บทที่ 1607 - อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป!
บทที่ 1607 - อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป!
บทที่ 1607 - อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป!
หลังจากให้สัญญา ท่านเต้าเต๋อพูดจบ ไม่ใช่พูดเปล่าๆ โบกมือคราเดียว ทหารเต๋าก็ปรากฏตัว เริ่มปฏิบัติการทันที
สามสำนักเริ่มเลือก ไม่นานก็เลือกที่ตั้งใหม่ในโลกอื่นได้
จากนั้นในความว่างเปล่า เรือเหาะยักษ์นับไม่ถ้วนก็ร่อนลงมา
ผู้ฝึกตนมากมายปรากฏตัว นำกองกำลังของสามสำนัก ส่งไปยังโลกอื่นตามที่เลือกไว้
ภายใต้วิชาอาคม ต่างถูกดึงขึ้นเรือเหาะ
แม้แต่ภูเขาใหญ่และเกาะ ก็ถูกถอนรากถอนโคน นำไปด้วย
ปุถุชนธรรมดาที่ไม่สังกัดสามสำนัก ก็สามารถติดตามพวกเขาไปได้
การอพยพของผู้ฝึกตนคล่องแคล่วรวดเร็วมาก เพียงวันเดียวคืนเดียว ปุถุชนและสำนักทั้งหมดในที่นี้ ก็ถูกย้ายไปจนเกลี้ยง
ไม่นานโลกนี้ เหนือท้องทะเล ก็ไม่มีคนเป็นหลงเหลืออยู่อีก
สามสำนักย้ายถิ่น เต้าอีแปดคนนั้นปรึกษากัน ไปสามคน ติดตามสำนักของตน อีกห้าคนที่เหลืออยู่ต่อ
วาสนานี้ ไม่ง่าย พวกเขาตัดใจทิ้งไม่ลง!
การอพยพเริ่มขึ้น ท่านเต้าเต๋อกลับไม่ใส่ใจ มองทุกคน ถามช้าๆ ว่า:
“สหายเต๋าทุกท่าน ใครมีข้อโต้แย้ง เชิญเสนอมาได้เลย”
พอถามเช่นนี้ ก็มีคนถามขึ้นทันที:
“วาสนานี้ทุกคนจะเข้าแถวอย่างไร?”
“ถ้าข้าไม่ต้องการ ขายให้คนอื่น จะคิดราคาอย่างไร?”
“การจัดสรรนี้ สมเหตุสมผลหรือไม่?”
คำถามมากมาย
ท่านเต้าเต๋อไม่ตอบ แต่มีเต้าอีสองคนลุกขึ้นยืน
“ข้าคือฉงซวีเต้าอีแห่งนิกายมารในใจ ข้าเชี่ยวชาญการคำนวณที่สุด เรื่องนี้ข้าจัดการเอง”
“ข้าคือผู้เฒ่าเทียนจี พอมีชื่อเสียงจอมปลอมในใต้หล้าอยู่บ้าง ข้าจะคำนวณให้”
“ตามที่พวกเราคำนวณ ที่นี่ประมาณหนึ่งเดือนจะเกิดวิญญาณวารีอาละวาดหนึ่งครั้ง ปรากฏทางเข้าเนตรสมุทรโลกมารดรวารีหนึ่งครั้ง”
“ครั้งหนึ่งมีสองโอกาส แต่อีกหนึ่งปีให้หลัง น่าจะถึงระดับหนึ่งเดือนมีสองครั้ง ครั้งหนึ่งเข้าได้สามคน”
“ถึงตอนนั้นผู้ค้นพบหนึ่งคน คนในรายชื่อสองคน!”
“สามปีให้หลัง หนึ่งเดือนจะมีสามครั้ง ครั้งหนึ่งเข้าได้ห้าคน”
“พูดอีกอย่าง ไม่ต้องถึงห้าปี ทุกคนจะได้วนครบหนึ่งรอบ”
“เวลาห้าปี สำหรับพวกเราก็แค่การนั่งสมาธิครู่เดียว!”
“จริงสิ ใครที่เป็นผู้ค้นพบ จะถูกตัดชื่อออกจากรายชื่อโดยอัตโนมัติ รอบหน้าค่อยจัดอันดับใหม่”
สองคนนี้ล้วนเป็นคนที่ท่านเต้าเต๋อหามาทำงาน เชี่ยวชาญการจัดการเรื่องยุ่งยากซับซ้อนที่สุด
พวกเขาทั้งสองจัดการทุกอย่างได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แถมยังทำรายชื่อออกมา จัดลำดับก่อนหลังในการรับวาสนา
ปรากฏว่าเทพกระบี่อยู่อันดับหนึ่ง ท่านเต้าเต๋ออยู่อันดับสอง จากนั้นระดับสิบคนอื่นๆ เรียงตามลำดับ
เทพกระบี่ไร้เทียมทาน ใครก็ไม่กล้าท้าทาย หลังจากนั้น เขาเงียบกริบ แต่ปราณกระบี่ล้นปรี่ ใครไม่ยอม ฟันหนึ่งกระบี่ดับดิ้น ดังนั้นเขาต้องเป็นที่หนึ่ง
ท่านเต้าเต๋อจัดการเรื่องราวมากมายขนาดนี้ อันดับสองก็ไม่มีใครว่าอะไร
ว่าไปก็สู้เขาไม่ได้!
