บทที่ 6 - ความเร็วในการพัฒนาที่น่าตกตะลึง

บทที่ 6 - ความเร็วในการพัฒนาที่น่าตกตะลึง

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องโสตทัศนูปกรณ์

ผนังรอบด้านสว่างขึ้นทันที ตามมาด้วยภาพสิบจอที่ปรากฏขึ้น ทั้งหมดเป็นภาพชายหนุ่มรำกระบี่ โดยมีฉากหลังเป็นป่าไผ่เขียวขจี

นี่คือบันทึกการฝึกฝนของหนิงเจ๋อ ทั้งจากมุมมองของคู่ต่อสู้และมุมมองบุคคลที่สาม เพื่อตรวจสอบหาจุดบกพร่อง

หนิงเจ๋อดึงคีย์บอร์ดมาพิมพ์ที่อยู่เว็บ แล้วสแกนลายนิ้วมือยืนยันตัวตนที่ด้านข้าง

เสียงดนตรีไพเราะดั่งเสียงน้ำพุไหลรินดังขึ้นในห้องฝึกซ้อม พร้อมกันนั้นผนังด้านหน้าสุดก็ปรากฏหน้าจอขนาดใหญ่ ค่อยๆ คลี่ภาพทิวทัศน์ธรรมชาติขุนเขาแมกไม้เขียวขจีออกมา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นข้อมูลส่วนตัวของหนิงเจ๋อ

ชื่อ: หนิงเจ๋อ เพศ: ชาย ที่อยู่: ฐานที่มั่นเจียงหนาน ประเทศฮัวเซี่ย หมายเลขบัตรผู้ฝึกยุทธ์: 426123205603016528 ระดับ: นักรบ (ขั้นต้น) แต้มผลงาน: 0 แต้ม ยอดเงินคงเหลือ: 1,319,999 ดอลลาร์ฮัวเซี่ย

วันเกิดของเขาคือวันที่ 1 มีนาคม เนื่องจากยังไม่เคยผ่านการรับรองผลงานการต่อสู้ ผู้ที่เพิ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนจะเริ่มต้นที่ระดับนักรบ (ขั้นต้น)

"พ่อครับ พ่อว่าผมควรซื้อเคล็ดวิชาอะไรดี?"

หนิงเจ๋อถามหยั่งเชิง

ตอนที่เขาเป็นว่าที่ผู้ฝึกยุทธ์ เขาเซ็นสัญญาระดับ A กับสำนักขีดจำกัด ซึ่งรวมถึงงบ 5 ล้านสำหรับซื้ออุปกรณ์ และเงินทุนตั้งต้น 10 ล้านสำหรับซื้อเคล็ดวิชา

ตอนนั้นหลี่หว่านสมทบทุนให้ 10 ล้าน แฟนสาว ซูอี๋ ก็เอาเงินเก็บ 5 ล้านของตัวเองมาให้เขาหมด

หนิงเจ๋อไม่ได้ปฏิเสธ ตอนนั้นเขามีเงินติดตัวแค่เกือบล้าน แค่ซื้อกระบี่วิหคเหินรุ่น A3 เล่มเดียว สู้กับสัตว์ประหลาดระดับ F ก็พังแล้ว ไม่ต้องพูดถึงชุดคอมแบทที่แพงกว่านั้น

ถ้าไม่รับ ก็เท่ากับเอาอนาคตและชีวิตตัวเองมาล้อเล่น

แต่เขาตัดสินใจแน่วแน่ตอนผ่านการทดสอบผู้ฝึกยุทธ์

เงินสนับสนุนตอนเริ่มต้นรับได้ แต่ต่อไปจะไม่ขอเงินที่บ้านหรือคนอื่นอีกแม้แต่แดงเดียว เพื่อไม่ให้เสพติดการพึ่งพา สาบานว่าจะพึ่งความพยายามของตัวเองกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่ง

ตอนนั้นสามสิบล้านใช้เกลี้ยง ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป เงินล้านสามจะไปพอซื้อเคล็ดวิชาอะไรได้?

