ระดับต่ำหนึ่งร้อยเก้าสิบก้อนเจ้าค่ะ"

"นี่ เงินของเจ้า"

หลังจากชำระ หินปราณ เรียบร้อยแล้ว ฉินหมิงก็พาน้องสาวตรงกลับไปยังห้องนอนของเขา

"ท่านพี่ ท่านจะทำอะไร? ท่านคงไม่คิดจะปรุงยาเองจริงๆ หรอกใช่ไหม?"

"แน่นอนสิ ไม่อย่างนั้นเจ้าคิดว่าพี่ซื้อสมุนไพรวิญญาณพวกนี้มาทำไม?" ฉินหมิงตอบราวกับเป็นเรื่องปกติ

ฉินชิงกวาดตามองรอบห้องอย่างละเอียดแล้วเอ่ยว่า "ท่านพี่ ต่อให้ท่านจะปรุงยา ท่านก็ควรเตรียมเตาหลอมยาก่อนไม่ใช่หรือ?"

ฉินชิงพอมีความรู้พื้นฐานเรื่องการปรุงยาอยู่บ้าง

การปรุงยาจำเป็นต้องใช้เตาหลอมยาไม่ใช่หรือ?

แต่ในห้องเล็กๆ นี้ไม่มีเตาหลอมยาเลยแม้แต่ใบเดียว หรือว่าท่านพี่ยังละเมอตื่นไม่เต็มตากันนะ?

"ใครบอกว่าการปรุงยาต้องใช้เตาหลอม?" ฉินหมิงยิ้มมุมปาก

"หลอมรวม กายเทพโอสถ"

ทันใดนั้น เปลวเพลิงสีม่วงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินหมิง

"สวย... สวย... สวยจังเลย!"

"ท่านพี่ ท่านทำได้อย่างไร? สอนข้าบ้างได้ไหม?" ฉินชิงจ้องมองเปลวเพลิงงดงามตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น

"ไม่ได้!" ฉินหมิงส่ายหน้าทันที จากนั้นเขาเปิดกล่องในมือ หยิบสมุนไพรวิญญาณด้านในออกมา แล้วโยนเข้าไปในกองไฟโดยตรง

สมุนไพรวิญญาณแต่ละต้นเปรียบเสมือนลูกแกะที่ว่านอนสอนง่าย เข้าแถวเรียงรายพุ่งเข้าหาเปลวเพลิงสีม่วง

สมุนไพรที่สัมผัสกับเปลวเพลิงหลอมละลายในทันที กลายเป็นหยดของเหลวบริสุทธิ์หลากสีสัน ทั้งแดง เขียว เหลือง งดงามจับตา

ไม่นาน สมุนไพรทั้งหมดก็หลอมรวมเป็นหยดของเหลวเล็กๆ ลอยล่องขึ้นลงกลางอากาศด้วยพลังที่มองไม่เห็น

"ว้าว!" ฉินชิงมองภาพตรงหน้าอย่างหลงใหลจนแทบลืมหายใจ

"หลอม!" สิ้นเสียงของฉินหมิง หยดสมุนไพรเหล่านั้นก็เริ่มผสานเข้าด้วยกันโดยอัตโนมัติ กลายเป็นเม็ดยาแข็งๆ ลอยเข้าสู่มือของฉินหมิง

มองดู ยารวบรวมลมปราณ ที่มีลวดลายเจ็ดอักขระในมือ ฉินหมิงยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก

'พลังยังอ่อนด้อยเกินไป แค่ปรุง ยารวบรวมลมปราณ ระดับสูงยังกินแรงขนาดนี้'

'เกือบไปแล้ว...'

'เกือบจะกลายเป็น ยารวบรวมลมปราณ ระดับสมบูรณ์แบบเสียแล้ว'

หาก ยารวบรวมลมปราณ ระดับสมบูรณ์แบบที่มีเก้าอักขระปรากฏขึ้นในที่เล็กๆ อย่าง เมืองหลิว คงจะนำปัญหามาให้โดยใช่เหตุ

โชคดีที่ฉินหมิงอาศัยพลังระดับ เทพโอสถ ควบคุมให้เหลือเพียงเจ็ดอักขระ ไม่ใช่เก้าอักขระ

"นี่... ปรุงสำเร็จแล้วหรือ? นี่... เป็นไปได้อย่างไร?" ฉินชิงเบิกตากว้างจ้องมองเม็ดยาในมือพี่ชายด้วยความไม่อยากเชื่อ

เม็ดยาเหล่านี้มี...

หนึ่ง สอง สาม... หก เจ็ด

สวรรค์ช่วย!

มีลวดลายถึงเจ็ดอักขระ นี่มันโอสถระดับสูง!

โอสถแบ่งออกเป็นสี่ระดับ ได้แก่ ระดับต่ำ, ระดับกลาง, ระดับสูง และระดับสมบูรณ์แบบ

ยารวบรวมลมปราณ ระดับสูงคือโอสถที่ผู้ฝึกยุทธ์ใช้ในการบำเพ็ญเพียร มูลค่าหนึ่งเม็ดเท่ากับ หินปราณ ระดับกลาง 10 ก้อน

หรือก็คือ หินปราณ ระดับต่ำ 1,000 ก้อน

ไหนว่าการปรุงยากยากเย็นแสนเข็ญ?

ไหนล่ะเตาหลอมยาที่จำเป็นต้องใช้ในการปรุงยา?

"หือ... ทำไมถึงมีเม็ดยาสีดำ?" ฉินหมิงมองดูเม็ดยาสีดำสนิทในมือด้วยความงุนงงเล็กน้อย

ตามหลักเหตุผล ด้วยระดับพลัง เทพโอสถ ของเขา เป็นไปไม่ได้ที่จะปรุงยาผิดพลาด

แล้วเม็ดยาสีดำนี่คืออะไรกันแน่?

ฉินหมิงยกเม็ดยาขึ้นดม กายเทพโอสถ ของเขาตอบสนองต่อเม็ดยานี้ทันที ทำให้เขารู้ถึงสรรพคุณของมัน

'ยกระดับรากฐานพรสวรรค์ของผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับกลาง'

ยกระดับพรสวรรค์!

ฉินหมิงตกตะลึง นี่อาจเป็นผลจากการตื่นขึ้นของความสามารถติดตัวของ กายเทพโอสถ ที่มีโอกาสสุ่มปรุงได้โอสถชนิดพิเศษ

แต่ความสามารถนี้มันจะแกร่งเกินไปแล้ว!

นี่คือโอสถที่สามารถยกระดับพรสวรรค์ได้ แม้แต่ฉินหมิงที่มีชีวิตมานับหมื่นปีในชาติก่อนยังไม่เคยได้ยินมาก่อน

ความสามารถนี้... ข้าชอบ!