บทที่ 1608 - อี้หรูท้าประลอง ลงมือเต็มกำลัง
บทที่ 1608 - อี้หรูท้าประลอง ลงมือเต็มกำลัง
บทที่ 1608 - อี้หรูท้าประลอง ลงมือเต็มกำลัง
ร่างแยกไท่ชิงกลับมาอย่างเงียบเชียบ แต่เย่เจียงชวนกลับขมวดคิ้วไม่คลายภายในโถงใหญ่
“โลกมารดรวารี อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป!”
ในความมืดมน เย่เจียงชวนสัมผัสได้ว่าคำเตือนของเต่าเฒ่านั้นมีมูลความจริง
แต่เยี่ยนเฉินจีต้องการจะเข้าไป ตนเองจะมีหนทางใด?
ภายในโถงใหญ่ ผู้คนต่างถกเถียงกันเรื่องอันดับรายชื่อนี้ไม่หยุดหย่อน บางคนถึงกับท้าประลองกันตรงๆ เหาะขึ้นไปลงมือต่อสู้
โอกาสประลองยุทธ์ระหว่างเต้าอีเช่นนี้ ไม่มีใครยอมพลาด
เหาะขึ้นไปทำศึก ชี้ขาดแค่แพ้ชนะ มีแค้นชำระแค้น มีวนชำระเวร
อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ระดับสิบก็ยังมีคนลงมือ
มังกรสมุทรนภา สตาร์เฮล์ม ท้าประลองอวิ๋นอู๋ฉางโดยตรง ส่วนข่งเชวี่ยก็ท้าประลองเจียงถานเยว่ พวกเขาเหาะทะยานขึ้นไป...
นอกโลก ในห้วงมิติแห่งจักรวาล ทันใดนั้นก็เกิดการระเบิดสว่างไสวขึ้นทีละลูก
เย่เจียงชวนเพราะส่งร่างแยกออกไป จึงไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรที่นี่ ดูเหมือนจะยอมรับอันดับนั้น
จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครท้าประลองเย่เจียงชวน
เขาไม่มีปฏิกิริยา แต่กลับมีคนอื่นมีปฏิกิริยา
หลวงจีนอี้หรูมองเย่เจียงชวน นิ่งเงียบอยู่นาน
“สหายเต๋าเย่เจียงชวน ข้าอี้หรูแห่งอารามมหาฌาน ไม่ทราบว่าขอท้าประลองท่านได้หรือไม่”
ในที่สุดอี้หรูก็ส่งคำท้าถึงเย่เจียงชวน
สำหรับเย่เจียงชวนแล้ว อี้หรูเกลียดจนเข้ากระดูกดำ
นับตั้งแต่เจ้าหมอนี่แย่งชิงอันดับหนึ่งในการเลื่อนขั้นทุกระดับไป ก็ตัดหนทางความเป็นที่หนึ่งของเขาไปอย่างสิ้นเชิง
ค่ำคืนนับไม่ถ้วน วันเวลานับไม่ถ้วน อี้หรูล้วนเคียดแค้นเย่เจียงชวนเข้ากระดูกดำ
ความแค้นเช่นนี้ แทบจะก่อตัวเป็นมารในใจ โชคดีที่ได้ท่านอาจารย์ช่วยรักษา และตนเองก็พยายามปลดเปลื้อง จึงมีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้
แต่วันนี้เมื่อได้เห็นเย่เจียงชวน ความแค้นที่เหมือนจะจางหายไปนั้น กลับปะทุขึ้นมาอย่างไม่สิ้นสุด แค้น แค้น แค้น!
เต้าอีจำนวนไม่น้อยต่างตกตะลึง อี้หรูมีอันดับอยู่ก่อนเย่เจียงชวน เป็นอันดับหนึ่งในกลุ่มที่ต่ำกว่าระดับสิบ
แม้อี้หรูจะไม่มีวีรกรรมใหญ่โตในช่วงหลายปีมานี้ แต่ทุกคนรู้ดีว่าเขาคือผู้สืบทอดของนักบวชกวาดลานแห่งอารามมหาฌาน เป็นศิษย์ของเจ้าอาวาสเสวียนฉือแห่งอารามมหาฌาน ฝีมือย่อมต้องสะท้านโลกแน่นอน
ดังนั้น แม้แต่หลี่ฉางเซิงยังมีคนท้าประลองนับไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีใครกล้าท้าทายเขา
ผลปรากฏว่าเขากลับเป็นฝ่ายท้าประลองเย่เจียงชวน ผิดไปจากที่ทุกคนคาดหมายอย่างสิ้นเชิง
เย่เจียงชวนยังคงครุ่นคิดถึงคำพูดของเต่าเฒ่า ไม่ได้สนใจเลยว่าอี้หรูพูดอะไร
มองดูแล้ว เย่เจียงชวนดูหยิ่งยโสยิ่งนัก ไม่แยแสอี้หรูเลย
อี้หรูดูเหมือนจะไม่ร้อนไม่หนาว ถามย้ำอีกครั้ง:
“สหายเต๋าเย่เจียงชวน ข้าอี้หรูแห่งอารามมหาฌาน ไม่ทราบว่าขอท้าประลองท่านได้หรือไม่”
ตอนนี้เองเย่เจียงชวนถึงได้สติ ร้องอ้อออกมา
“ศิษย์พี่อี้หรูนี่เอง ได้สิ ได้!”
