บทที่ 13 - ดังระเบิด

บทที่ 13 - ดังระเบิด

【ลูกเต๋ากระดูกฝังถั่วแดง ความคิดถึงที่เข้ากระดูกดำนี้รู้บ้างไหม】

【พวกเราสั่นสะท้านไปด้วยกัน จะยิ่งเข้าใจว่าความอ่อนโยนคืออะไร? ซู้ด... เออ มีแค่ฉันหรือเปล่าที่คิดลึก?】

【จู่ๆ ก็นึกถึงเธอคนนั้นสมัยเรียน น้ำตาไหลพรากเลย โทษที่ตัวเองไม่เป็นผู้ใหญ่พอ เลยพลาดผู้หญิงที่อาจจะรักฉันที่สุดในโลกไป】

【ดูเหมือนถั่วแดงจะมีพิษนะ พอความคิดถึงเข้ากระดูก ก็ไม่มียารักษา รู้ทั้งรู้ว่าคิดถึงแล้วทุกข์ ก็ยังดันทุรังจะคิดถึง หากถามว่าทำไมการคิดถึงมันทรมาน ก็เพราะความคิดถึงมันฝังลึกเข้ากระดูกไปแล้วไง】

【อุตส่าห์ตัดใจได้แล้วเชียว พอได้ยินเพลงนี้ ก็อดคิดถึงคุณไม่ได้อีกแล้ว】

...

เนื้อร้องและทำนองของ 《ถั่วแดง》 ผสานกับเสียงร้องที่เปี่ยมอารมณ์ของถังอันหนิง ส่งให้เพลงพุ่งทะยานขึ้นชาร์ต Music Music และติดเทรนด์ค้นหาในบล็อกทันที!

ธีมของเพลงนี้คือความรักที่เป็นนิรันดร์ แต่มันกลับไปกระตุ้นความรู้สึกร่วมของผู้ฟังจำนวนมาก

ใครบ้างไม่มีช่วงเวลาวัยเรียนแบบนั้น

นักวิจารณ์เพลงปากจัดชื่อดังยังออกมาวิจารณ์ว่า

‘เพลงนี้มีกลิ่นอายของเพลงระดับตำนาน!’

เพลงที่ดีไม่มีมาตรฐานตายตัว เพลงที่ร้องเข้าไปในใจคนฟังได้ และถูกจดจำไปตามยุคสมัย นั่นคือเพลงที่ดี

เห็นได้ชัดว่า 《ถั่วแดง》 ทำสำเร็จในครึ่งแรกแล้ว

ส่วนครึ่งหลัง ต้องปล่อยให้กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

...

ค่ายเพลงบุปผา

ผ่านไปหนึ่งคืน เมื่อมองดูตัวเลขสถิติที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ของเพลง 《ถั่วแดง》 ทั้งถังอันหนิงและพี่อิง ผู้จัดการส่วนตัว ต่างก็ตื่นเต้นดีใจ

‘อันหนิง ในที่สุดเธอก็มีเพลงฮิตระดับมาสเตอร์พีซสักที!’

พี่อิงพูดด้วยความซาบซึ้ง

วงการเพลงเซี่ยโจวตอนนี้การแข่งขันดุเดือดมาก ผลงานดีๆ มีออกมาเรื่อยๆ

ถังอันหนิงในฐานะราชินีเพลงป๊อปตัวน้อยที่กำลังมาแรง ย่อมมีเพลงดังอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ขาดยังคงเป็นเพลงระดับตำนานที่ใครๆ ก็ร้องกันได้

ท่วงทำนองของ 《ถั่วแดง》 ติดหูง่าย ฟังได้ทุกเพศทุกวัย คนฟังแต่ละช่วงวัยก็สัมผัสความรู้สึกได้ต่างกันไป

‘ฉันยังรู้สึกว่าเวอร์ชันพี่หลินชิวเพราะที่สุดอยู่ดี’

ถังอันหนิงยิ้มกว้าง เปลี่ยนเสียงเรียกเข้ามือถือเป็นเวอร์ชันเดโมของหลินชิวไปตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนแล้ว

การถ่ายทอดอารมณ์เพลงในเวอร์ชันเดโมของหลินชิว แม้ดนตรีประกอบจะเรียบง่าย แต่กลับบาดลึกถึงใจ ฟังดูเหมือนมีเรื่องราวซ่อนอยู่มากมาย เป็นรสชาติที่แตกต่างจากเวอร์ชันของถังอันหนิงอย่างสิ้นเชิง

พี่อิงไม่ได้แย้งอะไร เพียงแค่ยื่นมือถือที่หน้าจอสว่างอยู่ให้ถังอันหนิงดู พลางว่า

‘ดูสิ หลินชิวขึ้นเทรนด์แล้ว’

‘เพิ่งจะอายุยี่สิบ เก่งเกินไปแล้วมั้ง?’

