บทที่ 15 หีบสมบัติระดับเงิน

บทที่ 15 หีบสมบัติระดับเงิน

หลังจากซื้อลอตเตอรี่ที่ร้านเสร็จ ฟางฮ่าวก็แวะหาอะไรกิน

นอนยาวมาทั้งวัน ท้องร้องจ๊อกๆ ตั้งนานแล้ว

พอกินข้าวเสร็จ เขาแวะไปที่ร้านขายอุปกรณ์ตกปลา

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในร้าน ก็ได้ยินเถ้าแก่กับลูกค้าขาประจำคุยกันอย่างออกรส

และหัวข้อสนทนา จะเป็นเรื่องอะไรไปไม่ได้นอกจากวีรกรรมการตกปลาของฟางฮ่าวเมื่อคืน

"ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าอ่างเก็บน้ำไป๋ซาจะมีคนตกได้สองศพ"

"เสียดายหมายตกปลาดีๆ ชะมัด ฉันกะว่าจะไปตกที่นั่นเสาร์อาทิตย์นี้เชียว พอมีข่าวเจอศพแบบนี้ ไม่กล้าไปแล้วว่ะ"

"พี่โจว ปอดแหกไปได้ แค่ศพสองศพมีอะไรน่ากลัว อย่าว่าแต่เสาร์อาทิตย์เลย คืนนี้ฉันยังอยากจะไปลองของดูสักหน่อย"

นักตกปลาอีกคนพูดแทรกขึ้นมา ดูท่าทางจะไม่กลัวเกรงอะไร

เป็นนักตกปลาทั้งที ถ้ากลัวเรื่องแค่นี้จะไปหากินอะไรตอนกลางคืนได้

เพื่อการตกปลา เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย

"แต่ว่า... ได้ข่าวว่าคนที่ตกได้ทั้งสองศพเป็นคนเดียวกันนะ"

"คนเดียว ตกได้สองศพในคืนเดียว... นี่มัน..."

"หมอนั่นคงซวยบรมซวยน่าดู จิตตกแย่ ปลาไม่ได้สักตัว ได้แต่ศพ"

ก็นั่นน่ะสิ

จิตตกไปแล้วเรียบร้อย

ฟางฮ่าวที่เพิ่งเดินเข้ามาได้ยินบทสนทนาพอดี ก็แอบตอบกลับในใจ

หลังจากนั้นเขาก็หนีกลับบ้านนอน ไม่กล้ากลับไปตกต่อแล้ว

ดวงซวยขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

"ถ้าเป็นฉันนะ... คงเลิกตกปลาไปตลอดชีวิต"

"ไม่รู้ว่าหมอนั่นจะก้าวผ่านปมในใจนี้ไปได้ไหม"

"แต่ว่า... พวกนายคิดว่าเรื่องนี้เป็นการจงใจหรือเปล่า? ฉันเห็นชาวเน็ตหลายคนตั้งข้อสังเกต"

จังหวะนั้นเอง เถ้าแก่ร้านตกปลาก็พูดแทรกขึ้นมา

"จงใจยังไง?" ทุกคนทำหน้างง

"ก็แบบว่า... ไอ้หมอนั่นรู้อยู่แล้วว่ามีศพอยู่ใต้น้ำ เลยจงใจไปตกตรงจุดนั้นไง" เถ้าแก่เริ่มวิเคราะห์ "ลองคิดดูสิ โอกาสที่จะตกได้ศพหนึ่งศพมันน้อยนิดขนาดไหน แล้วนี่ตกได้สองศพในคืนเดียว มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย"

"นั่นแสดงว่า หมอนั่นต้องรู้อยู่แล้วว่ามีศพอยู่ตรงนั้น เลยเจาะจงไปตกตรงนั้น ถึงได้ตกขึ้นมาง่ายดายขนาดนี้"

นี่แหละคือจุดที่เถ้าแก่สงสัย

"ถ้าเป็นแบบนั้น เขาอาจจะใช้การตกศพขึ้นมาเพื่อสร้างสถานการณ์... เหมือนสร้างหลักฐานที่อยู่ว่าตัวเองบริสุทธิ์ใจ บอกทุกคนว่าตัวเองไม่ใช่ฆาตกร"

เดิมทีฟางฮ่าวกะจะเข้าไปร่วมวงสนทนาด้วย แต่พอได้ยินทฤษฎีสมคบคิดของเถ้าแก่ เขาถึงกับชะงัก

