บทที่ 13 สารวัตรหลิน คุณกำลังจะบอกว่าเขาอาจจะ...

บทที่ 13 สารวัตรหลิน คุณกำลังจะบอกว่าเขาอาจจะ...

ซุนเจ้าเผิงยังคงปักหลักเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ที่จุดเกิดเหตุ จ้องมองทีมกู้ภัยที่ดำผุดดำว่ายงมหาศพอยู่ใต้น้ำ

ลึกๆ แล้วเขาแอบหวังว่าจะเจอศพเพิ่มอีกสักศพ

แบบนั้นกล้องในมือเขาจะได้แชะภาพหลักฐานเด็ดเก็บไว้เป็นข้อมูลวงใน

แต่ทว่า... ทีมกู้ภัยงมหากันอยู่ตั้งนานสองนาน ก็ยังคว้าน้ำเหลว ไม่พบวี่แววของศพอื่นอีกเลย

ค้นหากันต่อเนื่องสองสามชั่วโมง แต่ก็ไร้ผล

"หมดแล้วเหรอ..."

น้ำเสียงของซุนเจ้าเผิงเจือแววเสียดาย

ถ้าเจออีกสักศพ ข่าวนี้คงดังระเบิดระเบ้อกว่าเดิมแน่

แต่ถึงอย่างนั้น วันนี้เขาก็ได้อะไรกลับไปเยอะ โดยเฉพาะบทสัมภาษณ์ฟางฮ่าว แค่นี้ก็กลับไปรายงานตัวได้สบายๆ

เขามั่นใจเลยว่า สกู๊ปข่าวชิ้นนี้ต้องถูกใจหัวหน้าอย่างแน่นอน!

...

เมื่อเห็นว่าคงไม่มีหวังจะเจออะไรเพิ่ม หลินเหวินต้งจึงสั่งยุติการค้นหา

ประจวบเหมาะกับที่ผลชันสูตรศพแรกเสร็จสมบูรณ์พอดี

เขาจึงรีบขับรถบึ่งกลับโรงพักเพื่อไปรับผลชันสูตร

พอกลับมาถึงโรงพัก ฟ้าก็เริ่มสางพอดี

เผลอแป๊บเดียว คืนอันยาวนานก็กำลังจะผ่านพ้นไป

หลังจากตะลุยงานหนักมาทั้งคืน ใบหน้าของหลินเหวินต้งดูอิดโรย แต่แววตายังคงฉายแววคมกริบไม่เปลี่ยน

พอกลับมาถึง เขาก็ไม่รอช้า มุ่งหน้าตรงไปยังห้องนิติเวชทันที

"สารวัตรหลิน นี่รายงานผลชันสูตรศพแรกครับ เรียบร้อยแล้ว"

หมอจางยื่นแฟ้มรายงานให้เขา

"จากการตรวจสอบสภาพการเน่าเปื่อย คาดว่าเสียชีวิตมาแล้วประมาณสองเดือนครับ"

คราวนี้ระบุเวลาตายได้ชัดเจนขึ้น

ถือว่าแม่นยำพอสมควร

ทั้งสภาพการเน่าเปื่อย ปริมาณจุลินทรีย์บนศพ และการเปลี่ยนแปลงของโครงกระดูก ข้อมูลทั้งหมดถูกนำมาวิเคราะห์จนได้ข้อสรุปนี้

"ในช่องปากและกระเพาะอาหารไม่พบเศษดินทรายหรือสิ่งแปลกปลอมจากในน้ำ แสดงว่าเสียชีวิตก่อนถูกโยนลงน้ำ"

"สาเหตุการตายเกิดจากถูกของแข็งไม่มีคมกระแทกอย่างแรงที่ท้ายทอยจนล้มลง จากนั้นฆาตกรก็กระหน่ำตีซ้ำที่ด้านหลังศีรษะฝั่งซ้ายจนถึงแก่ความตาย ก่อนจะนำศพไปทิ้งในอ่างเก็บน้ำ"

