บทที่ 31 กายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ออกโรง ตำหนักไร้ความหวังสิ้นสูญ❗️

'เจ้าได้รับแต้มตกใจ +878 จากหยุนรั่วซี❗️'

'เจ้าได้แต้มตกใจ +3245 จากเถิงยี❗️'

'เจ้าได้แต้มตกใจ +8722 จากหลี่ต้าวหลิน❗️'

'เจ้าได้แต้มตกใจ +56 จากหวังปิง❗️'

'เจ้าได้รับ...'

เมื่อเศษเสี้ยวของชุดเกราะที่เปื้อนเลือดหายไป กายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในโลก แต้มตกใจที่เก็บเกี่ยวโดยฉินมู่ก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้❗️

ต้องบอกว่า พลังของกายาจักรพรรดินั้นแข็งแกร่งเกินกว่าใครจะเทียบได้

เขาก้าวออกจากประวัติศาสตร์มายังโลกนี้ ความตกใจที่นำมาสู่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดนั้น ตามธรรมชาติแล้วไม่อาจมีใครเทียบได้

ในตอนนี้ ไม่เพียงแต่ภายในเหมืองต้นกำเนิดเท่านั้น ทั่วทั้งแดนร้างตะวันออกต่างก็ตกตะลึง

สถานที่ตั้งของเผ่าพันธุ์โบราณ มีกระแสพลังอันทรงอำนาจพุ่งสูงขึ้น และผู้ที่แข็งแกร่งในเผ่าพันธุ์ต่างก็ตกใจ พวกเขามองไปยังที่ซึ่งกายาจักรพรรดิยืนอยู่ แววตาของพวกเขาบ่งบอกถึงความไม่แน่ใจ

กระแสพลังอันทรงอำนาจไร้ที่เทียบ ทำให้โลกสั่นสะเทือนราวกับมีคนปรากฎตัวขึ้นเพื่อทำให้จักรวาลนั้นต้องตกตะลึง❗️

กระแสพลังของจอมจักรพรรดิแผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน ทำให้เก้าสวรรค์สิบชั้นภพตกตะลึง

กายาจักรพรรดิยืนอยู่ในเหมืองต้นกำเนิด ราวกับเจ้าแห่งฟ้าดินและวิถีก็ปรากฏขึ้น แสงสว่างจ้าสุดประมาณเปล่งประกายล้อมรอบร่างของกายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ส่องสว่างประดุจเทพเจ้า

ทั้งสิบทิศเงียบงัน วิญญาณทั้งหมดก้มศีรษะและคารวะไปในทิศทางของกายาจักรพรรดิ

นี่คือพลังของกายาจักรพรรดิ

เขาไม่จําเป็นต้องทําอะไร เพียงแค่ยืนอยู่ที่นี่ก็กลายเป็นศูนย์กลางของฟ้าดินแล้ว

วิถีนับหมื่นเคลื่อนไหวไปตามความประสงค์ของเขา และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างบูชาเขา❗️

"หลายพันปีผ่านไป จอมจักรพรรดิโบราณซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับจอมจักรพรรดิดึกดำบรรพ์สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ปูทางสู่ความเจริญรุ่งเรืองของเผ่าพันธุ์มนุษย์ บัดนี้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้วงั้นรึ❓"

กายาจักรพรรดิถอนหายใจเบาๆ ยืนอยู่กลางเหมืองต้นกำเนิด แต่สายตาของเขาเหมือนจะมองทะลุผ่านภูเขาและแม่น้ำหลายพันสาย มองเห็นทิวทัศน์ในมุมกว้างของแดนร้างตะวันออก

และคำพูดของเขา ทำให้สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ได้ยินในเหมืองต้นกำเนิดรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก❗️

เพราะว่า คําพูดของกายาจักรพรรดิเผยให้เห็นส่วนหนึ่งของยุคโบราณและเปิดเผยความลับที่น่าตกใจ❗️

จอมจักรพรรดิโบราณนั้นอยู่ในระดับเดียวกับจอมจักรพรรดิดึกดำบรรพ์❗️

หรือว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์นั้น มีจักรพรรดิที่ขับเคี่ยวกับจักรพรรดิโบราณได้จริงๆ อย่างงั้นรึ❓

นอกจากนี้ ตามคำกล่าวของกายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ จอมจักรพรรดิที่เกิดจากเผ่าพันธุ์มนุษย์เช่นเดียวกับกายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่นั้นมีมากกว่าหนึ่งคน❗️

ข่าวนี้น่าตกใจจริงๆ

อย่างไรก็ตาม คนที่พูดคำเหล่านี้คือกายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ จึงไม่มีใครสงสัยในความจริงจากคำพูดของเขา

