บทที่ 9 - พลิกโลก ตรรกะพังพินาศ!

บทที่ 9 - พลิกโลก ตรรกะพังพินาศ!

วินาทีที่ทุกคนเห็นหลินหยวนใช้ภาษามือ ทั้งหมดต่างยืนตะลึง!

โดยเฉพาะล่ามและชายที่นอนอยู่บนพื้น สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด รูม่านตาขยายกว้างโดยไม่รู้ตัว

ไทยมุงรอบข้างต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก

นึกว่าหลินหยวนเป็นคนบ้ามาป่วน

ใครจะไปคิดว่าพี่แกพูดภาษามือได้จริง

ผ่านไปครู่หนึ่ง

ท่ามกลางสายตาสงสัยของตำรวจ หลินหยวนอธิบายด้วยความโกรธ "คุณตำรวจครับ ผมถามชัดเจนแล้ว"

"ที่น้องผู้หญิงเขาจับตัวหมอนี่ไม่ปล่อย เพราะก่อนหน้านี้มันขโมยกระเป๋าตังค์น้องเขาไป ในนั้นมีบัตรประชาชนกับของดูต่างหน้าแม่ของเธอ"

"วันนี้บังเอิญมาเจอตอนออกมาซื้อของ ก็เลยจับตัวไว้ไม่ยอมปล่อย!"

ตำรวจได้ฟังก็สะเทือนใจ หน้าตาไม่อยากจะเชื่อ "เธอ... เธอไม่ได้จะรีดไถเหรอ?"

หลินหยวนพยักหน้า "ใช่!"

"แล้วทำไมเมื่อกี้ล่ามบอกว่า..."

พูดยังไม่ทันจบ หลินหยวนก็ชี้หน้าล่ามแล้วตะโกนแทรก "เพราะมันโกหกไง~~"

"เมื่อกี้ผมยืนดูอยู่ตลอด ตอนมันเข้ามาถามสถานการณ์ มันไม่ได้บอกความจริงกับพวกคุณ แต่มันขู่กรรโชกทรัพย์"

"มันบอกให้น้องเขาเอาเงินมา 5,000 ถ้าไม่ให้ มันจะไม่ช่วยพูดให้"

"แถมยังใส่ร้ายป้ายสีอีก!!"

วงแตก!!

ถ้าการพลิกผันก่อนหน้านี้ทำให้ทุกคนอึ้งแล้ว

คำพูดของหลินหยวนตอนนี้ทำเอาตรรกะของทุกคนพังทลายอย่างสมบูรณ์

ขู่กรรโชกทรัพย์ต่อหน้าต่อตาคนเยอะขนาดนี้ คิดแล้วขนลุก!

ที่สำคัญคือ มันยังแสร้งทำเป็นคนดีมีศีลธรรม

นี่ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?

ถ้าสิ่งที่หลินหยวนพูดเป็นเรื่องจริง

มันก็น่ากลัวเกินไปแล้ว

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของไทยมุง

ทั้งล่ามและชายบนพื้นเริ่มลนลาน

ทั้งคู่ปฏิเสธเสียงแข็ง พยายามแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

"คุณตำรวจ อย่าไปฟังมัน มันใส่ร้าย!"

"ใช่ครับ อีใบ้นี่มันจะรีดไถผมชัดๆ ตอนนี้ผมกลายเป็นขโมยเฉยเลย สองคนนี้ต้องเป็นพวกเดียวกันแน่ๆ"

ตำรวจฟังความจากหลินหยวนแล้วสีหน้าก็ตกตะลึง มองทั้งสองคนด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแล้วพูดเสียงเรียบ

"พวกคุณคิดหาคำอธิบายดีๆ ไว้ละกัน"

"ตอนเราปฏิบัติหน้าที่มีการบันทึกภาพไว้ตลอด เมื่อกี้คุณแปลว่าอะไร เดี๋ยวไปหาผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบก็รู้แล้ว"

"ส่วนคุณ ในเมื่อเธอบอกว่ามีกล้องวงจรปิด เดี๋ยวเราก็จะไปตรวจสอบเหมือนกัน"

"ถ้าสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริง ผลจะเป็นยังไงคุณรู้อยู่แก่ใจ!"