มุมปากหนิงหัวเผยรอยยิ้มเจิดจ้า แซวว่า "เมื่อกี้ยังเก่งอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้นึกถึงพ่อแล้วเหรอ?"

หนิงเจ๋อลูบจมูกตัวเอง ก่อนจะเอามือลูบคางทำท่าครุ่นคิด

"พ่อ"

"ดูสิ"

พูดจบ

เขาค้นหาราคาเคล็ดวิชา แล้วกดเข้าไปดูอันหนึ่ง

[เพลงดาบวายุสบั้น] ครบ 7 ขั้น -- ราคา 30,000 ล้าน (ราคาเต็ม), 15,000 ล้าน (ครึ่งราคา, เงื่อนไข: แต้มผลงาน 4 ดาว) [เพลงดาบวายุสบั้น] 6 ขั้นแรก -- ราคา 20,000 ล้าน (ราคาเต็ม), 10,000 ล้าน (ครึ่งราคา, เงื่อนไข: แต้มผลงาน 4 ดาว) ... [เพลงดาบวายุสบั้น] 2 ขั้นแรก -- ราคา 40 ล้าน (ราคาเต็ม), 20 ล้าน (ครึ่งราคา, เงื่อนไข: แต้มผลงาน 2 ดาว) [เพลงดาบวายุสบั้น] ขั้นที่ 1 -- ราคา 20 ล้าน (ราคาเต็ม), 10 ล้าน (ครึ่งราคา, เงื่อนไข: แต้มผลงาน 1 ดาว)

"พ่อ ตอนขากลับพวกคุณอาจัดการสัตว์ประหลาดระดับนักรบขั้นสูงไปบ้าง ถ้าขายแล้วผมน่าจะมีแต้มผลงานถึง 1 ดาว"

"ไม่งั้น ผมโทรหาอาจั่วตอนนี้เลยไหม?"

หลังเซ็นสัญญากับสำนักขีดจำกัด การซื้อเคล็ดวิชาครั้งแรกสามารถซื้อได้ในราคาที่ดีที่สุดโดยไม่ต้องสนแต้มผลงาน หลังจากนั้นต้องมีแต้มผลงานถึงเกณฑ์ถึงจะซื้อได้ ไม่งั้นก็ต้องจ่ายราคาเต็ม!

หนิงเจ๋อรู้สึกตื่นเต้นลึกๆ

เพลงดาบชุดนี้ถือเป็นระดับท็อป ไม่ใช่เคล็ดวิชาเพลงดาบที่แพงที่สุด แต่เป็นเพลงดาบที่เขาเคยอยากได้ที่สุด

เพียงแต่ราคามันช่างโหดร้าย

แค่ขั้นแรก ครึ่งราคายังปาไป 10 ล้าน เท่ากับเงินทุนตั้งต้นทั้งหมดของสัญญาระดับ A ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปเซ็นสัญญาระดับ A ไม่ได้ด้วยซ้ำ ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะลองซื้อ นี่ถือเป็นกำแพงคัดกรองที่สำนักขีดจำกัดตั้งไว้

ภายในชุดประกอบด้วยเพลงดาบ วิชากายา และทักษะการนำทาง คิดค้นโดยยอดฝีมือที่ชื่อว่า 'นักพรตกระบี่อู๋เฉินจื่อ'

และ [เคล็ดวิชากระบี่วายุ] กับ [ย่างก้าวร้อยวิถี] ที่เขาฝึกอยู่ตอนนี้ ก็เป็นเคล็ดวิชาที่ยอดฝีมือท่านนี้คิดค้นขึ้นสมัยยังไม่เก่งกล้า

เป็นผู้ฝึกยุทธ์ ใครบ้างจะไม่มีความฝันอยากเป็นยอดฝีมือ?

เพียงแต่คนเราต้องอยู่กับความจริง เมื่อก่อนพรสวรรค์ไม่ถึงจะไปฝืนได้ยังไง?

ตอนนี้ เขาอยากซื้อเคล็ดวิชาชุดนี้มาก

"ชุดเดียวพอเหรอ?"

หนิงหัวเลิกแซว ถามด้วยสีหน้าจริงจังสุดขีด เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าพรสวรรค์ของลูกชายอยู่ระดับไหนกันแน่?

