บทที่ 26 ก้าวแรก

บทที่ 26 ก้าวแรก

ปัญหานี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก เฉินกุ้ยหงจึงต้องลงไปที่โรงงานประกอบด้วยตัวเอง

คนที่ไปกับเฉินกุ้ยหงไม่ได้มีแค่หยางจวิน หัวหน้ากลุ่มจัดซื้อที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเขาเท่านั้น แต่ยังมีโจวต้าหย่ง หัวหน้าทีมตรวจสอบคุณภาพของโรงงานประกอบ และแม้แต่หลูกัง รองผู้จัดการใหญ่ฝ่ายผลิตของโรงงานประกอบก็ยังมาที่หน้างานด้วย

โจวต้าหย่งพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและไม่พอใจ “พวกคุณดูขั้วต่อสายไฟทองแดงที่จัดซื้อมาล็อตนี้สิ พอย้ำก็แตก สิบอันมีรอยร้าวจากการย้ำอย่างน้อยห้าอัน”

ถ้าบอกว่านานๆ ทีจะมีขั้วต่อสายไฟแตกสักอันสองอันระหว่างการย้ำ ก็ยังพอเข้าใจได้ แต่นี่แตกไปครึ่งต่อครึ่ง ถือว่าร้ายแรงมาก เป็นปัญหาด้านคุณภาพขั้นวิกฤต

ความจริงปัญหานี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เฉินกุ้ยหงถึงกับระเบิดอารมณ์ เตือนซัพพลายเออร์ที่ผลิตขั้วต่อสายไฟนี้อย่างรุนแรง ด่าว่าพวกเขามัวทำบ้าอะไรอยู่

แต่ปัญหาก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข จนเรื่องแดงไปถึงหูหลูกัง

หลูกังกล่าวว่า “แบบนี้ไม่ได้การ นอกจากเราจะเสียสายเคเบิลไปเป็นจำนวนมากแล้ว ยังจะกระทบต่อความคืบหน้าในการผลิตของเราอย่างรุนแรงด้วย”

สีหน้าของเฉินกุ้ยหงดูไม่จืดเลย

เขาเป็นคนรับผิดชอบการจัดซื้อขั้วต่อสายไฟทองแดง การคัดเลือกและตรวจสอบซัพพลายเออร์ก็เป็นหน้าที่เขา ตอนนี้เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้น เฉินกุ้ยหงย่อมต้องรับผิดชอบ

ถ้าปัญหานี้ไม่ได้รับการแก้ไข หลูกังต้องแทงเรื่องขึ้นไปข้างบนแน่ ถ้าเรื่องไปถึงหูผู้บริหารระดับสูง เฉินกุ้ยหงต้องโดนตำหนิ หรือเผลอๆ ผู้ใหญ่อาจจะมองเขาในแง่ลบ

และถ้ายังแก้ปัญหาไม่ได้ในระยะยาว ผลที่ตามมาคงยิ่งร้ายแรงกว่านี้

โจวต้าหย่งเป็นคนดูแลคุณภาพ เขาหยิบขั้วต่อสายไฟขึ้นมาอันหนึ่งแล้วพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ผู้บริหารทั้งสองท่าน ดูสิครับ คุณภาพมันห่วยแตกเกินไปแล้ว ไม่ใช่แค่ผิวภายนอกออกซิไดซ์จนดำคล้ำ แต่ยังมีรอยบุบเต็มไปหมด รอยกระแทกเยอะแยะไปหมด”

วัสดุของขั้วต่อสายไฟทองแดงเป็นทองแดงบริสุทธิ์ชนิดอ่อน เนื้อค่อนข้างนิ่ม เพื่อความสะดวกในการย้ำสายตอนประกอบใช้งาน เพราะเนื้อนิ่ม ระหว่างการผลิตและการขนส่งจึงต้องระมัดระวัง ไม่อย่างนั้นจะเกิดรอยบุบเต็มไปหมด ส่งผลกระทบต่อความสวยงามและคุณภาพของขั้วต่อสายไฟอย่างร้ายแรง