"เนื่องจากใบหน้าเสียหายหนัก เราจึงไม่สามารถกู้คืนรูปหน้าเดิมได้ ทำได้แค่สเกตช์ภาพจำลองคร่าวๆ จากโครงกระดูกใบหน้าเท่านั้น"

"ส่วน DNA ที่เก็บได้ ลองเอาไปเทียบกับฐานข้อมูลแล้ว ไม่พบข้อมูลที่ตรงกันครับ"

นั่นหมายความว่าผู้ตายไม่เคยมีประวัติอาชญากรรม

ข้อมูลเหล่านี้อยู่ในความคาดหมายของหลินเหวินต้งอยู่แล้ว

เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากกับศพนี้

ความหวังที่แท้จริงอยู่ที่ศพที่สองต่างหาก

ศพนั้นถูกห่อด้วยกระสอบ ใบหน้าจึงไม่ถูกปลาตอดกิน แม้จะเน่าเปื่อยไปบ้าง แต่... ก็ยังพอเห็นเค้าโครงหน้าเดิมอยู่

"ลำบากคุณหมอแล้วครับ แล้วรายงานของศพที่สอง อีกนานไหมครับกว่าจะเสร็จ?"

หลินเหวินต้งเอ่ยถาม

"น่าจะอีกครึ่งวันครับ ประมาณเที่ยงวันนี้คงส่งให้ได้" หมอจางตอบ

เพราะศพที่สองส่งมาถึงช้า พวกเขาเพิ่งจะเริ่มผ่าชันสูตร จึงยังต้องใช้เวลา

ครึ่งวันนี่ถือว่าเร่งสุดฝีมือแล้ว

"โอเค ถ้าผลออกแล้วช่วยแจ้งผมทันทีเลยนะครับ"

สั่งงานเสร็จ หลินเหวินต้งก็คว้าแฟ้มรายงานศพแรกเดินกลับห้องทำงาน

เขาตั้งใจจะศึกษารายงานนี้ให้ละเอียด แล้วค่อยมานั่งวิเคราะห์ความเชื่อมโยงของทั้งสองศพ

แต่พอก้าวเท้าเข้าห้องทำงาน ก็เห็นฟางฮ่าวกับตำรวจเวรอีกสองสามคนกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่

"สารวัตรหลิน"

พอเห็นหัวหน้ากลับมา ทุกคนก็รีบทักทาย

หลินเหวินต้งพยักหน้ารับ ก่อนจะเบนสายตาไปหยุดที่ฟางฮ่าว

เห็นอีกฝ่ายกำลังสวาปามข้าวกล่องอย่างเอร็ดอร่อย เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างมีความสุข

สตรีมเมอร์หนุ่มผู้ตกได้สองศพติดคนนี้... เริ่มทำให้เขาสนใจขึ้นมาตงิดๆ

คนคนนี้มีอะไรบางอย่างที่พิเศษ

หลินเหวินต้งกวักมือเรียกเฉินหลินให้เดินตามมา

เฉินหลินเห็นท่าทีก็รู้ทันทีว่าเจ้านายต้องการถามอะไร

"ประวัติเขาเป็นยังไงบ้าง?"

หลินเหวินต้งยังคงไม่วางใจฟางฮ่าว ก่อนหน้านี้เขาถึงสั่งให้เฉินหลินไปตรวจสอบประวัติมา

"สารวัตร ทุกอย่างปกติดีค่ะ"

ตอนสอบปากคำ เฉินหลินได้ตรวจสอบข้อมูลเบื้องลึกของฟางฮ่าวแล้ว

ไม่พบความผิดปกติใดๆ

แม้จะไม่เจออะไรน่าสงสัย แต่หลินเหวินต้งก็ยังไม่ยอมตัดประเด็นนี้ทิ้ง

หาไม่เจอ ไม่ได้แปลว่าไม่มี

เรื่องบังเอิญเกิดขึ้นครั้งเดียวเรียกว่าบังเอิญ

แต่ถ้าบังเอิญซ้ำซ้อน มันชักจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วล่ะ