หนิงเจ๋อชะงักไปนิด ก่อนจะพึมพำว่า "งั้น ฝึกอันนี้ไปก่อนไหมครับ?"

ได้ยินดังนั้น หนิงหัวก็ฉีกยิ้ม ฝึกอันนี้ไปก่อน ต่อไปค่อยฝึกอันอื่น?

"ไอ้ลูกชาย ทัศนคติใช้ได้!"

"แกโทรหาเสี่ยวจั่ว คุยเรื่องแต้มผลงาน ถ้าไม่พอก็รับซื้อชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดมา ส่วนเรื่องเงินพ่อไปคุยกับแม่แกเอง ไม่ต้องห่วง"

มุมปากหนิงเจ๋อยกยิ้ม กระเป๋าตังค์ออนไลน์เฮงซวย ทำเอาเงินเก็บพ่อเกลี้ยง

พอเดินไปถึงประตู หนิงหัวก็หยุดยืนครุ่นคิด ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ว่า "ขอบคุณอาจั่วซะ ถ้าถึงเวลาต้องใช้เงินจริงๆ ฉันจะไม่เกรงใจพวกมัน"

หนิงเจ๋อขมวดคิ้ว ถามกลับว่า "พ่อ งั้นผมซื้อสองขั้นแรกมาฝึกก่อนไหมครับ?"

เขารู้สึกแปลกๆ แม้จะไม่รู้ว่าที่บ้านมีเงินเก็บเท่าไหร่ แต่หลักร้อยล้านน่าจะมี ทำไมต้องขอบคุณพวกคุณอา?

สมัยก่อนหนิงหัวเป็นถึงขุนพลขั้นต้น ความสามารถในการหาเงินไม่ธรรมดา เพื่อป้องกันเงินหมด ภายหลังให้ลุงทั้งสองไปทำธุรกิจ แม้จะไม่ได้กำไรมหาศาล แต่ก็ไม่แย่ไปกว่าตอนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ เงินฝากน่าจะเกือบพันล้าน ซื้อไม่กี่ขั้นแรกน่าจะพอ

ถ้าจะซื้อทั้งหมด ต่อให้รวมเงินพวกคุณอาก็คงไม่พอ

หนิงหัวจ้องมองหนิงเจ๋อแล้วจมอยู่ในความคิด ท่าทางเหมือนกำลังชั่งใจว่าจะบอกดีไหม

สุดท้าย

เขาพูดเบาๆ ว่า "แกตอบไปแบบนี้แหละ ไว้ทีหลังจะบอก"

"ครับ"

หนิงเจ๋อไม่ซักไซ้ เรื่องที่ควรรู้เดี๋ยวก็รู้เอง

โทรหาจั่วสิงหยวน ไม่นานปลายสายก็รับ

"ไอ้หนู มีอะไร?"

หนิงเจ๋อรู้สึกว่าปลายสายเสียงดังจอแจ

"อาจั่วครับ สัตว์ประหลาดที่พวกอาฆ่าได้รอบนี้ ขายในนามผมให้สำนักได้ไหมครับ?"

ขายให้สำนักเท่านั้นถึงจะได้แต้มผลงาน แต่ราคาชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดจะต่ำกว่าขายที่อื่น

แต่นี่ก็ยังดีกว่าเอาเงินซื้อแต้มผลงานเยอะ เงินหนึ่งหมื่นได้แค่หนึ่งแต้ม ต้องใช้หนึ่งหมื่นแต้มถึงจะได้ 1 ดาว

"หือ?"

พอพูดเรื่องนี้ พวกขี้เมาที่กำลังกงเต๊กกันอยู่ก็หูผึ่ง เข้ามามุงทันที

"แกจะซื้อเคล็ดวิชา?"

"ครับ ผมอยากซื้อ [เพลงดาบวายุสบั้น]"

ปลายสายเงียบกริบ

จั่วสิงหยวนและคนอื่นๆ มองหน้ากัน ชื่อเสียงของ [เพลงดาบวายุสบั้น] พวกเขาเคยได้ยิน เคล็ดวิชาระดับท็อปพวกนั้นใครๆ ก็รู้จักร

"แกไม่ใช่แค่วิชากายาทะลุขั้น อยากจะลองของกับเพลงกระบี่ด้วยเหรอ?"

