บทที่ 26: ฉัน คาสึมิโอกะ เป็นผู้หญิงปกติ รสนิยมคือผู้ชายย่ะ!

ช่วงบ่าย ณ ห้องสมุด

เนื่องจากนักเรียนชั้นปี 3 ส่วนใหญ่เรียนจบหลักสูตรมัธยมปลายไปแล้ว คาบเรียนปกติจึงมีน้อยลง ส่วนใหญ่จะเป็นคาบเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-study) ดังนั้นนักเรียนปี 3 บางส่วนจึงเลือกที่จะมาหาสถานที่เงียบสงบอย่างห้องสมุดเพื่อทบทวนบทเรียน

ในเวลานี้ ฮิกิกายะ, คาโต้, ซาวามูระ และคาสึมิโอกะ มาจับจองที่นั่งริมหน้าต่างบนชั้นสองของห้องสมุด เตรียมตัวอ่านหนังสือ

ในฐานะหัวหน้ากลุ่มเรียนรู้ คาสึมิโอกะเอ่ยปากกับฮิกิกายะและอีกสองคนก่อน "ถ้ามีปัญหาอะไรเรื่องเรียน ถามฉันได้นะ"

ฮิกิกายะกับคาโต้รับคำ

ส่วนเอริริ คู่ปรับตัวฉกาจ ไม่คิดจะไว้หน้าคาสึมิโอกะแม้แต่น้อย ทำเพียงส่งเสียง 'เชอะ' เบาๆ ในลำคอ

คาสึมิโอกะเองก็คร้านจะใส่ใจเอริริ เธอหันไปยิ้มให้ฮิกิกายะ "คุณอากาศธาตุ มานั่งข้างฉันสิ ปัญหาคณิตศาสตร์ของนายน่ะแก้ยากพอสมควร เดี๋ยวฉันจะติวให้เป็นพิเศษเอง"

"...หา?"

"เลิก 'หา' เลิก 'เหอ' ได้แล้ว มานั่งข้างฉันนี่"

คาสึมิโอกะไม่เปิดช่องให้ฮิกิกายะได้ปฏิเสธ ลากเขามานั่งข้างๆ ทันที ส่วนเอริริกับคาโต็นั่งฝั่งตรงข้าม

เมื่อสถานการณ์เป็นแบบนี้ ฮิกิกายะก็จำใจต้องยอมจำนน หยิบแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์ออกมาจากกระเป๋าอย่างเสียไม่ได้

ช่างเถอะ

ผลการเรียนคณิตศาสตร์ของเขาต้องปรับปรุงจริงๆ นั่นแหละ

ไม่ใช่แค่เพื่อตัวเขาเอง แต่เพื่อเบอร์ติดต่อของอาจารย์ฮิราสึกะด้วย!

ถึงเขาจะยังเกลียดคณิตศาสตร์เข้าไส้ แต่พอรู้อาจารย์คิริสึยื่นข้อเสนอว่าถ้าสอบผ่านคณิตศาสตร์จะได้เบอร์อาจารย์ฮิราสึกะ ไฟในตัวเขาก็ลุกโชนขึ้นมาทันที!

เพื่อจะได้เจออาจารย์ฮิราสึกะอีกครั้งในอนาคต เขาจะทุ่มสุดตัว!

ต่างคนต่างอ่านหนังสือ

ทว่า คาสึมิโอกะกลับไม่อยู่นิ่ง

ขาเรียวงามในถุงน่องสีดำของเธอคอยเบียดเสียดกับต้นขาของฮิกิกายะเป็นระยะ บางทีก็เอนตัวเข้ามาใกล้ เบียดจนเนื้อแนบเนื้อ ไม่เพียงแค่สัมผัสทางกาย แต่ยังจงใจเผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องวับๆ แวมๆ ให้ฮิกิกายะเห็นอีกต่างหาก

อากาศก็ไม่ได้ร้อนสักหน่อย!

นี่เธอจงใจชัดๆ เลยใช่มั้ย??

เฮ้อ ได้โปรดเลิกยั่วยวนฮาจิมันผู้น่าสงสารสักทีเถอะครับ?

ฮิกิกายะรู้สึกเหมือนนั่งอยู่บนเข็มหมุด

ใจเย็นไว้ เพื่ออาจารย์ฮิราสึกะ เรียน เรียน... ฮิกิกายะถอนหายใจอย่างขมขื่นในใจ ก้มหน้าก้มตาทำโจทย์เลขต่อไปเงียบๆ

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง

"ฉันขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ" คาโต้ลุกขึ้นบอกฮิกิกายะและคนอื่นๆ

"อืม" คาสึมิโอกะพยักหน้า

"ฉันก็ต้องไปเหมือนกัน"

