บทที่ 33 สามล้านแต้มตกใจ ความลับคัมภีร์โบราณ❗️

กายาจักรพรรดิได้จากไปแล้ว แต่แดนร้างตะวันออกยังคงเงียบสงัด

เหล่าวิญญาณทั้งปวงต่างก้มหน้า ตกตะลึงกับการกำเนิดของกายาจักรพรรดิ

และในเหมืองต้นกำเนิดนั้นเอง

แต้มตกใจของฉินมู่ก็เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่บ้าคลั่ง!

‘ได้รับแต้มตกใจ 34455 แต้มจากเถิงจิ่วชาง’

‘ได้รับแต้มตกใจ 54433 แต้มจากหลงกู่’

‘ได้รับแต้มตกใจ 855 แต้มจากโหม่หวู๋เต๋า’

‘ได้รับแต้มตกใจ 3588 แต้มจากเจียงวู่จู’

'ได้รับแต้มตกใจจาก...'

ณ ตอนนี้ สิ่งมีชีวิตในแดนร้างตะวันออกต่างตกตะลึงกับการปรากฏตัวของกายาจักรพรรดิ

และความตกตะลึงอันมากล้นนี้นั้นก็ได้เปลี่ยนเป็นแต้มตกใจอันมหาศาล และไหลเข้าไปกองรวมอยู่ที่ฉินมู่!

เจ็ดแสน…

เก้าแสน…

หนึ่งล้าน…

หนึ่งล้านสองแสน…

หนึ่งล้านแปดแสน…

สองล้านแปดแสน…

และในที่สุด เมื่อแต้มตกใจพุ่งทะยานไปที่ 3.5 ล้าน มันก็หยุดลง!

สามล้านห้าแสนแต้มตกใจ!

นี่เป็นสิ่งที่ฉินมู่ได้รับมาในระยะเวลาอันสั้น

“ครั้งนี้ ข้าได้แต้มมามากเยอะจริงๆ”

เมื่อมองไปที่แต้มตกใจจำนวนมหาศาลบนหน้าต่างระบบ ฉินมู่ก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้น

ด้วยผังการจัดการดินแดนลับมรดกกายาจักรพรรดินี้ ในที่สุดเขาก็ได้เก็บเกี่ยวแต้มตกใจที่ร่ํารวยเช่นนี้ ซึ่งนี่เกินความคาดหมายของเขา

แดนลับนี้ถูกสร้างขึ้นโดยฉินมู่

ดังนั้นแล้วฉินมู่จึงกำหนดทุกอย่างเอาไว้แล้ว

เดิมทีแล้ว ในแผนของฉินมู่คือ

เมื่อส่วนหนึ่งของกายาจักรพรรดิปรากฏ ร่างจำแลงอันยิ่งใหญ่จะสยบทั่วทั้งสี่ทิศให้หวั่นเกรง และสังหารเหล่าจอมยุทธแห่งตำหนักไร้ความหวังในเหมืองต้นกำเนิดจนหมดสิ้น ขจัดความกังขาและเขย่าโลกา

เมื่อนั้น ดินแดนลึกลับก็จะจบสิ้นลง

เดิมทีแล้วนั้น ต่อให้โลหิตศักดิ์สิทธิ์ของหยุนรั่วซีไม่ได้หลั่งลงบนโลงศพโบราณที่มีเศษเกราะเปื้อนเลือดอยู่ในนั้น ถึงจะเป็นเช่นนั้น เศษเกราะก็จะยังคงปรากฏออกมา

แต่ถึงกระนั้น โลหิตของหยุนรั่วซีก็ได้หยดลงบนหลุมศพโบราณ มันไหลเข้าไปในนั้นและซึมเข้าไปในเศษเกราะเปื้อนเลือด และดูเหมือนว่าจะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง

กายาจักพรรดิปรากฏตัวขึ้นในที่สุด แต่พละกำลังของเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ราวกับเป็นร่างที่สมบูรณ์แล้วอย่างแท้จริง ซึ่งใช้เวลามานานนับล้านปี และแผ่พลังออกมาในปีนี้!

ดังนั้นแล้ว ฉินมู่จึงปรับเปลี่ยนแผนการ

ไม่เพียงแต่จะจัดการทำลายล้างตำหนักไร้ความหวังตามที่ตั้งใจไว้

แต่เขายังออกเดินทางไปยังแดนร้างตะวันออก และทำลายล้างเผ่าพันธุ์โบราณของที่แห่งนั้นจนสิ้น!

