ตอนที่ 472 ท้องครั้งที่สอง? รางวัลจากระบบมาถึงแล้ว!!
ตอนที่ 472 ท้องครั้งที่สอง? รางวัลจากระบบมาถึงแล้ว!!
เมื่อได้ยินสิ่งที่กู่เฉินยืนยัน หลินซิงเหยาก็รีบดิ้นออกจากอ้อมกอดเขาทันทีพลางบ่นอุบ “งื้อ... อย่ามาจับเลยนะ...”
ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งรู้สึกว้าวุ่นใจ แต่พอจินตนาการไปถึงภาพที่พยานรักของเธอกับกู่เฉินจะลืมตาดูโลกในอีกสิบเดือนข้างหน้า ความรู้สึกหงุดหงิดก็ค่อยๆ มลายหายไป กลับกลายเป็นความรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างประหลาด
ตอนนี้... มีเจ้าตัวเล็กอยู่ในท้องของเธอจริงๆ แล้วสินะ
คิดได้ดังนั้น หลินซิงเหยาก็ยกมือขึ้นลูบหน้าท้องของตัวเองเบาๆ ตามสัญชาตญาณ
กู่เฉินที่นั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มกว้างอย่างมีความสุข “ใครๆ ก็บอกว่ามีลูกตอนอายุน้อยน่ะดีที่สุด แต่ถ้าคุณไม่อยากมีจริงๆ หลังจากนี้ผมสัญญาว่าจะป้องกันอย่างดี จะไม่ยอมให้คุณต้องเหนื่อยท้องอีกเด็ดขาด” เขาค่อยๆ วาดแขนโอบไหล่ภรรยาสาวพลางกระซิบถามอย่างออดอ้อน “ขอแค่เจ้าตัวเล็กคนนี้เป็นคนสุดท้าย... ได้ไหมครับ?”
หลินซิงเหยานิ่งไปอึดใจก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “อื้อ... ก็ได้ค่ะ”
พอได้ยินคำตอบรับ กู่เฉินก็แทบจะเก็บอาการไม่อยู่! เขาคว้ามือเธอมากุมไว้แน่น “ที่รักจ๋า ท้องนี้ผมจะดูแลคุณทุกย่างก้าวเลยนะ ไม่ว่าจะไปตรวจครรภ์หรือการใช้ชีวิตประจำวัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมคนเดียว โอเคไหม?”
หลินซิงเหยาเห็นสีหน้าที่ดูจริงจังผิดปกติของเขาก็หลุดขำออกมา “ถ้าฉันท้องจริง แล้วคุณไม่ได้ติดงานอะไร คุณก็ต้องดูแลฉันอยู่แล้วสิ ไม่อย่างนั้นจะมีสามีไว้ทำไมล่ะคะ?”
กู่เฉินยิ้มอย่างมีความสุขเปี่ยมล้น “ที่รักครับ ตอนที่คุณท้องเจ้าแฝดสาม ผมไม่ได้อยู่เคียงข้างเลย แต่ครั้งนี้ผมจะไม่ยอมพลาดแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวที่เกี่ยวกับคุณและลูกเด็ดขาด”
“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะรอรับการปรนนิบัติจากคุณแบบไม่ต้องรู้สึกผิดเลยนะ” หลินซิงเหยาหยอกเย้า
“มันต้องอย่างนั้นอยู่แล้วครับ!”
เธอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถาม “แล้วนี่เราต้องรอผลตรวจทางการอีกไหม?”
“รอสิครับ เราจะได้เอาผลตรวจกลับไปยืนยันให้พ่อกับแม่ดูด้วยว่าคุณท้องจริงๆ” กู่เฉินตอบ
หลินซิงเหยาหัวเราะเบาๆ “แล้วถ้าผลออกมาว่าไม่ได้ท้องล่ะ?”
“ไม่มีทางครับ ผมมั่นใจ 100% เลยว่าคุณท้องแน่นอน!”
ทั้งสองนั่งอิงแอบกันพลางวาดฝันถึงอนาคต ทันใดนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยแต่ก็น่าตื่นเต้นก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของกู่เฉิน
ระบบ: 【ยินดีด้วยครับโฮสต์ สำหรับการปฏิสนธิบุตรคนที่สอง ระบบขอมอบรางวัลเป็นบริษัทรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในจีน: บริษัท จงไท่ ซิเคียวริตี้ เซอร์วิส จำกัด】
เช็ดเข้!
