[ฟรี]บทที่ 159: การประสานงานอันสมบูรณ์แบบ

"ยิงเข้าไปแล้วเหรอ!? ยิงเข้าไปแล้วววววว!! —"

เสียงเฮดังสนั่นของผู้บรรยายอย่าง ‘เคราชิวิช’ แทบจะทำลายลำโพงในห้องส่งออกอากาศทันทีที่ลูกบอลพุ่งเสียบตาข่าย

แม้กระทั่งตอนที่ ‘ซูเคอร์’ พาบอลทะลุเข้าเขตโทษใหญ่ ผู้บรรยายเองก็ยังไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นประตูเกิดขึ้นเร็วถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะเมื่อคู่แข่งคือทีมแกร่งอย่างโรม่า

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน รวดเร็ว และเหนือความคาดหมายเสียจนผู้ชมแทบตามไม่ทัน

แต่ในความรวดเร็วนั้น กลับมีบางอย่างที่ปลุกเร้าอารมณ์ได้อย่างรุนแรง — ความตื่นเต้น!

ประตูแรกของเกม!

ประตูที่ทำให้ ‘ดินาโม ซาเกร็บ’ ขึ้นนำเพียงแค่สามนาทีแรกของการแข่งขัน!

นี่คือการเริ่มต้นในฐานะทีมเยือนที่สมบูรณ์แบบที่สุด!

พระเจ้า! แค่ประตูแรกในสนามทีมเยือนก็ถือว่าเป็นแต้มต่อชิ้นใหญ่แล้ว และมันทำให้ดินาโมมีอำนาจควบคุมเกมไว้ในกำมือทันที

ในบาร์ท้องถิ่นทั่วเมืองซาเกร็บ แฟนบอลเพิ่งจะยกเบียร์ขึ้นจิบ ยังไม่ทันสัมผัสรสขมของแอลกอฮอล์ ลูกยิงก็มาเฉือนหัวใจพวกเขาเสียก่อน

แม้ไม่ต้องพึ่งฤทธิ์เหล้า แต่หัวสมองกลับเบาหวิวราวกับเพิ่งเมาหนักมาแล้วหลายแก้ว

ความเฮฮาเริ่มต้นขึ้นโดยแทบไม่ต้องคิด ทุกคนลุกขึ้นโห่ร้องด้วยสัญชาตญาณของแฟนบอลที่ได้เห็นทีมรักทำสิ่งที่แทบไม่น่าเป็นไปได้

ครั้งล่าสุดที่พวกเขาเซอร์ไพรส์แบบนี้ ก็เห็นจะเป็นแมตช์กับเรอัล มาดริด ทว่าครั้งนี้กลับเหนือชั้นยิ่งกว่า

เกมเพิ่งเริ่ม แต่ลูกยิงก็เกิดขึ้นแล้ว!

เป็นการเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมเกินคาด!

ฝั่งแฟนบอลโรม่าในสนามโอลิมปิโกกลับตกอยู่ในความเงียบงัน เสียงเชียร์ที่เคยดังกึกก้องราวกับหายไปในพริบตา

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าประตูจะเกิดขึ้นง่ายดายเช่นนี้

เพียงการตัดบอลหนึ่งจังหวะ การสวนกลับหนึ่งครั้ง ดินาโมก็เปลี่ยนมันให้กลายเป็นสกอร์ขึ้นนำได้

มันบ้าชัด ๆ!

ซูเคอร์วิ่งตรงไปยังธงมุมสนาม หวังจะฉลองประตูแบบเต็มรูปแบบ

แต่ยังไม่ทันไปถึง เขากลับเบรกเท้าเสียก่อน

สายตาเขาไปสะดุดเข้ากับกลุ่มแฟนบอลเจ้าถิ่นที่มองลงมาด้วยแววตาน่ากลัว มือที่ถือของแข็งราวกับพร้อมขว้างมาได้ทุกเมื่อ

ไม่เอาดีกว่า... ฉลองตรงนี้แหละปลอดภัยกว่า

ซูเคอร์หันกลับและกระโจนขึ้นหลังของ ‘มานด์ซูคิช’ เพื่อนร่วมทีมตัวใหญ่

“เฮ้! นายมันตัวเก็บบอลชั้นยอดเลยจริง ๆ!”