“ไม่มีปัญหา!”
ในเมื่อเขาท้าทายตนเอง ก็จัดไป
ทุกอย่างต้องดูเป็นปกติ รอจนกระทั่งวิญญาณวารีระเบิดออก เต่ามารตะกละบุกโจมตี ตอนนั้นแหละคือจุดสำคัญ
เย่เจียงชวนไม่ได้ใส่ใจหลวงจีนอี้หรูนัก เหาะขึ้นสู่ท้องฟ้าไปพร้อมกับเขาอย่างช้าๆ
ทั้งสองมาถึงเหนือเก้าสวรรค์ ในห้วงมิติอันไร้ขอบเขต รอบด้านมีแสงสว่างวาบขึ้นเป็นระยะ นั่นคือการต่อสู้ของคนอื่น
อี้หรูมองเย่เจียงชวน จู่ๆ ก็กล่าวว่า:
“เย่เจียงชวน เจ้าแย่งชิงสมบัติล้ำค่าของข้าไป!”
เย่เจียงชวนชะงัก รีบกล่าวว่า: “เอ่อ ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจ!”
เขาคิดว่าอี้หรูรู้เรื่องพลังยูไลแล้ว!
“ข้าเกลียดเจ้า ข้าเกลียดเจ้าทุกวัน เกลียดเจ้าทุกชั่วขณะ!”
“เอ่อ คือว่า ขอโทษจริงๆ ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจ!”
เย่เจียงชวนอดไม่ได้ที่จะขอโทษ!
“ทำไม ทำไม ทุกระดับชั้นเจ้าถึงได้ที่หนึ่ง ทำไม ทำไม ข้าถึงไม่มีทางเหนือกว่าเจ้าได้อีกเลย!”
“หา เรื่องนี้เหรอ...”
“ไม่งั้นจะเรื่องอะไร! ข้าเกลียดเจ้า แต่วันนี้พอเห็นเจ้า ข้าพบว่าข้าไม่ควรเกลียดเจ้า
ความจริงไม่โทษเจ้า เป็นปัญหาของข้าเอง เป็นเพราะข้าฝีมือไม่ถึง เป็นเพราะข้าโชคร้าย ไม่ควรโทษเจ้า!”
เย่เจียงชวนถอนหายใจยาว กล่าวว่า: “ไม่โทษข้าก็ดีแล้ว!”
“ใช่ ไม่โทษเจ้า เพราะข้าจะซัดเจ้าให้เละ!”
“เย่เจียงชวน ไปตายซะ!”
ทันใดนั้นอี้หรูก็ลงมือ ฟาดฝ่ามือออกไป ทันใดนั้น แสงพุทธะไร้ขอบเขตก็ปกคลุมจักรวาล ก่อกำเนิดจากความว่างเปล่า
ฝ่ามือยูไล, พุทธะส่องหล้า!
ตูม เหนือเก้าสวรรค์ ฝ่ามือยักษ์ตกลงมา กลายเป็นฝ่ามือพุทธะ ร่วงหล่นจากที่สูง
เย่เจียงชวนถอนหายใจยาว นึกถึงปีนั้นที่ตนเองเคยเห็นฝ่ามือยูไลนี้ในโลกความมืดมิด
ตอนนั้นฝ่ามือยูไลนี้ ข้ามมิติเวลา ตบผู้เฒ่าสามคนของนิกายเงาปีศาจจนระเบิด!
วันนี้ได้เห็นอีกครั้ง!
แต่ตนเองไม่ใช่เย่เจียงชวนในวันวานอีกแล้ว
เขาก็ลงมือสวนกลับทันที!
ฟาดฝ่ามือออกไปเช่นกัน ปฐพีพิฆาต แรงมหาศาลแห่งโลกหล้า
ตูม ฝ่ามือฟาดลงไป แสงพุทธะของอี้หรูที่เพิ่งปรากฏ ก็ดับวูบลงอย่างเศร้าหมอง
แต่เขาก็ฟาดมาอีกฝ่ามือ
“พุทธะเคลื่อนขุนเขาธารา!”
“พุทธะโปรดใจปุถุชน!”
“เพลิงพุทธะลามทุ่ง!”
สามฝ่ามือบดบังฟ้าดิน พลิกฟ้าคว่ำดิน ทำลายล้างโลก
แต่เย่เจียงชวนก็ลงมือต้านทาน แปดพิฆาตถูกใช้ออกมา รับมือฝ่ามือยูไลของฝ่ายตรงข้าม
ทันใดนั้นเย่เจียงชวนมองไปที่อี้หรู ตะโกนว่า: “อี้หรู เจ้ากล้าขานรับข้าหรือไม่?”
