บทที่ 4 - ทำงานวันแรกก็ปิดยอดได้เลยเหรอ?

บทที่ 4 - ทำงานวันแรกก็ปิดยอดได้เลยเหรอ?

หลินหยวนชำเลืองมองฉินหยวน มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย

"แบบนี้ค่อยคุยกันได้หน่อย!"

"ในเมื่อนายพอใจ งั้นก็เข้าไปเถอะ"

ฉินหยวนหัวเราะแหะๆ ทำหน้าเขินอาย ท่าทางเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ไม่กล้าพูด

อั้นอยู่นานหลายวินาทีกว่าจะหลุดปากออกมา "เอ่อ... คือผมยังไม่รู้เลยว่าเขาคิดยังไงกับผม"

หลินหยวนหัวเราะพรืด มองฉินหยวนด้วยสายตาดูแคลน "เรื่องแค่นี้เอง เป็นลูกผู้ชายแท้ๆ อายบ้าอายบออะไร"

"รออยู่นี่ เดี๋ยวฉันเข้าไปถามให้"

"ได้ๆ!" ฉินหยวนหน้าบาน รีบรับคำ

พอผลักประตูเข้าไป หลินหยวนเห็นหญิงสาวนั่งเล่นมือถืออยู่

เขาเดินเข้าไปถามยิ้มๆ "คนสวย รู้สึกเป็นไงบ้าง? พอใจเพื่อนฉันคนนี้ไหม?"

หญิงสาวโดนถามตรงๆ ก็เขินนิดหน่อย ยิ้มแล้วพยักหน้า "ก็พอใจค่ะ ดูซื่อๆ ดี ไม่นึกว่าสมัยนี้จะยังมีผู้ชายซื่อสัตย์ขนาดนี้เหลืออยู่"

หลินหยวนฟังความนัยออก ในใจรู้ทันทีว่างานนี้สำเร็จแน่ ยิ้มตอบกลับ "งั้นก็เรียบร้อย!"

"เขาก็พอใจคุณมากเหมือนกัน ถือว่าใจตรงกันนะ"

"คุณบอกว่าฝ่ายชายต้องมีบ้านไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวให้เขาพาไปซื้อบ้านเลย อยากได้แบบไหน คุณเลือกได้เลย!"

หญิงสาวทำหน้าตกใจ "ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอคะ? ความสัมพันธ์ของเรา... มันจะไม่ดูไม่เหมาะสมไปหน่อยเหรอ"

"ไม่เหมาะสมตรงไหน" หลินหยวนโบกมือ "ถ้าเขาไม่ซื้อบ้าน แล้วฉันจะมาเหนื่อยทำไมตั้งครึ่งค่อนวัน?"

"อีกอย่าง คุณก็อยากให้เขามีบ้านเป็นหลักแหล่ง จะได้อุ่นใจไม่ใช่เหรอ?"

"แบบนี้พวกคุณคบกันจะได้ไม่มีอะไรต้องกังวล จริงไหม"

หญิงสาวคิดตามครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น ยิ้มตอบ

"ตกลงค่ะ!"

"ฉันจะไปดูบ้านกับเขา ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณจริงๆ นะคะ"

"รู้งี้หาพวกนายหน้าอสังหาฯ ตั้งแต่แรกแล้ว ไม่ต้องไปนัดบอดให้เหนื่อย เจอแต่พวกประหลาดๆ"

"ตอนแรกฉันถอดใจไปแล้ว ไม่นึกว่าจะยังเจอผู้ชายเกรดดีๆ แบบนี้ได้อีก"

"ฉันยังมีเพื่อนสนิทอีกหลายคนที่ยังไม่แต่งงาน ไว้วันหลังช่วยหาคนที่เหมาะสมให้บ้างได้ไหมคะ?"

หลินหยวนยิ้มมั่นใจ "ไม่มีปัญหา!"

ตากล้องข้างๆ ได้ยินบทสนทนาแล้วรู้สึกเหมือนโลกทัศน์พังทลาย

แค่นี้ก็ได้แล้วเหรอ?

กินข้าวแป๊บเดียว สองคนปิ๊งกัน แล้วกำลังจะไปเลือกซื้อบ้าน?

คุณพระช่วย!!

ตั้งแต่ต้นจนจบหลินหยวนทำอะไรบ้าง?

เงินสักบาทไม่ได้เสีย แถมได้กินมื้อใหญ่ฟรี

เขายังไม่ได้แนะนำบ้านสักหลัง ดีไม่ดีวันนี้อาจจะปิดการขายได้เลย!

