บทที่ 2 - เว็บไซต์พราน

บทที่ 2 - เว็บไซต์พราน

“เพียงแต่ข้ากังวลว่าวิชาลิ่วคู่เซียนเจ๋อ พอไปอยู่โลกของพวกเจ้าแล้วจะยังใช้การได้หรือไม่” หลัวซู่อี่เหรินจือเซี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงความหนักแน่น

เพราะแต่ละคนอยู่ต่างโลก กฎเกณฑ์ย่อมต่างกัน ถ้าวิชานี้ไร้ผลในโลกอื่น ก็คงเสียของเปล่าๆ

เหมือนกับพลังเอี๋ยนหลิงในโลกมังกร ที่แก่นแท้คือการใช้สิทธิอำนาจจากสายเลือดมังกรบิดเบือนกฎของโลกให้ยอมสยบ

แต่โลกอื่นไม่ได้มีเผ่ามังกรอยู่ พลังมังกรในโลกอื่นก็มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นแค่เรื่องไร้สาระไปเลย

“ฉันว่าระดับความเข้ากันได้ของวิชาโลกอี่เหรินน่าจะสูงนะ ไม่น่ามีปัญหาหรอก” หลัวซู่โลกมังกรคาดการณ์

เพราะโลกอี่เหรินเน้นการฝึกฝนจิตวิญญาณและร่างกาย ซึ่งเป็นพื้นฐานที่ใช้ได้กับทุกโลก

“ช่างหัวมันสิ! มีให้ฝึกก็ดีถมเถแล้ว!” หลัวซู่จอมยุทธ์ผู้พิทักษ์แห่งต้าเฟิ่งกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ เขาไม่มีแม้แต่ตำราวิชาดีๆ สักเล่ม การที่คลำทางจนถึงขั้นแปดได้นี่ก็นับว่าดวงแข็งสุดๆ แล้ว สำหรับเขาตอนนี้ ขอแค่มีวิชาที่ถูกต้องให้ฝึกย่อมดีกว่าอะไรทั้งหมด

“น่าเสียดายที่สายเลือดมังกรแชร์กันไม่ได้ ไม่งั้นถ้าพวกเจ้ามีเนตรทองคำกันคนละคู่ ข้าว่าคงจะดูดีไม่น้อย” หลัวซู่อี่เหรินจือเซี่ยนกล่าวอย่างเสียดาย

ในตอนที่สัมผัสกันเมื่อครู่ พวกเขาก็เข้าใจถึงความมหัศจรรย์ของพื้นที่แห่งนี้อย่างถ่องแท้แล้ว

การพึ่งพาตัวเองคือหลักการที่แข็งแกร่งที่สุด ณ ที่แห่งนี้ พวกเขาไม่เพียงแบ่งปันความทรงจำได้เท่านั้น แต่ยังสามารถรวบรวมพลังกาย พลังปราณ และพลังวิญญาณเข้าด้วยกัน หรือก็คือการบวกค่าสถานะพื้นฐานนั่นเอง

ส่วนสายเลือดหรือของวิเศษนั้นถือเป็นของนอกกาย ไม่สามารถนำเข้ามาที่นี่ได้ จึงแบ่งปันโดยตรงไม่ได้

แต่ถึงอย่างนั้น พลังที่มาจากสายเลือดก็จะถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นคุณสมบัติที่เหมาะสมกับแต่ละโลก ถือเป็นการเสริมพลังในอีกรูปแบบหนึ่ง

……

หลังจากถอนตัวออกมาจากพื้นที่ลึกลับ หลัวซู่ลืมตาขึ้นมาและบิดขี้เกียจบนเตียง พลังงานมหาศาลปะทุขึ้นภายในร่างกายของเขาอย่างไม่มีสาเหตุ

ท่ามกลางเสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะๆ เขารู้สึกได้ถึงพละกำลังและพลังจิตที่พุ่งสูงขึ้น และในตอนนั้นเอง ดวงตาก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมา

ฉันปลุกพลังได้แล้วเหรอ?