อี้หรูเพิ่งจะอ้าปากตอบ เจ็ดสิบสองยอดวิชาแห่งอารามมหาฌาน [ดรรชนีไร้สภาพมหาปัญญา] ก็แจ้งเตือนทันที เขาจึงเงียบกริบ ไม่ตอบแม้แต่คำเดียว
เย่เจียงชวนพยักหน้า ชักกระบี่ออกทันที กระบี่เทพเก้าระดับ [เพลงกระบี่ห้าธาตุหกวิถีสังหารเซียน]
อี้หรูเปลี่ยนท่าที บนร่างปรากฏ [แสงเมตตาอจลนาถ] หนึ่งในเจ็ดสิบสองยอดวิชาแห่งอารามมหาฌาน
ในมืออี้หรูเปลี่ยนกระบวนท่า ไม่ใช้ฝ่ามือยูไลอีกต่อไป เปลี่ยนเป็นเจ็ดสิบสองยอดวิชาแห่งอารามมหาฌาน [ฝ่ามือเวทูร], [ดรรชนีโมเคอ], [ดรรชนีไร้ลักษณ์วิบัติ], [กรงเล็บดับสูญ]...
เพียงแค่ปะทะกัน เย่เจียงชวนก็สัมผัสได้ถึงความร้ายกาจของเขา
เย่เจียงชวนรู้สึกเงียบๆ ว่า หากไม่ใช้ค่ายกลกระบี่สังหารเซียน เกรงว่าจะเจาะเขาไม่เข้า
แต่ถ้าใช้ค่ายกลกระบี่สังหารเซียน ต้องฆ่าเขาแน่ นี่จะเป็นการสร้างความแค้นครั้งใหญ่
ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น เย่เจียงชวนตะโกนว่า: “อสนี, จงมา!”
ทันใดนั้นอสนีบาตโกลาหลก็ระเบิดออก ย่อมเป็นท่าเริ่มต้นของ [หนึ่งหยวนเก้ามรรคจักรวาลทมิฬ]
อี้หรูสีหน้าเปลี่ยนไป วูบไหวในพริบตา เจ็ดสิบสองยอดวิชาแห่งอารามมหาฌาน [บาทาวชิระทรงพลัง] เคลื่อนไหว ถอยออกจากรัศมีจักรวาลทมิฬของเย่เจียงชวนทันที
เย่เจียงชวนมองอี้หรู ร้ายกาจไม่เบา กินกันไม่ลง
แต่ก็ไม่เป็นไร งั้นก็ต่อสู้กันต่อไป
เย่เจียงชวนเริ่มเอาจริง มองไปที่อี้หรู โคจรวิชาสำแดงเดช
อี้หรูก็มองเย่เจียงชวน ประสานมือกล่าวว่า: “ขอมรรคเจริญ!”
ทันใดนั้นหัวโล้นๆ ของเขาก็ดูเหมือนจะกลายเป็นสีทอง พุ่งเข้าชนอย่างรุนแรง
การพุ่งชนนี้ รวดเร็วปานสายฟ้าแลบในระยะหมื่นลี้ จากนั้นก็เอาหัวปักลง พุ่งเข้าชนเย่เจียงชวนตรงๆ
ไร้เสียงไร้สัญญาณ พุ่งชนเย่เจียงชวน
อี้หรูไร้ความปรานี สำหรับเย่เจียงชวนแล้ว มีแต่ความแค้นไร้ที่สิ้นสุด ลงมือเต็มกำลัง
การโจมตีนี้ คือ [วิชาศีรษะเหล็ก] ในเจ็ดสิบสองยอดวิชาแห่งอารามมหาฌาน
ดูเหมือนหยาบกระด้างไร้รสนิยม แต่การชนครั้งนี้ รุนแรงยิ่งกว่ากงก้งชนภูเขาปู้โจวของนิกายหมื่นอสูรจำแลงกายเสียอีก
การชนครั้งนี้ ดูเรียบง่าย แต่กลับมีพลังทำลายล้างโลก แฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ในความเรียบง่าย แฝงความลึกล้ำไร้ที่สิ้นสุด!
ชั่วพริบตา การชนนี้ราวกับสายฟ้า ฟาดลงมาจากความว่างเปล่า ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิชาเซียนหรือเคล็ดลับใด ก็ไม่อาจหลบเลี่ยงการชนนี้ได้ นี่คือมหาอิทธิฤทธิ์!
เผชิญหน้ากับการโจมตีนี้ เย่เจียงชวนก็ระมัดระวังตัวขึ้นมา ทันใดนั้นร่างกายหมุนคว้าง กลายเป็นอนุภาคลมนับหมื่นพัน กระจายไปในจักรวาล
วายุพิฆาต, พายุอนุภาค
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด ณ ที่แห่งนี้!
[จบแล้ว]