พลังของจักรพรรดินั้นยิ่งใหญ่ไพศาล สั่นสะเทือนทั่วทั้งแดนร้างตะวันออก และนั่นทำให้ฉินมู่ได้รับแต้มตกใจเป็นจำนวนมหาศาล!

“น่าเสียดายที่หยุนรั่วซีนี่ยังไม่ได้ฝึกฝน และสายเลือดกายาจักรพรรดิในร่างของนางยังไม่ได้ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่”

หากนางแข็งแกร่งมากกว่านี้และเลือดศักดิ์สิทธิ์หลั่งลงไป นางอาจจะก่อให้เกิดพลังที่มากกว่านี้ก็เป็นได้ และอาจจะยับยั้งทั้งห้าดินแดนได้เลยด้วยซ้ำ?

ฉินมู่คิด

หากเป็นเช่นนั้น เกรงว่าแต้มที่เขาได้มาในวันนี้คงจะไม่ใช่แค่ 3. 5ล้าน

แต่ว่าในวันนี้ก็เกินความคาดหมายของเขาไปมาก

และเขาก็พอใจมาก

…………

เหมืองต้นกำเนิด คนงานเหมืองหลายคนมองไปรอบๆ ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

ภายในเหมืองโบราณอันยิ่งใหญ่ ไม่มีร่างของผู้ฝึกยุทธแห่งตำหนักไร้ความหวังอีกต่อไป

หรือก็คือ พวกเขา…เป็นอิสระแล้ว?

หลังจากได้สติ มนุษย์หลายคนก็หลั่งน้ำตาออกมาด้วยความดีใจ

พวกเขาเคยคิดว่าจะต้องทำงานอยู่ในที่มืดมนแห่งนี้จนตายไปอย่างน่าอนาถ

ไม่คิดฝันว่า ในวันนี้ ตำหนักไร้ความหวังที่คอยกดขี่ข่มเหงพวกเขาจะถูกทำลายไปโดยสิ้นเชิง

และพวกเขาเป็นอิสระแล้ว!

คนงานเหมืองโบราณร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ พวกเขาร้องไห้ หัวเราะ และกอดกัน ด้วยความดีใจที่ได้มีชีวิตใหม่

สุดท้าย พวกเขาก็คุกเข่าลงและก้มหัวคารวะไปยังทิศทางที่กายาจักรพรรดิจากไป น้ำตาหลั่งไหลออกมาจากดวงตา และพวกเขาเอ่ยสรรเสริญกายาจักรพรรดิก้องไปทั่ว

พวกเขาต่างซาบซึ้งที่กายาจักรพรรดิได้มอบชีวิตใหม่ให้พวกเขา และพวกเขาต่างรู้สึกเป็นบุญคุณอย่างหาที่เปรียบมิได้ต่อกายาจักรพรรดิ

ครั้งหนึ่ง เผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่เคยรู้สึกได้ถึงความปลอดภัย

ครั้งหนึ่ง เผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างต้องหวั่นเกรงต่อโลกและภยันอันตรายทุกอย่าง

ไม่เคยมีคราใดเลยที่พวกเขาจะรู้สึกได้ถึงความปลอดภัยและความหวังในการมีชีวิตเท่ากับวันนี้!

ไม่เคยมีคราใดที่พวกเขารู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เป็นมนุษย์มากเช่นนี้มาก่อน!

กลับกลายเป็นว่าเดิมทีมนุษย์เคยได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตขั้นสูงมาก่อน และมีมากกว่าหนึ่งที่ได้ถือกำเนิดขึ้นในยามยาก และช่วยชี้นำมนุษย์ให้ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปได้

กลับกลายเป็นว่าเดิมทีมนุษย์นั้นเก่งกาจยอดเยี่ยม เป็นราชันในเก้าสวรรค์สิบชั้นภพ ได้รับความเคารพไปทั่วทั้งจักรวาล

เผ่าพันธุ์มนุษย์ ยังมีหวัง!

เผ่าพันธุ์มนุษย์ ยังมีพรุ่งนี้!

เผ่าพันธุ์มนุษย์ ยังมีอนาคต!

