บทที่ 38 ปฏิวัติกระบวนการผลิต

บทที่ 38 ปฏิวัติกระบวนการผลิต

“โป๊ก โป๊ก.......”

เสียงปั๊มชิ้นงานของเครื่องปั๊มขึ้นรูปดังเป็นจังหวะ สำหรับใครหลายคน เสียงนี้ช่างไพเราะเสนาะหูเหลือเกิน ตั้งแต่ขั้นตอนการตัดแบ่งทองแดง การอบชุบความร้อน จนถึงการปั๊มขึ้นรูป ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น ขั้วต่อสายไฟชิ้นแรกใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

เมื่อปั๊มขึ้นรูปเสร็จ ขั้วต่อสายไฟก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เหลือเพียงขั้นตอนเก็บรายละเอียดอย่างตอกตัวอักษรและขัดลบคมเท่านั้น

ล้อช่วยแรงของเครื่องปั๊มหมุนติ้วด้วยความเร็วสูง แกนกระทุ้งกระแทกลงมา “ฉึก” ขั้วต่อสายไฟชิ้นแรกปั๊มเสร็จสิ้น ขึ้นรูปเรียบร้อย!

ขั้นตอนเดียวจบ!

ถ้ามีซัพพลายเออร์เจ้าอื่นที่ทำขั้วต่อสายไฟมาเห็นกระบวนการผลิตแบบนี้ คงต้องอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงงานของถังเฟยนั้น เป็นการพลิกโฉมกระบวนการผลิตขั้วต่อสายไฟแบบดั้งเดิมไปอย่างสิ้นเชิง

ตามกระบวนการดั้งเดิม การปั๊มขึ้นรูปขั้วต่อสายไฟต้องผ่านหลายขั้นตอน เริ่มจากปั๊มให้แบน เจาะรู ตัดมุม ปั๊มส่วนโค้ง ต้องใช้คนงานฝีมือดีหลายคน แม่พิมพ์หลายชุด เครื่องปั๊มหลายเครื่อง ถึงจะผลิตขั้วต่อสายไฟชิ้นหนึ่งได้สำเร็จ

แต่ที่นี่ แค่ปั๊มทีเดียวก็เสร็จครบทุกขั้นตอน ไม่ใช่เพราะเครื่องจักรล้ำสมัยอะไร แต่เคล็ดลับอยู่ที่แม่พิมพ์ชุดนี้ที่ถังเฟยเป็นคนออกแบบเอง

ออกแบบได้อย่างแยบยล คิดรอบคอบทุกจุด!

ทีเดียวจบ ประหยัดเวลา ประหยัดแรงงาน ประสิทธิภาพสูงลิ่ว

สิ่งที่คนอื่นต้องทำหลายขั้นตอน ถังเฟยทำเสร็จในขั้นตอนเดียว นี่เป็นสิ่งที่ถังเฟยคิดคำนวณไว้ตั้งแต่ตอนออกแบบแม่พิมพ์ และใส่รายละเอียดลงไปในการออกแบบเป็นพิเศษ

นี่ไม่ใช่แค่แม่พิมพ์ธรรมดา ความพิเศษของมันไม่ใช่แค่ทำให้ขั้วต่อสายไฟขึ้นรูปได้ในครั้งเดียว แต่ในภายหลัง มันยังจะแสดงความน่าทึ่งให้เห็นอีกมาก

เริ่มผลิตขั้วต่อสายไฟแล้ว!

ขั้วต่อสายไฟชิ้นแรกปั๊มขึ้นรูปสำเร็จ

ถังเฟยและหวังไห่หลงยืนดูอยู่ข้างๆ ตลอด เป็นสักขีพยานในการกำเนิดของขั้วต่อสายไฟชิ้นแรก อีกฟากหนึ่งของโรงงาน เดิมทีกำลังเร่งผลิตแผ่นบุภายในกันอย่างขะมักเขม้น ตอนนี้ก็หยุดมือชั่วคราว หลายคนเดินเข้ามามุงดูการผลิตขั้วต่อสายไฟด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ว้าว ขั้วต่อสายไฟอันแรกเสร็จแล้ว!”