น้ำเสียงจั่วสิงหยวนแฝงแววตักเตือน วิชากายากับเพลงกระบี่มันคนละเรื่องกัน!

วิชากายาเข้าขั้นละเอียด แปลว่ามีพรสวรรค์ด้านการหลบหลีก ไม่เกี่ยวกับเพลงกระบี่สักนิด

เคล็ดวิชาระดับท็อปมีกระทู้เฉพาะในบอร์ดผู้ฝึกยุทธ์ ในนั้นมีแต่เสียงโอดครวญ อัจฉริยะที่ไหนจะไปนั่งคุยเล่นในนั้น? อวดไปก็ไม่มีใครชม

คนที่ฝึกสำเร็จมีแค่หนึ่งในหมื่น อย่างน้อยต้องใช้เวลาหลายปี ทำเอาคนอยากลองถอดใจไปนับไม่ถ้วน

หนิงเจ๋อกลอกตา พูดด้วยความมั่นใจ "ผมอยากลองครับ!"

ปลายสายเงียบไปพักหนึ่ง

"ได้! แกมั่นใจก็ดี!"

"เดี๋ยวฉันให้อาหม่าแกไปขายชิ้นส่วน จะรวมให้ได้แต้มผลงาน 1 ดาว"

"ขอบคุณครับอาจั่ว"

"ไอ้เด็กบ้า เกรงใจอะไร รีบๆ โตซะ อาจั่วจะพาไปเปิดหูเปิดตาที่เมือง 003"

หนิงเจ๋อเหงื่อตก เมืองอันดับสามของเอเชีย ใกล้ก็จริง แต่ทีมพวกเขาไปเมือง 003 ไม่ใช่ไปเปิดหูเปิดตา แต่ไปตาย อัตราการตายสูงลิบ!

"พ่อฝากขอบคุณมาด้วยครับ"

ปลายสายเงียบไป พอหนิงเจ๋อเริ่มรู้สึกแปลกๆ จั่วสิงหยวนก็ตอบกลับมาว่า "เรื่องที่สมควรทำ"

วางสายไปแบบงงๆ หนิงเจ๋อรู้สึกทะแม่งๆ 'ขอบคุณ' 'เรื่องที่สมควรทำ' พวกเขาเหินห่างกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? มีเรื่องอะไรปิดบังอยู่รึเปล่า? ถึงได้เล่นลิ้นกัน?

ส่ายหน้าเลิกคิด หนิงเจ๋อรอคอยอย่างอดทน

สำหรับเคล็ดวิชาระดับท็อปนี้ เขามั่นใจมาก ต่อให้ฝึกเองแล้วความชำนาญไม่ขึ้น ที่บ้านยังมีพ่อแก่ให้ซ้อมมือ

"ติ๊ง!"

เสียงแจ้งเตือนใสกังวาน

หนิงเจ๋อเงยหน้าขึ้น ด้านบนหน้าจอปรากฏข้อความ: เรียนผู้ใช้ บัญชีลงท้าย 9248 โอนเงินให้คุณ 10,000,000 ดอลลาร์ฮัวเซี่ย...

หนิงหัวไม่ได้ขึ้นมาอีก ผ่านไปสักพักก็มีแจ้งเตือนอีกฉบับ หลังขายชิ้นส่วนสัตว์ประหลาด แต้มผลงานของเขาถึง 1 ดาวแล้ว

ส่งข้อความขอบคุณจั่วสิงหยวนก่อน แล้วกดซื้อ

"กรุณายืนยัน ต้องการซื้อ [เพลงดาบวายุสบั้น] ขั้นที่ 1 ต้องชำระเงิน 10,000,000 ดอลลาร์ฮัวเซี่ยหรือไม่!" หน้าจอขึ้นเตือน

"ยืนยัน!" หนิงเจ๋อกดหน้าจอ

"กรุณาสแกนลายนิ้วมือ"

หนิงเจ๋อวางนิ้วลงบนเซ็นเซอร์ข้างคีย์บอร์ด

"ติ๊ด!"

