บทที่ 5 - แปลนบ้านสุดเพี้ยนกับระบบที่เริ่มทำงาน!

บทที่ 5 - แปลนบ้านสุดเพี้ยนกับระบบที่เริ่มทำงาน!

ต้องรู้ก่อนว่าก่อนเริ่มรายการทุกคนตัวเปล่าเล่าเปลือย

พูดกันตรงๆ วันแรกหลายคนข้าวยังไม่มีจะกิน อย่าว่าแต่หาเงินเลย

แต่ดูคุณพี่สิ นอกจากจะได้กินมื้อใหญ่ ยังหาเงินที่คนอื่นหาทั้งเดือนยังไม่ได้ แถมยังมีว่าที่ลูกค้าในมืออีกเพียบ?

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อย่าว่าแต่แชมป์เลย อย่างน้อยต้องติดอันดับดีๆ แน่

ถึงตอนนั้นเงินรางวัลของเขาก็จะพลอยพุ่งสูงขึ้นไปด้วย

พอนึกถึงอารมณ์ของตัวเองเมื่อเช้า ตากล้องรู้สึกหน้าร้อนผ่าว

เขาหันไปยิ้มประจบหลินหยวน "พี่ ผมผิดไปแล้ว! พี่นี่โคตรเทพเลย"

หลินหยวนค้อนใส่ "ฉันถึงบอกให้นายกินน้อยๆ หน่อยไง มีเหตุผลไหมล่ะ?"

"มีครับๆ! โคตรจะมีเหตุผลเลย"

"แต่ผมสงสัยอยู่อย่าง ถ้าวันนี้พี่ไม่เจอน้องคนนั้น พี่จะยังหาแฟนให้เขาไหม?"

"หาดิ" หลินหยวนตอบแทบไม่ต้องคิด "เดิมทีฉันกะจะไปหาที่บริษัทจัดหาคู่ให้นั่นแหละ แต่ดันบังเอิญเจอพอดี"

"ด้วยโปรไฟล์แบบเขา ไปหาบริษัทจัดหาคู่แล้วระบุสเปกสาวที่ต้องการคนมีบ้าน มันเรื่องขี้ปะติ๋ว"

สิ้นคำนี้

ตากล้องสตั๊นไปเลย!

ตาแทบถลนออกมานอกเบ้า

"เชี่ย! แบบนี้ก็ได้เหรอ? ทำไมผมคิดไม่ได้วะ!!"

ไม่ใช่แค่เขา ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็แตกตื่นกันหมด

[ความนิยม] +1+1+1+1

[ความนิยม] +1+1+1+1

— [สุดยอด! เล่นงี้ได้ด้วย? นายหน้าไม่รู้จักบูรณาการทรัพยากรก็ไม่ใช่นายหน้าที่ดีจริงๆ]

— [ฉันเสียใจ เสียใจที่รีบซื้อบ้านเร็วไป ถ้ารู้ว่ามีบริการแบบนี้ฉันคงไม่รีบซื้อ]

— [จัดหาคู่ควบขายบ้าน นี่ถือเป็นการค้นพบโมเดลธุรกิจใหม่แล้วใช่ไหม? ฉันเหมือนเห็นช่องทางรวย พี่น้อง รอฟังข่าวดีจากฉัน!]

— [บริษัทจัดหาคู่คงนึกไม่ถึงว่า คนที่มาฆ่าพวกเขาไม่ใช่คู่แข่ง แต่เป็นคนขายบ้าน!]

ตอนนั้นเอง เถ้าแก่ก็วิ่งหน้าตื่นออกมา ยิ้มร่าพูดว่า "หลินหยวน ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอร้อนเงิน โอนค่าคอมมิชชันให้แล้วนะ"

"เอ่อ... ขอถามหน่อยสิ คนเมื่อกี้ญาติเธอเหรอ? เห็นเขาเรียกเธอว่าพี่?"

หลินหยวนยิ้มบางๆ ส่ายหน้า "เปล่า เพิ่งรู้จักกันเมื่อเช้า"

"ฮะ?" เถ้าแก่อึ้ง "เพิ่งรู้จักก็ซื้อบ้าน? แถมเรียกเธอพี่? เธอไปป้ายยาอะไรใส่เขา?"

