ตอนที่ 18: เพลิงแท้สามสมาธิหลอมโอสถทิพย์

ตอนที่ 18: เพลิงแท้สามสมาธิหลอมโอสถทิพย์

“เสวี่ยเอ๋อร์ ไปกันเถอะ พวกเราจะออกไปจากที่นี่แล้ว!” เมื่อพบว่าราชาภุชงค์น้ำแข็งไฟผู้ล่วงลับมิได้หลงเหลือกระดูกวิญญาณไว้ให้เก็บเกี่ยว หลี่หมิงหยางจึงสะบัดธงจักรพรรดิวิญญาณอีกครั้งเพื่อเก็บดวงวิญญาณที่เหลืออยู่ของมังกรทั้งสองเข้าไปข้างใน ก่อนจะพานายท่านน้อยเชียนเริ่นเสวี่ยทะยานกลับขึ้นสู่พื้นดินเบื้องบนข้างบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟ

เขาสั่งการระบบให้เรียกของรางวัลจากการเช็คอินออกมาทันที แสงสีเขียวมรกตปนทองระเบิดออกมาเบื้องหน้า ปรากฏเป็น ‘หม้อปรุงยาปฐพี’ ที่มีรูปลักษณ์สง่างามราวกับงานศิลปะล้ำค่า ตัวหม้อสีเขียวสดใสประดับด้วยลวดลายทองคำที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายความลึกลับและอานุภาพอันไร้ก้นบึ้ง พร้อมกันนั้นในมือของเขาก็ปรากฏม้วนคัมภีร์โบราณ ‘ตำราโอสถเทพบรรพกาล’ ที่บันทึกความลับของสมุนไพรทั่วหล้า ข้อมูลอันมหาศาลจากคัมภีร์หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสำนึกของหลี่หมิงหยางราวกับสายน้ำ ทำ ให้เขาเข้าใจถึงพลังที่แท้จริงของมัน นั่นคือการวิเคราะห์และสกัดคุณสมบัติทางยาเพื่อคำนวณหาสูตรโอสถที่สมบูรณ์แบบที่สุด ตราบใดที่มีสมุนไพรหลัก คัมภีร์นี้จะช่วยให้เขากลั่นมันออกมาเป็นยาเม็ดที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่าการกินสมุนไพรสดๆ หลายเท่าตัว

“เสวี่ยเอ๋อร์ อานึกขึ้นได้ว่าอาสามารถกลั่นโอสถได้ด้วยนะ!” หลี่หมิงหยางแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนขณะมองหลานสาว “การกลั่นโอสถคือการหลอมรวมสมุนไพรให้กลายเป็นเม็ดเล็กๆ ที่ทรงพลัง มหาศาล ลิลลี่แสงศักดิ์สิทธิ์ที่อาเตรียมไว้ให้เจ้า หากกินเข้าไปดื้อๆ อาจจะไม่ทำให้วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกวิวัฒนาการได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่อาจะหลอมมันใหม่ให้กลายเป็นโอสถทิพย์ที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิม เจ้าว่าดีไหม?” เชียนเริ่นเสวี่ยที่ได้ฟังก็ดวงตาเป็นประกายด้วยความเลื่อมใสพลางพยักหน้าตอบรับด้วยความไร้เดียงสาว่าท่านอาของนางช่างแสนดีและเก่งกาจที่สุดในโลก

ตลอดระยะเวลาเกือบสามเดือนที่วนเวียนอยู่ในเมืองเทียนโต่วและเฝ้าดูการแข่งขันวิญญาณจารย์ หลี่หมิงหยางใช้เวลาว่างไปกับการฝึกฝนวิชาปรุงยาอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้ ‘เพลิงแท้สามสมาธิ’ ที่ร้อนแรงที่สุดในสามภพส่งผ่านฝ่ามือเข้าไปในหม้อปรุงยาปฐพีเพื่อเคี่ยวกรำสมุนไพร เขาเริ่มจากระดับพื้นฐานจนชำนาญ ทั้งโอสถฟื้นวิญญาณที่ช่วยฟื้นพลังกาย โอสถเสริมวิญญาณที่เร่งความเร็วในการฝึกฝน ไปจนถึงโอสถทลายวิญญาณที่ปรุงจากราชาโสมหมื่นปีเพื่อใช้ทะลวงคอขวดระดับพลังวิญญาณชั้นสูง

เมื่อทักษะการปรุงยาเข้าขั้นสมบูรณ์แบบและมีอัตราความสำเร็จเต็มร้อย หลี่หมิงหยางจึงลงมือกลั่นสมุนไพรอัมตะสำหรับเชียนเริ่นเสวี่ย ภายในห้องลับอันเงียบสงบของปราสาทหรูหรา เขาประทับนั่งขัดสมาธิโดยมีหม้อปรุงยาลอยเด่นอยู่ตรงหน้า แสงสีเขียวทองและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สาดประสานกันจนห้องสว่างไสว เขาใช้เพลิงแท้สามสมาธิหลอมลิลลี่แสงศักดิ์สิทธิ์จนกลายเป็นเม็ดพลังงานสีทองอร่ามที่เรียบเนียนดุจไข่มุก ก่อนจะกลั่นน้ำค้างฤดูใบไม้ร่วงให้กลายเป็นน้ำค้างทิพย์ใสกระจ่างดุจคริสตัลสำหรับใช้หยดดวงตาเพื่อเปิดเนตรและพลังจิตขั้นสูงสุด

“ผ่านไปเกือบสามเดือนแล้ว ถึงเวลาที่พวกเราต้องกลับสำนักวิญญาณยุทธ์เสียที” หลี่หมิงหยางลุกขึ้นบิดขี้เกียจพลางคำนวณเวลาที่หายมา เขาพอใจกับผลลัพธ์ของการมาเยือนครั้งนี้อย่างมาก แต่ก่อนจะเดินทางไกล เขาวางแผนจะแวะไปยังคฤหาสน์ของตู๋กูป๋ออีกครั้ง เพื่อตรวจสอบความคืบหน้าของยากาววาฬและใช้อำนาจยันต์ศักดิ์สิทธิ์ขจัดพิษมรกตที่กัดกินลูกชายและหลานสาวของตู๋กูป๋อให้สิ้นซาก แม้ตัวเขาจะปรุงยาเก่งแค่ไหน แต่เขาก็เลือกที่จะลงมือปรุงให้เสวี่ยเอ๋อร์เพียงคนเดียวเท่านั้น ในอนาคตเมื่อหลานสาวของเขาขึ้นเป็นสังฆราชผู้ยิ่งใหญ่ เขาจะปั้นตู๋กูป๋อให้กลายเป็นปรมาจารย์โอสถที่คอยฝึกฝนนักปรุงยาคนอื่นๆ เพื่อสร้างระบบรางวัลด้วยเม็ดยาให้สำนักวิญญาณยุทธ์เกรียงไกรที่สุดในใต้หล้า!