บทที่ 4 แก้ปัญหาสำเร็จ

บทที่ 4 แก้ปัญหาสำเร็จ

นี่... นี่... นี่มัน “รอยเชื่อมเกล็ดปลา” มาตรฐาน สวยงามมาก รอยเชื่อมแบบนี้มีแต่ช่างเชื่อมระดับสูงที่มีความชำนาญเท่านั้นถึงจะเชื่อมออกมาได้

“ว้าว!”

มีคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ ทุกคนในที่นี้ต่างก็เป็นคนในวงการเครื่องจักร ไม่ใช่คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ พอมองรอยเชื่อมนี้ปราดเดียวก็รู้เลยว่าไม่ธรรมดา

หน้าตาแบบนี้ มันช่าง...

หลิวเจียงเป็นคนแรกที่ยอมรับฝีมือ พูดเสียงดังด้วยความดีใจว่า “เถ้าน้อย นี่เป็นหนึ่งในรอยเชื่อมที่สวยที่สุดที่ผมเคยเห็นเลย รอยเชื่อมเกล็ดปลาแบบมาตรฐานเป๊ะๆ เผลอๆ ช่างเชื่อมอาจารย์ของโรงงานหงซิงยังไม่มีฝีมือระดับนี้เลยมั้ง”

ได้ยินคำชมแบบนี้ ในใจถังเฟยย่อมรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่อง คิดไม่ถึงว่าแค่โชว์ฝีมือเล็กๆ น้อยๆ ทุกคนจะมีปฏิกิริยาตอบรับดีขนาดนี้

หลังจากพินิจพิเคราะห์อย่างจริงจัง ถังเสวียเหวินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที พูดเสียงดังว่า “เสี่ยวเฟย มหัศจรรย์มาก รอยเชื่อมไม่เพียงแค่สวยงามมาก แต่ยังดูเหมือนจะไม่มีร่องรอยสีดำเลยสักนิด นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

ทุกคนดูออกแล้ว รอยเชื่อมเส้นนี้ไม่เพียงสวยงาม แต่ยังไม่ดำคล้ำเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันกลับส่องประกายเหมือนใหม่ มีความมันวาวแบบโลหะอลูมิเนียมอัลลอยด์

การตรวจสอบด้วยตาเปล่าเรียกว่า Visual Inspection แต่แค่ดูด้วยตายังไม่พอ ต้องใช้น้ำยาแทรกซึม (Penetrant) และน้ำยาดีเวลลอปเปอร์ (Developer) ตรวจสอบรอยเชื่อมเพิ่มเติม ขั้นตอนนี้ไม่ต้องถึงมือถังเฟย เสี่ยวเหอรีบเข้ามาทำการตรวจสอบทันที โดยใช้น้ำยาแทรกซึมและดีเวลลอปเปอร์สำหรับตรวจสอบรอยเชื่อม ผลออกมาคือรอยเชื่อมผ่านเกณฑ์สมบูรณ์!

ถังเฟยยิ้มอย่างดีใจ สำเร็จแล้ว รอยเชื่อมผ่านเกณฑ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมยังสวยงามด้วย อารมณ์ดีแล้วถังเฟยจึงรีบอธิบายว่าเรื่องมันเป็นมาอย่างไร

“พ่อครับ รอยเชื่อมก่อนหน้านี้ที่ดูดำ เป็นเพราะสภาพแวดล้อมในการเชื่อม อุณหภูมิและความชื้นไม่ได้มาตรฐาน ทำให้ในเนื้อรอยเชื่อมเต็มไปด้วยรูพรุนเล็กๆ จำนวนมาก รูพรุนพวกนี้เล็กมาก มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น แต่เมื่อแสงส่องกระทบรูพรุนเหล่านี้ แสงจะถูกดูดกลืน ไม่สะท้อนออกมา รอยเชื่อมเลยดูดำครับ”

ฟังคำอธิบายของถังเฟย ถังเสวียเหวินพยักหน้า คิดในใจว่าที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ช่างเชื่อมเสี่ยวเหอที่ยืนอยู่ข้างๆ แม้จะมั่นใจว่าตัวเองมีประสบการณ์พอตัว แต่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้ยินว่ารอยเชื่อมดำเกิดจากสาเหตุนี้