อันดับสามมอบให้หลี่ซือหยวน เมื่อครู่บรรพชนเฒ่าอู๋เซิงถูกเขาอัดยับ พวกเจียงถานเยว่ไม่กล้าท้าทายเขาเลย
อันดับที่เหลือ เย่เจียงชวนไม่ได้สนใจ
ระดับสิบจบแล้วก็ถึงระดับเก้า อันดับหนึ่งคืออี้หรู ที่เหลือคือพวกที่ไม่ถูกกดขี่เมื่อครู่ เย่เจียงชวนอยู่อันดับห้า
อี้หรู, เสินจีแห่งนิกายซานหวง, ชิวอวี่กุ่ยแห่งวิถีซากศพ, หลี่ฉางเซิง อยู่ก่อนหน้าเย่เจียงชวน
ตำแหน่งจัดออกมา แต่หลายคนฮือฮา ไม่ยอมรับเลย
ผู้เฒ่าเทียนจีกล่าวช้าๆ ว่า: “สหายเต๋าทุกท่าน รายชื่อนี้ เป็นเพียงการจัดเบื้องต้น
พวกเราผู้บำเพ็ญเซียน ไม่นับอาวุโส ดูแต่ฝีมือ
หากมีผู้ไม่พอใจ สามารถท้าประลองข้ามมิติได้เลย
ทั้งสองฝ่ายสู้กันหนึ่งยก ผู้ชนะขึ้น ผู้แพ้ลง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเอง ทุกท่านเห็นเป็นอย่างไร?”
“สู้ก็ส่วนสู้ แต่อย่าให้ถึงตาย เสียความสัมพันธ์
ผู้ฆ่าคน ตัดสิทธิ์ ออกจากรายชื่อ!
อย่างไรก็ช้าไปไม่กี่เดือน ทุกคนก็ได้คิว
ทุกคนมาที่นี่ เพื่อวาสนาเปลี่ยนเส้นเอ็นไขกระดูกครั้งใหญ่ ไยต้องทำจนสุดท้ายไม่ได้อะไรเลย ให้คนอื่นได้ประโยชน์ไป”
นี่ถือว่าจัดการได้อย่างเหมาะสม
สมเป็นท่านเต้าเต๋อ ร่วมมือกับเทพกระบี่กดดันระดับสิบคนอื่น ร่วมมือกับระดับสิบ กดดันระดับเก้า ร่วมมือกับทุกคน กดดันผู้ไม่ยอมรับ!
ปั่นหัวเหล่าผู้กล้าทั่วหล้าในฝ่ามือ!
ขณะที่เย่เจียงชวนกำลังทอดถอนใจ เยี่ยนเฉินจีก็ส่งเสียงมา:
“เย่เจียงชวน หยุดพวกเขา ต้องเข้าโลกมารดรวารีในสามอันดับแรก
เกินสามอันดับแรก สำหรับข้าไร้ความหมาย”
เย่เจียงชวนกัดฟันถาม: “ทำอย่างไร?”
“ข้าไม่สน เจ้าจัดการ! ต้องทำลาย!”
เย่เจียงชวนพูดไม่ออก การจัดอันดับของท่านเต้าเต๋อ แทบจะผูกมัดทุกคนไว้ รวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน จะทำลายได้อย่างไร?
ความจริงในมุมของตัวเอง นี่เป็นเรื่องดี จะทำลายทำไม?
แต่เพื่อเยี่ยนเฉินจี ต้องทำลาย
“อย่าไปฟังพวกเขาโม้ เนตรสมุทรโลกมารดรวารีนี้ อยู่ได้ไม่นานหรอก
พวกเจ้าคำนวณดีแค่ไหน ต้านทานการรุกรานครั้งใหญ่ของจักรวาลอสูรราตรีมายาได้หรือ? ต้านทานการลอบโจมตีวางแผนของมหาสมณะคนอื่นได้หรือ?