โจวต้าหย่งเป็นคนเข้มงวดเรื่องคุณภาพ ทนเห็นคุณภาพสินค้าและอะไหล่ห่วยๆ ไม่ได้ พอเห็นขั้วต่อสายไฟสภาพแบบนี้ ทั้งรอยบุบเต็มตัว วัสดุก็ไม่ได้มาตรฐาน คนงานใช้เครื่องมือย้ำนิดเดียวก็แตก ประกอบใช้งานไม่ได้เลย เขาจึงโกรธมาก

“ขั้วต่อสายไฟแบบนี้ คุณภาพแย่เกินไป” หลูกังก็พูดเช่นกัน “เหล่าเฉิน นี่มันรถรุ่นใหม่นะ เดือนหน้าก็ต้องเสร็จสมบูรณ์แล้ว ถึงตอนนั้นผู้ใหญ่จะมาทำพิธีตัดริบบิ้น ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาตอนนี้ ผมก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้นะ”

นี่มันรถรุ่นใหม่นะ!

จะให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวไม่ได้!

เฉินกุ้ยหงโกรธบริษัทจินจิ่วที่ทำขั้วต่อสายไฟพวกนี้แทบตาย คิดในใจว่า คราวก่อนก็แผ่นบุภายในอลูมิเนียมอัลลอยด์ คุณภาพห่วยแตก โชคดีที่มีถังเฟยมาช่วย ผลิตส่งทันความต้องการของโรงงานประกอบ เรื่องเลยไม่บานปลาย

คราวนี้ ก็บริษัทจินจิ่วเจ้าเดิมอีกแล้ว!

เฉินกุ้ยหงพูดด้วยความโมโห “หัวหน้าหยาง ส่งหนังสือแจ้งเตือนไป ภายในสามวัน ต้องส่งขั้วต่อสายไฟที่ได้มาตรฐานมาให้ได้ ไม่อย่างนั้น ผมจะยกเลิกออเดอร์ขั้วต่อสายไฟบางส่วนของพวกเขา”

หยางจวินรีบรับคำ “ผอ.ครับ เดี๋ยวผมจะรีบออกหนังสือ แล้วเอาไปส่งให้ด้วยตัวเองเลยครับ”

นี่เป็นหัวรถจักรไฟฟ้ารุ่นใหม่ ผู้บริหารทุกระดับชั้นของโรงงานหงซิงต่างจับตามอง แผนเดิมคือเดือนหน้าการประกอบรวมต้องเสร็จสมบูรณ์ วันชาติจีนจะมีพิธีปล่อยรถ ผู้ใหญ่หลายท่านจะมาร่วมงาน จะให้เกิดปัญหาไม่ได้

เพราะเป็นรถรุ่นใหม่ ระยะเวลาการผลิตจึงค่อนข้างนาน ความเร่งด่วนอาจจะไม่เท่ารถรุ่นที่มีการผลิตจำนวนมาก หลูกังคิดดูแล้ว ไม่อยากบีบเฉินกุ้ยหงจนเกินไป จึงพูดว่า “ผอ.เฉิน ขอแค่ภายในห้าวัน บริษัทจินจิ่วนั่นทำขั้วต่อสายไฟที่ได้มาตรฐานออกมาได้ ก็ไม่มีปัญหาแล้ว”

ห้าวัน อาจจะพอมีความหวัง

เฉินกุ้ยหงรู้สึกว่าแรงกดดันลดลงไปมาก พูดด้วยความซาบซึ้งใจเล็กน้อยว่า “ผอ.หลู ภายในห้าวัน เราจะต้องจัดหาขั้วต่อสายไฟที่ได้มาตรฐานมาให้ได้ครับ”

