บทที่ 15 - นกคู่รัก
บทที่ 15 - นกคู่รัก
บทที่ 15 - นกคู่รัก
‘เฮ้อ’
นักอ่านนับไม่ถ้วนถอนหายใจเงียบๆ บางทีนับตั้งแต่เยว่หรูตาย ใจของหลิวจิ้นหยวนก็ตายตามไปด้วยแล้ว
และดูทรงแล้ว โจรเฒ่าไร้หัวใจคนนี้คงไม่คิดจะปล่อยอาหนูกับถังอวี้เสี่ยวเป่าไปแน่ๆ
มีดจาก 《เซียนกระบี่ฯ》 พุ่งเข้ามาละลอกแล้วละลอกเล่า
ท่ามกลางการเสียสละของเพื่อนพ้องและรุ่นพี่ 《เซียนกระบี่ฯ》 ก็ดำเนินมาถึงเหตุการณ์ใหญ่ครั้งสุดท้าย ภายใต้บรรยากาศที่น่าเศร้าสลด
ศึกตัดสินกับไป๋เยว่!
‘อ๊ากกกก——’
‘ช่วยด้วย!’
‘ใครก็ได้ช่วยพวกเราด้วย!’
ทั่วทั้งแคว้นหนานเจา น้ำท่วมฟ้า เสียงร้องขอความช่วยเหลือและเสียงกรีดร้องโหยหวนของชาวบ้านดังระงมไม่ขาดสาย!
เพื่อบีบให้หลิงเอ๋อร์ปรากฏตัว ไป๋เยว่ใช้แผนเดิม อัญเชิญอสูรวารีออกมาอีกครั้ง สร้างอุทกภัยสยองขวัญหวังทำลายล้างโลก เพื่อสร้างโลกใหม่ สร้างมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติขึ้นมา!
มองดูชาวบ้านที่ถูกน้ำท่วมตายอย่างอนาถ จ้าวหลิงเอ๋อร์กับหลี่เซียวหยาย่อมไม่อาจนิ่งดูดาย
ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ ใช้รักแท้ต่อกรกับไป๋เยว่ผู้ไร้ใจไร้รัก!
หลิงเอ๋อร์เรียกกายแท้ของหนี่วาออกมา เปิดฉากต่อสู้ตัดสินกับอสูรวารี
ส่วนหลี่เซียวหยาก็เหาะเหินเดินอากาศด้วยเพลงกระบี่ พุ่งเข้าใส่ไป๋เยว่!
ศึกครั้งนี้ ความแตกต่างของพลังทั้งสองฝ่ายห่างชั้นกันเกินไป การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน!
หลี่เซียวหยาถูกไป๋เยว่ซัดร่วงจากกลางอากาศ กระอักเลือดล้มลงกับพื้น อาศัยหลิงเอ๋อร์ช่วยพยุง มองไป๋เยว่กลางอากาศอย่างยากลำบาก
ได้ยินเพียงเสียงเย็นชาปนเย้ยหยันของไป๋เยว่ดังขึ้นช้าๆ
‘ข้าล่ะอยากจะเห็นนัก ว่าความรู้สึกที่คนที่รักที่สุดจากไป มันเป็นยังไง’
...
ดอกไม้บานสองดอก แยกเล่าทีละกิ่ง
ความทรงจำในอดีตของอาหนูฟื้นคืนมาในที่สุด ฉากที่นักอ่านไม่อยากเห็นที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้!
อาหนูจำทุกอย่างได้แล้ว จำได้ว่าตัวเองฆ่าพ่อแท้ๆ ยังไง จำได้ว่าตัดแขนทั้งสองข้างของถังอวี้เสี่ยวเป่าขาดสะบั้นยังไง!
มองดูอาหนูที่เจ็บปวดเจียนตายผ่านตัวอักษร หัวใจของนักอ่านก็เหมือนโดนมีดกรีดเช่นกัน!
‘ไม่ใช่คนจริงๆ ไอ้โจรเฒ่าไร้หัวใจ!’
‘ฮือๆๆๆ! อาหนู! อาหนูของฉัน!’
อาหนูกับถังอวี้เสี่ยวเป่า คู่รองคู่นี้ได้รับความนิยมสูงมากในหมู่นักอ่าน 《เซียนกระบี่ฯ》
อาหนูเหมือนภูตน้อยบนโลกมนุษย์ ซุกซนร่าเริง ถังอวี้ก็มุ่งมั่นทุ่มเท ไม่ย่อท้อ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยทำให้นักอ่านเกลียดได้ลงเลย!