คนอื่นขายบ้านต้องเรียกพี่จ๋าพี่จ๋า เขาขายบ้านลูกค้าเรียกเขาว่าพี่ชาย!!

คนรู้ก็รู้ว่าขายบ้าน คนไม่รู้คงนึกว่าเป็นพ่อสื่อ

โคตรจะเพี้ยน!

ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่านายหน้าอสังหาฯ รับจ้างเป็นพ่อสื่อด้วย

แถมหญิงสาวยังเสนอจะแนะนำลูกค้าให้อีก

นี่หมายความว่ายังมีลูกค้าเป้าหมายอีกหลายคน

ไอ้บ้าเอ๊ย!!

พอนึกถึงว่าต่อไปจะได้ทั้งซองแดงทั้งค่าคอมมิชชัน

ตากล้องเผลอตบกะโหลกตัวเองเบาๆ เขารู้สึกว่าทุกอย่างมันดูไม่จริงเลยสักนิด

ต้องบอกว่าลีลาของหลินหยวนรอบนี้มันเหนือชั้นเกินไปจริงๆ

ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็พากันพิมพ์ 666 รัวๆ

[ความนิยม] +1+1+1+1

[ความนิยม] +1+1+1+1

— [พี่น้องลำบากได้ แต่พี่น้องจะขับแลนด์โรเวอร์ไม่ได้ ตอนแรกนึกว่าดูเรื่องตลก ดูไปดูมา ตัวฉันนี่แหละคือเรื่องตลก]

— [จบงานนี้ ข้าวก็ได้กิน แฟนก็ได้หา บ้านก็จะขาย สรุปแล้วงานนี้ใครขาดทุน?]

— [ตอนเด็กๆ บ้านจนมาก ของมีค่าชิ้นเดียวในบ้านคือแม่กุญแจเหล็กตัวใหญ่หน้าประตู ทุกครั้งที่ฝนตกฉันจะวิ่งออกไปกอดแม่กุญแจ ร้องไห้ตะโกนว่า: เพื่อนยาก อย่าขึ้นสนิมนะ! เพื่อนยาก อย่าขึ้นสนิมนะ!]

— [ขอประณามการกระทำที่ทำลายระเบียบสังคมแบบนี้ ยกเว้นว่าคุณจะแนะนำให้ผมสักคน!]

สักพัก ประตูห้องก็เปิดออก

ฉินหยวนเห็นหลินหยวนกับหญิงสาวเดินออกมา ก็ถามเสียงเบาอย่างสงสัย "ว่าไงบ้าง?"

หลินหยวนยักคิ้วยิ้มตอบ "น้องเขาบอกว่า ต้องมีบ้านนะจ๊ะ ต่อไปต้องทำไง นายคงรู้นะ~~"

ได้ยินดังนั้น ฉินหยวนชะงัก

แต่แล้วหน้าก็บานด้วยความดีใจ โบกมือป๋าๆ "ไม่มีปัญหา ไปดูบ้านกันเดี๋ยวนี้เลย วันนี้จองเลย"

"น้องครับ เช็คบิล!"

ถึงเขาจะไม่ประสาเรื่องความรัก แต่ไม่ได้แปลว่าเขาโง่

ความหมายของหลินหยวนชัดเจนอยู่แล้ว ถ้าน้องเขาไม่พอใจเขา คงไม่พูดเรื่องซื้อบ้านหรอก

ส่วนน้องจะเป็นหน้าม้าหรือเปล่า เขาไม่สนแล้ว

หลังจากจ่ายเงิน ทั้งหมดก็นั่งรถเก๋งของฉินหยวนมายังบริษัทนายหน้าอสังหาฯ ที่หลินหยวนเพิ่งสมัครงาน

เถ้าแก่เห็นหลินหยวนออกไปแค่ครึ่งวันก็พาลูกค้ากลับมาได้ ตาแทบถลน

รีบเดินยิ้มร่าเข้ามาต้อนรับ "พ่อหนุ่มคนสวย มาดูบ้านเหรอครับ?"

ฉินหยวนพยักหน้า "ใช่!"

เถ้าแก่หน้าบาน ชี้ไปที่เพื่อนร่วมงานที่กำลังพิมพ์งานอยู่ "หลินหยวนเขาเป็นพนักงานใหม่ ยังไม่แม่นเรื่องแปลนห้อง เดี๋ยวผมให้คนอื่นมาช่วยแนะนำให้นะครับ"

"เสี่ยวหวัง มานี่หน่อย!"