เดินออกมาจากโรงงานประกอบ แม้เฉินกุ้ยหงจะรู้สึกกดดันน้อยลง แต่อารมณ์ยังคงหงุดหงิด ในใจเริ่มมีเจตนาเชือดไก่ให้ลิงดู ถ้าบริษัทจินจิ่วยังทำพลาดอีก ยังทำให้เขาขายหน้าอีก เขาจะยกเลิกออเดอร์บางส่วนของบริษัทนี้แน่นอน ต้องทำให้รู้เสียบ้างว่าเขา เฉินกุ้ยหง ไม่ใช่คนที่จะมาลูบคมกันง่ายๆ

กลับมาถึงห้องทำงาน ชงชา แล้วนั่งดื่มชาบนเก้าอี้ทำงาน พลางนึกถึงถังเฟยขึ้นมา แล้วก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้

วงการขั้วต่อสายไฟนี้น้ำลึกเกินไป บริษัทจินจิ่วนี่ทำขั้วต่อสายไฟเป็นอาชีพหลัก ทำมาตั้งหลายปี ยังเกิดปัญหาคุณภาพแบบนี้ ถังเฟยผลีผลามเข้ามา ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไง

งานที่เฉินกุ้ยหงให้ถังเฟยไปลองทำคือขั้วต่อสายไฟสำหรับรถรุ่นที่ผลิตจำนวนมาก ซึ่งใช้ปริมาณเยอะ ขั้วต่อสายไฟรุ่นเดียวกันมีคนทำอยู่ 2-3 เจ้า เรื่องกำหนดเวลาจึงไม่เร่งรีบมากนัก ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อป้องกันถังเฟยนั่นแหละ

ต่อให้ถังเฟยทำพัง ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อโรงงานหงซิงมากนัก สิ่งที่เฉินกุ้ยหงเป็นห่วงคือเงินลงทุนของถังเฟย การจะทำขั้วต่อสายไฟ ถ้าไม่มีเงินลงทุนอย่างต่ำหลายแสนหยวนก็ทำไม่ได้

หลายแสนหยวน เงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้ในยุคกลางถึงปลายทศวรรษที่ 90 ถือเป็นเงินก้อนโตทีเดียว

ไม่ได้การ ฉันต้องโทรหาถังเฟย ให้เขาล้มเลิกความคิดซะ แต่พอคิดแบบนี้ อีกใจก็คัดค้านทันที

เขาเริ่มรู้จักถังเฟยมากขึ้น รู้ว่าถังเฟยเป็นคนมุ่งมั่น ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ย่อมไม่ล้มเลิกง่ายๆ ต่อให้โทรไป ถังเฟยก็คงไม่เปลี่ยนใจ

หยางจวินไปที่บริษัทจินจิ่วด้วยตัวเอง นัดพบหลิวจินจิ่ว ผู้รับผิดชอบบริษัทนี้ แล้วยื่นหนังสือแจ้งเตือนอย่างเป็นทางการ กำชับว่าบริษัทจินจิ่วต้องส่งขั้วต่อสายไฟทองแดงที่ได้มาตรฐานไปยังโรงงานประกอบภายในสามวันให้ได้ ไม่อย่างนั้น เฉินกุ้ยหงจะยกเลิกออเดอร์ขั้วต่อสายไฟบางส่วน

ถ้ายกเลิกออเดอร์ ความเสียหายย่อมมหาศาล บริษัทจินจิ่วย่อมไม่อยากให้เป็นแบบนั้น พอหยางจวินกลับไป หลิวจินจิ่วก็รีบตามไปที่โรงงานหงซิงทันที เห็นได้ชัดว่าไปวิ่งเต้น

สุดท้ายหลิวจินจิ่วถึงกับไปที่ห้องทำงานของเฉินกุ้ยหง กล่าวขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ช่วยไม่ได้ อำนาจของเฉินกุ้ยหงมีมาก ขุนนางท้องถิ่นหรือจะสู้ผู้มีอำนาจโดยตรง ต่อให้หลิวจินจิ่วมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้บริหารบางคนในโรงงานหงซิง เขาก็ไม่กล้าล่วงเกินเฉินกุ้ยหง

