บทที่ 1015 หนึ่งกระบี่ หนึ่งความคิด เด็กหนุ่มวายุคลั่ง
บทที่ 1015 หนึ่งกระบี่ หนึ่งความคิด เด็กหนุ่มวายุคลั่ง
### บทที่ 1015 หนึ่งกระบี่ หนึ่งความคิด เด็กหนุ่มวายุคลั่ง
หลิงเยว่รู้สึกว่าหลังจากที่ตนเอ่ยคำนั้นออกไป เย่เทียนอี้ผู้นี้สมควรจะพังทลายลงแล้ว!
ทว่า…
บ้าเอ๊ย!
ข้ออ้างเช่นนี้เจ้ายังสรรหามาได้อีกรึ?
จากนั้นหลิงเยว่ก็หัวเราะเยาะแล้วกล่าวว่า “สถานการณ์เป็นเช่นไร เจ้าก็น่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ”
“ฮ่าๆๆๆ!”
เย่เทียนอี้หัวเราะเสียงดัง “ข้าย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ แต่คนที่ไม่รู้แจ้งเห็นจริงเช่นเจ้า กำลังเห่าหอนอันใดอยู่กัน?”
ดวงตาของหลิงเยว่หรี่ลง “เหอะ เจ้าสำนักเย่เก่งกาจได้เพียงลมปากเท่านั้นสินะ”
“ผิดแล้ว... ไม่ใช่เพียงลมปาก แต่หมัดของข้าก็รวดเร็วเช่นกัน! เพราะอีกไม่นาน นิกายเทียนเยว่ของเจ้าจะถูกลบไปจากหน้าประวัติศาสตร์!”
“ฮ่าๆๆๆ!”
หลิงเยว่หัวเราะลั่น!
“อย่างนั้นรึ? เพียงแค่พวกเจ้าเนี่ยนะ? เจ้าคิดว่าเจ้าพาเหล่าคนชั่วของทวีปมาจะสามารถทำลายนิกายเทียนเยว่ของข้าได้งั้นรึ? ฮ่าๆๆๆ!”
หลิงเยว่หัวเราะเสียงดัง
เหล่าคนชั่วเหล่านี้คือตัวตนที่ทำให้ยอดฝีมือทั่วทั้งทวีปต้องหวาดเกรง บางทีระดับพลังในภายหลังของพวกเขาอาจจะยากที่จะเลื่อนขึ้นได้อีก อย่างไรเสีย พวกเขาก็เดินบนเส้นทางลัด เมื่อพวกเขาบรรลุถึงระดับหนึ่งแล้ว โดยพื้นฐานจึงมิอาจก้าวหน้าต่อไปได้อีก
แต่ว่า พวกเขามีความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง! นี่คือประโยชน์ที่ได้มาจากวิชามารของพวกเขา! และโดยพื้นฐานแล้วพลังบางอย่างของพวกเขาก็ชั่วร้ายอย่างยิ่ง ไม่ต่างอันใดกับอาวุธลับที่ป้องกันได้ยากยิ่ง
ดังนั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่ต่อสู้กับคนประเภทนี้ก็จะระมัดระวังอย่างยิ่ง พวกเขาจะสร้างแรงกดดันทางจิตใจอย่างมหาศาลให้กับผู้คน
“เช่นนั้นก็ลองดูสิ”
“เหอะ!”
หลิงเยว่แค่นเสียงเย็นชา แล้วกล่าวว่า “ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าจะขึ้นมาประลองก่อน?”
ตามปกติแล้ว การต่อสู้ระหว่างนิกายจะต้องมีขั้นตอนการประลอง เหมือนกับในสมัยโบราณที่กองทัพสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน แม่ทัพของทั้งสองฝ่ายจะส่งยอดฝีมือออกไปประลอง เหตุผลง่ายดายยิ่งนัก ฝ่ายใดได้ชัย ขวัญกำลังใจของฝ่ายนั้นก็จะถูกปลุกเร้าให้ฮึกเหิม! ผลลัพธ์นั้นชัดเจนอย่างยิ่ง!
การต่อสู้ระหว่างนิกายสามารถไม่มีขั้นตอนนี้ได้ นั่นก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของทั้งสองฝ่าย
และหลิงเยว่ก็หวังว่าจะมีขั้นตอนนี้ เหตุผลง่ายดายมาก เขาก็เพียงต้องการจะหยั่งเชิงดูว่าเย่เทียนอี้ผู้นี้มีไพ่ตายอันใดซุกซ่อนไว้ ถึงได้กล้ามาโจมตีนิกายของเขา ทั้งๆ ที่พามาเพียงไม่กี่คน แม้ว่าจะเป็นเหล่าคนชั่วของทวีป แต่ระดับพลังและจำนวนคนก็เห็นๆ กันอยู่!