"ก็ไม่มีอะไร" หลินหยวนยักไหล่ตอบแบบไม่ใส่ใจ "ก็แค่ช่วยหาแฟนให้เขาคนนึง!"

"เชี่ย!"

เถ้าแก่หลุดปากสบถออกมา

"ช่วยหาแฟนให้? แบบนี้ก็ได้เหรอ? อย่าบอกนะว่าน้องชุดขาวเมื่อกี้คือคนที่เธอหาให้?"

"ใช่ไง! แล้วจะเป็นใครล่ะ"

"อ่า..." เถ้าแก่รู้สึกเหมือนเริ่มสงสัยในชีวิตตัวเอง

แต่วินาทีถัดมา ดวงตาก็ลุกวาว เหมือนนึกอะไรออก

เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เอ่อ พี่หลิน... ช่วยแนะนำแฟนให้ผมบ้างสิ เอาเกรดประมาณลูกค้านั่นแหละ"

หลินหยวนมองเหยียดๆ แล้วฉีกยิ้ม "ไม่มีปัญหา จะซื้อบ้านไหมล่ะ? ซื้อบ้านแถมแฟน!"

พรืด~~

เถ้าแก่สะดุดขาตัวเองเกือบหัวทิ่ม ยืนเอ๋อไปเลย!!

ตากล้องข้างๆ ก็กลั้นขำแทบไม่อยู่

ขายบ้านให้เถ้าแก่ร้านนายหน้าอสังหาฯ การกระทำนี้ไม่มีใครเกินจริงๆ

ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ขำจนท้องแข็ง

พอเถ้าแก่ตั้งสติได้ ก็หัวเราะแก้เก้อ คิดว่าหลินหยวนคงล้อเล่น

"จริงสิ! นึกเรื่องนึงออก รอแป๊บนะ"

เห็นเถ้าแก่กลับเข้าไปในห้อง เปิดลิ้นชักโต๊ะทำงาน หยิบซองเอกสารออกมาซองหนึ่ง

เดินยิ้มเข้ามาส่งให้ พร้อมอธิบาย "ถึงฉันจะไม่รู้ว่าวันนี้เธอทำได้ยังไง แต่ฉันไม่เคยเห็นใครขายบ้านแบบเธอมาก่อน"

"เธอต้องการเงินไม่ใช่เหรอ ข้อมูลในซองนี้คือแปลนบ้านที่มีปัญหาที่บริษัทเรารับมา"

"ปกติค่านายหน้าบ้านทั่วไปจะอยู่ที่ประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์ แต่บ้านพวกนี้ต่างกัน ค่านายหน้าสตาร์ทที่ 5 เปอร์เซ็นต์ บางหลังเกิน 10 เปอร์เซ็นต์"

"เพราะมันเป็นบ้านที่ไม่มีใครเอา ขายยากมาก ฉันเลยคิดว่าบางทีเธออาจจะขายมันได้ก็ได้นะ"

หลินหยวนรับซองเอกสารมาอย่างงงๆ เปิดออกสุ่มหยิบมาดูแผ่นหนึ่ง

[หมู่บ้านฮวายวน ตึก 38 ยูนิต 1 ห้อง 603]

[พื้นที่: 98 ตารางเมตร]

[ทิศทางลมดี ทำเลเยี่ยม สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เขตโรงเรียนดี]

[ราคาขาย: 7 แสน!]

เห็นแค่นี้ หลินหยวนขมวดคิ้ว

เมืองซีไห่ถึงจะไม่ใช่เมืองระดับเทียร์หนึ่ง แต่ก็ใกล้เคียง

ถึงช่วงนี้ราคาบ้านจะตก แต่ต่ำๆ ก็ต้องตารางเมตรละหมื่นหยวน

ยิ่งทำเลดี เขตโรงเรียนดีแบบนี้

บ้านแบบนี้ไม่น่าจะราคาตก มีแต่จะขึ้นด้วยซ้ำ ทำไมถึงถูกขนาดนี้

แต่พอเขาไล่อ่านลงมาเรื่อยๆ จนถึงบรรทัดสุดท้าย ก็ถึงบางอ้อ

ที่แท้ ใกล้ๆ หมู่บ้านมีทางยกระดับสร้างขึ้นมาสำหรับรถไฟความเร็วสูงโดยเฉพาะ

ที่แสบที่สุดคือ ความสูงมันดันอยู่ระดับชั้น 6 พอดีเป๊ะ

ตอนนี้เปิดเดินรถแล้ว

ทุกวันมีรถไฟความเร็วสูงวิ่งไปมาเป็นร้อยเที่ยว

ทุกครั้งที่วิ่งผ่าน เหมือนแผ่นดินไหว เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ต่อให้ปิดหน้าต่างก็ไร้ผล เสียงดังจนคนประสาทกิน

