บทที่ 24 - โฮ่วถู่สร้างวัฏสงสาร และการเจรจากับหมิงเหอ
บทที่ 24 - โฮ่วถู่สร้างวัฏสงสาร และการเจรจากับหมิงเหอ
บทที่ 24 - โฮ่วถู่สร้างวัฏสงสาร และการเจรจากับหมิงเหอ
"ฮ่าๆๆ ไอ้โง่!"
ปัวสวินหัวเราะร่า
คิดจะเอาไข่ไปกระทบหินชัดๆ เขาจินตนาการภาพแขนหลัวซวนหักสะบั้นและร่างแหลกเหลวได้เลย
ตึง!
เสียงปะทะหนักหน่วงดังสนั่น
รอยยิ้มของปัวสวินแข็งค้าง
หมัดของเขา... ถูกรับไว้ได้!
ร่างของหลัวซวนยืนหยัดมั่นคงดุจขุนเขา ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่นิ้วเดียว
"เป็นไปไม่ได้!"
"แกเป็นแค่นักพรต... ทำไมแรงเยอะขนาดนี้?"
ปัวสวินตกตะลึงสุดขีด เหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ
พวกอสุราลูกน้องก็ช็อกตาตั้ง
นักเวทบ้าอะไร ต่อยกับแทงค์ได้สูสี? นี่มันผิดกฎธรรมชาติ!
ปัวสวินรู้สึกเสียหน้าอย่างแรง
เป็นถึงราชันย์อสุรา แต่ดันเอาชนะมนุษย์ตัวจ้อยในด้านพละกำลังไม่ได้
"ไอ้หนู!"
"รับหมัดเดียวได้ อย่าคิดว่าจะรับได้ร้อยหมัด!"
ปัวสวินระดมรัวหมัดแปดทิศ แขนทั้งแปดข้างระดมทุบใส่หลัวซวนไม่ยั้ง
หลัวซวนแสยะยิ้มมุมปาก
"จบกันแค่นี้แหละ!"
พรึ่บ!
เปลวเพลิงสีแดงเข้มระเบิดออกจากร่างหลัวซวน
ไม่ใช่ไฟธรรมดา แต่เป็น 'เพลิงอัคคีหนานหมิง'
"อ๊ากกก!"
ปัวสวินกรีดร้องโหยหวน
ไฟนรกเผาผลาญแขนทั้งแปดของเขาจนไหม้เกรียม กลิ่นเนื้อย่างลอยคลุ้ง
เพลิงอัคคีหนานหมิงเป็นไฟธาตุหยางบริสุทธิ์ ข่มพลังด้านมืดของอสุราได้อย่างชะงัด
ปัวสวินดิ้นทุรนทุราย พลังลดฮวบฮาบ
สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว กระโดดตูมลงไปในทะเลเลือด หวังให้น้ำเลือดช่วยดับไฟ
น้ำในทะเลเลือดเป็นสิ่งสกปรกที่สุด พอเจอกับไฟบริสุทธิ์ก็เกิดปฏิกิริยารุนแรง
แต่ด้วยปริมาณน้ำมหาศาล ในที่สุดไฟก็มอดลง
ปัวสวินโผล่ขึ้นมา สภาพดูไม่ได้ ตัวดำเป็นตอตะโก
เขาจ้องหลัวซวนด้วยความแค้นฝังหุ่น
"ไอ้เด็กเปรต! ข้าจะฆ่าแก!"
เขาเตรียมจะกระโจนใส่หลัวซวนอีกครั้ง
ทันใดนั้น
ตูม!
แรงกดดันระดับจุ่นเซิ่งระเบิดออก
โฮ่วถู่ลืมตาตื่นจากภวังค์!
ปัวสวินที่กำลังพุ่งมา โดนแรงกดดันกระแทกลงไปนอนจูบพื้นแบบหมดสภาพ ราวกับสุนัขจนตรอก
โฮ่วถู่ไม่สนใจปัวสวิน นางมองขึ้นไปบนฟ้า ประกาศก้องด้วยปณิธานอันแรงกล้า
"มหาเต๋าเป็นพยาน!"
"ข้า โฮ่วถู่แห่งเผ่าอู่ เห็นใจสรรพชีวิตที่ตายแล้วไร้ที่ไป ข้าขอสละกายเนื้อและวิญญาณ สร้างเป็น 'วัฏสงสาร(วัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด)'"
"เพื่อให้ดวงวิญญาณทั้งหลาย ได้มีหนทางไปสู่ภพภูมิใหม่!"
นางเหาะขึ้นไปเหนือทะเลเลือด ตะโกนลั่น
"หกวิถีวัฏสงสาร... จงปรากฏ!"
ร่างของโฮ่วถู่เริ่มแตกสลาย กลายเป็นแสงสว่างเจิดจ้า พลังชีวิตและตบะทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นวงล้อขนาดยักษ์หกวงหมุนวนอยู่ในความว่างเปล่า
ครืนนน!