หน้าชาไปเลย

ฟางฮ่าวไม่คิดเลยว่าจะมีคนมองมุมนี้

เหมือนโดนไม้หน้าสามฟาดเข้าแสกหน้า

มิน่าล่ะ... เมื่อคืนสายตาที่สารวัตรหลินมองเขาถึงได้แปลกๆ

ที่แท้ก็สงสัยเขานี่เอง

สงสัยว่าเป็นผู้ต้องหา

มิน่าถึงได้ไปซุบซิบกับเฉินหลินแล้วมองมาที่เขาบ่อยๆ

ฟางฮ่าวเพิ่งจะถึงบางอ้อ

ให้ตายเถอะ เขาตกได้ศพโดยบังเอิญจริงๆ สาบานได้ว่าไม่เกี่ยวกับคดีสักนิด

พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

แต่เขาก็ไม่ได้กังวลอะไรมาก เพราะเขาบริสุทธิ์ใจจริงๆ

เพียงแต่พอรู้ว่ามีคนสงสัย มันก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้

"เฮ้ย เถ้าแก่วิเคราะห์ได้เฉียบขาดมาก ฟังแล้วกระจ่างเลยแฮะ มีความเป็นไปได้สูง"

"ถ้ารู้อยู่แล้วจริงๆ ก็มีความเป็นไปได้"

"งั้นก็แสดงว่า... นักตกปลาคนนั้นคือฆาตกร?"

"เป็นไปได้"

"บางทีคนที่ดูไม่น่าจะเป็นฆาตกรที่สุด นั่นแหละคือฆาตกรตัวจริง!"

ชั่วพริบตา คนทั้งร้านต่างพากันสงสัยว่าฟางฮ่าวเป็นฆาตกร

งานนี้ในฐานะผู้เสียหาย ฟางฮ่าวยอมไม่ได้แล้ว

เขารีบพูดแทรกขึ้นมาทันที "มันจะเป็นไปได้ไหมครับว่า... คนคนนั้นเขาแค่ดวงซวยจริงๆ เลยตกได้ศพสองศพ?"

พอฟางฮ่าวพูดขึ้น ทุกคนในร้านถึงเพิ่งสังเกตเห็นเขา

"ก็มีโอกาสเป็นไปได้นะ แต่คงไม่มีใครเชื่อหรอก"

"ถามจริง ถ้าเป็นนาย นายจะเชื่อไหมล่ะ?"

"ผม..."

ฟางฮ่าวถึงกับพูดไม่ออก

ถ้าเป็นเขา เขาจะเชื่อไหม?

ถ้าเขาไม่ได้เป็นคนเจอเองกับตัว ก็คงยากที่จะเชื่อเหมือนกัน

มันดูปลอมเกินไป...

คราวนี้ฟางฮ่าวยิ่งเซ็งหนักกว่าเดิม

มีปากก็แก้ตัวไม่ได้

"แต่ก็ตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้งไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? เราต้องไม่ปล่อยคนชั่วลอยนวล แต่ก็ต้องไม่ใส่ร้ายคนดี"

"ถูกต้อง"

"งั้นเรื่องนี้ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ตำรวจเถอะ"

"เดี๋ยวความจริงก็ปรากฏเองว่าเป็นฆาตกรจริงหรือเปล่า"

"พ่อหนุ่ม จะรับอะไรดี?" เถ้าแก่ไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อแล้ว จึงหันมาถามฟางฮ่าว

"ขอเหยื่อตกปลาไม่กี่ห่อครับ"

ตอนแรกฟางฮ่าวกะจะซื้ออุปกรณ์อื่นด้วย แต่ตอนนี้หมดอารมณ์แล้ว เลยหยิบเหยื่อมาสองสามห่อพอเป็นพิธี

แล้วก็เดินออกจากร้านไป

เมื่อคืนตกปลาไม่ได้ก็หงุดหงิดพอแรงแล้ว

มาได้ยินคนนินทาสงสัยว่าเป็นฆาตกรอีก

ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

"ทำไมรู้สึกคุ้นหน้าพ่อหนุ่มคนเมื่อกี้จังแฮะ?" พอฟางฮ่าวเดินออกไป เถ้าแก่ก็พึมพำด้วยความสงสัย

"เดี๋ยวนะ!"

"ดูเหมือน... เขาจะเป็นคนที่ตกได้ศพคนนั้นหรือเปล่า?"