คืนเดียวตกได้สองศพติด มองมุมไหนก็เพี้ยนหลุดโลก

แค่ตกได้ศพเดียวก็ยากจะตายชักแล้ว

นี่ล่อไปสองศพซ้อน

"อืม... ถ้าว่างๆ ก็ช่วยจับตาดูเขาหน่อยแล้วกัน ดูว่ามีพฤติกรรมอะไรแปลกๆ ไหม"

หลินเหวินต้งกำชับลูกน้องสาวอีกครั้ง

"สารวัตรหลิน คุณกำลังจะบอกว่าเขาอาจจะ..."

"ตอนนี้ยังตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้งไม่ได้" หลินเหวินต้งพยักหน้า

ในฐานะตำรวจสืบสวนมากประสบการณ์ เขาจะไม่ยอมปล่อยผ่านจุดน่าสงสัยแม้แต่นิดเดียว

"รับทราบค่ะ" เฉินหลินทำหน้าจริงจัง เข้าใจเจตนาของหัวหน้าทันที

...

"เอิ๊ก~"

อิ่มแปล้

เรอออกมาเสียงดัง ฟางฮ่าวบิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์

ถือซะว่ารวบยอดมื้อดึกกับมื้อเช้าไปในตัว

ทูอินวัน

ซัดข้าวกล่องไปสองกล่องเน้นๆ ของฟรีนี่มันอร่อยจริงๆ แฮะ

"หมวดเฉิน ขอบคุณสำหรับข้าวกล่องนะครับ"

"นี่คุณกินหมดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

เฉินหลินที่เพิ่งเดินกลับมาจากโต๊ะสารวัตรหลิน ถึงกับตาโตเมื่อเห็นซากกล่องข้าวสองกล่องวางอยู่ตรงหน้าฟางฮ่าว

ไอ้หมอนี่ตายอดตายอยากมาจากไหน?

กินดุอะไรเบอร์นั้น?

หันไปดูเพื่อนร่วมงานคนอื่น ข้าวกล่องเดียวยังกินไม่หมดเลย แต่ตานี่ฟาดเรียบวุธสองกล่อง

ที่สำคัญคือ เขาเพิ่งจะตกศพขึ้นมาสองศพนะ ยังกินลงได้อีก...

นี่แหละที่เฉินหลินงงที่สุด

เธอแค่เห็นศพแรก ก็กินอะไรไม่ลงมาจนป่านนี้

แต่หมอนี่... เจริญอาหารขั้นสุด

"สงสัยข้าวจะอร่อยมั้งครับ"

อิ่มท้องแล้ว ปากคำก็ให้เสร็จแล้ว

ฟางฮ่าวไม่คิดจะกลับไปตกปลาต่อแล้วล่ะ

ฟ้าสว่างโร่ขนาดนี้

ได้เวลานอนแล้ว

แถมเจอแจ็กพอตแตกสองศพติด หมดอารมณ์จะทำอะไรต่อแล้ว

วันนี้คงไม่ได้ปลาแล้วจริงๆ

ยอมแพ้แต่โดยดี

ใครจะไปคิดล่ะว่าดวงจะซวยบัดซบขนาดนี้

คืนเดียวตกได้สองศพ ไปเล่าให้ใครฟังคงหาว่าบ้า

แต่เขาก็เจอกับตัวจริงๆ

มือถือของเขาตอนนี้แทบระเบิด

ข้อความจากเพื่อนฝูงและก๊วนตกปลาเด้งมารัวๆ ถามไถ่กันไม่หยุด

คืนนี้ไม่ได้เป็นคืนที่นอนไม่หลับแค่สำหรับพวกเขา แต่มันเป็นคืนที่นอนไม่หลับของคนอีกค่อนประเทศเลยทีเดียว

(จบตอน)