หลังจากขอโทษขอโพยเสร็จ หลิวจินจิ่วก็เริ่มหยั่งเชิง พยายามจะล้วงข้อมูลเกี่ยวกับถังเฟยจากปากเฉินกุ้ยหง

ลูกไม้ตื้นๆ ของหลิวจินจิ่ว เฉินกุ้ยหงมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่ง ย่อมไม่ยอมปริปากพูดเรื่องของถังเฟย หลิวจินจิ่วจึงไม่ได้ข้อมูลอะไรที่มีค่ากลับไป

ส่วนธุรกิจแผ่นบุภายใน เขาคงหมดสิทธิ์เอากลับคืนมาแล้ว แผ่นบุภายในที่โรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจวทำออกมามีคุณภาพดีเยี่ยม ได้รับคำชมจากคนในโรงงานประกอบของโรงงานหงซิงเป็นจำนวนมาก ตอนนี้โรงงานจิ่วโจวแบ่งเค้กธุรกิจแผ่นบุภายในของหัวรถจักรไฟฟ้าเสาซาน 6 กับซัพพลายเออร์อีกเจ้าคนละครึ่ง

หลิวจินจิ่วยังอยากจะแทรกเข้ามาอีก แทบจะเป็นไปไม่ได้ เฉินกุ้ยหงปฏิเสธทันควัน

เมื่อไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเฉินกุ้ยหง หลิวจินจิ่วก็เดินคอตกออกจากศูนย์จัดซื้อ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือ รีบผลิตขั้วต่อสายไฟที่มีคุณภาพได้มาตรฐานออกมาให้เร็วที่สุด

ถังเฟยกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ในโรงงานของตัวเอง

หลี่หยางหมิงทำงานรวดเร็วมาก พอถังเฟยจ่ายเงินปุ๊บ เขาก็สั่งลูกน้องให้ขนอุปกรณ์มาส่งทันที เริ่มขุดหลุม เตรียมติดตั้งเตาอบอ่อนสุญญากาศ

ภาพเหล่านี้ คนงานหลายคนต่างมองเห็น

ช่วงพักเที่ยง คนงานหลายคนจับกลุ่มคุยกันอย่างตื่นเต้น สีหน้าเบิกบาน สำหรับทุกคนแล้ว นี่เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

“พวกแกดูสิ เครื่องจักรมาแล้ว เริ่มติดตั้งแล้วด้วย!”

“เถ้าแก่เล็กใจป้ำชะมัด ได้ยินว่าเตาอบอ่อนสุญญากาศเครื่องนี้ราคาเกือบแสน จะซื้อก็ซื้อเลย”

“เถ้าแก่เล็กจะเข้าสู่วงการขั้วต่อสายไฟแล้ว พวกเราจะได้เริ่มทำขั้วต่อสายไฟกันแล้ว!”

“...”

ทุกคนต่างดีใจ ดูออกว่าทุกคนหวังให้โรงงานเติบโตขึ้นเรื่อยๆ พัฒนาดีขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ทุกคนจะได้พลอยหน้าบานไปด้วย

ในห้องทำงาน

ถังเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย กำลังครุ่นคิด

เตาอบอ่อนสุญญากาศซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญในการทำขั้วต่อสายไฟมาถึงแล้ว ก้าวแรกของการเดินทางไกลหมื่นลี้ได้เริ่มขึ้นแล้ว เป็นเรื่องน่ายินดี

แต่ถังเฟยตระหนักถึงปัญหาใหม่ที่ค่อนข้างยุ่งยาก และกำลังคิดหาวิธีแก้ปัญหาใหญ่นี้อยู่

(จบบท)