บทที่ 56 - ไม่ว่าตระกูลจางจะเต็มใจหรือไม่ ก็ต้องขาย

บทที่ 56 - ไม่ว่าตระกูลจางจะเต็มใจหรือไม่ ก็ต้องขาย

"ท่านบรรพบุรุษ!"

เมื่อเห็นเงาร่างสองสายในแสงเหาะเหิน จางเฉิงคงก็ลิงโลดใจขึ้นมาทันที

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขารีบก้มกายคารวะอย่างรวดเร็ว

และสองคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น คือจางหมิงเจ๋อและจางหมิงหยวนแห่งตระกูลจางนั่นเอง

เวลานี้สายตาของทั้งสอง จับจ้องไปที่เมฆอัคคีที่อยู่ไม่ไกล แววตาของทั้งคู่พลันเคร่งขรึมขึ้นมาพร้อมกัน

"สหายเต๋าเฮ่าหยวน..."

"หึหึ สหายเต๋าตระกูลจางทั้งสอง สบายดีกระมัง"

จี้เฮ่าหยวนเผยกายออกมา มองดูสองคนตรงหน้า มุมปากยกยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

ท่าทีเช่นนี้ทำให้สองพี่น้องตระกูลจางต้องขมวดคิ้ว รู้สึกโดยสัญชาตญาณว่า การมาของจี้เฮ่าหยวนในครั้งนี้ น่าจะมาไม่ดี

แต่พวกเขาก็ยังกล่าวอย่างมีมารยาทว่า "สหายเต๋าเฮ่าหยวน ไม่เจอกันนาน สง่างามยิ่งกว่าแต่ก่อนเสียอีก

เพียงแต่ไม่ทราบว่าสหายเต๋าเฮ่าหยวนมาเยือนเขาไท่ผิงของตระกูลจางในครั้งนี้ มีธุระสำคัญอันใดหรือ?"

"หึหึ ความจริงก็ไม่มีธุระสำคัญอะไรหรอก"

จี้เฮ่าหยวนยิ้มอย่างไม่ยี่หระ

"ก็แค่จะมาขอซื้อเขาไท่ผิงลูกนี้กลับคืนไปก็เท่านั้น"

"ว่ากระไรนะ?"

เมื่อได้ยินวาจาของจี้เฮ่าหยวน จางหมิงเจ๋อและจางหมิงหยวนต่างก็ตกตะลึง

จางเฉิงคงที่อยู่ด้านล่าง ยิ่งหัวใจบีบแน่น รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที

จางหมิงหยวนพลันเอ่ยขึ้นว่า "สหายเต๋าเฮ่าหยวน ท่านล้อเล่นกระมัง?

เขาไท่ผิงเป็นเขาวิญญาณของตระกูลจางเรา จะขายให้คนนอกได้อย่างไร?

ขอท่านอย่าได้เอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นอีกเลย

เขาไท่ผิง ไม่ว่าอย่างไรตระกูลจางของพวกเราก็ไม่มีทางขายออกไปเด็ดขาด"

สิ้นเสียงของเขา บรรยากาศในที่นั้นก็พลันเงียบสงัดลง

จางหมิงเจ๋อหัวใจบีบตัวแน่น

เขากับจางเฉิงคงที่อยู่ด้านล่าง ต่างได้กลิ่นอายของลางร้ายเหมือนกัน

และก็เป็นไปตามคาด

รอยยิ้มบนใบหน้าของจี้เฮ่าหยวนค่อยๆ เลือนหายไป เปลี่ยนเป็นมองจางหมิงหยวนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ น้ำเสียงเรียบเฉยว่า

"เมื่อครู่คำพูดของข้า เจ้าฟังไม่ชัดหรือ?

อีกอย่าง เจ้าเอาอะไรมามั่นใจ ว่าข้ากำลังหารือ หรือสอบถามความเห็นจากเจ้า?"

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"

สีหน้าของจางหมิงหยวนเปลี่ยนไปทันที แววตาปรากฏโทสะขึ้นมาอย่างระงับไม่อยู่

"ความหมายยังไม่ชัดเจนอีกหรือ?"