หยุนรั่วซียืนอยู่กับที่ มองไปยังทิศทางที่กายาจักรพรรดิจากไป แววตาของนางเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมและนอบน้อม

สักวันหนึ่ง นางจะก้าวตามรอยบรรพบุรุษที่รุ่งโรจน์ให้จงได้!

นางปาดน้ำตาออกจากใบหน้า และมองไปยังคัมภีร์โบราณในมือ

นี่เป็นวิธีการฝึกฝนที่นางได้รับมาจากกายาจักรพรรดิ

นางเปิดคัมภีร์โบราณอย่างช้าๆ

ภายในม้วนคัมภีร์นั้นดูธรรมดาและแปลกตา ภายในนั้นมีวิธีการฝึกฝนนับตั้งแต่เขตแดนเสริมโลหิตไปจนถึงเขตแดนสวรรค์นิมิต

ด้วยคัมภีร์โบราณนี้ นางจะสามารถเริ่มฝึกฝนและก้าวเดินไปในเส้นทางของกายาจักรพรรดิได้

วิธีการฝึกฝนของคัมภีร์โบราณนั้นหยุดลงที่เขตแดนสวรรค์นิมิต และไม่มีอะไรบันทึกไว้ต่อจากนั้น

แต่หยุนรั่วซีก็ไม่ได้ร้อนใจ แม้ว่าคัมภีร์โบราณจะช่วยให้ฝึกฝนได้จนถึงเขตแดนสวรรค์นิมิต แต่ก็ยังดีกว่านางไม่สามารถฝึกฝนได้แม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ในอดีต กายาจักรพรรดิได้ทยอยปรากฏตัวขึ้นทีละคน และมีมากกว่าหนึ่งที่ปรากฏตัวออกมา

ขณะที่นางกำลังฝึกฝน และออกเดินทางท่องโลก บางทีอาจจะได้พบกับสมบัติที่เกี่ยวข้องกับกายาจักรพรรดิอีกครั้งและเติมเต็มคัมภีร์ได้จนสมบูรณ์

และแม้นางจะฝึกฝนได้ไปถึงเขตแดนสวรรค์นิมิต แต่ยังไม่พบวิธีการฝึกฝนต่อ แต่หยุนรั่วซีก็เชื่อว่าตราบใดที่นางยังมีจิตใจที่แน่วแน่เพื่อก้าวเดินต่อไปข้างหน้า บางทีนางอาจพบเส้นทางสำหรับตนเอง!

นางต้องการเลียนแบบกายาจักรพรรดิและเดินไปในเส้นทางของตน!

ทว่าเมื่อนางมองไปยังจุดสิ้นสุดของคัมภีร์ ใบหน้าที่งดงามของนางก็เกิดประกายความสงสัยขึ้น

ภายในคัมภีร์โบราณนั้นหยุดลงเมื่อไปถึงระดับสวรรค์นิมิต จากนั้นก็ว่างเปล่า

แต่ในพื้นที่ที่ว่างเปล่านี้ดูราวกับถูกทิ้งไว้โดยเจตนา

ในช่วงสุดท้ายของหน้ากระดาษ มีอะไรถูกเขียนเอาไว้จางๆ… กระจกโบราณ?

ภาพของกระจกโบราณถูกเขียนเอาไว้ในส่วนสุดท้ายของคัมภีร์นี้

แม้ว่ากระจกโบราณนั้นจะธรรมดาและแปลกตา แต่มันก็มีแม้กระทั่งเศษเสี้ยวพลังยุทธ์ที่หมุนเวียนอยู่ในนั้น

แม้ว่าจะเป็นเพียงภาพของกระจกโบราณ แต่หยุนรั่วซีก็สามารถสัมผัสได้ถึงความพิเศษภายในกระจกโบราณนี้ได้

กระจกโบราณนี้คืออะไร?

เหตุใดคัมภีร์โบราณของกายาจักรพรรดิจึงมีภาพจารึกของกระจกโบราณอยู่ที่ส่วนสุดท้ายกัน?

หรือว่าต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างอยู่หรือ?

หยุนรั่วซีคิดอยู่นาน แต่ก็ยังสับสน

แต่ในท้ายที่สุด นางก็เก็บคัมภีร์ไปและหยุดคิดเกี่ยวกับกระจกโบราณในส่วนท้ายของคัมภีร์

นางเชื่อว่า ไม่ช้าก็เร็วนางจะแก้ปริศนานี้ได้