ฟ้าดินสั่นสะเทือน ทั่วทั้งหงฮวงรับรู้ถึงการเสียสละอันยิ่งใหญ่นี้
ทะเลเลือดเดือดพล่าน
นักพรตชราในชุดสีเลือดเดินออกมาจากใจกลางทะเล มือถือกระบี่คู่ 'หยวนถู' และ 'อาปี'
เขาคือ 'หมิงเหอเหล่าจู๋' เจ้าของทะเลเลือด
หมิงเหอหน้าดำคล้ำเครียด
"โฮ่วถู่!"
"เจ้าจะสร้างวัฏสงสารก็เรื่องของเจ้า แต่มาสร้างทับที่ทำกินข้าแบบนี้ คิดว่าข้าไม่มีน้ำยาหรือไง?"
โฮ่วถู่สีหน้าไม่สู้ดี นางกำลังอยู่ในช่วงสำคัญ หากโดนขัดขวางตอนนี้ ทุกอย่างจะพังทลาย
หลัวซวนก้าวออกมาขวางหน้าหมิงเหอ
"คารวะท่านหมิงเหอ"
"ท่านโฮ่วถู่เสียสละเพื่อมวลชน เป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่ หากท่านยอมหลีกทาง ผู้คนทั่วหล้าจะจดจำบุญคุณท่าน"
หมิงเหอแค่นเสียง
"ไร้สาระ! คนอื่นจะเป็นจะตายเกี่ยวอะไรกับข้า? ข้าสนแค่ผลประโยชน์ของข้า!"
"ใครกล้ามายุ่งกับทะเลเลือด ข้าฟันไม่เลี้ยง!"
รังสีฆ่าฟันจากกระบี่คู่พุ่งกระฉูด
หลัวซวนรู้ว่าไม้อ่อนใช้ไม่ได้กับคนอย่างหมิงเหอ ต้องใช้ผลประโยชน์เข้าล่อ
"ผู้อาวุโสใจเย็นก่อน"
"การสร้างวัฏสงสารได้กุศลกรรมมหาศาล หากท่านยอมแบ่งพื้นที่ทะเลเลือดส่วนหนึ่งให้สร้างยมโลก(โยวหมิง) ท่านย่อมได้รับส่วนแบ่งกุศลกรรมจากสวรรค์ด้วย"
หมิงเหอชะงัก หูผึ่งเมื่อได้ยินคำว่า 'กุศลกรรม' แต่ยังวางฟอร์ม
หลัวซวนรุกต่อ
"ในหกวิถี มีวิถีหนึ่งเรียกว่า 'วิถีอสุรา(ซิวหลัวเต้า)'..."
"หากท่านยอมร่วมมือ เผ่าอสุราของท่านก็จะเข้าไปอยู่ในวัฏจักร สามารถเวียนว่ายตายเกิดได้ แก้ปัญหาเรื่องประชากรไม่เพิ่มได้ถาวร"
หมิงเหอตาลุกวาว
ปัญหาใหญ่ของเผ่าอสุราคือ พวกมันเกิดจากเลือดเสีย ไม่สามารถสืบพันธุ์ได้เอง ต้องให้หมิงเหอสร้างขึ้นมาใหม่เรื่อยๆ
แต่ถ้ามีวิถีอสุรา... วิญญาณอื่นๆ ก็สามารถมาเกิดเป็นอสุราได้!
ข้อเสนอนี้วิน-วินสุดๆ
หมิงเหอเปลี่ยนท่าทีทันควัน
"ตกลง!"
"เอาเลย ตามสบาย!"
หลัวซวนถอนหายใจโล่งอก
โฮ่วถู่ส่งสายตาขอบคุณให้หลัวซวน แล้วเดินหน้าสร้างวัฏสงสารต่อ
มิติอันมืดมิดขยายตัวออก กลายเป็น 'ยมโลก'
สิ่งปลูกสร้างต่างๆ ผุดขึ้นมา... ประตูผี, ถนนหวงเฉวียน, สะพานไน่เหอ, แท่นมองบ้านเกิด, หินสามชาติ, เมืองเฟิงตู...
เมื่อยมโลกเปิดทำการ
วิญญาณเร่ร่อนนับล้านล้านดวงในหงฮวง ก็กรูกันเข้ามาเหมือนเขื่อนแตก ทุกดวงต่างแย่งกันจะไปเกิดใหม่
เกิดความโกลาหลวุ่นวาย ผีสางอาละวาดไปทั่ว
โฮ่วถู่ตกใจ ยมโลกเพิ่งสร้างเสร็จ ระบบจัดการยังไม่มี ขืนปล่อยไว้แบบนี้ ยมโลกพังแน่
แต่นางหมดแรงแล้ว ขยับตัวแทบไม่ได้
วิกฤตการณ์ครั้งใหม่บังเกิด!
[จบแล้ว]