ถังอันหนิงรับมือถือมาดู บนเทรนด์ค้นหาของบล็อก หัวข้อสนทนาเกี่ยวกับหลินชิวกำลังดุเดือด

...

【คนแต่งเพลง 《ถั่วแดง》 ดันเป็นผู้กำกับหนัง 《Love Letter》 บ้าไปแล้วมั้ง?】

【เอ่อ เป็นเด็กดันของทุนหรือเปล่า คนทำเพลงไม่เป็นจะแต่งเพลงดีๆ แบบนี้ได้ไง? ขอสงสัยไว้ก่อน】

【ไม่แน่เขาอาจจะเก่งจริงก็ได้นี่? อัจฉริยะทางดนตรีมาถ่ายหนังก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แค่จุดจบอาจจะ...】

กระแสในโลกออนไลน์เกี่ยวกับหลินชิว ส่วนใหญ่เป็นไปในทางตั้งข้อสงสัย

สงสัยว่าเบื้องหลังหลินชิวคือการปั้นแต่งของทุนจากบริษัทพ่อแม่

สงสัยว่าคนแต่ง 《ถั่วแดง》 ตัวจริงไม่ใช่หลินชิว

และสงสัยว่าหลินชิวเป็นแค่ผู้กำกับในนามของ 《Love Letter》 คนถ่ายทำจริงๆ คือผู้กำกับลู่เหยียน

ข้อสงสัยเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ มันเป็นเรื่องธรรมดามาก

ให้คนปกติมาดูก็ต้องสงสัยไว้ก่อน

อายุยี่สิบ เป็นนักแต่งเพลง เป็นผู้กำกับหนัง มันข้ามสายงานเกินไปไหม?

ต่อให้เป็นชาติก่อน นักดนตรีที่ผันตัวไปเป็นผู้กำกับ หนังที่ทำออกมาส่วนใหญ่ก็เจ๊ง

ส่วนผู้กำกับที่เป็นนักดนตรีด้วย แทบไม่เคยได้ยินชื่อ หลินชิวเป็นคนแรกๆ เลยมั้ง

ในเมื่อมีประเด็นให้เล่นขนาดนี้ บริษัทภาพยนตร์ฉางอันย่อมไม่พลาด นี่แหละคือผลลัพธ์ของการโปรโมตที่ต้องการ!

คนทั้งเน็ตจะสงสัยก็ช่างมัน ที่น่ากลัวคือไม่มีคนสงสัยต่างหาก ไม่สงสัยก็ไม่มีกระแส

อย่างน้อยตอนนี้หนังเรื่อง 《Love Letter》 ก็ได้รับความสนใจจากตลาดในระดับหนึ่งแล้ว

ทั้งบริษัทและกองถ่ายต่างมั่นใจในการเข้าฉายของ 《Love Letter》

‘อันหนิง เธอคิดว่าเพลง 《ถั่วแดง》 นี่หลินชิวแต่งเองจริงไหม?’

ถังอันหนิงไม่ลังเลเลย ส่งมือถือคืนให้แล้วตอบว่า

‘จริงแน่นอนค่ะ’

พี่อิงแปลกใจ ‘มั่นใจขนาดนั้น?’

ถังอันหนิงหัวเราะเบาๆ

‘พี่อิง พี่ลองบอกมาสิ ทั่วเซี่ยโจวมีนักแต่งเพลงกี่คนที่แต่งเพลง 《ถั่วแดง》 ได้’

‘อัจฉริยะบางคนก็เอาบรรทัดฐานคนทั่วไปมาวัดไม่ได้หรอกค่ะ’

สั้นๆ ได้ใจความ พี่อิงเข้าใจทันที

นักแต่งเพลงระดับแนวหน้าของเซี่ยโจว แม้แต่ถังอันหนิงอยากจะจ้างให้แต่งเพลงยังยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการซื้อสิทธิ์ขาด

ถังอันหนิงแม้จะเป็นราชินีเพลงป๊อปตัวน้อย แต่ก็เป็นแค่ดาวเด่นในหมู่นักร้องรุ่นใหม่

ทั่ววงการเพลงยังมีนักร้องชายหญิงที่เก่งกว่าถังอันหนิงอีกถมเถไป

ถอยออกมาอีกก้าว ต่อให้เพลง 《ถั่วแดง》 ซื้อมาจริง แล้วหลังจากนี้ล่ะ?