“นี่น่ะเหรอขั้วต่อสายไฟทองแดง ดูประณีตสวยงามจัง”

“ในที่สุดเราก็ทำขั้วต่อสายไฟทองแดงได้แล้ว”

“......”

คนงานต่างพากันตื่นเต้นดีใจ ดูเหมือนจะตื่นเต้นกว่าถังเฟยเสียอีก เพราะทุกคนรู้ดีว่า เครื่องจักรเดิน เงินทองก็ไหลมาเทมา!

พอทำขั้วต่อสายไฟได้ อนาคตต้องทำเงินมหาศาลแน่ โรงงานกำไรดี สวัสดิการของทุกคนก็ต้องดีขึ้นตามไปด้วย มิน่าล่ะทุกคนถึงได้ดีใจกันขนาดนี้

หลิวเจียงเดินเข้ามา เขาพอมีความรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง รีบหยิบขั้วต่อสายไฟที่เพิ่งปั๊มเสร็จมาดู แล้วอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความประหลาดใจ

เขาเคยเห็นขั้วต่อสายไฟมาก่อน และเคยเห็นกระบวนการผลิตด้วย แต่ขั้วต่อสายไฟที่สวยงามประณีตแบบที่ถืออยู่ในมือตอนนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

ขั้วต่อสายไฟชิ้นนี้แวววาวมาก มีประกายโลหะของทองแดงบริสุทธิ์ ไม่หมองคล้ำหรือดำด่างเหมือนขั้วต่อสายไฟทั่วไปที่เคยเห็น และไม่มีรอยขีดข่วนหรือตำหนิภายนอกใดๆ

รอบๆ โรงงานหงซิง ซัพพลายเออร์เจ้าอื่นที่ทำขั้วต่อสายไฟยังคงใช้กระบวนการแบบดั้งเดิม เช่น การอบชุบความร้อนหลังจากซื้อทองแดงมา พวกเขาใช้เตาอบแบบกล่องธรรมดา ซึ่งทำให้ขั้วต่อสายไฟสัมผัสกับอากาศโดยตรงขณะอบ

แม้ทองแดงจะมีคุณสมบัติทางเคมีค่อนข้างเสถียร แต่ภายใต้อุณหภูมิสูงหลายร้อยองศา เมื่อสัมผัสกับอากาศโดยตรง ก็ย่อมเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันบ้างไม่มากก็น้อย ทำให้ขั้วต่อสายไฟที่ผ่านการอบชุบความร้อนออกมามีสีหมองคล้ำ ดำด่าง ไม่แวววาวเหมือนขั้วต่อสายไฟของถังเฟย

ขั้วต่อสายไฟที่นี่มีประกายโลหะของทองแดงบริสุทธิ์ แวววาวเหมือนใหม่ทั้งชิ้น

“เถ้าแก่ ขั้วต่อสายไฟของเราทำออกมาสวยมากเลยครับ!”

เมื่อก่อนหลิวเจียงเรียกถังเฟยว่า “เสี่ยวเฟย” แต่ตั้งแต่ถังเฟยรับช่วงดูแลโรงงานอย่างเต็มตัว เขาก็เปลี่ยนมาเรียก “เถ้าแก่” ตามคนอื่นๆ

ถังเฟยอารมณ์ดีตอบว่า “นอกจากจะสวยมากแล้ว นายดูออกไหมว่าตอนปั๊มขึ้นรูปมันมีอะไรพิเศษอีก?”

เครื่องปั๊มยังคงทำงานเป็นจังหวะ ปั๊มขั้วต่อสายไฟออกมาทีละชิ้น แล้วถูกลำเลียงใส่ลังไม้ข้างๆ เรียงกันเป็นระเบียบ ลังหนึ่งจุได้ประมาณ 500 ชิ้น

หลิวเจียงพิจารณาอย่างละเอียด แล้วร้องเสียงดังเหมือนค้นพบทวีปใหม่ “เถ้าแก่ ผมดูออกแล้ว ขั้วต่อสายไฟของเราปั๊มทีเดียวขึ้นรูปเลยนี่นา”

ใช่แล้ว ทีเดียวขึ้นรูป!