สิ้นคำนี้ ทั้งสองหน้าซีดเผือด เข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น

เมื่อเจอคำขู่ของตำรวจ ก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

พวกเขารู้ดีว่ายิ่งแถยิ่งเจ็บตัว แถมโทษจะหนักกว่าเดิม

ทีนี้แหละ สถานการณ์เดือดพล่าน

ท่าทีของทั้งสองคนเท่ากับยอมรับกลายๆ

นี่หมายความว่าน้องผู้หญิงเป็นผู้บริสุทธิ์และเป็นเหยื่อมาตลอด?

เหตุผลที่เกิดเรื่องบ้าๆ นี่ขึ้น เพียงเพราะเธอเป็นคนหูหนวกและเป็นใบ้

พระเจ้า!!

คนพิการ กระเป๋าตังค์หาย ของดูต่างหน้าแม่หาย อุตส่าห์เจอขโมย แต่กลับโดนมองว่าเป็นมิจฉาชีพ

ที่น่ากลัวกว่าคือมีล่ามภาษามือมาขูดรีดซ้ำเติม

สถานการณ์แบบนี้ตรงกับสำนวนที่ว่า ใบ้กินยาขม มีทุกข์บอกใครไม่ได้จริงๆ

ถ้าวันนี้หลินหยวนไม่อยู่ที่นี่ ถ้าเขาไม่บังเอิญรู้ภาษามือ

น้องผู้หญิงจะต้องเจ็บปวดและทรมานขนาดไหน

ลองคิดกลับกัน ถ้าเราเจอเรื่องแบบนี้ คงรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มดินทลาย

ชาวเน็ตในไลฟ์สดพอรู้ความจริงก็โกรธจนตัวสั่น

[ความนิยม] +1+1+1+1

[ความนิยม] +1+1+1+1

— [รู้สึกเหมือนโลกทัศน์จะพังทลาย ขู่กรรโชกทรัพย์ต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้มันต่างอะไรกับข่มขืนกลางวันแสกๆ? ที่เลวร้ายที่สุดคือมันทำเรื่องชั่วๆ โดยที่คนอื่นไม่รู้ แถมยังนึกว่ามันเป็นคนดี!!]

— [เรื่องนี้ทำให้ฉันช็อกข้ามปีได้เลย ตอนแรกนึกว่าคนใบ้นิสัยเสีย สรุปคดีพลิก น่ากลัวมาก โชคดีจริงๆ ที่ฉันไม่ได้เป็นใบ้]

— [โกรธจนตัวสั่น อยากจะมุดจอไปกระทืบไอ้สองตัวนั้น ขโมยว่าเลวแล้ว แต่ฉันเกลียดไอ้ล่ามนั่นมากกว่า รู้ทั้งรู้ว่าน้องเขาต้องการความช่วยเหลือ มันยังจะมาขูดรีด ต้องจับมันไปขังลืม!]

— [โชคดีที่หลินหยวนอยู่ตรงนั้น โชคดีที่เขารู้ภาษามือ แต่เดี๋ยวนะ นายหน้าบ้าอะไรพูดภาษามือได้? โคตรจะพีค พีคในพีค พีคจนกู่ไม่กลับ]

วินาทีที่ตำรวจแน่ใจในผลลัพธ์ แววตาก็เต็มไปด้วยความรังเกียจ

พุ่งเข้าไปใส่กุญแจมือทั้งสองคนทันที

"ตอนนี้ผมแจ้งข้อหาพวกคุณ ฐานกรรโชกทรัพย์และลักทรัพย์ โดยกระทำต่อผู้พิการ"

"มีอะไรไปพูดที่โรงพัก!!"