นั่นคือนับจากนี้ไป ประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์จะถูกเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมด❗️

ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ มีกายาจักรพรรดิ และมีมากกว่าหนึ่งคน❗️

ทุกคนตกตะลึง

อย่างไรก็ตาม กายาจักรพรรดิหันความสนใจไปที่หยุนรั่วซี มีความอ่อนโยนปรากฎขึ้นในดวงตาที่สยบฟ้าดิน

“บรรพบุรุษของกายาจักรพรรดินั้นมีพรสวรรค์อันน่ามหัศจรรย์และฉลาดปราดเปรื่อง เขาสร้างวิธีการฝึกฝนกายาจักรพรรดิของตัวเอง และกายาจักรพรรดิทุกคนก็ได้รับการฝึกฝนมาทุกยุคทุกสมัย”

“เจ้าไม่มีวิธีฝึกฝนนี้ การเดินไปตามเส้นทางของกายาจักรพรรดิด้วยตนเองนั้น ย่อมยากเกินไป”

กายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้กล่าวอะไรอีก เขายื่นมือออกแล้วชี้นิ้วออกไป วิถีแห่งเต๋านับอนันต์ก็ถูกควบแน่นกลายเป็นม้วนคัมภีร์โบราณในฝ่ามือของเขา

ต่อจากนั้น คัมภีร์โบราณก็ลอยออกจากฝ่ามือของกายาจักรพรรดิไปทางหยุนรั่วซี

"คัมภีร์เล่มนี้มีวิธีปฏิบัติของเขตแดนลับกายาจักรพรรดิ เพียงฝึกฝนตามวิธีนี้เท่านั้น ก็จะค้นพบศักยภาพของเชื้อสายกายาจักรพรรดิและเปิดเส้นทางสู่การฝึกฝน"

"ขอบคุณบรรพบุรุษ❗️"

หยุนรั่วซีรับม้วนคัมภีร์โบราณไว้ ใบหน้าสวยของนางเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

ในเวลานี้ นางเพิ่งรู้ว่าที่นางฝึกฝนไม่ได้มาก่อนหน้านั้น เป็นเพราะร่างกายของนางแข็งแรงเกินไป การออกกําลังกายตามปกติไม่สามารถทำให้ร่างกายที่แข็งแข็งแกร่งนี้ก้าวหน้าต่อไปได้

มีเพียงวิธีการฝึกวิชาพิเศษของกายาจักรพรรดิเท่านั้น ที่สามารถทำได้

ตอนนี้ด้วยคัมภีร์โบราณของการฝึกวิชากายาจักรพรรดิที่ได้รับจากกายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ในที่สุดหยุนรั่วซีก็สามารถเริ่มเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกยุทธ์ได้

สำหรับหยุนรั่วซี ไม่มีข่าวอะไรที่จะดีไปกว่านี้แล้ว

หลังจากสอนหยุนรั่วซีถึงวิธีฝึกวิชากายาจักรพรรดิแล้ว กายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็หันกลับมา ดวงตาของเขาลึกล้ำ ราวกับว่าเขาต้องการจะมองผ่านฟ้าดินนี้

"จวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต ข้ายังคงต่อสู้เพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์”

“หลังความตาย เจตจำนงค์ไม่สิ้นสูญ เมื่อกลับมายังโลกนี้ ข้าจะยังคงต้องทําอย่างดีที่สุดเพื่อที่ข้าจะบรรลุผลสำเร็จและตายโดยไม่เสียใจ”

กายาจักรพรรดิพูดกับตัวเอง ดินแดนร้างตะวันออกอันกว้างใหญ่ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของเขา

สถานะปัจจุบันของเผ่าพันธุ์มนุษย์ กายาจักรพรรดินั้นรู้จักดีแล้ว

ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ภารกิจของตัวเอง ในการปรากฏตัวอีกครั้งในโลกแล้ว

ยังคงคิดถึงเผ่าพันธุ์มนุษย์ เจตจำนงค์ไม่สิ้นสูญ และตอนนี้เขากลับมาแล้ว เขาได้เติมเต็มความปรารถนาที่ยังไม่สำเร็จของเขาแล้วหรือยัง❓

"เอาล่ะ ตอนที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าเคยครองโลก ทำให้จักรวาลตกตะลึง และนับสนุนเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้ก้าวไปข้างหน้า”