เอริริลุกขึ้นบ้าง

"แหม~ เมื่อกี้ตอนมาถึงเธอก็เพิ่งเข้าห้องน้ำไปไม่ใช่เหรอ? หรือว่าเมนส์มา?" คาสึมิโอกะอดไม่ได้ที่จะแขวะ

"ไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย!" เอริริหน้าแดงก่ำ หันมาถลึงตาใส่คาสึมิโอกะ

คุณนี่มันหน้าไหว้หลังหลอกจริงๆ นะครับ รุ่นพี่คาสึมิโอกะ

ฮิกิกายะรู้สึกเห็นใจเอริริ

ซาวามูระ เด็กคนนี้น่าสงสารชะมัด โดนรุ่นพี่คาสึมิโอกะเล่นงานตลอด

แต่เธอก็เข้มแข็งจริงๆ ทุกครั้งที่โดนรุ่นพี่คาสึมิโอกะจี้จุด เธอก็ยังพยายามรักษาศักดิ์ศรีของตัวเองไว้อย่างเหนียวแน่น

หลังจากคาโต้กับเอริริไปเข้าห้องน้ำ เหลือแค่ฮิกิกายะกับคาสึมิโอกะตามลำพัง บรรยากาศก็เริ่มเปลี่ยนไปในทางที่... ล่อแหลมขึ้นทันที

"คุณอากาศธาตุ มีตรงไหนทำไม่ได้บ้างมั้ย?"

คาสึมิโอกะขยับตัวเข้ามาแนบชิดฮิกิกายะ กลิ่นหอมหวานเหมือนไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีลอยมาแตะจมูก ผสมผสานกับรูปร่างเย้ายวนของเธอ มันช่างอันตรายสุดๆ!

"ก็... มีสองสามข้อครับ..."

ฮิกิกายะตอบตะกุกตะกัก ชี้ไปที่โจทย์ตรีโกณมิติในกระดาษข้อสอบ

"หือ? นี่มันความรู้ม.4 เองนะ คุณอากาศธาตุนี่แย่จริงๆ เลยนะเนี่ย? เอาเถอะ ฉันจะเมตตาสอนให้ก็ได้ว่าต้องทำยังไง"

คาสึมิโอกะโน้มตัวลงมาใกล้ฮิกิกายะ เริ่มสอนเขาอย่างอดทน ในระหว่างการสอน แน่นอนว่าต้องมีการดุ การดูถูก และการหยอกเย้าปะปนมาด้วย แต่ที่มีมากที่สุดคือ... สกินชิพแบบเนียนๆ

ถึงจะใส่ชุดนักเรียนอยู่ แต่ฮิกิกายะรู้สึกเหมือนเขาได้สัมผัสเกือบทุกส่วนที่ควรและไม่ควรสัมผัสบนตัวรุ่นพี่คาสึมิโอกะไปแล้ว

รุ่นพี่คาสึมิโอกะครับ!

เลิกลวนลามผมสักทีเถอะ!

ฮาจิมันน้อยจะทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย!

ฮิกิกายะรู้สึกว่าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาต้องเสร็จคาสึมิโอกะแน่ๆ สุดท้ายเขาจึงอดรนทนไม่ไหว พูดโพลงออกมา "รุ่นพี่คาสึมิโอกะครับ ความรู้สึกของรุ่นพี่ ผม... ผมเข้าใจนะครับ แต่ว่า แต่ว่า..."

"หืม?"

คาสึมิโอกะที่กำลังอารมณ์ดี รู้สึกใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินเสียงของฮิกิกายะ เธอเงยหน้าขึ้นทำสีหน้าจริงจังทันที

"นายอยากจะพูดอะไร?"

ฮิกิกายะสูดหายใจลึก แล้วพูดข้อสันนิษฐานของตัวเองออกมา "รุ่นพี่คาสึมิโอกะครับ ผมรู้ว่ารุ่นพี่ชอบยูกิโนชิตะและอยากจะคบกับเธอ รุ่นพี่เลยวางแผนจะยั่วยวนผม เพื่อแอบถ่ายรูปตอนเราใกล้ชิดกันเอาไปให้ยูกิโนชิตะดู เพื่อให้ผมกับยูกิโนชิตะเลิกกัน แต่ว่าวิธีการแบบนี้มันต่ำช้าเกินไปนะครับ ได้โปรดเถอะครับรุ่นพี่คาสึมิโอกะ ช่วยรักศักดิ์ศรีตัวเองหน่อย"

"??"

สีหน้าจริงจังของคาสึมิโอกะพังทลายลงทันที เส้นเลือดปูดโปนขึ้นเต็มหน้าผาก

"ฉันชอบยูกิโนชิตะ? แล้วฉันก็ยั่วนายเพื่อการนั้น? หึหึ~ ฮิกิกายะ จินตนาการนายล้ำเลิศจริงๆ นะ อ่านนิยายมากไปรึเปล่า?"