พอได้ยินแบบนี้ ทั้งล่ามและขโมยรีบลุกขึ้นมาเกาะตำรวจแจ กลัวช้าไปแค่วินาทีเดียว

เพราะตอนนี้ ไทยมุงรอบข้างโกรธจนไฟลุก

มองสองคนนี้ตาขวาง กำหมัดแน่น

ถึงขนาดมีคนตะโกนว่าจะกระทืบให้ตาย

"ไอ้เดรัจฉาน!! ทำลงไปได้ไง ทำเอาฉันเกือบจะเป็นคนเลวไปด้วย วันนี้ขออัดสักทีเถอะ"

"กฎหมู่ไม่ถือว่าผิด เอามันเลย กระทืบมันให้เละ ถือซะว่าเป็นการขอโทษน้องเขา!"

เห็นแบบนี้ ทั้งสองคนขวัญกระเจิง

หน้าตาตื่นกลัว ตัวสั่นงันงก อ้อนวอนตำรวจ "คุณตำรวจ ผมยอมรับผิด ผมจะสารภาพทุกอย่าง ขอร้องล่ะ รีบพาผมไปที ไม่งั้นผมโดนกระทืบตายแน่"

ตำรวจมองเหยียดๆ ด้วยความสมเพช

แต่ด้วยหน้าที่ เขาจะปล่อยให้ผู้ต้องหาโดนรุมประชาทัณฑ์ไม่ได้

เลยต้องทำหน้าเข้มบอกฝูงชน "ทุกท่านครับ สองคนนี้กลับไปต้องโดนสอบสวนอย่างหนัก รับโทษสูงสุดแน่นอน ใจเย็นๆ อย่าใจร้อน!"

จากนั้นหันมายิ้มให้หลินหยวน "พ่อหนุ่ม ขอบใจมากนะ วันนี้เกือบจะปรักปรำคนดี ปล่อยคนชั่วไปซะแล้ว"

"ผมแซ่หวัง ถ้าว่างๆ แวะมาที่โรงพักนะ เดี๋ยวเลี้ยงน้ำชา"

"ตอนนี้ผมต้องพาพวกเขาไปก่อน ส่วนกระเป๋าตังค์ของน้องผู้หญิง เราจะพยายามตามหาคืนมาให้ได้"

หลินหยวนยักไหล่ "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมบอกเธอให้"

พอน้องผู้หญิงรู้ว่าตัวเองพ้นมลทินแล้ว ก็ปล่อยโฮออกมาทันที

เห็นสภาพน่าสงสารของเธอ

ไทยมุงยิ่งโกรธหนักกว่าเดิม

โชคดีที่ตำรวจรีบพาตัวคนร้ายไปก่อน ไม่งั้นคงเกิดจลาจล

จบสิ้นกันทีสำหรับเรื่องวุ่นวายนี้

เมื่อฝูงชนเริ่มแยกย้าย หลินหยวนก็เตรียมจะไป

ทันใดนั้น หญิงสาวก็ดึงแขนหลินหยวนไว้ ทำภาษามือบอกว่า

[ขอบคุณนะคะ คุณเป็นคนดี ฉันจะตอบแทนคุณยังไงดี?]

หลินหยวนชะงัก ยิ้มบางๆ

[ไม่ต้องหรอก แค่เรื่องเล็กน้อย]

แต่ใครจะคิดว่าเธอยังไม่ยอมจบ ทำภาษามือต่อ

[ฉันทำงานที่ศูนย์อาบอบนวดไข่มุกบูรพา งานของฉันคือดื่มเหล้าและนอนกับลูกค้า คุณต้องการไหม? ฉันให้บริการคุณฟรีครั้งหนึ่งได้นะ]

สตั๊น!!

หลินหยวนเห็นภาษามือชุดนี้แล้ว เอ๋อรับประทาน

ศูนย์อาบอบนวดไข่มุกบูรพา? ดื่มเหล้านอนกับลูกค้า?

เชี่ย!!

หมายความว่า น้องเขาขายตัวเหรอ?

นี่... นี่... มันจะเปิดเผยเกินไปไหม?

การตอบแทนคือบริการฟรีหนึ่งครั้ง?

ไอ้บ้าเอ๊ย ถ้าเป็นเวลาปกติ หลินหยวนคงอยากลองสักครั้ง

แต่โดนชวนไปใช้บริการฟรีแบบนี้ มันรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล

ได้แต่ยิ้มแห้งๆ

[ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร รับน้ำใจไว้ก็พอ]

[จบแล้ว]