ถังเฟยพยักหน้า “ปั๊มทีเดียวขึ้นรูป แบบนี้นอกจากจะเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตแล้ว คุณภาพก็ยังรับประกันได้ด้วย พอปรับจูนแม่พิมพ์เข้าที่แล้ว แทบไม่ต้องกังวลเรื่องของเสียเลย”

ตามกระบวนการดั้งเดิม ขั้วต่อสายไฟต้องผ่านการปั๊มหลายขั้นตอน ทำให้บางครั้งรูอาจจะเบี้ยว หรือส่วนโค้งอาจจะเพี้ยน จนกลายเป็นของเสีย

แต่การปั๊มทีเดียวขึ้นรูปจะไม่มีปัญหาพวกนี้ เพราะไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งรู ตำแหน่งส่วนโค้ง หรือขนาดต่างๆ ล้วนถูกกำหนดโดยแม่พิมพ์ในคราวเดียว รับประกันคุณภาพได้แน่นอน

เหมือนกับการกลึงชิ้นงานด้วยเครื่อง CNC พอตั้งโปรแกรมเสร็จ ชิ้นงานที่ออกมาทั้งล็อตก็จะเหมือนกันเปี๊ยบ

คนมุงดูกันเยอะ ดูอย่างสนอกสนใจอยู่ประมาณสิบกว่านาที จนปั๊มขั้วต่อสายไฟออกมาได้เป็นร้อยชิ้น หลิวเจียงอยากให้ทุกคนดูต่ออีกหน่อย แต่พอนึกถึงภารกิจผลิตแผ่นบุภายในของวันนี้ ก็รีบตะโกนสั่ง

“แยกย้ายกันได้แล้ว กลับไปทำงานของตัวเอง วันนี้ต้องทำแผ่นบุภายในรถสองคัน เร่งมือเข้า”

ไม่นาน ทั้งโรงงานก็กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง ทุกคนตั้งใจทำงาน หลิวเจียงนำทีมคนงาน 7-8 คนทำแผ่นบุภายใน

ส่วนถังเฟยคุมคนงาน 5-6 คนทำขั้วต่อสายไฟ บรรยากาศในโรงงานคึกคักน่าดู

ตอนนั้นถังเฟยเซ็นสัญญาออเดอร์ทดลองผลิตขั้วต่อสายไฟ 3 แบบจากเฉินกุ้ยหง แบบละ 1,000 ชิ้น

ขั้วต่อสายไฟทั้ง 3 แบบนี้ ล้วนเป็นรุ่นที่โรงงานหงซิงใช้เยอะที่สุด ปริมาณการสั่งซื้อสูงที่สุด อย่างรุ่น 6-16 โรงงานหงซิงใช้เดือนละเป็นแสนชิ้น

วันนี้ทำรุ่นแรก เพราะประสิทธิภาพสูง 1,000 ชิ้นใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวันก็เสร็จ

ไม่ใช่แค่ปั๊มขึ้นรูปเสร็จ แต่รวมถึงขั้นตอนเก็บรายละเอียดทั้งหมด เสร็จสมบูรณ์พร้อมส่งให้โรงงานหงซิง

นี่เป็นขั้วต่อสายไฟล็อตแรก 1,000 ชิ้น ถังเฟยตั้งใจจะไปส่งด้วยตัวเอง

สั่งงานหวังไห่หลงเสร็จ ถังเฟยพาคนงานอีกคน ขับรถกระบะกึ่งเก่ากึ่งใหม่ของที่บ้านออกจากโรงงาน มุ่งหน้าสู่โรงงานหงซิง ท้ายรถบรรทุกขั้วต่อสายไฟ 1,000 ชิ้นที่เพิ่งทำเสร็จ

พอเข้าเขตโรงงานหงซิง รถกระบะไม่ได้ตรงไปที่โรงงานประกอบเพื่อส่งของทันที แต่จอดเทียบข้างทางในที่ว่างหน้าศูนย์จัดซื้อ

ลงจากรถ สั่งให้คนงานรออยู่ตรงนี้ ถังเฟยถือถุงพลาสติกใบเล็กเดินตรงเข้าศูนย์จัดซื้อ