กู่เฉินถึงกับอุทานในใจ เขาเพิ่งจะคิดเรื่องอยากซื้อบริษัทรักษาความปลอดภัยอยู่พอดี ระบบก็จัดมาประเคนให้ถึงที่! ช่างรู้ใจกันจริงๆ เดี๋ยวพอกลับถึงบ้านเขาต้องรีบเช็กข้อมูลของบริษัทนี้เสียหน่อยแล้ว
ด้วยความดีใจที่ถาโถมเข้ามา กู่เฉินจึงคว้าใบหน้าของหลินซิงเหยาเข้ามาหมายจะจูบฟัดให้ชื่นใจ!
แต่หลินซิงเหยารู้ทัน เธอรีบใช้ฝ่ามือปิดปากเขาสุดแรงพลางเบี่ยงหน้าหนี “สามี! คนมองเต็มเลย!”
บางครั้งเธอก็แอบเขินจนทำตัวไม่ถูก กู่เฉินน่ะชอบมานัวเนียที่สาธารณะอยู่เรื่อย อยู่บ้านจะจูบแค่ไหนก็ได้แท้ๆ แต่พอมีสายตาคนรอบข้างจ้องมองมา เธอก็อดที่จะเขินอายไม่ได้
กู่เฉินเหลือบมองคนรอบข้างอย่างไม่ยี่หระ “ผมแค่จะจูบแก้มเอง ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยซะหน่อย” เขาแกล้งขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ “อีกอย่าง ตอนนี้คุณท้องอยู่ ผมก็ทำอะไรตามใจชอบไม่ได้อยู่แล้ว คงต้องรอให้พ้นสามเดือนแรกไปก่อนสินะ”
หลินซิงเหยาสวนกลับทันควัน “สามเดือนก็ไม่ได้ค่ะ! ตอนนั้นท้องฉันคงเริ่มโตแล้ว ทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก”
กู่เฉินทำหน้ามุ่ยอย่างช่วยไม่ได้ “แต่ผมเคยเห็นคนอื่นนะ สามเดือนท้องยังไม่ค่อยออกเลยไม่ใช่เหรอ?”
“ยังไงก็ไม่ได้ค่ะ พอสามเดือนท้องฉันก็เริ่มป่องแล้ว คุณห้ามแตะต้องฉันเด็ดขาด!”
“โธ่... มันจะเหมือนกันได้ยังไงล่ะ ครั้งก่อนคุณท้องแฝดสามนะ แต่ครั้งนี้...” พูดมาถึงตรงนี้เขาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เอ้อ ครั้งนี้ผมชักอยากรู้แล้วสิว่าคุณอุ้มท้องกี่คนกันแน่!”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮอร์โมนคนท้องหรือเปล่า แต่หลินซิงเหยารู้สึกอยากจะแขวะเขาขึ้นมาตะหงิดๆ แต่พอคิดถึงความดีที่กู่เฉินมีให้เธอมาตลอด เธอก็ยอมกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป
กู่เฉินยังคงพูดด้วยความตื่นเต้น “เดี๋ยวเราต้องไปแผนกสูตินรีเวชเพื่อขออัลตราซาวด์ดูนะว่ามีถุงตั้งครรภ์กี่ใบ ถ้าเกิดเป็นครรภ์แฝดอีกรอบ เราต้องระวังเป็นพิเศษเลย”
หลินซิงเหยาเหลือบมองค้อน “บื้อหรือเปล่าคะ? ต่อให้ไม่ใช่ครรภ์แฝด เราก็ต้องระวังอยู่ดีนั่นแหละ”
“ถ้าแฝด ผมจะได้ถนอมคุณมากกว่าเดิมไงครับ”
หลินซิงเหยารีบผลักเขาออกห่างทันที “ฝันไปเถอะ! ช่วงท้องห้ามทำเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด”
กู่เฉินถอนหายใจยาวอย่างสิ้นหวัง “ก็ได้ครับ... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะเริ่มถือศีลกินเจ สวดมนต์ไหว้พระ ตั้งสิบเดือนเชียวนะ!”
หลินซิงเหยาหัวเราะร่วนสะใจ “หลังจากลูกเกิด ก็ต้องรออีกอย่างน้อยสามเดือนถึงจะทำได้นะคะ”
กู่เฉินส่ายหน้ารัวๆ “สรุปคือผมต้องอดไปเป็นปีเลยเหรอเนี่ย? โอย... สวรรค์!”