จี้เฮ่าหยวนยังคงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ความหมายก็คือ วันนี้เขาไท่ผิงลูกนี้ ไม่ว่าตระกูลจางของพวกเจ้าจะเต็มใจหรือไม่ ก็ต้องขาย"

"เจ้า..."

จางหมิงหยวนโกรธจัด

จางหมิงเจ๋อที่อยู่ด้านข้างก็หน้าบึ้งตึงลงเช่นกัน

ท่าทีของอีกฝ่ายนั้น โอหังและวางก้ามเกินไปแล้ว

นี่มันไม่เห็นหัวตระกูลจางของพวกเขาเลยสักนิด

"จี้เฮ่าหยวน เจ้าอย่าให้มันมากเกินไปนัก!"

จางหมิงหยวนตวาดลั่น

"หากข้าไม่ขาย เจ้าจะทำไม?"

"ไม่ขาย?"

จี้เฮ่าหยวนเงยหน้าขึ้น ทิ้งประโยคเรียบๆ ออกมา

"เจ้าไม่มีทางเลือก"

สิ้นเสียง บนท้องฟ้าก็พลันปรากฏเมฆเพลิงม้วนตลบ ก่อนจะกลายเป็นฝนดาวตกพุ่งใส่ศีรษะของจางหมิงหยวน

จางหมิงหยวนคิดไม่ถึงเลยว่า จี้เฮ่าหยวนพอคุยไม่ถูกคอ ก็จะลงมือทันที

ที่น่ากลัวที่สุดคือ ดาวตกเพลิงที่ตกลงมาใส่เขา ราวกับได้รับแรงหนุนจากปราณวิญญาณธาตุไฟในบริเวณนี้ เพียงแค่พริบตาเดียว ก็ขยายขนาดขึ้นอีกเท่าตัว อานุภาพทวีความรุนแรงขึ้นสามเท่า

"ระวัง!"

จางหมิงเจ๋อสังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน

เขาโบกมือวูบหนึ่ง

หยกเงินชิ้นหนึ่งเปล่งแสงสีขาวนวลออกมาทันที พริบตาเดียวก็ปกป้องเขาและจางหมิงหยวนเอาไว้ภายใน

ตูม ตูม ตูม!

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ดาวตกเพลิงเหล่านั้นก็พุ่งชนม่านแสงที่หยกเงินแผ่ออกมา

ชั่วพริบตา หยกเงินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

จางหมิงเจ๋อและจางหมิงหยวนได้ยินเสียงดัง แครก ข้างหู

จากนั้น พวกเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นว่า ม่านแสงคุ้มกายรอบตัว ราวกับฟองสบู่ แตกสลายไปในพริบตา

ตูม!

กลางอากาศพลันสว่างวาบด้วยแสงดาบสีน้ำเงินเข้ม

แต่ทว่า แสงดาบสีน้ำเงินนั้นก็ราวกับน้ำแข็งที่ละลาย หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา

พร้อมกันนั้น ด้านล่างก็เกิดควันฝุ่นพุ่งเสียดฟ้าขึ้นมาสองสาย

ควันดำลอยอ้อยอิ่ง

เมื่อจางเฉิงคงและผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลจางที่อยู่ที่นั่นมองไป พวกเขาก็ต้องตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่า จางหมิงหยวนและจางหมิงเจ๋อที่พวกเขาเทิดทูนดุจเสาหลักของตระกูล บัดนี้ทั้งสองคนตัวดำเมี่ยม เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ลมหายใจรวยรินอย่างยิ่ง

"นี่... นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?"

จางเฉิงคงและคนอื่นๆ แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา

วูบ——

ในตอนนั้นเอง ร่างของจี้เฮ่าหยวนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าสองพี่น้องตระกูลจาง

เห็นเพียงเขามีสีหน้าเย็นชา มองทั้งสองด้วยท่าทีของผู้ที่อยู่เหนือกว่า

"ตอนนี้ เขาไท่ผิงลูกนี้ ตระกูลจางขายได้หรือยัง?"