เถ้าแก่สะดุ้งโหยง แล้วก็หน้าเจื่อนลงด้วยความรู้สึกผิด

เมื่อกี้เพิ่งจะนินทาเขาว่าเป็นฆาตกรระยะเผาขนไปหยกๆ

...

จริงสิ

ขนาดคนทั่วไปยังวิจารณ์กันขนาดนี้ แล้วในโลกออนไลน์... จะขนาดไหนกันเชียว?

ในห้องไลฟ์สดของเขา ป่านนี้คงระเบิดลงไปแล้วมั้ง

ฟางฮ่าวไม่อยากจะจินตนาการเลย

ตั้งแต่ตกได้ศพเมื่อคืน ยอดคนดูในห้องไลฟ์ก็พุ่งกระฉูด

ตอนปิดไลฟ์มีคนดูตั้งหลายพัน

ไม่รู้ป่านนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง

แล้วหัวข้อที่เถ้าแก่พวกนั้นคุยกันอีก ในเน็ตคงดุเดือดน่าดู

เมื่อคืนเขาวิ่งวุ่นทั้งคืน สอบปากคำไปสองรอบ แล้วก็กลับบ้านนอน

ไม่มีเวลาเช็กโซเชียลเลย

เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ในโลกออนไลน์เลยสักนิด

รีบหยิบมือถือออกมาดูหัวข้อฮิต

ไม่ดูไม่รู้...

พอดูแล้วถึงกับผงะ หัวข้อที่เขาตกได้ศพติดอันดับต้นๆ

หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น... สามล้านวิว!

ความนิยม... สูงลิบลิ่ว

ฟางฮ่าวไม่คิดไม่ฝันว่า แค่ตกปลา... จะทำให้เขาดังได้ขนาดนี้

แถมในเวยป๋อยังติดอันดับหนึ่งเทรนด์ฮิตอีกต่างหาก

ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้

ฟางฮ่าวลองค้นชื่อตัวเองในเน็ต ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะดังขนาดนี้

แฮชแท็กเกี่ยวกับเขาติดอันดับในเวยป๋อไปหลายอัน

เขาถือโอกาสไล่อ่านคอมเมนต์ชาวเน็ต

มีคอมเมนต์จำนวนหนึ่งที่สงสัยว่าเขาเป็นฆาตกรเหมือนกัน

แต่หลังจากเจอเหตุการณ์ที่ร้านตกปลาเมื่อกี้ ฟางฮ่าวเริ่มทำใจได้และนิ่งขึ้นเยอะ

นอกจากนี้ ยังมีชาวเน็ตอีกส่วนหนึ่งที่เห็นใจเขา คิดว่าเขาดวงซวยจริงๆ

บางคนก็สวมวิญญาณโคนัน วิเคราะห์รูปคดี บางคนก็แค่มาเกาะกระแส บางคนก็มาหาเพื่อนคุย

สรุปคือคอมเมนต์หลากหลายมาก มีทุกรูปแบบ

ฟางฮ่าวพยายามทำใจร่มๆ เจอคอมเมนต์แรงๆ ก็ไม่เก็บมาใส่ใจ

และยังมีคนอีกจำนวนมากที่สนใจในตัวสตรีมเมอร์ผู้ตกได้สองศพคนนี้ อยากกดติดตามเขา

ฟางฮ่าวเดาไม่ออกเลยว่า จะมีคนรอเขาเปิดไลฟ์สักกี่คน

หลักพัน? หรือหลักหมื่น?

ตอนนี้เขาดังแล้วจริงๆ

ดังเพียงชั่วข้ามคืน

"ขอวาร์ปหน่อยครับพี่น้อง"

"อยากดูไลฟ์สตรีมเมอร์นักตกศพจัง"

"คืนนี้เขาจะไลฟ์อีกไหมครับ?"