แต่พอสิ้นเสียง

ฉินหยวนชะงัก ร้องอุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว "เขาเป็นพนักงานใหม่? เป็นไปได้ไง??"

เถ้าแก่พยักหน้าแบบงงๆ "อื้ม~~ เพิ่งเริ่มงานเมื่อเช้านี้เอง"

ได้ยินคำตอบนี้ ฉินหยวนหน้ากระตุกยิกๆ

เขาแทบไม่อยากเชื่อ

"ผมเป็นท็อปเซลส์ขายทองมาตั้งหลายปี ยังไม่เทพเท่าเขาเลย!"

"คุณบอกว่าเขาเป็นพนักงานใหม่??"

"ทำไมผมไม่เชื่อเลยฟะ!!"

เถ้าแก่หันมองหลินหยวนอย่างงงๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ไปทำอะไรกันมา?

ในภาพจำของเขา เด็กใหม่เพิ่งเข้างานหาลูกค้ามาดูบ้านได้ก็เก่งถมเถแล้ว

กะว่าหลินหยวนเพิ่งมาคงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแปลนห้อง เลยจะหาคนเก่ามาช่วย เพื่อจะได้ปิดการขาย

แต่สถานการณ์ตอนนี้ ทำเอาเขาจับต้นชนปลายไม่ถูก

ยังไม่ทันจะอ้าปาก ฉินหยวนที่ปรับอารมณ์ได้แล้วก็พูดขึ้นช้าๆ "ไม่ต้องใช้คนอื่นหรอก เอาหลินหยวนนี่แหละ ผมเชื่อใจเขา"

เถ้าแก่กลืนน้ำลาย พยักหน้า "เอ่อ... ก็ได้ครับ ที่นี่เรามีแบบห้องเยอะแยะ พวกคุณลองดูก่อนก็ได้ ชอบอันไหนค่อยคุยกัน"

แต่วินาทีถัดมา

ฉินหยวนโบกมือ ตอบเสียงเรียบ "ไม่ต้องครับ เถ้าแก่ คุณเลิกเวิ่นเว้อได้ไหม ผมมาซื้อบ้าน คุณขายเป็นหรือเปล่า?"

จากนั้นหันไปยิ้มให้หลินหยวน "พี่ รีบเอากุญแจไปดูห้องกันเถอะ บ่ายนี้จะได้จองเลย!"

หลินหยวนพยักหน้า หยิบกุญแจบนโต๊ะ "ไป!"

มองดูคนกลุ่มนี้ที่มาไวไปไว

เถ้าแก่ยืนแข็งทื่อไปแล้ว

ฟังจากน้ำเสียง ไม่ใช่จะไปดูบ้าน แต่เลือกไว้แล้วจะไปซื้อเลย?

เข้างานวันแรกก็ปิดจ็อบ?

ทำไมมันรู้สึกแฟนตาซีขนาดนี้วะ

ช่วงบ่าย หลินหยวนพาพวกเขาดูห้องไปหลายสิบห้อง

สุดท้าย ด้วยความเห็นตรงกันของหญิงสาวและฉินหยวน ก็ตกลงเอาห้องขนาด 118 ตารางเมตร

ทิศทางลมดี เดินทางสะดวก สิ่งอำนวยความสะดวกโดยรอบก็ไม่เลว

ที่สำคัญราคาแค่ล้านต้นๆ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่มีทางต่ำกว่าล้านห้าแน่นอน

ฉินหยวนรู้สึกว่าวันนี้กำไรมหาศาล ได้ทั้งบ้านดีๆ แถมได้แฟนมาอีกคน

นี่ไง ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเถ้าแก่ เขารูดบัตรจ่ายเต็มจำนวนอย่างป๋า

ก่อนไปเขายังใส่ซองแดงให้หลินหยวนเป็นพิเศษตั้ง 3,000 หยวน

แถมยังบอกว่ารู้จักเพื่อนโสดๆ อีกหลายคน เดี๋ยวจะให้มาหาหลินหยวนซื้อบ้าน แล้วฝากช่วยหาแฟนให้ด้วย

ซึ่งหลินหยวนก็รับปากอย่างยินดี

ฝั่งหญิงสาวก็รู้ธรรมเนียม ใส่ซองให้เขา 800 หยวน

จบงานนี้ คำนวณแล้วได้เงินสดมา 3,800 บวกค่าคอมมิชชันอีก 2 หมื่นกว่า

ตากล้องยืนแข็งทื่อ

นี่เพิ่งวันแรก ก็ฟันไป 2 หมื่นกว่าแล้ว?

[จบแล้ว]