“ตอนนี้แม้ว่าข้าจะตาย มีเพียงเจตจำนงค์ที่เหลืออยู่ แต่ก็ยังสามารถสร้างความตื่นตระหนกให้กับดินแดนได้ เพื่อแลกกับความสงบสุขในช่วงเวลาสั้นๆ สําหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์”

กายาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่กล่าวเบาๆ

เขาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ผู้ฝึกยุทธ์จํานวนมากของตำหนักไร้ความหวังในเหมืองโบราณและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ชาติหน้า หวังว่าเจ้าจะไม่เกิดมาเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์"

เมื่อถ้อยคำเหล่านั้นถูกกล่าวออกมา ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดภายในเหมืองต้นกำเนิดของตำหนักไร้ความหวังก็กลายเป็นผงธุลีทันที

แม้กระทั่งผู้ทรงอำนาจเช่นหลี่ต้าวหลิน เขาก็ตายโดยปราศจากการต่อสู้ใดๆ

นี่คือพลังของกายาจักรพรรดิ เขาเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นและไม่แม้แต่จะเคลื่อนไหว เพียงความคิดเดียว ก็สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ของตำหนักไร้ความหวังทั้งหมดได้ในทันที

แน่นอน เถิงยีก็อยู่ในหมู่พวกเขาด้วย ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความไม่เต็มใจ แต่เขาก็ถูกเปลี่ยนเป็นผงธุลีไปพร้อมกับหลี่ต้าวหลินเช่นกัน

"ข้าจะออกเดินทาง ครั้งสุดท้ายที่จะได้มองไปยังภูเขาและแม่น้ำอันงดงามที่ได้เลี้ยงดูข้ามาในชีวิตนี้ แล้วทำเพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ครั้งสุดท้าย"

กายาจักรพรรดิยืนอยู่ตรงนั้น มองไปที่หยุนรั่วซีด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

"เจ้าพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว เจ้าไม่สามารถทําอะไรได้มากกว่านี้ เจ้ายังมีหนทางอีกยาวไกลที่จะไปต่อ อย่าลืมคําสัญญาที่เจ้าให้ไว้ในวันนี้ และอย่าลืมรักษาศักดิ์ศรีแห่งสายเลือดของเรา"

"บรรพบุรุษ ไม่ต้องกังวล ข้าจะทำอย่างแน่นอน ปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์และทำให้ชื่อของกายาจักรพรรดิแพร่กระจายไปทั่วโลก❗️"

หยุนรั่วซีน้ำตาซึม พยักหน้าอย่างหนักแน่น

เมื่อหยุนรั่วซีกล่าวประโยคสุดท้าย กายาจักรพรรดิก็ออกเดินทาง

เขาก้าวไปทีละก้าว ลมและเมฆปั่นป่วน เส้นทางเปิดออก ภูเขาและแม่น้ำที่งดงามทั้งหมดอยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของเขา

ที่ที่เขาเดินไปนั้น มีนิมิตมากมายในความว่างเปล่า มังกรเขียวทะยานฟ้า หงส์แดงสยายปีก เสือขาวคำราม เต่าดำเปิดทาง...

แสงนับพันเส้นส่องฉายเฉดรุ้งนับพันสี กายาจักพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ภูเขา และแม่น้ำดูเหมือนกําลังถอยหลัง❗️

ในที่สุด เขาก็หยุดอยู่หน้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์

นี่คืออาณาเขตของตำหนักไร้ความหวัง ทอดยาวไปหลายร้อยลี้ราวกับสรวงสวรรค์บนพื้นพิภพ

แต่ฉากอลังการนี้ มันถูกสร้างขึ้นหลังจากที่ตำหนักไร้ความหวังดูดเลือดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปนับไม่ถ้วน

"เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถือเป็นความผิดงั้นรึ❓"

กายาจักรพรรดิกระซิบ เขายืนอยู่บนก้อนเมฆและค่อยๆ กดนิ้วลง

ความว่างเปล่าแตกสลาย ความโกลาหลพลุ่งพล่าน

ยากที่จะอธิบายพลังนั้น

ด้วยปลายนิ้วที่กดลง เหมือนกับการลงโทษจากสวรรค์ ไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่ มันถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง

ตำหนักไร้ความหวังที่ทอดยาวเป็นร้อยลี้ ถูกทําลายลงด้วยปลายนิ้ว เหลือเพียงขุมนรกอันน่าสะพรึงกลัวที่ไร้ก้นบึ้งซึ่งยาวหลายร้อยลี้❗️

หลังจากหนึ่งล้านปี กายาจักรพรรดิได้โจมตีอีกครั้ง

ตำหนักไร้ความหวังถูกทำลายด้วยเพียงปลายนิ้วเดียว❗️