ถังเฟยกล่าวต่อ “ความชื้นในโรงงานเกินมาตรฐานไปหน่อย ช่วงนี้ให้เชื่อมในห้องนี้ไปก่อน เชื่อมเสร็จแล้วค่อยเอาแผ่นตกแต่งออกไปวางข้างนอก”

เมืองชิงเจียงอยู่ทางใต้ ช่วงฤดูร้อนอากาศทั้งร้อนและชื้น สองสามวันนี้ความชื้นในอากาศยิ่งสูงมาก พื้นบางแห่งชื้นแฉะจนมีหยดน้ำเกาะ แล้วการเชื่อมอลูมิเนียมอัลลอยด์ต้องการสภาพแวดล้อมที่เข้มงวดมาก พอความชื้นสูง ไอน้ำในอากาศก็เข้าไปสร้างรูพรุนเล็กๆ หนาแน่นในรอยเชื่อม ไม่ดำสิแปลก

เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ถังเฟยก็กำหนดมาตรฐานการเชื่อมที่เข้มงวด ควบคุมอุณหภูมิให้อยู่ระหว่าง 20-25 องศาเซลเซียส และความชื้นไม่เกิน 40 เปอร์เซ็นต์ ตามมาตรฐานสภาพแวดล้อมนี้ การเชื่อมต่อจากนี้ให้เสี่ยวเหอเป็นคนทำ โดยมีถังเฟยคอยกำกับดูแล

ทุกอย่างราบรื่น ถังเสวียเหวินยิ้มแก้มปริ

ช่างเชื่อมเสี่ยวเหอก็ชื่นชม “สมกับเป็นเด็กมหาลัย ยอดเยี่ยมจริงๆ!”

………

โรงงานผลิตหัวรถจักรไฟฟ้าหงซิง ไม่เพียงเป็นดาวเด่นของมณฑลเจียงหนาน แต่ยังเป็นดาวเด่นในระบบการผลิตหัวรถจักรทั่วประเทศ แค่ดูจากพื้นที่โรงงานอันมโหฬารนี้ก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา

ถนนหงซิง แต่เดิมเป็นแค่ถนนเล็กๆ สองเลน เมื่อไม่กี่ปีมานี้ถูกโรงงานหงซิงผู้มั่งคั่งขยายเป็นหกเลนลาดยางมะตอย ถนนที่ตรงและกว้างขวางนี้บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ของโรงงานหงซิงได้เป็นอย่างดี

เช้าวันนี้ ถังเฟยรับบทเป็นพนักงานส่งของจำเป็น คนขับรถเก่าอย่างลุงจางขับรถบรรทุกขนาดเล็ก ภายในตู้บรรทุกสินค้ามีแผ่นตกแต่งภายในสำหรับรถ 2 คัน

ถังเฟยรู้มาแล้วว่า แผ่นตกแต่งพวกนี้ราคาไม่เบาเลย อย่างแผ่นตกแต่งขนาดไม่ใหญ่มากไม่กี่แบบที่โรงงานตัวเองทำอยู่ ราคารวมต่อคันก็เป็นหมื่นหยวนแล้ว มิน่าล่ะพ่อถึงยอมกู้เงินนอกระบบมาเพื่อจะรับงานแปรรูปแผ่นตกแต่งหัวรถจักรนี้ให้ได้

รถแล่นเข้าทางประตูทิศใต้ของโรงงานหงซิง วิ่งไปตามถนนภายในโรงงานจนถึงโซนโลจิสติกส์ของโรงงานประกอบ พอมาถึงโซนโลจิสติกส์ ถังเฟยก็ต้องตกตะลึง รถบรรทุกที่นี่เยอะจริงๆ

รถบรรทุกทั้งเล็กและใหญ่จอดเรียงรายกันเป็นแถวยาวเหยียดอย่างน้อยสิบกว่าคัน เห็นได้ชัดว่าโรงงานแปรรูปเครื่องจักรโดยรอบต่างก็รับงานจากโรงงานหงซิงกันทั้งนั้น รถมาส่งของกันแน่นขนัดทุกวัน ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องต่อคิวรอ

รออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงคิวของถังเฟย ลงของ ตรวจสอบ เซ็นรับของ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ถังเฟยรู้สึกดีใจและภูมิใจในความสำเร็จ