"ยืนยันลายนิ้วมือสำเร็จ"

"สั่งซื้อสำเร็จ!"

"ตัดเงินสำเร็จ!"

"คัมภีร์ [เพลงดาบวายุสบั้น] ขั้นที่ 1 จะจัดส่งถึงบ้านคุณหนิงเจ๋อภายใน 24 ชั่วโมง ที่อยู่ ฐานที่มั่นเจียงหนาน - เขตหยางโจว - หมู่บ้านหมิงเยว่..." แจ้งเตือนเด้งรัวๆ

"พรุ่งนี้ถึงจะได้"

"ไปฝึกก่อนดีกว่า ไว้ก่อนกินข้าวเย็นค่อยอาบน้ำ"

ในห้องฝึกซ้อม

หนิงเจ๋อร่ายรำกระบี่ ราวกับหายตัวได้ แวบไปซ้ายที แวบไปขวาที ร่างเงาปรากฏไปทั่วห้องฝึกขนาดสองร้อยตารางเมตร เงากระบี่สีเงินนับไม่ถ้วนติดตามตัวเขาไปทุกที่

ความเร็วของเขาเร็วมาก ความเร็วสูงสุดเกิน 40 เมตรต่อวินาที ห้องฝึกนี้ยาวแค่สิบกว่าเมตร ไม่ถึงครึ่งวินาทีก็พุ่งจากฟากหนึ่งไปอีกฟากหนึ่งได้

ฝึกไปหนึ่งชั่วโมง หน้าผากหนิงเจ๋อมีเหงื่อซึม เขาหอบหายใจเล็กน้อย ก่อนจะนั่งขัดสมาธิฝึก [ท่าห้าจิตสู่ฟ้า]

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง หนิงเจ๋อลืมตาช้าๆ มองไปที่หน้าต่างระบบ

[โฮสต์: หนิงเจ๋อ] [ระดับ: นักรบขั้นกลาง 2,295 กิโลกรัม] [ทักษะการบ่มเพาะ: เคล็ดวิชาพลังงานต้นกำเนิดยีน 'ท่าห้าจิตสู่ฟ้า' ; ทักษะการนำทาง 'สายลมวิญญาณพริ้วไหว'] [ทักษะการต่อสู้: 'ย่างก้าวร้อยวิถี' ขั้นละเอียด 33/10,000 ; 'เคล็ดวิชากระบี่วายุ' ขั้นเชี่ยวชาญ 12/10,000]

"ก่อนฝึกผมดูหน้าต่างระบบทีหนึ่ง ตอนนั้นพละกำลัง 2,290 กิโลกรัม หนึ่งชั่วโมงเพิ่มมา 5 กิโลกรัม"

"เดิมทีจากนักรบขั้นกลางขึ้นไปขั้นสูงต้องใช้เวลาครึ่งค่อนปี วันหนึ่งเพิ่มประมาณ 5-10 กิโลกรัม แต่นี่ชั่วโมงเดียวเพิ่ม 5 กิโลกรัม"

หนิงเจ๋อตกตะลึง ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างปิดไม่มิด พูดด้วยความตื่นเต้นว่า "ที่สำคัญกว่านั้น ไม่ได้ใช้ทักษะการนำทาง แต่ผมฝึกมาหนึ่งชั่วโมงกลับไม่รู้สึกถึงขีดจำกัดเลย!"

ทุกคนมีขีดจำกัดในการดูดซับพลังงานจักรวาลต่อวัน เซลล์จะล้า ร่างกายจะอิ่มตัว ต่อให้มีทักษะการนำทาง ก็แค่ดูดซับได้มากขึ้นหน่อย

แต่เขาไม่รู้สึกถึงขีดจำกัด แปลว่าฝึกได้เรื่อยๆ!

"สมรรถภาพร่างกายของผมตอนนี้ฝึกวันละ 20 ชั่วโมงได้สบายๆ นั่นคือวันหนึ่งเพิ่มพละกำลัง 100 กิโลกรัม เร็วกว่าเมื่อก่อน 20 เท่า!"

