บทที่ 23 - ราชันย์อสุรา และการปะทะกับปัวสวิน
บทที่ 23 - ราชันย์อสุรา และการปะทะกับปัวสวิน
บทที่ 23 - ราชันย์อสุรา และการปะทะกับปัวสวิน
เผชิญหน้ากับกองทัพอสุรานับร้อย หลัวซวนยังคงสีหน้าเรียบเฉยดุจน้ำนิ่ง
"เข้ามา!"
เขาโบกมือวูบเดียว เรียกสมบัติวิเศษออกมาเป็นชุดใหญ่ไฟกระพริบ
กาทมินหมื่นตัว, กระบี่ควันเหิน, กงล้อห้ามังกร, ตราประทับส่องฟ้า, มุกอัคคีวิญญาณ... แสงสีตระการตาวูบวาบไปทั่วฟ้า
กาทมินพ่นไฟเผาผลาญจนท้องฟ้ากลายเป็นสีแดง
ตราประทับส่องฟ้าล็อกเป้าศัตรูให้หยุดนิ่ง
กงล้อห้ามังกรบดขยี้ศัตรูจนแหลกเหลว
มุกอัคคีวิญญาณปล่อยทะเลเพลิงเผาพวกอสุราจนวิ่งหนีตายจ้าละหวั่น
หลัวซวนถือกระบี่ควันเหิน ไล่ฟันดะราวกับเทพสงคราม
ระดับจินเซียนตายในดาบเดียว ระดับไท่อี้จินเซียนต้านได้ไม่กี่กระบวนท่าก็หัวขาด
บนทะเลเลือด ซากศพอสุราลอยเกลื่อน
จากกองทัพนับร้อย เหลือรอดเพียงไม่กี่สิบตัว
พวกอสุราเริ่มขวัญเสีย
นึกว่าจะรุมกินโต๊ะหมูหวาน ที่ไหนได้ ดันมาเจอพยัคฆ์ร้ายเสียได้
อสุราตัวหนึ่งทนไม่ไหว ร้องจ๊ากแล้ววิ่งหนีป่าราบ
ทันใดนั้น
ครืนนน!
ทะเลเลือดเดือดพล่าน คลื่นยักษ์สูงเสียดฟ้าซัดสาด
กลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นมาจากใต้ทะเล
อสุราร่างยักษ์ แปดแขนสี่หน้า ก้าวเดินออกมาด้วยท่วงท่าองอาจดั่งราชา
แรงกดดันระดับ 'ต้าหลัวจินเซียน' แผ่ปกคลุมทั่วบริเวณ
เขาคือ 'ปัวสวิน(พญามาส)' ราชันย์แห่งเผ่าอสุรา หนึ่งในขุนพลเอกของหมิงเหอเหล่าจู๋
ปัวสวินหน้าตาถมึงทึง จ้องมองหลัวซวนด้วยสายตาอำมหิต
"เจ้าเป็นใคร?"
"กล้าดียังไงมาเข่นฆ่าลูกหลานข้าถึงในบ้าน? อยากตายน่าดูสินะ!"
หลัวซวนโคจรพลังต้านทานแรงกดดัน ยิ้มเยาะ
"ข้า หลัวซวน ศิษย์สำนักเจี๋ยเจี้ยว"
"ข้าแค่มายืนชมวิว พวกเจ้าก็แห่กันมาจะฆ่าแกงข้า ทำไม? โลกหงฮวงใบนี้เป็นของตระกูลอสุราหรือไง?"
"สามหาว!"
ปัวสวินโกรธจัด
ต่อให้เป็นศิษย์นักบุญแล้วไง? ที่นี่คือทะเลเลือด ถิ่นของคนจริง ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของพวกลูกคุณหนู
ปัวสวินซัด 'ลูกแก้วอสุรา(ซิวหลัวเป่าจู)' ใส่หลัวซวน
ลูกแก้วสีเลือดเปล่งแสงแดงฉาน พุ่งแหวกอากาศมาด้วยความเร็วสูง
พวกอสุราลูกกระจ๊อกโห่ร้องดีใจ
"ท่านราชันย์ฆ่ามันเลย!"
"ไอ้นักพรตสวะ ตายซะเถอะ!"