แผ่นตกแต่งภายในสำหรับรถ 2 คันนั้นผ่านการตรวจสอบอย่างราบรื่นไม่มีปัญหา ผู้ตรวจสอบของโรงงานประกอบและเจ้าหน้าที่โลจิสติกส์เซ็นชื่อลงในใบส่งของ สิ้นเดือนก็นำใบส่งของที่มีลายเซ็นเหล่านี้ไปเบิกเงินที่แผนกการเงินของโรงงานหงซิง

………

โรงงานหงซิง ศูนย์จัดซื้อ

เฉินกุ้ยหง ผู้อำนวยการแผนกจัดซื้อที่ 1 กำลังดูรายงานการจัดซื้อ ทันใดนั้น หัวหน้ากลุ่มคนหนึ่งของแผนกจัดซื้อที่ 1 ก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรน “ผอ.เฉิน แผ่นตกแต่งภายในไม่กี่แบบที่โรงงานชิ้นส่วนจิ่วโจวทำให้เรา ใกล้จะขาดสต็อกแล้วครับ ทำไงดี?”

โรงงานชิ้นส่วนหัวรถจักรจิ่วโจวก็คือโรงงานเครื่องจักรเล็กๆ ที่ถังเสวียเหวินเปิดนั่นเอง เมื่อวานเฉินกุ้ยหงเพิ่งจะไปที่นั่นมา เขาขมวดคิ้วแล้วสั่งว่า “เหล่าหยาง แจ้งโรงงานชิ้นส่วนจินจิ่ว ให้พวกเขาส่งของวันนี้เลย”

โรงงานใหญ่ระดับหงซิง แม้จะเป็นชิ้นส่วนเบอร์เดียวกัน ปกติจะมีซัพพลายเออร์ 2 เจ้า หรืออาจถึง 3-4 เจ้า อย่างแผ่นตกแต่งไม่กี่แบบนั้น โรงงานจิ่วโจวได้โควตาผลิตสำหรับรถ 30 คัน ส่วนโรงงานจินจิ่วก็ได้โควตาไปหลายสิบคันเช่นกัน

หยางจวินถามว่า “ผอ.เฉิน ถ้าโรงงานจิ่วโจวส่งของไม่ได้ตลอดแบบนี้ เราจะตัดสิทธิ์พวกเขาเลยไหมครับ”

เฉินกุ้ยหงพูดด้วยความโมโห “ออกใบปรับ 5,000 หยวนไปก่อน ถ้ามะรืนนี้ยังส่งของไม่ได้อีก ให้ยกเลิกคำสั่งซื้อกับโรงงานจิ่วโจวซะ”

เห็นได้ชัดว่าเฉินกุ้ยหงเริ่มเอาจริงแล้ว หยางจวินพยักหน้า เตรียมไปดำเนินการตามคำสั่ง จังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ผอ.เฉิน หัวหน้าหยาง โรงงานจิ่วโจวส่งแผ่นตกแต่งภายในมาแล้วครับ โรงงานประกอบเซ็นรับของแล้ว ของไม่ขาดสต็อกแน่นอนครับ”

หยางจวินถาม “เสี่ยวหลิว จริงเหรอ?”

เสี่ยวหลิวยืนยัน “จริงแท้แน่นอนครับ”

หยางจวินกำลังจะโล่งใจ แต่เฉินกุ้ยหงกลับของขึ้น ตวาดลั่น “เหลวไหล! กล้าย้อมแมวเอาของห่วยมาส่งกันดื้อๆ เลยเรอะ เลวร้ายที่สุด!”