“หยุดคร่ำครวญได้แล้วค่ะ รีบไปดูที่เครื่องสิว่าผลออกหรือยัง”
กู่เฉินรับคำสั่งพลางเดินไปที่เครื่องพิมพ์ผลอัตโนมัติ เขาทำการสแกนคิวอาร์โค้ดจากใบสั่งตรวจ ไม่นานนัก รายงานผลการตรวจเลือดก็ถูกพิมพ์ออกมา
หลินซิงเหยารีบเดินตามมาติดๆ และคว้าผลการตรวจไปดูด้วยตัวเองทันที
เธอไล่สายตาอ่านรายงาน สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเงยหน้าสบตาเขา “สามี... คุณกำลังจะได้เป็นพ่อคนอีกรอบแล้วจริงๆ ค่ะ”
กู่เฉินแสร้งทำเป็นนิ่งขรึมแล้วพูดว่า “เห็นไหมล่ะ ผมบอกแล้วว่าชีพจรที่ผมจับน่ะไม่มีพลาด!”
หลินซิงเหยามองหน้าสามีสลับกับรายงานในมือ ทันใดนั้นน้ำตาก็เอ่อล้นออกมาและร่วงเผาะลงบนพวงแก้ม เธอโผเข้ากอดกู่เฉินแน่นพลางสะอื้น “สามี... ฉัน... ฉันอยากร้องไห้จังเลย...”
กู่เฉินไม่คาดคิดว่าเธอจะบ่อน้ำตาแตกกะทันหันแบบนี้ เขารีบกอดเธอไว้แน่นพลางปลอบประโลมเสียงนุ่ม “ที่รักจ๋า ผมอยู่นี่แล้วนะ ไม่ต้องร้องนะ ต่อจากนี้ผมจะดูแลคุณกับลูกเอง”
หลินซิงเหยาพยักหน้าทั้งน้ำตา ในใจของเธอหวนคิดถึงอดีตตอนที่ท้องแฝดสาม ตอนนั้นเธอต้องมาโรงพยาบาลคนเดียว เดินขึ้นบันไดคนเดียว ทำกับข้าวคนเดียว... ต้องเผชิญกับทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวอย่างอ้างว้าง
กู่เฉินย่อมเข้าใจความยากลำบากที่เธอเคยเจอมาเป็นอย่างดี ดังนั้นสำหรับลูกคนนี้ เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะมอบความรักและความมั่นคงให้เธออย่างเต็มที่
หลังจากที่อารมณ์ของหลินซิงเหยาเริ่มคงที่ กู่เฉินก็ประคองเธอไปนั่งพักที่เดิม
“สามี... หลังจากนี้คุณห้ามเปลี่ยนไปเป็นคนไม่ดีเด็ดขาดเลยนะ!” เธอกล่าวทิ้งท้าย
กู่เฉินหัวเราะเบาๆ “ที่รักครับ เขาบอกว่าผู้ชายจะเลวเมื่อรวย ตอนนี้ผมก็รวยมากแล้วนะ คุณเห็นผมทำตัวไม่ดีตรงไหนบ้างหรือเปล่า?”
หลินซิงเหยาส่ายหน้า “ตอนนี้ยัง... แต่พอลูกเกิดมาแล้ว ฉันจะไม่เลี้ยงลูกเองนะคะ แล้วก็จะไม่ให้นมด้วย”
กู่เฉินพยักหน้าหงึกๆ “ได้เลยครับ คุณมีหน้าที่แค่คลอดออกมาก็พอ พอลูกออกมาแล้วส่งต่อให้ผมจัดการเอง! ผมจะดูแลลูกให้ดีที่สุด และจะดูแลคุณให้ดีกว่าใคร!”
“แล้วถ้าคลอดคนนี้เสร็จ ฉันจะไม่ยอมท้องอีกแล้วนะคะ” หลินซิงเหยาสำทับ
“ได้จ้ะ ตามใจคุณทุกอย่างเลย”
ในสถานการณ์นี้ ขอเพียงหลินซิงเหยาสบายใจ กู่เฉินยอมให้เธอได้ทุกเรื่อง อีกอย่างพวกเขาก็มีเจ้าแฝดสามอยู่แล้ว จะมีอีกท้องหรือไม่หลังจากนี้ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
“งั้นเราไปหาคุณหมอขอใบสั่งอัลตราซาวด์กันเลยไหมคะ?” หลินซิงเหยาถือผลตรวจพลางถาม
“ผมว่าเราน่าจะเริ่มทำสมุดบันทึกฝากครรภ์ได้เลยนะ” กู่เฉินเสนอ
หลินซิงเหยาจูงมือกู่เฉินเดินมุ่งหน้าไปยังห้องตรวจพลางเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น “แล้วเราจะไปฝากท้องที่โรงพยาบาลแม่และเด็ก หรือจะฝากที่โรงพยาบาลประชาชนดีล่ะคะ?”