ถังอวี้ที่เดิมทีไม่มีความสุข เมื่อได้พบกับอาหนูที่มองโลกในแง่ดี อบอุ่น ซื่อบื้อ และไร้เดียงสา ก็ตกหลุมรักอาหนูอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
แต่คู่รักแบบนี้ มาถึงตอนนี้ กลับค่อยๆ เดินเข้าสู่เส้นทางแห่งโศกนาฏกรรม!
ฆ่าพ่อด้วยมือตัวเอง อาหนูรับความจริงข้อนี้ไม่ได้
หลังจากถังอวี้ตามหาอาหนูเจอ อาหนูเอาแต่จะฆ่าตัวตาย ไม่มีกะจิตกะใจจะมีชีวิตอยู่ต่อแม้แต่น้อย
นักอ่านนอกจากยิ้มขื่น ก็ทำหน้าอย่างอื่นไม่ถูกแล้ว
จุดจบนี้ ตั้งแต่วินาทีที่เซียนสุราถูกอาหนูปาดคอ นักอ่านรุ่นเก๋าหลายคนก็เดาได้แล้ว
แต่พอเวลานี้มาถึงจริงๆ นักอ่านก็ยังรู้สึกหายใจไม่ออกอยู่ดี
‘แขนพี่ ข้าเป็นคนฟัน’
‘ท่านพ่อ ข้าเป็นคนฆ่า’
‘ข้าทำแบบนี้ได้ยังไง...’
‘ข้ามันจอมมาร!’
‘ข้าต่างหากคือจอมมาร!’
อาหนูที่น้ำตานองหน้า ตบหน้าตัวเองฉาดแล้วฉาดเล่า ใช้แรงทั้งหมดที่มี!
‘ถ้าเจ้าจะตาย’
‘ข้าถังอวี้จะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า’
ถังอวี้ยังคงมั่นคงดั่งขุนเขา ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยสั่นคลอน!
...
‘ในที่สุดก็มาถึง’
เห็นถังอวี้หยิบจี้ห้อยคอออกมา นักอ่านถอนหายใจยาว
จี้ห้อยคอนี้มีการเกริ่นไว้ก่อนหน้าแล้ว ว่าเมื่อคู่รักที่รักกันจริงถือจี้แล้วอธิษฐาน ความปรารถนาจะเป็นจริง แต่ทั้งคู่จะกลายเป็นนก
‘ถังอวี้เสี่ยวเป่า พี่รู้ไหมว่าข้าอยากขอพรอะไร?’
‘พี่รู้ พี่เตรียมตัวพร้อมแล้ว ไม่มีห่วงอะไรอีก’
อาหนูกับถังอวี้มองตากัน บนใบหน้าของทั้งคู่มีรอยยิ้มสงบ
พวกเขารู้ว่ากำลังจะเผชิญกับอะไร แต่ทั้งสองยังคงอิงแอบแนบชิด ต่อให้ตายก็ไม่อยากพรากจากกัน
‘ถ้าชาติหน้ามีจริง’
‘ข้าขอเป็นภรรยาของถังอวี้เสี่ยวเป่าตลอดไป’
‘ข้ารักพี่’
ทั้งสองทิ้งความรักครั้งสุดท้ายไว้บนโลกใบนี้
หลับตาลง ค่อยๆ จูบกัน
จูบนี้ ราวกับยาวนานนับพันปี
‘ฮือๆๆๆ...’
‘ไม่เคยคิดมาก่อนเลย ว่าฉันจะมาร้องไห้น้ำตาไหลพรากเพราะความรักในนิยายเล่มหนึ่ง!’
‘ความรักของเสี่ยวเป่ากับอาหนูมันงดงามเหลือเกิน’
จูบนี้ ทำเอานักอ่านที่จมดิ่งกับเรื่องราวของ 《เซียนกระบี่ฯ》 กลั้นไม่อยู่
อาหนูทำผิดพลาดมามากมาย แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ ถังอวี้ก็คอยปกป้องอยู่ข้างกาย หลอมรวมความรักและความรู้สึกทั้งหมดลงในสามคำสุดท้าย... ข้ารักเจ้า
สามคำที่ดูดาษดื่นนี้ ภายใต้ปลายปากกาของโจรเฒ่า กลับดูทรงพลังและกินใจจนทำให้นักอ่านควบคุมอารมณ์ไม่ได้
เช่นเดียวกับจิ้นหยวนในตอนนั้น ถังอวี้และอาหนูก็เลือกที่จะเสียสละอย่างแน่วแน่เช่นกัน
หากไปแล้วไม่ได้กลับ
งั้นก็ไม่ต้องกลับ...