ในที่สุด ผู้อาศัยแถวนั้นก็ทนไม่ไหว ขายบ้านหนีบ้าง ย้ายหนีบ้าง พากันลดราคาขายทิ้ง

ปัญหาคือต่อให้ลดครึ่งราคา ก็ไม่มีใครซื้อ

ต้องรู้ว่าในเน็ตมีเพื่อนบ้านชั้นบนชั้นล่างตีกันเพียงเพราะเด็กวิ่งเสียงดัง

แสดงว่าเสียงรบกวนมีผลต่อชีวิตประจำวันมากแค่ไหน

นับประสาอะไรกับเสียงรางรถไฟตั้งแต่เช้ายันค่ำ ใครเข้าไปอยู่คงโดนบีบจนเป็นบ้า

บ้านแบบนี้อย่าว่าแต่ลดราคาเลย

ต่อให้หักกระดูกลดแลกแจกแถม มันก็ขายไม่ออก ทำได้แค่เป็นโกดังเก็บของ

แต่ใครจะยอมควักเงิน 7 แสนซื้อโกดังล่ะ? นี่มันหมูในอวยชัดๆ ยกเว้นว่าสมองจะมีน้ำเข้า

หลินหยวนถอนหายใจเฮือก สำหรับแปลนห้องแบบนี้ เขาก็รู้สึกตึงมือเหมือนกัน

พลิกดูแผ่นอื่น ล้วนเป็นแปลนห้องประหลาดๆ ทั้งนั้น

เช่น วิลล่าเดี่ยว ความชื้นสูงมาก ใครเข้าไปอยู่ต้องเป็นโรคไขข้ออักเสบ ผื่นคัน

หรือบ้านผีสิง บรรยากาศวังเวง มีคนตายมาแล้วอย่างน้อยสิบกว่าศพ

นอกจากนี้ยังมีวิลล่าบนยอดเขา ชั้นที่น้ำรั่ว ผนังร้าว ผนังรับน้ำหนักโดนทุบ หรือแม้แต่บ้านดินในชนบท

ดูข้อมูลแปลนห้องประหลาดๆ แต่ละอัน หลินหยวนเริ่มชาไปทั้งตัว

เชี่ยเอ๊ย บ้านผีสิง? บ้านดิน? ของพรรค์นี้ให้ฟรียังไม่มีใครอยู่เลยมั้ง?

แต่พอนึกถึงค่าคอมมิชชัน 10 เปอร์เซ็นต์ หลินหยวนก็อดเลียริมฝีปากไม่ได้

เก็บเอกสารใส่ซอง หันไปยิ้มให้เถ้าแก่ "ไม่มีปัญหา เดี๋ยวผมจัดการเอง!"

เถ้าแก่ดีใจหน้าบาน "เยี่ยม! รอฟังข่าวดีนะ"

ทันใดนั้นเอง

หลินหยวนก็ได้ยินเสียงดังรัวๆ ในหัว

[ติ๊ง~ ยินดีด้วย โฮสต์เปิดใช้งานระบบนายหน้าขั้นเทพ]

[เปิดกล่องของขวัญมือใหม่ รางวัลทักษะ: ภาษามือ]

จากนั้นหน้าจอสีฟ้าเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นในหัว

[ระบบนายหน้าขั้นเทพ]

[โฮสต์: หลินหยวน]

[แต้ม: 0]

[ทักษะ: ภาษามือ]

หมายเหตุ: ขายบ้านหรือปิดการขายผ่านการเป็นตัวกลางจะได้รับแต้ม การเพิ่มความนิยมในไลฟ์สดก็เพิ่มแต้มได้เช่นกัน ทุกการใช้จ่าย 1 หมื่นแต้มสามารถสุ่มรางวัลได้หนึ่งครั้ง

[จบแล้ว]