"ผมขอแค่ 17 วัน พละกำลังก็จะแตะระดับนักรบขั้นสูง!"

ดวงตาของหนิงเจ๋อสั่นระริก ช่วงพละกำลังของนักรบขั้นสูงคือ 4,000 - 8,000 กิโลกรัม ก็แค่ฝึกอีก 57 วัน สองเดือนก็ยกระดับร่างกายเป็นขุนพลขั้นต้น!

พ่อของเขาก็แค่ขุนพลขั้นต้น!

หนิงเจ๋อกลั้นหายใจ พ่อใช้เวลาสิบกว่าปีฝึกจนเป็นขุนพล แต่เขาใช้เวลาแค่สองเดือน!

แถมเขาที่ใช้ทักษะการส่งแรงเป็น พลังต่อสู้ต้องเหนือกว่าหนิงหัวแน่นอน

"ฟู่ว!"

หนิงเจ๋อพ่นลมหายใจยาว ข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านให้สงบลง

เขาเคยเห็นอานุภาพระบบช่วยเล่นที่ทำให้วิชากายาเลื่อนเป็น 'ขั้นละเอียด' มาแล้ว

ตอนนี้ ให้เขาพัฒนาจนถึงระดับเทพสงครามได้ในไม่กี่ปีเหมือนรุ่นพี่ในยุคต้าเนี่ยพาน ก็ดูสมเหตุสมผล

เพียงแต่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้คำนวณ เลยไม่เข้าใจความน่ากลัวของการพัฒนานี้

"ผมฝึกกระบี่หนึ่งชั่วโมง ความชำนาญเพิ่ม 10 แต้ม แปลว่าต้องฝึก 1,000 ชั่วโมงถึงจะเลื่อนขั้น ต่อให้วันหนึ่งฝึก 20 ชั่วโมง ก็ต้องใช้เวลา 50 วัน"

"ฝึกกระบี่พร้อมวิชากายา ความเร็วพอๆ กัน ชั่วโมงละ 10 แต้ม แต่ว่า... ตอนสู้กับพ่อเหมือนจะเพิ่มเร็วกว่า"

"เพราะแรงกดดันมากพอเหรอ?"

หนิงเจ๋อนั่งเท้าคางครุ่นคิด พอจะเข้าใจวิธีเพิ่มความชำนาญสกิลแล้ว

ถ้าเป็นการต่อสู้เฉียดตาย กดดันถึงขีดสุด ความชำนาญจะพุ่งพรวด เหมือนตอนสู้กับแมวเงาทมิฬ ไม่กี่วินาทีเฉียดตาย ความชำนาญเด้งวิละ 1-2 แต้ม

แต่ถ้าแรงกดดันน้อยลง ก็จะเหมือนตอนสู้กับแมวเงาทมิฬหลังเข้าขั้นละเอียด หรือตอนพ่อไล่ยำเขา กดดันแต่ไม่ถึงตาย นาทีหนึ่งเพิ่ม 1-2 แต้ม

แล้วก็ตอนฝึกปกติ ชั่วโมงหนึ่งเพิ่ม 10 แต้ม พละกำลังเพิ่ม 5 กิโลกรัม/ชั่วโมง

"พลังงานต้นกำเนิดยีนต้องฝึกแน่ๆ นี่ช่วยเพิ่มพละกำลังพื้นฐาน เพลงกระบี่กับวิชากายาก็ต้องฝึก นี่เกี่ยวกับพลังต่อสู้"

"เผลอๆ ถ้าทักษะการส่งแรงพัฒนาได้อีก วิชากายากับเพลงกระบี่อาจจะสำคัญกว่าการฝึกพลังงานต้นกำเนิดยีนซะอีก!"

"พละกำลังถึงระดับขุนพลใช้เวลา 57 วัน วิชากายากับเพลงกระบี่ใช้เวลา 50 วัน รวมเป็นสามเดือนครึ่ง"

"ท่าทางมันต่างกัน ฝึกพลังงานต้นกำเนิดยีนต้องนั่งนิ่งๆ ฝึกวิชากายากับเพลงกระบี่ต้องขยับตัว ทำพร้อมกันไม่ได้..."