หลิงเยว่ไม่รู้ว่าความมั่นใจของเย่เทียนอี้ผู้นี้มาจากที่ใด!
ใช่แล้ว จักรพรรดิพิษและคนอื่นๆ ก็ไม่รู้ว่าความมั่นใจของเย่เทียนอี้มาจากไหน เขาถึงได้พาพวกเขาเพียงไม่กี่คนมา! แม้จะเป็นประตูวิญญาณ แต่ประตูวิญญาณก็ย่อมต้องมีขอบเขตเทวะแท้จริงอยู่ และคาดว่านิกายเทียนเยว่ของหลิงเยว่ผู้นี้ต้องมีขอบเขตเทพเจ้าอยู่!
ทว่า... เขาคือผู้อาวุโสเทียนอี้ คือเทพสังหารในตำนาน! ดังนั้น พวกเขาย่อมเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างสุดหัวใจ
สำหรับเย่เทียนอี้แล้ว การมีขั้นตอนเช่นนี้กลับเป็นเรื่องดีกว่า!
ทำไมรึ? บ้าเอ๊ย! อย่าลืมสิว่าเขาเปิดใช้งานระบบอะไร!
“พวกท่านขึ้นไปก่อนเถิด!”
เย่เทียนอี้จุดบุหรี่มวนหนึ่งแล้วกล่าวอย่างเรียบเฉย!
“โอ้? ฮ่าๆๆๆ เจ้าสำนักเย่กลัวแล้วรึ?”
หลิงเยว่หัวเราะลั่น!
นี่มิใช่ว่าหวาดกลัวแล้วหรอกรึ? ด้วยอุปนิสัยของเย่เทียนอี้ผู้นี้ เขาจะเอ่ยคำว่า "พวกท่านขึ้นไปก่อนเถิด" ออกมาได้อย่างไรกัน? ด้วยนิสัยปกติของเขา เขาจะต้องพูดคำว่า "ใครก็ได้" หรืออะไรทำนองนั้น แต่ตอนนี้เขาพูดเช่นนี้ นั่นก็คือเขากลัวแล้ว
“เจ้าสำนักเย่ ท่านจะเสแสร้งไปไย?”
หลิงเยว่ยกมุมปากขึ้น แล้วยกมือขึ้น “ผู้อาวุโสห้า ท่านจงไปทดสอบฝีมือของพวกมันดู!”
“ขอรับ ท่านเจ้าสำนัก!”
จากนั้นชายชราคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเย่เทียนอี้ในระยะไม่ไกล!
“เจ้าสำนักเย่ ส่งคนออกมาสิ!”
จักรพรรดิพิษเดินไปที่ข้างกายของเย่เทียนอี้แล้วกล่าวว่า “ท่านเจ้าสำนัก ข้าไปเอง!”
เย่เทียนอี้ส่ายหน้า “ไม่จำเป็น”
“ท่านเจ้าสำนัก ผู้อาวุโสห้าของนิกายเทียนเยว่ผู้นี้เป็นยอดฝีมือชื่อดังของทวีป ระดับพลังใกล้จะบรรลุถึงขอบเขตเทพเจ้าแล้ว” ฉี่เยว่กล่าวขึ้น!
เย่เทียนอี้ยกมุมปากขึ้น เผยให้เห็นสีหน้ามั่นใจ!
ใกล้จะบรรลุถึงขอบเขตเทพเจ้างั้นรึ? แล้วอย่างไรเล่า? เขามีระบบนะ!
แม้ว่าเย่เทียนอี้จะไม่อยากพึ่งพาระบบมากนัก แต่เรื่องแบบนี้ ระบบแบบนี้ก็ยังไม่มีปัญหาใหญ่อะไรนัก ระบบอัญเชิญ แม้จะเป็นการสุ่ม แต่ก็น่าจะอัญเชิญตัวตนที่สามารถพิชิตผู้อาวุโสห้าผู้นี้ได้อย่างง่ายดายกระมัง?
“เจ้าสำนักเย่ อย่างไร? ท่านกลัวแล้วรึ? ส่งคนออกมาสิ!”
ผู้อาวุโสห้าแค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าว
“เอ๊ะ เจ้าสำนักนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลผู้นี้มาทำอะไรกันแน่ พามาแค่ไม่กี่คน มาโจมตีนิกายเทียนเยว่จริงๆ หรือ? ราวกับมาเพื่อเป็นตัวตลกโดยแท้!”