ด้วยความอยากรู้ หลัวซู่เดินไปที่หน้ากระจก

ภาพในกระจกคือร่างกายที่ดูฟิตขึ้น แววตาสีทองจางๆ ดูไม่โดดเด่นนัก แต่กลับแฝงไว้ด้วยอำนาจที่น่าเกรงขามอยู่ลึกๆ

เยี่ยมมาก ถึงจะยังไม่ตื่นรู้เอี๋ยนหลิง แต่การจุดประกายเนตรทองคำได้ ก็นับว่าเป็นการเริ่มต้นที่โคตรจะเพอร์เฟกต์แล้ว

เขานอนไม่หลับ เลยลุกขึ้นนั่งบนเตียงและเริ่มลองใช้วิชาลิ่วคู่เซียนเจ๋อ

ลิ่วคู่เซียนเจ๋อคือวิชาที่สร้างระบบย่อยอาหารที่สมบูรณ์แบบ สามารถกลืนกินและสลายทุกสรรพสิ่งเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานมาเสริมร่างตัวเอง

ฉันไม่ได้อยากเป็นเซียนหรอกนะ แค่อยากลองดูว่าจะช่วยทำให้สายเลือดบริสุทธิ์ขึ้นได้ไหม

ทว่าเมื่อพยายามเดินพลังตามความทรงจำ เขาก็เข้าสู่สภาวะนิมิตชั่วครู่ก่อนจะกลับมาสู่โลกความจริง

เมื่อสัมผัสได้ถึงข้อมูลที่เพิ่มเข้ามา หลัวซู่ก็รู้ตัวว่าตนเองเพิ่งผ่านการเห็นนิมิตครั้งหนึ่งมา

เอี๋ยนหลิง·เถาเที่ย

เป็นพลังที่อาศัยสายเลือดชักนำ ไม่ต้องร่ายบทสวดมังกรก็เปิดใช้งานได้เลย

ผลของมันไม่ต่างจากลิ่วคู่เซียนเจ๋อเลย เพียงแต่เปลี่ยนจากการสร้าง “ชี่” มาเป็นการสกัดสายเลือดและอัปเกรดร่างกายให้แข็งแกร่งขึ้นแทน

เหมือนการใช้สถานะ “เลือดมังกรเดือดพล่าน” แบบถาวรเลยแฮะ

นี่คือการที่โลกกำลังปรับเปลี่ยนพลังแปลกปลอมให้เข้ากับกฎของตัวมันเองสินะ

ก็ไม่เลวเหมือนกัน ฉันคิดแบบนั้น

เขาจัดการธุระในบ้านให้เรียบร้อยแล้วเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า เฝ้ามองเมืองที่สว่างไสวในตอนกลางคืน ทัศนียภาพที่เคยเห็นนับครั้งไม่ถ้วนกลับให้ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ลูกผู้ชายเกิดมาทั้งที จะยอมอยู่ใต้เท้าใครไปตลอดได้ยังไง หลัวซู่ไม่รอช้า รีบวิ่งกลับไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตที่เขาแอบซื้อเอาไว้ตั้งนานแล้ว

ร้านเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง พนักงานสลับเวรกันดูแลอย่างดี

“หลัวซู่ ปกติไม่เคยมาเฝ้ากะนี่นา” เพื่อนร่วมงานทักอย่างแปลกใจ เพราะปกติหลัวซู่จะทำตัวเป็นเถ้าแก่ลอยชาย ไม่เคยโผล่หน้ามาเลย

“ก็นอนไม่หลับน่ะสิ ช่วยเติมเวลาให้ฉันสักสามชั่วโมงที เดี๋ยวไปต้มบะหมี่ก่อน” หลัวซู่หยิบเอาบัตรประชาชนออกมาใบหนึ่งโยนลงตรงหน้าเพื่อนร่วมงานอย่างชำนาญ

“เหมือนเดิมนะ เครื่อง 78 เดี๋ยวฉันเอาบะหมี่มาเผื่อนายห่อหนึ่งด้วย เพิ่มไข่สองฟองนะ” เพื่อนร่วมงานทำท่าโอเคและไม่ได้ถามอะไรต่อ

ร้านหลิงเตี่ยนมีป้ายชื่อมีชีวิตอยู่สามอย่าง คือท่านเจ็ดจอมแช่เครื่อง 77, เทพเจ้ารูทผู้ไร้พ่ายเครื่อง 79 และที่อยู่ตรงกลาง คือเครื่อง 78 หลัวซู่ เทพสงครามผู้พ่ายแพ้ซ้ำซาก มีสกินครบทุกเกมแต่แรงก์อยู่ก้นตารางตลอดกาล

หลัวซู่ถือถ้วยบะหมี่เดินไปที่ที่นั่ง ล็อกอินเข้า QQ แล้วกดไปที่รูปแพนด้าหน้ากวนโอ๊ยนั่น

【เครื่องบินที่เปิดประตูไม่ออก】: “มา เหล่าถัง ล็อกอินเข้าเกมได้แล้ว!”