เต้าเต๋อ มองโลกในแง่ดีเกินไป แผนของเขาต้องพังทลายแน่นอน อย่างมากก็อยู่ได้ไม่ถึงปี อันดับข้างหลังไม่มีความหมายเลย พวกเขาแค่ใช้วิธีนี้รั้งคนอื่นไว้ กันไม่ให้คนอื่นหาเนตรสมุทรเจอแล้วทำลายเนตรสมุทรทิ้ง”
เย่เจียงชวนคิดดู สามารถทำให้ระดับสิบเปลี่ยนเส้นเอ็นไขกระดูกได้ วาสนาใหญ่ขนาดนี้ กองกำลังอื่นไม่มีทางยืนดูพวกเขาเสพสุขเฉยๆ
และอย่างพวกเทพกระบี่ พอเปลี่ยนเส้นเอ็นไขกระดูกของตัวเองเสร็จแล้ว จะยังคุ้มครองคนอื่นข้างหลังให้เปลี่ยนเส้นเอ็นไขกระดูกต่อหรือ?
ดังนั้น บางทีช่วงแรกๆ อาจไม่มีปัญหา แต่ช่วงหลังต้องเกิดเรื่องแน่
เย่เจียงชวนกลอกตา จะว่าไป ก็ทำลายได้จริงๆ
ทางนี้จัดอันดับกันวุ่นวาย เย่เจียงชวนขยับตัวเงียบๆ ใช้ [หยั่งรู้ลึกล้ำเข้าสู่มรรค] เปิดช่องทางสิบสอง ร่างแยกไท่ชิงลอบเข้าไป
ร่างแยกไท่ชิงเริ่มเคลื่อนย้ายผ่านช่องทางสิบสอง
ครั้งนี้คือช่องทางวิญญาณ ขอเพียงมีวิญญาณ ก็ไปถึงได้
ในช่องทางสิบสองนี้ เขาเหาะเหินมุ่งไปข้างหน้า
เป้าหมายของเย่เจียงชวนคือโลกสวรรค์คลื่นมรกต ไม่นานก็ถึงที่นั่น เขาถอนหายใจยาว มุ่งตรงไปหาเต่ามารตะกละ
ขอโทษด้วย ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ต้องทำแบบนี้แหละ!
เหาะเหินมาตลอดทาง มาถึงบริเวณเนตรสมุทร วังวนยักษ์ขนาดพันลี้ น้ำทะเลนับไม่ถ้วน ไหลลงสู่วังวน
ข้างเนตรสมุทรนี้ เกาะยักษ์ขนาดร้อยลี้
เกาะนี้อยู่ข้างเนตรสมุทร กลับไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่น ดั่งเสาหลักต้านกระแสน้ำ
เย่เจียงชวนมาถึงที่นี่ ก็ตะโกน:
“ท่านเต่า ท่านเต่า เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
พริบตาเดียว เย่เจียงชวนถูกย้ายไปในกระท่อมซอมซ่อ
ชายชราหัวล้านตัวเตี้ย หนวดเคราขาวโพลนเต็มหน้า ยิ้มกล่าวว่า:
“เป็นอะไรไป เจียงชวน มีเรื่องใหญ่อะไร?”
เต่าเฒ่าดูใจดีมีเมตตา แต่เย่เจียงชวนกลับสัมผัสได้ถึงความดุร้ายของเขา
“ท่านเต่า คืออย่างนี้ โลกมารดรวารีที่ท่านอยู่ ในห้วงมิติเวลาอันไกลโพ้นนั้น ได้เปิดทางเข้าเนตรสมุทรอีกแห่งหนึ่ง...”
ทันใดนั้น ความโหดเหี้ยมอำมหิตไร้ขีดจำกัด ก็ระเบิดออกมาจากร่างเต่าเฒ่าผู้นี้
เต่าเฒ่าตัวนี้ชื่อเต่ามารตะกละ ตะกละตะกลามที่สุด ดุร้ายที่สุดในจักรวาล ไหนเลยจะยอมให้วิญญาณวารีในปากของตน หลุดลอยไปได้
“ไอ้สารเลว คิดจะแย่งวิญญาณวารีของข้า ไอ้พวกไม่รู้จักที่ตาย!”
เต่าเฒ่าระเบิดโทสะ บ้าคลั่งสุดขีด เย่เจียงชวนยิ้มมุมปาก บรรลุวัตถุประสงค์แล้ว
เต่าเฒ่าเช่นนี้ ย่อมต้องไปที่นั่น ทำลายแผนของท่านเต้าเต๋อ ตนเองถึงจะมีโอกาสแย่งชิงสิทธิ์ในการเข้า
เต่าเฒ่าระบายความโกรธ แล้วค่อยๆ สงบลง จู่ๆ ก็มองมาที่เย่เจียงชวน กล่าวช้าๆ ว่า:
“ขอบใจเจียงชวนที่เจ้ามาบอกข่าวนี้กับข้า ข้าก็จะบอกข่าวหนึ่งกับเจ้าเช่นกัน
จำไว้ โลกมารดรวารี อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป อย่าเข้าไป!”
พูดย้ำสามครั้ง อย่าเข้าไป!
[จบแล้ว]