บทที่ 13 เรามีของครับ

บทที่ 13 เรามีของครับ

ถังเฟย?

พอเห็นถังเฟยเดินเข้ามา สีหน้าของเฉินกุ้ยหงก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขารู้สึกดีกับถังเฟยอยู่แล้ว เพราะถังเฟยมักจะแวะมานั่งคุยที่ห้องทำงานเขาบ่อยๆ เวลามาส่งของ

เป้าหมายของถังเฟยคือการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี ในฐานะผู้เกิดใหม่ เขารู้ดีว่าคอนเนกชันสำคัญแค่ไหน โดยเฉพาะกับเฉินกุ้ยหงที่เป็นคู่ค้าสำคัญ

“ผอ.เฉิน สวัสดีครับ”

ถังเฟยทักทายอย่างนอบน้อมพร้อมรอยยิ้มสดใส ทำให้เฉินกุ้ยหงไม่กล้าทำหน้าบึ้งตึงใส่

“ถังเฟย มาส่งของเองอีกแล้วเหรอ”

ถังเฟยตอบ “โรงงานเราเล็ก กำไรก็น้อย จ้างคนเยอะไม่ไหวครับ คนขาดมือก็ต้องวิ่งส่งของเองแบบนี้แหละครับ”

เฉินกุ้ยหงแซว “เธอนี่นะ เอะอะก็บ่นจน ฉันรู้น่าว่าแผ่นตกแต่งกำไรดี เดือนที่แล้วพวกเธอเบิกไปตั้งแสนกว่าหยวนไม่ใช่เหรอ”

ถังเฟยแก้ตัว “ผอ.เฉิน ไม่รู้อะไร คนงานสิบกว่าคนต้องกินต้องใช้ ไหนจะค่าน้ำค่าไฟ ภาษีอีก หักต้นทุนแล้วกำไรนิดเดียวเองครับ”

“พอๆ ไม่ต้องบ่นแล้ว” เฉินกุ้ยหงตัดบท “วันนี้ส่งแผ่นตกแต่งมากี่คัน?”

ถังเฟยตอบ “1 คันครับ ได้รับแจ้งว่าให้ส่งเช้าวันนี้ 1 คัน ตอนนี้ของถึงหน้างานแล้วครับ”

“1 คันเหรอ...”

ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าเฉินกุ้ยหง เขาต้องการ 2 คันภายในเที่ยงนี้ แต่ถังเฟยส่งมาแค่คันเดียว เท่ากับยังขาดอีก 1 คัน

โรงงานหงซิงเร่งการผลิต จากเดิมให้ส่ง 2 วันคัน ตอนนี้เปลี่ยนเป็นวันละคัน ซึ่งวันนี้ถังเฟยก็ส่งมาตามกำหนดเป๊ะๆ

เฉินกุ้ยหงนิ่งเงียบ รู้ดีว่าโรงงานจิ่วโจวนั้นเล็ก กำลังผลิตจำกัด เมื่อวานส่ง 1 คัน วันนี้อีก 1 คัน คงไม่มีสต็อกเหลือแล้ว เขาจึงไม่ได้ถามเรื่องสต็อก แต่ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

หยางจวินเห็นเจ้านายเครียด จึงกระซิบว่า “ผอ. ครับ ให้ผมโทรหาจินจิ่วอีกรอบไหม บอกไปเลยว่าถ้าไม่หาแผ่นตกแต่งมาส่งให้ได้ 1 คัน เราจะออกใบปรับเพิ่มเป็นสองเท่า”

เฉินกุ้ยหงส่ายหน้า “ปรับไปก็ไร้ประโยชน์ คุณภาพแย่ขนาดนั้น ต่อให้ปรับเขาก็เสกของดีๆ มาส่งให้ไม่ได้หรอก อย่าว่าแต่ 1 คันเลย ครึ่งคันยังยาก”

“ผอ. ครับ แล้วจะทำไงดี?”

นี่เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ

กระบวนการผลิตของโรงงานประกอบจะสะดุดไม่ได้ ผู้บริหารระดับสูงจับตามองอยู่ ใครทำเสียเรื่องต้องรับผิดชอบ ซึ่งเฉินกุ้ยหงรับไม่ไหวแน่

ถังเฟยพอจะเข้าใจสถานการณ์แล้ว ที่แท้ก็ซัพพลายเออร์อีกเจ้ามีปัญหา บริษัทจินจิ่วที่ว่าเป็นคู่แข่งของโรงงานเขาเอง

หัวรถจักรคันหนึ่งมีแผ่นตกแต่งภายในหลายสิบชิ้น แบ่งเป็นหลายสิบแบบ (Part Number)

โรงงานจิ่วโจวรับผิดชอบผลิตแผ่นตกแต่งรุ่นเสาซาน 6 แค่ 9 แบบ จากทั้งหมดหลายสิบแบบ

เพื่อลดความเสี่ยง โรงงานหงซิงมักจะกระจายงานให้ซัพพลายเออร์หลายเจ้าผลิตชิ้นส่วนเดียวกัน แม้แต่ 9 แบบที่จิ่วโจวทำ ก็ยังมีเจ้าอื่นทำด้วย

เพื่อที่ว่าถ้าเจ้าหนึ่งมีปัญหา อีกเจ้าจะได้เสียบแทนได้ทันท่วงที

แผ่นตกแต่งรุ่นเสาซาน 6 ที่เป็น 9 แบบนี้ โรงงานจิ่วโจวทำ และบริษัทจินจิ่วก็ทำ ทั้งคู่เป็นคู่แข่งกัน

“ผอ.เฉิน ครับ ถ้าผมเดาไม่ผิด แผ่นตกแต่งรุ่นเสาซาน 6 มีปัญหาการส่งมอบใช่ไหมครับ?”