ณ อีกฟากของมหาสมุทร เหล่าถัง ชายหนุ่มเชื้อสายจีนผู้ซอมซ่อเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นข้อความที่หลัวซู่ส่งมา

【หากวันใดข้าไม่หลงทางอีก】: “พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือไงเนี่ย? ได้ เดี๋ยวฉันเข้าเกม”

ล้อเล่นน่า เรื่องสนุกแบบนี้จะพลาดได้ไง หลัวซู่น่ะขึ้นชื่อว่าเป็นไก่น้อยในย่านนี้เลยนะ พอดีเหล่าถังเพิ่งโดนลู่หมิงเฟยถลุงมา เลยกะจะมาระบายอารมณ์กับหลัวซู่ให้หนำใจสักหน่อย

ยี่สิบนาทีต่อมา

เมื่อมองดูฐานตัวเองที่แหลกเป็นผุยผง เหล่าถังก็พิมพ์เครื่องหมายคำถามออกมาในแชท “ไอ้บ้าหลัวซู่ บอกความจริงมานะ นายใช้โปรแกรมโกงใช่ไหม?”

หลัวซู่หัวเราะกิ๊ก

【เครื่องบินที่เปิดประตูไม่ออก】: “เดิมทีฉันกะจะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดากับพวกนายนะ แต่ตอนนี้ไม่แสร้งทำแล้ว ฉันนี่แหละคือพระเจ้าแห่งอีสปอร์ต!”

“พระเจ้าบ้าบอสิ! ฉันไม่ยอม เมื่อกี้ฉันคงแค่เครื่องยังไม่ร้อน มาต่ออีกตา!” เหล่าถังยังคงปากแข็งและเปิดเกมต่ออีกสองตา

และผลก็ออกมาเหมือนเดิม...

“GG ไม่เล่นแล้ว! ทำไมอยู่ดีๆ นายถึงเก่งเหมือนหมิงหมิงเลยวะ!” เหล่าถังขยี้หัวอย่างหัวเสีย เขาไม่เข้าใจผลลัพธ์นี้จริงๆ

ก็นายไม่รู้ไงว่าลู่หมิงเฟยน่ะใช้จุดแดงเล่นขายของกับนายอยู่ทุกวัน!

ถ้าลู่หมิงเฟยไปแข่งสตาร์คราฟต์จริงๆ คงได้เป็นพระเจ้าแห่งวงการไปแล้ว

【เครื่องบินที่เปิดประตูไม่ออก】: “เหล่าถัง นายอยู่อเมริกาเส้นสายกว้างขวาง นายรู้จักเว็บไซต์พรานบ้างไหม”

เหล่าถังขยี้ตาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้มองผิด “เดี๋ยวนะ นายจะเอาเว็บไซต์พรานไปทำอะไร?”

“เงินจะหมดแล้วน่ะ เลยกะจะหาลำไพ่พิเศษหน่อย” หลัวซู่ตอบ

เหล่าถังถึงกับคิ้วกระตุก ช่างเป็นเหตุผลที่ซื่อตรงเกินไปแล้ว

【หากวันใดข้าไม่หลงทางอีก】: “หลัวซู่ นายน่ะรู้จักโลกพรานดีแค่ไหน? ถ้าแค่ขาดเงิน ฉันพอให้นายยืมได้นะ น้ำในโลกนี้มันลึกนัก พลาดนิดเดียวอาจถึงชีวิตได้เลย”

【เครื่องบินที่เปิดประตูไม่ออก】: “จริงเหรอ? ฉันกู้เงินมาเล่นหุ้นแล้วขาดทุนไปห้าล้านน่ะ”

【หากวันใดข้าไม่หลงทางอีก】: “หน่วยเงินหยวนเหรอ?”

【เครื่องบินที่เปิดประตูไม่ออก】: “ดอลลาร์สหรัฐ”

ห้านาทีต่อมา หลัวซู่ก็ได้รับลิงก์ลับพร้อมขั้นตอนการลงทะเบียนเป็นพรานอย่างละเอียด

(จบแล้ว)