"ข้าจองขาซ้ายมัน เนื้อดูนุ่มน่ากิน!"
"ข้าจองสมอง!"
ลูกแก้วอสุราเป็นสมบัติวิเศษระดับสูง เมื่อปัวสวินระดับต้าหลัวจินเซียนเป็นคนใช้ อานุภาพย่อมรุนแรงดุจขุนเขาถล่มทับ
ต่อให้เป็นต้าหลัวด้วยกันยังต้องหลบ
แต่หลัวซวนกลับยืนนิ่ง ไม่คิดจะหนี
ปัวสวินแสยะยิ้ม
"รนหาที่ตาย!"
คิดจะรับการโจมตีของเขาตรงๆ? ช่างไม่เจียมกะลาหัว
หลัวซวนล้วงหยิบเหรียญทองแดงมีปีกออกมา... 'เหรียญทองลั่วเป่า'!
เขาโยนเหรียญขึ้นไปเบาๆ
กริ๊ง!
เหรียญทองปะทะกับลูกแก้วอสุรากลางอากาศ
ทันใดนั้น แสงสีเลือดของลูกแก้วก็ดับวูบ ร่วงหล่นลงมาพร้อมกับเหรียญทอง
ปัวสวินตาเหลือก
เขาเสียการควบคุมลูกแก้วไปดื้อๆ!
"เป็นไปไม่ได้!"
ลูกแก้วที่เขาฟูมฟักมาเป็นล้านปี จะโดนขโมยไปง่ายๆ แบบนี้ได้ไง?
หลัวซวนยื่นมือรับเหรียญและลูกแก้ว เก็บเข้ากระเป๋าหน้าตาเฉย
"ขอบใจมาก ของดีนี่หว่า"
ความเงียบเข้าปกคลุม
พวกอสุราอ้าปากค้างเหมือนกรามค้าง เสียงเชียร์เงียบกริบ
ปัวสวินหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอาย
เขาหยิบสมบัติวิเศษอีกชิ้นขว้างใส่
ผลลัพธ์เหมือนเดิม... โดนเหรียญทองสอยร่วง หลัวซวนเก็บเข้ากระเป๋า
"อ๊ากกกก!"
"ไอ้โจรชั่ว! เอาของข้าคืนมา!"
ปัวสวินสติแตก
ของวิเศษหายไปสองชิ้น ถ้าท่านบรรพชนรู้เข้า เขาโดนถลกหนังแน่
เขาไม่กล้าใช้ของวิเศษอีก ตัดสินใจใช้กำลังเข้าแลก
อสุราขึ้นชื่อเรื่องร่างกายที่แข็งแกร่ง เป็นรองแค่เผ่าอู่
ปัวสวินเหวี่ยงแขนทั้งแปดข้าง พุ่งเข้าชาร์จหลัวซวน
"ตายซะไอ้หัวขโมย!"
หลัวซวนไม่ประมาท
เขาเรียก 'เมฆหมอกหมื่นลี้' มาป้องกันตัว และใช้สมบัติวิเศษอื่นๆ โจมตีสกัด
แต่ปัวสวินถึกทนทายาด
หมัดเดียวต่อยเมฆหมอกกระจาย ตบกาทมินร่วงกราว เอากายเนื้อรับกระบี่โดยไร้รอยขีดข่วน
มีเพียงไฟจากมุกอัคคีวิญญาณที่พอจะทำให้ผิวหนังเขาไหม้เกรียมได้บ้าง
ยิ่งเจ็บ ปัวสวินยิ่งบ้าเลือด
"โฮก!"
เขาทะลวงฝ่าดงอาวุธ เข้าประชิดตัวหลัวซวน ง้างหมัดยักษ์เตรียมทุบให้แบน
"เสร็จข้าล่ะ!"
หมัดยักษ์แหวกอากาศ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
หลัวซวนหน้าเครียด กำหมัดแน่น ง้างแขนสวนกลับไป
เขาจะวัดแรงกับราชันย์อสุรา!
ฉากนี้ทำเอาทุกคนตาค้าง
นักพรตสายเวท จะไปแลกหมัดกับอสุราสายแทงค์เนี่ยนะ?
บ้าไปแล้ว!
[จบแล้ว]