รู้สึกได้ถึงน้ำเสียงเย็นยะเยือกของคาสึมิโอกะ ฮิกิกายะเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ พอเห็นใบหน้าที่มืดมนสุดขีดของเธอ หัวใจเขาก็หล่นวูบ "เอ่อ มะ-ไม่ใช่เหรอครับ... อื้อ!"

"ฉันเป็นผู้หญิงปกติย่ะ" ยังไม่ทันที่ฮิกิกายะจะพูดจบ คาสึมิโอกะก็สวนกลับเสียงเรียบ "รสนิยมของฉันคือผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิง"

"เอ๊ะ?"

ฮิกิกายะอ้าปากค้าง ทำหน้าไม่ถูก

เห็นสีหน้าเก้อเขินของฮิกิกายะ คาสึมิโอกะยิ้มมุมปาก นิ้วเรียววาดวงกลมวนเวียนอยู่บนต้นขาของฮิกิกายะโดยไม่รู้ตัว "คุณอากาศธาตุ ฉันหวังว่านายจะลองคิดทบทวนดูให้ดีๆ นะ ว่าทำไมฉันถึง... เอ็นดูนายขนาดนี้!"

"!!"

ได้ยินเสียงกระซิบแฝงนัยยะที่ข้างหู สัญญาณเตือนภัยในหัวฮิกิกายะดังลั่น

"ผะ... ผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"

"..."

หลังจากฮิกิกายะรีบร้อนจากไป คาสึมิโอกะสูดหายใจลึก เผลอหนีบขาเข้าหากันแน่น มองตามแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่วิ่งหนีไปอย่างครุ่นคิด พึมพำกับตัวเองเบาๆ "เมื่อคืน... ทำไมมันถึงได้เร่าร้อนขนาดนั้นนะ..."

ในขณะเดียวกัน

ที่ชั้นหนังสือไม่ไกลนัก ยูกิโนชิตะแสร้งทำเป็นยืนอ่านหนังสือ แต่จริงๆ แล้วกำลังแอบสังเกตการณ์อยู่

อืม ถึงฝันจำลองเมื่อคืนจะดูเลวร้ายไปหน่อย แต่ต้องยอมรับเลยว่า ผลลัพธ์หลังการจำลองฝันมันดีเยี่ยมจริงๆ วันนี้รุ่นพี่คาสึมิโอกะรุกหนักมาก!

บอกตามตรง ยูกิโนชิตะย่อมหวังให้รุ่นพี่คาสึมิโอกะเป็นฝ่ายรุกเข้าหา มากกว่าที่จะให้ฮิกิกายะของเธอเป็นฝ่ายรุก

ธรรมชาติของสองอย่างนี้มันต่างกันโดยสิ้นเชิง

ถ้าฮิกิกายะเป็นฝ่ายรุกเข้าหาผู้หญิงคนอื่น ยูกิโนชิตะคงรู้สึกเหมือนโดนสวมเขาจนเขียวปี๋แน่ๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เลิกเรียนแล้ว

วันนี้ที่ชมรมอุทิศตนเหตุการณ์ปกติ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ยูกิโนชิตะกลับพอใจมากในวันนี้

เพราะวันนี้เธอได้แต้มระบบจากรุ่นพี่คาสึมิโอกะมาเพียบเลยทีเดียว

ตั้งห้าร้อยกว่าแต้มแน่ะ!

ถึงแม้วันนี้จะซื้อการ์ดบังคับสานสัมพันธ์กับการ์ดจำลองความฝันไปอีกอย่างละใบ แต่เธอก็ยังมีแต้มเหลือตั้ง 940 แต้ม!

ตกค่ำ

ก่อนเข้านอน ยูกิโนชิตะใช้การ์ดจำลองความฝันตามปกติ

[กรุณาระบุเป้าหมายสำหรับการจำลองความฝัน—]

"อืม เอาเป็นรุ่นพี่คาสึมิโอกะต่อละกัน"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ยูกิโนชิตะก็ตัดสินใจเลือกรุ่นพี่คนเดิมอีกครั้ง

ยังไงซะ เธอเชื่อว่าศักยภาพของรุ่นพี่คนนี้ยังไปได้อีกไกล จำลองฝันให้อีกสักสองสามรอบ อนาคตคงยิ่งรุกหนักกว่านี้ และยิ่งรุกหนัก แต้มก็ยิ่งไหลมาเทมา

แล้วเธอก็จะได้นอนกินแรงสบายๆ

[โฮสต์ ต้องการรับชมเนื้อเรื่องการจำลองความฝันหรือไม่ครับ?]

"เอ่อ..."

ยูกิโนชิตะเลิกคิ้ว ลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ต่อสู้กับความคิดในหัวตัวเอง แต่สุดท้ายหลังจากคิดดูแล้ว ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องจริง ดูหน่อยก็คงไม่เสียหาย

"เฮ้อ ขอดูเป็นครั้งสุดท้ายละกัน"