จี้ห้อยคอลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างช้าๆ เปลี่ยนร่างถังอวี้และอาหนูให้กลายเป็นนกคู่รัก โบยบินสู่ขอบฟ้า!
คู่รักผู้โชคร้ายคู่นี้ ในที่สุดก็ได้ครองคู่กัน จะไม่มีใครมาพรากพวกเขาจากกันได้อีก
การเสียสละของทั้งสอง ในที่สุดก็นำมาซึ่งความหวังริบหรี่ให้กับผืนดินที่ปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความตาย!
...
พลังแห่งผืนดินกำลังฟื้นคืน โลกกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ไป๋เยว่คำนวณผิดพลาด
ไป๋เยว่ที่ดูแคลนความรักมาตลอดไม่เข้าใจ ว่าทำไมสุดท้ายตัวเองถึงพ่ายแพ้ให้กับความรัก
และไม่เข้าใจว่าทำไมคนมากมายถึงยอมเอาตัวเข้าแลก ยอมตายด้วยความสมัครใจ
ไป๋เยว่ที่สูญเสียพลัง ราวกับปลดเปลื้องความยึดติดบางอย่าง
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีสุดกำลังเฮือกสุดท้ายของหลี่เซียวหยา ไป๋เยว่ไม่หลบไม่หลีก ปล่อยให้กระบี่เล่มนั้นแทงทะลุร่าง!
ไป๋เยว่ไม่เข้าใจ ทำไมคนอื่นถึงได้รับรักแท้ แต่เขาถึงไม่ได้
ในวินาทีนี้ ความทรงจำในสมองของไป๋เยว่แล่นผ่านเหมือนโคมไฟม้าหมุน
ตอนนี้เองไป๋เยว่ถึงเพิ่งกระจ่าง ว่าไม่ใช่เขาไม่เคยได้รับความรัก แต่ความรักทั้งหมดได้โอบล้อมเขาไว้อย่างเงียบเชียบมานานแล้ว เขาแค่ไม่เคยสังเกตเห็นมันเท่านั้น
...
ไม่มีนักอ่านคนไหนสงสารไป๋เยว่
บอสใหญ่ของเรื่องคนนี้ทำให้อาหนูตาย ถังอวี้ตาย เซียนสุราตาย เยว่หรูตาย จิ้นหยวนตาย แถมไม่ได้เป็นตัวร้ายที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจแบบโจ๊กเกอร์
แต่ยังไม่ทันที่นักอ่านจะได้ถอนหายใจโล่งอก การอาละวาดอย่างต่อเนื่องของอสูรวารีก็เป็นสัญญาณบอกว่าวิกฤตยังไม่จบ
หลี่เซียวหยาใช้แรงทั้งหมดที่มีฆ่าไป๋เยว่ ตอนนี้หมดสภาพต่อสู้ไปแล้ว
เลือดเต็มปาก ล้มลงกับพื้น แม้แต่แรงจะคลานยังแทบไม่มี
มีเพียงหลิงเอ๋อร์ที่บาดเจ็บหนัก ที่ยังพอสู้ไหว
การเสียสละของเพื่อนพ้องมากมาย จะมาล้มเหลวในวินาทีสุดท้ายไม่ได้เด็ดขาด!
หลิงเอ๋อร์ไม่ลังเล ฝืนร่างกายที่บาดเจ็บสาหัส มุ่งหน้าเข้าหาอสูรวารีอย่างแน่วแน่
หลิงเอ๋อร์ที่เคยไร้เดียงสาน่ารัก เหมือนกระดาษขาวคนนั้น เติบโตขึ้นแล้วจริงๆ
เมื่อเทียบกับการกอบกู้โลก หลิงเอ๋อร์อยากจะเป็นภรรยาของพี่เซียวหยาเงียบๆ อยากเป็นแม่ของอี้หรูมากกว่า แต่ความจริงไม่อนุญาตให้เธอทำแบบนั้น
นับตั้งแต่เกิดมา บนบ่าของหลิงเอ๋อร์ก็แบกรับภาระหน้าที่ในการกอบกู้โลกเอาไว้!
จ้าวหลิงเอ๋อร์ทำได้เพียงเชิดหน้าเผชิญชะตากรรม กัดฟันแบกรับทุกสิ่ง!
[จบแล้ว]