หลินชิวเพิ่งอายุยี่สิบ ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวปิดไม่มิดหรอก ถ้าเป็นของปลอม ไม่เท่ากับรอวันจบเห่ โดนคนทั้งเน็ตรุมประณามเหรอ?

จะมีพ่อแม่ที่ไหนปั้นลูกตัวเองด้วยวิธีฆ่าตัวตายแบบนี้

‘จริงด้วย อันหนิง ลองถามหลินชิวดูสิว่ายังมีเพลงใหม่อีกไหม เรื่องค่าตอบแทนคุยกันได้หมด’

พี่อิงวัยสามสิบกว่าปีตื่นเต้นขึ้นมา รู้สึกเหมือนหลินชิวเป็นขุมทรัพย์ที่ยังไม่มีใครขุดพบ

ช่วยไม่ได้ นักแต่งเพลงเก่งๆ มันหายากจริงๆ

หมาป่าเยอะแต่เนื้อน้อยน่ะสิ

‘ถามแล้วค่า! แทบจะอ้อนวอนแล้วเนี่ย!’

‘หลินชิวบอกว่าเพลงน่ะมี แต่ต้องให้ฉันช่วยโปรโมตหนังเยอะๆ หน่อย’

ถังอันหนิงยู่ปากพูด

ถังอันหนิงบนเวทีมีออร่านางพญาเต็มเปี่ยม ดูเป็นสาวมั่นสุดๆ

แต่หลังฉากนิสัยก็เป็นแบบนี้ อีกอย่างถังอันหนิงเองก็ชื่นชมงานเพลงของหลินชิวมากด้วย

...

‘หลินชิว นายขึ้นเทรนด์แล้ว!’

‘ซื้อยอด! ซื้อยอดแน่ๆ!’

‘หลินชิว นายรู้เรื่องดนตรีตั้งแต่เมื่อไหร่?’

‘ก็พอรู้บ้างนิดหน่อย! นิดหน่อย!’

‘หลินชิว แอบไปถ่ายหนังมาเงียบๆ โคตรเจ๋งเลยว่ะ?’

‘ก็พอได้! พอได้!’

ในห้องเรียนภาคค่ำของวิทยาลัยภาพยนตร์เซี่ยโจว หลินชิวกลายเป็นจุดสนใจของเด็กคณะผู้กำกับทุกคน

เพื่อนร่วมชั้นจับกลุ่มคุยกันจ้อ แสดงความไม่อยากจะเชื่อ

นี่แค่ฤดูหนาวเดียว หลินชิวไปทำอะไรมาบ้างเนี่ย?

กำกับหนัง เข้าฉายวันแรงงาน

แต่งเพลงให้ถังอันหนิง ดังระเบิดทั่วเน็ต!

ความสามารถขนาดนี้ ทำให้หลินชิวที่เป็นเดือนคณะผู้กำกับปี 3 อยู่แล้ว ยิ่งเป็นที่ชื่นชอบของเพื่อนนักศึกษาหญิงเข้าไปใหญ่

มีเงิน มีแบ็กกราวนด์ มีพรสวรรค์ แถมยังหน้าตาดี เล่นเอาเพื่อนนักศึกษาชายได้แต่อิจฉาริษยา ทุบอกชกตัวด้วยความเจ็บใจ

คนเหมือนกันแท้ๆ ทำไมมันต่างกันขนาดนี้

โจวข่ายนั่งเท้าคางอยู่ข้างๆ มองดูหลินชิวที่ถูกห้อมล้อมเงียบๆ

ในใจคิดว่า ถ้าพวกแกรู้ว่าหลินชิวยังเขียนนิยาย แถมยังเป็นคนเขียน 《เซียนกระบี่พิชิตมาร》 ที่โดนคนก่นด่าทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่รู้จะทำหน้ายังไงกัน

ไม่นานอาจารย์คณะผู้กำกับก็เข้ามา ห้องเรียนที่จอแจก็เงียบลง เตรียมเริ่มเรียนภาคค่ำ

19 นาฬิกา 52 นาที

หลินชิวเหลือบมองเวลาบนมือถือ

อีกแปดนาที ตอนจบของ 《เซียนกระบี่พิชิตมาร》 จะถูกปล่อยอย่างเป็นทางการ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พ้นคืนนี้ไป คะแนนความสะเทือนใจในระบบจะพุ่งขึ้นด้วยความเร็วระดับนรกแตก...

ส่วน 【หัวใจฉาบปูน】

ไม่สิ ต้องเรียกว่า โจรเฒ่าไร้หัวใจ จะกลายเป็นนักเขียนที่คนอยากรุมกระทืบของจริง!

[จบแล้ว]