ถึงจะเป็นไปตามแผนที่วางไว้ แต่ไม่มีใครคิดว่ามันจะประสบความสำเร็จได้รวดเร็วขนาดนี้

ก่อนเกม พวกเขาเพียงแค่หวังจะใช้แรงกดดันในช่วงต้นเพื่อชิงความได้เปรียบ ทว่าแค่ไม่กี่จังหวะ มันกลับกลายเป็นประตูนำไปเสียแล้ว

พวกเขาทำให้โรม่าเสียจังหวะตั้งแต่เริ่มเกม

โรม่าไม่มีทางปล่อยให้เกมเดินช้าอีกต่อไป พวกเขาจะต้องไล่เอาคืน และนั่นจะทำให้ดินาโมมีโอกาสใช้การสวนกลับได้อันตรายยิ่งขึ้น

ข้างสนาม โค้ชใหญ่เบซิซ ยกแขนขึ้นปรบมือไม่หยุด เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าจะแผนการจะสัมฤทธิ์ผลได้ขนาดนี้

แผนของเขาคือการใช้ตัวชนกลางสนามดึงแนวรับของโรม่าเข้ามาตรงกลาง จากนั้นก็ใช้ ‘ซูเคอร์’ ที่อยู่ทางฝั่งซ้ายตัดเข้าจบสกอร์

ในทางทฤษฎี มันคือการใช้แรงบีบให้แนวรับศัตรูเอียงเข้าด้านใน แล้วใช้ความเร็วทางปีกเข้าทำลายแนวนั้น

ซึ่งแน่นอนว่า... พวกเขาทำได้!

นี่คือฟุตบอลสมัยใหม่ที่กำลังฉีกทฤษฎีลูกหนังแบบเก่าทิ้งอย่างสิ้นเชิง

พวกเขาไม่ใช่ไม่เคยเจอกับทีมจากเนเธอร์แลนด์ ไม่ใช่ไม่เคยเผชิญหน้ากับการเพรสซิ่งสูง แต่กับการไล่บี้แบบไม่ปล่อยให้หายใจของ ดินาโม ซาเกร็บ  นั้น... บอกเลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเหมือนโดนหมาป่าล่าเหยื่อ

ตั้งแต่วินาทีที่เริ่มเซ็ตเกมบุก—เท้าของพวกมันก็ไม่เคยหยุดวิ่งเลย!

โดยเฉพาะหมายเลข 10 นั่น! เจ้าหัวเห็ดตัวเล็กนั่นเกาะติดเขาอย่างกับเงา ตั้งแต่ตอนที่ได้บอล มันก็ป้วนเปี้ยนอยู่ข้างตัวไม่ให้เขาเล่นบอลได้อย่างใจอยาก ไม่ให้เขามีโอกาสเปิดบอลขึ้นหน้าแม้แต่ครั้งเดียว

และถ้าเขาเลือกจ่ายบอลออกด้านข้าง? ไอ้หมอนั่นจะรีบผสานกำลังกับเพื่อนเข้ามาปิดล้อมอีกทันที

หากเพื่อนโดนกดดันแล้วเลือกจ่ายบอลกลับมาให้เขาอีก?

ก็กลับมาอีกแล้ว! ไอ้หมายเลข 10 คนเดิม ไม่รู้มันเอาพลังมาจากไหนถึงได้วิ่งไม่มีหมด!

ต๊อตติ แทบอยากเอาหัวโขกพื้นสนาม เขารู้สึกเหมือนถูกหมาไล่กัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันเกาะติดเขาแน่นเสียจนแทบจะปีนขึ้นมานั่งบนหลัง

สุดท้าย เขาทนไม่ไหว ต้องหันหลังคืนบอลกลับหลังอีกครั้ง

ช่องทางบุกไปข้างหน้าแทบไม่มีหลงเหลือให้ใช้ จำใจต้องถอยตั้งหลักใหม่... แต่ทันทีที่บอลถูกส่งคืน

เสียงตะโกนจากอีกฝั่งก็ดังสนั่น

“แย่งเลย!”

“ซัดมัน!”

“ตามติดไว้!”

“ฉันมาช่วยแล้ว!”

“เข้าประกบซ้อน!”

นี่มันอะไรกัน อย่างกับฝูงหมาป่าล่าเหยื่อชัด ๆ!

ต๊อตติมองไปยังเพื่อนร่วมทีมที่ต้องถอยบอลหนีอย่างวุ่นวาย แล้วถอนหายใจอย่างปลงตก พร้อมกับร่นตัวเองถอยลงมาอีกชั้น

“จ่ายมาทางนี้!” เขาตะโกน

แต่ยังไม่ทันไร ร่างหนึ่งก็พุ่งมาเกาะติดอีกครั้ง

—แน่นอน มันคือเจ้าเบอร์ 10 คนเดิม!