ชาวเน็ตต่างเฝ้ารอคอยให้เขาเปิดไลฟ์

ส่วนฉายา 'สตรีมเมอร์นักตกศพ' ที่ฟางฮ่าวอยากจะบ่น ก็กลายเป็นฉายาประจำตัวไปเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้เขามีอีกชื่อในโลกออนไลน์ว่า สตรีมเมอร์นักตกศพ

เฮ้อ นี่คงเป็นชะตาลิขิตสินะ

ฟางฮ่าวทำใจยอมรับอย่างจำนน แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

หลังจากเช็กกระแสในเน็ตจนพอรู้เรื่องราว

เขารู้แล้วว่าตัวเองดังระเบิดแค่ไหน

ตอนนี้เขาดังจริงๆ

ถือเป็น 'เน็ตไอดอล' ตัวเล็กๆ คนหนึ่งได้แล้วมั้ง

ถึงขั้นมีเอเจนซีบางเจ้าพยายามติดต่อหาเขา อยากดึงเข้าสังกัด

เรื่องนี้ฟางฮ่าวไม่สนใจ

เขาไม่มีความคิดจะเข้าสังกัดไหนทั้งนั้น

เขาแค่อยากตกปลาเงียบๆ ไลฟ์สดไปเรื่อยๆ ของเขาคนเดียว

พอกลับถึงบ้าน ฟางฮ่าวก็เปิดคอมฯ เตรียมไลฟ์

ถือโอกาสรายงานตัวบอกแฟนคลับว่าปลอดภัยดีด้วย

ทันทีที่กดเริ่มไลฟ์...

คนดูจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ทันที

คนพวกนี้รออยู่นานแล้ว หลายคนตั้งแจ้งเตือนไว้ พอฟางฮ่าวเปิดไลฟ์ปุ๊บ แจ้งเตือนเด้งปั๊บ

ก็รีบกดเข้ามาดูทันที

ไม่ถึงกี่วินาที ยอดคนดูในห้องไลฟ์ก็ทะลุหลายพันคน

เขาดังแล้วจริงๆ

หลังจากแฮชแท็กติดอันดับหนึ่ง ความสนใจในตัวเขาก็สูงมาก ในโลกออนไลน์ตอนนี้เขาคือคนดัง

[ยินดีด้วย ยอดผู้ชมในไลฟ์ของโฮสต์ถึงหนึ่งหมื่นคน... ได้รับรางวัล หีบสมบัติระดับเงิน หนึ่งใบ]

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของฟางฮ่าว

เมื่อยอดผู้ชมในห้องไลฟ์แตะหลักหมื่น รางวัลก็เด้งขึ้นมาทันที

อะไรนะ?

มีระบบตัวช่วยด้วยเหรอ!

ความประหลาดใจระคนดีใจแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

กวาดความรู้สึกหดหู่ก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น

รางวัลมาได้จังหวะจริงๆ ทำเอาอารมณ์ดีขึ้นเป็นกอง

รางวัลเป็นหีบสมบัติระดับเงิน ฟังดูไม่ธรรมดาเลย

รางวัลนี้น่าสนใจแฮะ

แค่ยอดคนดูถึงหมื่นก็ได้หีบสมบัติระดับเงินแล้ว

แสดงว่าระบบตัวช่วยของเขา น่าจะเกี่ยวข้องกับยอดผู้ชมในไลฟ์

ฟางฮ่าวคาดเดาในใจ

ถึงยังไม่รู้ว่าข้างในหีบมีอะไร แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นรางวัลจากระบบ ของข้างในต้องไม่ไก่กาแน่นอน

ของจากระบบ ย่อมต้องเป็นของดี!

ข้อนี้ฟางฮ่าวเชื่อมั่น

แต่สิ่งที่ทำให้ฟางฮ่าวทึ่งที่สุด คือยอดคนดูในไลฟ์

แป๊บเดียวเอง ยอดก็ทะลุหมื่นไปแล้ว...

เมื่อก่อนไม่เคยกล้าฝันถึงตัวเลขนี้ แต่นี่แค่คืนเดียว เขาก็ดังเป็นพลุแตก

แถมตัวเลขยังพุ่งไม่หยุด... ไม่รู้ว่ากว่าจะจบไลฟ์ ยอดจะไปหยุดที่เท่าไหร่!

น่ากลัวจริงๆ

ฟางฮ่าวประเมินความดังของตัวเองต่ำไปหน่อย

ตอนแรกคิดว่าเปิดไลฟ์มามีคนดูสักหมื่นก็หรูแล้ว

ที่ไหนได้ แป๊บเดียวก็ทะลุเป้า

ดูทรงแล้ว น่าจะแตะหลักแสนได้ไม่ยาก

น่ากลัวเกินไปแล้ว

ส่วนในห้องไลฟ์ตอนนี้ แชตไหลเป็นน้ำตก คึกคักสุดขีด

"ว้าว ในที่สุดก็มาแล้ว"

"นี่คือห้องไลฟ์ของสตรีมเมอร์นักตกศพเหรอ?"