"เจ้า... รังแกกันเกินไปแล้ว!"

จางหมิงหยวนกัดฟันพูด

จี้เฮ่าหยวนไม่สนใจเขา หันไปมองจางหมิงเจ๋ออีกด้านหนึ่งแทน

"สหายเต๋าหมิงเจ๋อ ท่านคิดเห็นเช่นไร?"

จางหมิงเจ๋อเงียบ

เห็นได้ชัดว่าเขาก็รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจกับการกระทำของจี้เฮ่าหยวนเช่นกัน

พูดไปแล้ว ก็เป็นเพราะมูลค่าของเขาไท่ผิงนี้ไม่ใช่น้อย

นอกจากจะมีชีพจรวิญญาณธาตุไฟระดับหนึ่งขั้นสูงแล้ว ลำพังแค่ผลผลิตจากแร่ธาตุและของวิญญาณต่างๆ ในที่แห่งนี้ ก็สามารถทำเงินให้ตระกูลจางได้มหาศาลในแต่ละปี

นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้พวกเขาตัดใจปล่อยมือไม่ได้เสียที

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ จี้เฮ่าหยวนก็หรี่ตาลง น้ำเสียงพลันแฝงความอำมหิตขึ้นมาทันที

"พวกเจ้าคงคิดว่า ตระกูลเจ้ามีรากวิญญาณฟ้าที่ได้กราบอาจารย์ระดับแก่นทองคำ แล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไรตระกูลจางกระมัง?

หรือพวกเจ้าคิดว่า ข้าไม่กล้าฆ่าพวกเจ้าจริงๆ?"

เมื่อพูดถึงประโยคสุดท้าย ในดวงตาของจี้เฮ่าหยวน ก็ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟสีแดงฉานสองกลุ่ม

ทวนลายเพลิงอัคคีที่เขาเลื่อนขั้นเป็นศาสตราวุธวิญญาณระดับสองขั้นสูง ลอยตัวขึ้นกลางอากาศทันที

ประกายทวนวูบวาบ จิตสังหารพลุ่งพล่าน

คราวนี้ สีหน้าของสองพี่น้องตระกูลจางเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เพราะพวกเขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวจี้เฮ่าหยวนในตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

เขา มีเจตนาฆ่าจริงๆ

เจ้านี่...

กล้าลงมือสังหารพวกเขาจริงๆ!

โดยไม่มีสาเหตุ แผ่นหลังของทั้งสองก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น

โชคยังดีที่ในตอนนั้นเอง เสียงถอนหายใจหนึ่งก็ดังขึ้นในลาน

จากนั้น ชายชราผมขาวโพลน ใบหน้าดูแก่ชรามากผู้หนึ่ง ก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางพวกเขาทั้งหลาย

เมื่อดูจากกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่าง นี่ก็เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นปลายเช่นกัน

เพียงแต่คนผู้นี้มีกลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมหนาแน่น คาดว่าคงเหลืออายุขัยอีกไม่มากแล้ว

"ท่านอา!"

เมื่อเห็นชายชราตรงหน้า สองพี่น้องจางหมิงหยวนและจางหมิงเจ๋อต่างก็ตกใจ

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่า ผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานคนสุดท้ายของตระกูลจางที่เก็บตัวเงียบมาตลอด อย่างชายชราตรงหน้า จะปรากฏตัวที่นี่

ชายชราชื่อจางซิงเต๋อ เป็นผู้ที่มีอาวุโสสูงสุดและพลังฝึกตนสูงที่สุดในตระกูลจาง ณ ขณะนี้

เพียงแต่เวลานี้ เขาไม่ได้สนใจคำทักทายของสองพี่น้องตระกูลจาง แต่มองตรงไปที่จี้เฮ่าหยวน ด้วยสีหน้าเจือความรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า

"สหายเต๋าตระกูลจี้ เรื่องที่ท่านพูดเมื่อครู่ ข้าขอตัดสินใจ รับปากท่านแล้ว"

(จบแล้ว)