ในถุงพลาสติกมีตัวอย่างขั้วต่อสายไฟที่เพิ่งทำเสร็จสิบกว่าชิ้น วันนี้เอาล็อตแรกมาส่ง ถังเฟยต้องไปพบเฉินกุ้ยหงหน่อย อย่างหนึ่งเพื่อขอบคุณ อีกอย่างเพื่อแจ้งข่าวดี

ถังเฟยจะบอกเฉินกุ้ยหงว่า ผอ.เฉิน ผมทำสำเร็จแล้ว ขั้วต่อสายไฟล็อตแรกของผมเสร็จแล้วครับ!

เดินเข้าศูนย์จัดซื้ออย่างคุ้นเคย ตรงดิ่งไปห้องทำงานเฉินกุ้ยหง ด้านนอกเป็นห้องทำงานรวม จุคนได้ 20 กว่าคน ด้านในเป็นห้องทำงานส่วนตัว มีป้ายเขียนว่าห้องผู้อำนวยการ

นั่นคือห้องทำงานของเฉินกุ้ยหง

ประตูห้องปิดสนิท ไม่ได้เปิดกว้างหรือแง้มไว้เหมือนปกติ บรรยากาศในห้องทำงานรวมดูแปลกๆ พอเดินเข้ามา ถังเฟยสัมผัสได้ถึงความกดดันบางอย่าง

เกิดอะไรขึ้น!

ทันใดนั้น ถังเฟยก็นึกขึ้นได้ เมื่อเช้าหลิวเจียงไปส่งของที่โรงงานหงซิง กลับมาบอกข่าวว่าหัวรถจักรไฟฟ้าเสาซาน 9 เหมือนจะมีปัญหา

หรือเรื่องนี้จะเกี่ยวกับเฉินกุ้ยหงจริงๆ ผอ.เฉินกำลังหัวหมุนกับเรื่องนี้อยู่หรือเปล่า?

พอคิดได้ดังนี้ ถังเฟยก็พยักหน้าเบาๆ กับตัวเอง อื้ม น่าจะเกี่ยวกับเฉินกุ้ยหงแน่ๆ

เดินเข้ามาในห้องทำงานรวม ถังเฟยเห็นหยางจวิน จึงถามเสียงเบาว่า “หัวหน้าหยาง เป็นอะไรกันไปครับ ทำไมทำหน้าเครียดกันจัง ผอ.เฉินอยู่ไหมครับ?”

หยางจวินถอนหายใจ “เฮ้อ อย่าให้พูดเลย ผอ.เฉินอยู่ในห้องแหละ แต่อารมณ์ไม่ดี ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆ ผมแนะนำว่าอย่าเพิ่งไปหาเขาตอนนี้เลย พรุ่งนี้ค่อยมาดีกว่า”

เฉินกุ้ยหงกำลังหงุดหงิด หยางจวินที่ค่อนข้างสนิทกับถังเฟยจึงเตือนด้วยความหวังดี

แต่ถังเฟยแค่ยิ้ม ขั้วต่อสายไฟล็อตแรกทำเสร็จแล้ว แถมคุณภาพดีขนาดนี้ ต้องรีบบอกเฉินกุ้ยหงให้เร็วที่สุดสิ

“ขอบคุณหัวหน้าหยางที่เตือนครับ ผมรู้ว่าควรทำยังไง”

ถังเฟยบอกหยางจวิน แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของเฉินกุ้ยหง เคาะประตูเบาๆ เสียงเฉินกุ้ยหงดังลอดออกมา

“เชิญ”

ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่า เฉินกุ้ยหงอารมณ์บูดจริงๆ

ถังเฟยผลักประตูเข้าไปเบาๆ ก็ต้องตกใจ ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยควันบุหรี่ เฉินกุ้ยหงหน้าตาทุกข์ระทม นั่งสูบบุหรี่อยู่บนเก้าอี้ทำงาน

ในที่เขี่ยบุหรี่มีก้นบุหรี่พูนเป็นภูเขาเลากา ดูท่าเฉินกุ้ยหงคงอัดไปไม่น้อย

………..

(จบบท)