“ตอนนี้ข้าสงสัยแล้วว่า เจ้าสำนักนิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลผู้นี้ อาจจะใช้วิธีการบางอย่างรวบรวมเหล่าคนชั่วของทวีปมาไว้ที่นิกายของเขา แล้วปล่อยให้พวกเขาเปิดเผยตัวตน จากนั้นก็ปล่อยให้ผู้แข็งแกร่งของทวีปมาโจมตีพวกเขา ถือโอกาสกำจัดเหล่าคนชั่วของทวีปเหล่านี้ไปเสีย? ถ้าเป็นเช่นนั้น หมากกระดานนี้... ก็นับว่าใหญ่หลวงเกินไปแล้ว!”
“ข้าแค่คิดว่านี่เป็นคนโง่คนหนึ่งจริงๆ! ไม่ก็เขาต้องมีเหตุผลอื่นแน่ๆ ไม่เคยเห็นใครมาโจมตีนิกายอื่นโดยพามาแค่สิบคนเลย!”
“ห้ามกล่าวว่าร้ายเขานะ! เขาหล่อเหลาถึงเพียงนั้น ต่อให้ทำผิดพลาดไปบ้าง ก็ยังน่าให้อภัยอยู่ดี”
“…”
ฉี่เยว่ จักรพรรดิพิษ และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังเย่เทียนอี้ต่างก็มองดูเย่เทียนอี้ด้วยความคาดหวัง
ไม่ใช่ว่าจะต้องทำอะไร เพียงแค่หวังว่าจะสามารถขึ้นไปแทนเย่เทียนอี้ เอาชนะคู่ต่อสู้แทนเขา สร้างคุณงามความดีให้แก่นิกายเทวะอันดับหนึ่งแห่งหมื่นบรรพกาลบ้าง
เย่เทียนอี้ยกมุมปากขึ้น “ออกมา!”
ฟุ่บ—
“ติ๊ง… ขอแสดงความยินดี ท่านอัญเชิญ 【เด็กหนุ่มวายุคลั่ง】 สำเร็จ”
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่เทียนอี้!
เขา สวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินขาว สวมรองเท้าสไตล์โบราณ ที่เอวคาดดาบเล่มหนึ่ง ผมยาวสลวยถูกรวบเป็นหางม้าสูงชี้ฟ้า ดูแล้วอายุก็มิใช่น้อย เหตุใดจึงถูกเรียกว่าเด็กหนุ่มวายุคลั่งเล่า?
แต่ต้องยอมรับว่า ท่าทางที่เขายืนอยู่ตรงนั้น กลิ่นอาย และความลึกลับซับซ้อน บวกกับหนวดเคราบนใบหน้าของเขา ทำให้คนรู้สึกว่า บ้าเอ๊ย! บุรุษผู้นี้ช่างดูลึกล้ำยิ่งนัก เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงส่ง! และการปรากฏตัวของเขาก็เงียบเชียบอย่างสิ้นเชิง แม้แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลย นี่มันเกินไปแล้ว! ปรากฏกายจากความว่างเปล่ารึ? ไม่มีการแกว่งไกวของพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย?
จักรพรรดิพิษและคนอื่นๆ สบตากัน
นี่คือผู้ใด? มาจากที่ใดกัน?
เย่เทียนอี้ตะลึงไปชั่วครู่
บ้าเอ๊ย! ระบบเฮงซวยนี่มันอัญเชิญ "ยาซึโอะ" ออกมาให้ข้ารึ?
อย่าว่าไป ก็มีอะไรน่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ!
ยาซึโอะ น่าจะเก่งมากใช่ไหม? อย่างไรเสียในเนื้อเรื่องเบื้องหลังหรือความนิยมของเกม นี่ก็เป็นตัวละครที่ค่อนข้างดีทีเดียว ในสถานการณ์แบบนี้ ก็น่าจะเก่ง!
“ท่านคือ?”
ผู้อาวุโสห้ามองดูคุณลุงวายุคลั่งตรงหน้าด้วยความเกรงกลัว
ดูลึกลับอยู่บ้าง!
“หากคิดจะสังหารข้า ก็จงพาพวกพ้องของเจ้ามาให้พร้อมหน้าเถิด”
ผู้อาวุโสห้าตะลึงไปชั่วครู่
“ฮ่าๆๆๆ! โอหัง! เพียงผู้เฒ่าคนเดียวก็เกินพอแล้ว!”
ฟิ้ว—
จากนั้นผู้อาวุโสห้าก็ยื่นมือออกไป ในมือปรากฏดาบเล่มหนึ่ง ทะยานเข้าใส่คุณลุงวายุคลั่ง!
“สู้เขานะ คุณลุงวายุคลั่ง!”
เย่เทียนอี้พึมพำในใจ
ดวงตาของคุณลุงวายุคลั่งหรี่ลง “หนึ่งกระบี่ หนึ่งความคิด!”
ฟุ่บ—
จากนั้นร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิม ความเร็วนั้นน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง!
ทุกคนต่างตกตะลึงจนนิ่งงัน!
แข็งแกร่งมาก