"นี่..."

หนิงเจ๋อเริ่มปวดหัว เขาโลภมาก ถ้าทำพร้อมกันได้ พลังต่อสู้คงพุ่งเร็วกว่านี้!

"พี่! แม่เรียกไปกินข้าว!"

ได้ยินเสียงแว่วๆ หนิงเจ๋อหันไปมอง

ตรงกระจกประตูห้องฝึกซ้อมที่สูงเมตรครึ่ง มีใบหน้าน่ารักแนบอยู่ ทำท่าตะโกน

ห้องฝึกซ้อมเก็บเสียงได้ระดับหนึ่ง ต้องเสียงดังเกินเกณฑ์ถึงจะได้ยินเสียงแว่วๆ

"พัฒนาได้ก็ดีแล้ว ตอนนี้ยังไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้"

"กินข้าวเสร็จ จะฝึกยันเช้าเลย!"

หนิงเจ๋อลุกขึ้น ร่างวูบไหวไปถึงประตู เปิดประตูผัวะ เด็กสาวที่แนบหน้าอยู่เกือบหน้าทิ่ม

"โอ๊ย ระวังหน่อยสิ!"

เด็กสาวน่ารักมัดผมแกละคู่ ทำปากยื่นโวยวาย

เธอชื่อ หนิงเฉียนเฉียน เป็นน้องสาวของหนิงเจ๋อ อายุน้อยกว่าสองปี ตอนนี้เรียนอยู่ม.5 โรงเรียนคุณหนู

หนิงเจ๋อไม่มีท่าทีจะขอโทษสักนิด เขาปรือตาพูดเบาๆ ว่า "หลีก"

หนิงเฉียนเฉียนหลบให้อย่างว่าง่าย แยกเขี้ยวทำหน้าดุแก้เก้อ

หนิงเจ๋อเดินออกไปอย่างไร้อารมณ์ พูดลอยๆ ว่า "ฉันจะไปอาบน้ำ กินกันก่อนเลย"

สำหรับน้องสาวจอมแสบคนนี้ เขาใช้มาตรการคู่ซ้อมแบบดั้งเดิม

ธรรมเนียมบ้านพวกเขาคือ หลี่หว่านตีหนิงหัว หนิงหัวตีหนิงเจ๋อ หนิงเจ๋อตีหนิงเฉียนเฉียน หนิงเฉียนเฉียนโดนหลี่หว่านตี วัฏจักรสมบูรณ์แบบ

หนิงเฉียนเฉียนกลืนความแค้น เดินตามไปถามเสียงเบา "พี่ ทำไมจู่ๆ ก็กลับมา? ไหนตกลงว่าจะไปครึ่งเดือนไง?"

หนิงเจ๋อยิ้มนิดๆ พูดอย่างใจดีว่า "เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่เกี่ยว" พูดจบก็กลับมาทำหน้าตาย ดึงประตูห้องน้ำปิดดังปัง

หนิงเฉียนเฉียนกำหมัดแน่นด้วยความโมโห เหวี่ยงหมัดใส่อากาศไปทางประตูห้องน้ำ จังหวะนั้นประตูห้องน้ำเปิดผัวะ

ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศกระอักกระอ่วนพิกล

หนิงเฉียนเฉียนที่ชูหมัดทำหน้าดุ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหน้าเชื่องๆ ประจบว่า "พี่ สู้ๆ! พี่เจ๋งที่สุด! เย้!"

หนิงเจ๋อกลอกตาอย่างเอือมระอา สั่งว่า "ไปเอารองเท้าแตะมาวางไว้หน้าห้องน้ำ"

สิ้นเสียง ประตูปิดดังปัง

หนิงเฉียนเฉียนยืนบ่นพึมพำหน้าประตู "ใช้ฉันอีกละ ฉันสู้พี่ไม่ได้แต่มีคนจัดการพี่ได้! ฝากไว้ก่อนเถอะ!"

พูดจบเธอก็เดินไปที่ห้องหนิงเจ๋อ ยังไงก็ต้องไปเอารองเท้าแตะ

[จบแล้ว]