เฉินกุ้ยหงไม่ปิดบัง พยักหน้าช้าๆ สีหน้าเคร่งเครียด “ใช่ เกิดปัญหาหน่อย บริษัทจินจิ่วที่ทำ 9 แบบเดียวกับพวกเธอเจอปัญหาคุณภาพ ส่งของไม่ได้ อาจกระทบการเข้าไลน์ของโรงงานประกอบ”

“เฮ้อ...” เฉินกุ้ยหงถอนหายใจ

ใจจริงเขาอยากถามถังเฟยว่ามีของไหม แต่ก็ไม่กล้าหวัง เพราะรู้ว่าโรงงานจิ่วโจวเล็กนิดเดียว ส่งของติดต่อกันสองวันคงเต็มกลืนแล้ว

แต่เมื่อถังเฟยถามขึ้นมา เฉินกุ้ยหงจึงลองหยั่งเชิงดู “ถังเฟย ที่โรงงานพอจะมีสต็อกแผ่นตกแต่งสำเร็จรูปเหลือบ้างไหม?”

ถามจบก็มองถังเฟยด้วยสายตามีความหวัง

ถังเฟยยิ้มในใจ ถ้าไม่ได้ใช้ระบบการผลิตแบบลีน คงไม่มีสต็อกเหลือแน่ๆ อย่าว่าแต่สต็อกเลย แค่ผลิตให้ทันส่งวันต่อวันก็หืดขึ้นคอแล้ว

แต่ตอนนี้... ที่โรงงานมีของสำเร็จรูปอยู่ 1 คัน และคาดว่าเย็นนี้น่าจะมีเพิ่มเป็น 3 คัน

กำลังการผลิตของจิ่วโจวตอนนี้ทำได้วันละ 2 คัน เดิมทีถังเฟยมาหาเฉินกุ้ยหงวันนี้ ก็เพื่อจะขอเพิ่มโควตาการส่งของ หรือของานเพิ่มอีกสักหน่อย

ไม่นึกเลยว่าบริษัทจินจิ่วจะมาสะดุดขาตัวเองแบบนี้ สวรรค์เข้าข้างชัดๆ!

นี่คือโอกาสทองของถังเฟย!

“ผอ.เฉิน ครับ ที่โรงงานมีแผ่นตกแต่งสำเร็จรูปอยู่ 1 คันพอดี เดิมทีกะว่าจะส่งพรุ่งนี้เช้าครับ”

อะไรนะ!

มีของสำเร็จรูปอยู่ แล้วก็มีครบ 1 คันเต็มๆ ไม่ใช่แค่ครึ่งคัน!

เฉินกุ้ยหงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง พอตั้งสติได้ว่าได้ยินไม่ผิด ความดีใจก็พุ่งปรี๊ด ปัญหาคลี่คลายแล้ว!

เหมือนยกภูเขาออกจากอก เฉินกุ้ยหงลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ รินน้ำชาให้ถังเฟยด้วยตัวเอง

“ถังเฟย เยี่ยมมาก! เธอช่วยชีวิตฉันไว้แท้ๆ รีบเอาแผ่นตกแต่ง 1 คันนั่นมาส่งด่วนเลย เราต้องการด่วน!”

พูดจบก็นึกขึ้นได้ “ไม่ต้องๆ เดี๋ยวฉันส่งรถไปรับของที่โรงงานเธอเอง”

ถังเฟยยิ้มแก้มปริ มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วย โรงงานหงซิงส่งรถมารับของถึงที่ นี่มันเกียรติยศชัดๆ

ปกติโรงงานหงซิงวางมาดเป็นเจ้านาย ไม่เคยง้อซัพพลายเออร์ แต่นี่ถึงขั้นส่งรถมารับของ แสดงว่าจนตรอกจริงๆ

คิดไปคิดมา เฉินกุ้ยหงพูดขึ้นว่า “ไป ฉันจะไปดูโรงงานเธอด้วย”

เฉินกุ้ยหงสงสัยว่าโรงงานเล็กๆ อย่างจิ่วโจวทำได้ยังไง เมื่อวานส่ง 1 คัน วันนี้ส่ง 1 คัน แล้วยังมีสต็อกเหลืออีก 1 คัน

ถังเฟยรีบวางแก้วชา ลุกขึ้นนำทางพาเฉินกุ้ยหงและหยางจวินไปที่โรงงาน

ไม่นานทั้งสามก็มาถึงหน้าโรงงานจิ่วโจว

พอเดินเข้าไปข้างใน เฉินกุ้ยหงแทบไม่เชื่อสายตา นี่คือโรงงานจิ่วโจวที่เขาเคยมาจริงเหรอ ถ้าไม่มีถังเฟยยืนอยู่ข้างๆ เขาคงคิดว่าเข้าผิดโรงงานแน่ๆ

ที่โซนสินค้าสำเร็จรูป มีแผ่นตกแต่งภายในสำหรับรถ 1 คัน วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

(จบตอน)