"เอ๊ะ? เห็นหน้าสตรีมเมอร์แล้ว ว้าว... หล่อใช้ได้เลยนี่นา!"

"ได้เห็นโฉมหน้าสตรีมเมอร์นักตกศพตัวจริงสักที!"

"ในที่สุดก็ได้เห็นหน้าคนตกได้สองศพแล้ว"

"ได้ยินว่าเป็นสตรีมเมอร์ที่ตกปลาไม่เคยได้..."

"สตรีมเมอร์ ถ้าไม่รีบมาไลฟ์ ฉันนึกว่าโดนจับขังลืมไปแล้วนะเนี่ย"

ก็ไม่แปลกที่พวกเขาจะคิดแบบนั้น เพราะหลังจากตกศพแรกเสร็จ เขาก็รีบกลับไปตกปลาต่อทันที

แต่พอตกศพที่สองได้ ก็เงียบหายไปเลย

ชาวเน็ตจะคิดไปในทางนั้นก็ไม่ผิด

"เฮ้อ โล่งอกไปที แสดงว่าสตรีมเมอร์ไม่ใช่ฆาตกร"

"ในเน็ตมีคนลือกันให้แซ่ดว่าสงสัยสตรีมเมอร์เป็นฆาตกร"

"สตรีมเมอร์กลับมาแล้ว ข่าวลือก็เป็นอันตกไป!"

"อิอิ"

คอมเมนต์ของชาวเน็ตยึดครองพื้นที่หน้าจอจนมิด

มีบางคนที่เป็นห่วงฟางฮ่าวจากใจจริง

"ไม่เป็นไรแล้วๆ โล่งอกไปที"

พอเห็นฟางฮ่าวปลอดภัยดี ทุกคนก็ยกภูเขาออกจากอก

ฟางฮ่าวยังไม่มีเวลาเปิดดูหีบสมบัติ

เขาหันมาคุยกับชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก่อน

"ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะครับ เมื่อคืนมันดึกมากแล้วจริงๆ พอสอบปากคำเสร็จผมก็กลับบ้านไปนอนเลย"

"พอตื่นมาหาอะไรกินเสร็จ ก็รีบมาไลฟ์บอกทุกคนนี่แหละครับ"

"ฮ่าๆๆ อย่างนี้นี่เอง"

"สตรีมเมอร์ปลอดภัยดีก็ดีแล้ว"

"แต่ว่าสตรีมเมอร์ ปลาล่ะ? ไหนล่ะของใหญ่ที่สัญญาไว้!"

"อ๊ากกก โต๊ะจีนปลาล้วนของฉัน"

มีชาวเน็ตบางส่วนที่เฝ้าหน้าจอมาตั้งแต่เมื่อคืน พวกเขายังอยู่กันครบ

เล่นเอาฟางฮ่าวสงสัยว่าคนพวกนี้ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันหรือไง

"พวกนายไม่ได้นอนกันเหรอเนี่ย?"

"ฮ่าๆ นอนอะไรกัน วัยรุ่นต้องยันว่างสิ!"

"ไม่มีใครยอมใครเลยนะ!"

"ไม่กลัวตายกันหรือไง?"

ฟางฮ่าวนับถือพลังงานของคนพวกนี้จริงๆ

"กลัวทำไม ความจนยังไม่กลัวเลย จะไปกลัวอะไรกับความตาย"

คำคมบาดจิต ฟางฮ่าวเถียงไม่ออกเลย

ชาวเน็ตพวกนี้แต่ละคนคารมเป็นเลิศจริงๆ

ยิ่งคนเยอะ คนเก่งๆ ก็ยิ่งเยอะ

บรรยากาศในห้องไลฟ์ยังคงเฮฮาเหมือนเดิม

แต่พอคนเยอะขึ้น คอมเมนต์ก็ไหลเร็วจนน่าวิตก

ถ้าไม่ปิดคอมเมนต์ คงมองไม่เห็นหน้าฟางฮ่าว เห็นแต่ตัวหนังสือวิ่งเต็มจอ

"ดังนั้นเมื่อกี้ผมเลยไปซื้อลอตเตอรี่มาไม่กี่ใบ ได้เวลาพิสูจน์ดวงกันแล้ว"

"เช้ด สตรีมเมอร์ไปซื้อหวยมาจริงเหรอ?"

"วะฮะฮ่า อย่าบอกนะว่าจะถูกรางวัลที่หนึ่งห้าล้าน?"

(จบตอน)