ต๊อตติเหลือบตามองมันด้วยหางตา แววตากลับกลอก ใจเขาอยากตบไหล่มันแล้วถามว่า “พอเหอะน่า! พ่อเหนื่อยแล้วโว้ย!”

“แผนรวนแล้ว! โรม่าเริ่มเสียสมดุลอีกครั้ง!”

เสียงบรรยายจากผู้บรรยาย คราวเชวิช ดังลั่นอย่างตื่นเต้น

แรงกดดันจากการเพรสซิ่งสูงของดินาโม ซาเกร็บ ยังได้ผลดีอย่างต่อเนื่อง

โรม่าถูกกดดันจนแทบไม่ได้หายใจ

ปัง!

ดูย์โมวิช ฉวยโอกาสตอนที่ผู้เล่นโรม่าโดนบีบจนกระอัก เขาพุ่งเข้าจิ้มบอลจากด้านข้างอย่างแม่นยำ แล้วกวาดบอลจากเท้าคู่แข่งออกมาได้สำเร็จ!

เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาที

“ซูเคอร์!” ดูย์โมวิชตะโกนพร้อมกับแทงทะลุช่องระหว่างเซ็นเตอร์กับแบ็กซ้าย

ซูเคอร์ที่เตรียมตัวอยู่แล้ว ก็รีบเร่งสปีดใส่ทันที!

“ซูเคอร์สปีดมาแล้ว!”

เขาวิ่งทะลุช่องได้อย่างสวยงาม ทิ้งระยะห่างออกไปครึ่งช่วงตัว และยังคงดึงหนีต่อเนื่อง

แบ็กซ้ายอย่าง เฟอร์รารี่ พอเห็นแบบนั้นก็ต้องรีบงัดไม้เด็ดออกมา—เขายื่นมือคว้าคอเสื้อซูเคอร์แล้วดึงสุดแรง!

ซูเคอร์ที่วิ่งสุดกำลัง โดนกระชากเสียหลักจนตัวลอย ตูดกระแทกพื้นอย่างจัง

ปรี๊ดดดดดดด!!

เสียงนกหวีดยาวลั่นสนาม

เฟอร์รารี่หน้าถอดสี เขารู้ตัวว่าดึงจริง แต่ไม่คิดว่าซูเคอร์จะ “เบา” ขนาดนี้!

มันเหมือนกับ... ไอ้บ้านี่ตั้งใจให้ดึง!?

“เอ่อ... ฉัน...” เขาอยากจะแก้ตัว แต่พอเห็นสีหน้ากรรมการก็พูดอะไรไม่ออก

ก็แน่ล่ะ… จังหวะล้มแบบนั้น ต่อให้ตาไม่ดีแค่ไหนก็ยังดูออกว่าโดนดึงชัด ๆ

“นายตั้งใจล้มใช่มั้ย ไอ้หมอนี่!” เฟอร์รารี่กัดฟันพูดด้วยความหงุดหงิด

ซูเคอร์หันมาทำหน้างงใส่ ก่อนจะชี้นิ้วไปที่เสื้อตัวเอง “นายดึงฉันเองนะ”

เฟอร์รารี่ได้แต่เม้มปากแน่น เขาทำฟาวล์ก็จริง แต่ใครจะไปคิดว่าซูเคอร์จะ "เล่นใหญ่" ขนาดนั้น

กรรมการไม่พูดพล่ามทำเพลง ชูใบเหลืองให้เห็นชัดเจน “ฉันเห็นนายดึงเขาชัดเจน!”

เฟอร์รารี่กลืนน้ำลายเงียบ ๆ

ซูเคอร์ลุกขึ้นมาปัดฝุ่นจากกางเกง มองไปทางเฟอร์รารี่ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างมีชัย

“ไอ้หัวล้าน... เสร็จแน่!”

เขาหันกลับไปแล้วตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม “เฟอร์รารี่โดนใบเหลืองแล้ว มันช้า จะทำเกมรุกทางซ้ายให้หนักเข้าไว้ ถ้าไม่ให้มันโดนแดง กูก็จะเผามันให้ยับ!”

โมดริช ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ พยักหน้าแรง ๆ ด้วยสีหน้าเอาจริง

มีแบ็กโดนเหลืองตั้งแต่ต้นเกม มันก็คือของขวัญล้ำค่าสำหรับเกมรุกชัด ๆ

เมื่อความคิดทุกอย่างชัดเจนขึ้น แผนการบุกของ ดินาโม ซาเกร็บ  ก็กลายเป็นดุดันยิ่งขึ้นกว่าเดิม!