หยางจวินตกใจ รีบถามด้วยความงุนงง “ผอ.เฉิน เกิดอะไรขึ้นครับ ในเมื่อเขาส่งของมาทันตามกำหนด ก็น่าจะเป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอครับ”

“เรื่องดี?” เฉินกุ้ยหงแค่นเสียง “ไป! ผมจะพาพวกคุณไปดู แล้วจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องดีจริงหรือเปล่า”

เมื่อวานเฉินกุ้ยหงไปโรงงานจิ่วโจวมาด้วยตัวเอง เห็นปัญหารอยเชื่อมดำกับตา เฉินกุ้ยหงไม่เชื่อว่าถังเสวียเหวินจะแก้ปัญหารอยเชื่อมดำที่ยุ่งยากขนาดนี้ได้เร็วปานนี้

เมื่อวานพอกลับมา เฉินกุ้ยหงยังอุตส่าห์ไปขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญด้านการเชื่อมในโรงงาน เหล่าผู้เชี่ยวชาญฟังแล้วก็ยังขมวดคิ้ว หาสาเหตุที่รอยเชื่อมดำไม่เจอในทันที

ดังนั้นเฉินกุ้ยหงจึงปักใจเชื่อว่า ถังเสวียเหวินไม่มีทางแก้ปัญหารอยเชื่อมดำได้เร็วขนาดนี้ ต้องเป็นการส่งแผ่นตกแต่งที่รอยเชื่อมดำพวกนั้นมาเพื่อแก้ขัด ย้อมแมวขาย หวังจะตบตาให้ผ่านไปได้แน่ๆ

เฉินกุ้ยหงเดินนำไปด้วยความโกรธจัด ระหว่างทางก็เล่าสถานการณ์ให้หยางจวินและเสี่ยวหลิวฟัง พอได้ฟัง ทั้งสองคนก็รู้สึกโกรธเคืองขึ้นมาทันที

พอเข้าใจเรื่องราว หยางจวินถึงกับพูดเสียงดังว่า “ผอ.เฉิน พฤติกรรมแบบนี้แย่มาก เราต้องจัดการขั้นเด็ดขาดครับ”

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในโรงงานประกอบ ตรงไปยังโซนโลจิสติกส์ ขณะนั้นถังเฟยส่งของเสร็จแล้ว ถือใบส่งของที่เซ็นชื่อเรียบร้อยเตรียมจะขึ้นรถกลับ

พอเห็นเฉินกุ้ยหงเดินหน้าถมึงทึงเข้ามา เมื่อวานถังเฟยเคยเจอเฉินกุ้ยหงแล้ว จึงหยุดรอให้ทั้งสามคนเดินเข้ามา

เฉินกุ้ยหงมองปราดเดียวก็เห็นแผ่นตกแต่งที่ถังเฟยส่งมาวางกองอยู่ ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง ฉีกฟิล์มกันรอยที่ห่อหุ้มอยู่ออก เตรียมจะระเบิดอารมณ์

“เอ๊ะ!”

“ทำไมเป็นงี้ล่ะ? รอยเชื่อมไม่ดำเลยนี่นา”

รอยเชื่อมไม่เพียงแต่ไม่ดำ แต่ยังเรียบเนียนสวยงาม เป็น “รอยเชื่อมเกล็ดปลา” แบบมาตรฐาน คุณภาพระดับเฟิร์สคลาส เฉินกุ้ยหงถึงกับอึ้ง มองถังเฟยอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

หยางจวินกับเสี่ยวหลิวก็รีบเข้ามามุงดู ทั้งสองคนพิจารณารอยเชื่อมอย่างละเอียดด้วยความงุนงง เสี่ยวหลิวพูดขึ้นว่า “ผอ.เฉิน รอยเชื่อมชิ้นนี้ไม่ดำเลยนะครับ!”

หยางจวินหยิบอีกชิ้นขึ้นมาดู รอยเชื่อมยังคงเรียบเนียนสวยงาม ไม่มีร่องรอยสีดำแม้แต่นิดเดียว หยางจวินเองก็ตะลึงไปเหมือนกัน

เห็นท่าทางของทั้งสามคน ถังเฟยก็พอจะเดาอะไรได้บ้าง จึงยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา “คุณคือ ผอ.เฉินใช่ไหมครับ ผมเป็นลูกชายของถังเสวียเหวิน วันนี้มาส่งแผ่นตกแต่งแทนพ่อ นี่เป็นแผ่นตกแต่งสำหรับรถ 2 คันครับ ผอ.เฉิน คุณภาพเป็นยังไงบ้างครับ?”

“เอ่อ... คือ...” เฉินกุ้ยหงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ อึกอักอยู่หลายวินาทีกว่าจะถามออกมาได้ว่า “พวกคุณแก้ปัญหารอยเชื่อมดำได้ยังไง?”

………

(จบตอน)