บทที่ 45 - ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย และแผนที่ขาดขึ้นเวที

บทที่ 45 - ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย และแผนที่ขาดขึ้นเวที

"นั่นมัน? ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย!"

ทุกคนต่างใจสั่นสะท้าน

เห็นได้ชัดว่าคนส่วนใหญ่ในที่นั้น จำตัวตนของผลึกสีฟ้านั้นได้

ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย นี่คือหนึ่งในแก่นแท้ห้าธาตุ

เป็นของวิเศษที่สามารถใช้ในการสร้างรากฐานได้อย่างแท้จริง

แม้ประสิทธิภาพของมันจะเทียบไม่ได้กับเม็ดยาสร้างรากฐาน

แต่แค่สถานะว่าเป็นของวิเศษสร้างรากฐาน ก็เพียงพอที่จะบอกมูลค่าของมันได้แล้ว

"ฮ่าๆ ดูเหมือนสหายพรตหลายท่านจะจำของในมือข้าได้แล้ว"

เซวียอวี้หลิงยิ้มและเอ่ยขึ้นถูกจังหวะ

"ถูกต้อง ของประมูลในมือข้านี้ คือหนึ่งในของวิเศษสร้างรากฐานที่สามารถใช้สร้างรากฐานได้ ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มแก่นแท้ห้าธาตุ

แม้ประสิทธิภาพในการช่วยสร้างรากฐานจะเทียบไม่ได้กับเม็ดยาสร้างรากฐาน แต่ก็สามารถช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จในการเลื่อนขั้นสู่ระดับสร้างรากฐานได้ถึงหนึ่งส่วนครึ่ง

หากท่านเป็นผู้ฝึกตนที่เน้นฝึกวิชาธาตุน้ำ โอกาสนี้จะเพิ่มขึ้นอีกครึ่งส่วน"

จริงอย่างที่ว่า

แม้ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ยจะเป็นของวิเศษสร้างรากฐานธาตุน้ำ

แต่แก่นแท้แห่งฟ้าดินที่บรรจุอยู่ภายใน ก็สามารถให้ผู้ฝึกตนที่ไม่ได้เน้นฝึกวิชาธาตุน้ำใช้ได้เช่นกัน

เพียงแต่เมื่อเทียบกับผู้ฝึกตนสายธาตุน้ำแล้ว โอกาสสำเร็จจะลดลงไปครึ่งส่วน

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ปฏิเสธมูลค่าของของวิเศษสร้างรากฐานชิ้นนี้ไม่ได้

เซวียอวี้หลิงกล่าวต่อว่า "ของชิ้นนี้ ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งพันหินวิญญาณ เพิ่มราคาครั้งละไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหินวิญญาณ"

สิ้นเสียงเซวียอวี้หลิง เสียงเสนอราคาก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วทั้งงาน

"สองพันหินวิญญาณ!"

"สองพันสามร้อยหินวิญญาณ!"

"สามพันห้าร้อยหินวิญญาณ!"

...

เพียงครู่เดียว ราคาของผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ยก็พุ่งสูงถึงสามพันห้าร้อยหินวิญญาณ

และยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"ฮ่าวหยวน..."

ภายในห้องรับรอง จี้ป๋อชางหายใจแรงขึ้นเล็กน้อย

เขาหันไปมองจี้ฮ่าวหยวน

แต่จี้ฮ่าวหยวนกลับส่ายหน้าให้เขา

"ไม่จำเป็นท่านบรรพชน ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ยแม้จะเป็นของวิเศษสร้างรากฐาน แต่สำหรับผู้ฝึกตนตระกูลจี้แล้ว มันไม่ใช่ของที่เหมาะสมที่สุด

เป้าหมายของเราคือเม็ดยาสร้างรากฐาน

ก่อนจะถึงตอนนั้น ไม่จำเป็นต้องเสียหินวิญญาณมากเกินไป"

พอถูกจี้ฮ่าวหยวนเตือนสติ จี้ป๋อชางก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง

เมื่อครู่เขาได้รับอิทธิพลจากบรรยากาศในงานอยู่บ้าง

บวกกับของวิเศษสร้างรากฐานนั้นหายากจริงๆ

จึงทำให้เขาเผลอใจร้อนวู่วามไปชั่วขณะ

ตอนนี้พอได้สติ บนใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่น

"นึกไม่ถึงว่าข้ามีชีวิตมาตั้งนาน สุดท้ายเกือบจะรักษาจิตใจไว้ไม่อยู่"

จี้ฮ่าวหยวนยิ้มปลอบใจ

"ท่านบรรพชนคิดมากไปแล้ว

ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะท่านห่วงใยตระกูล

ไม่อย่างนั้น แค่ของวิเศษสร้างรากฐาน จะมีผลอะไรกับท่านและข้าได้?"

"ฮ่าๆ เจ้าไม่ต้องมาปลอบใจตาแก่อย่างข้าหรอก"

จี้ป๋อชางส่ายหน้ายิ้มๆ

"ของวิเศษสร้างรากฐานสำหรับเราในตอนนี้ แม้จะไร้ประโยชน์ แต่ก็ปฏิเสธมูลค่าของมันไม่ได้

อย่างน้อยถ้าเจ้าเอามันไปแลกเปลี่ยนทรัพยากร ย่อมแลกของดีที่เจ้าต้องการได้ไม่น้อย"

จี้ฮ่าวหยวน: "..."

ยังดีที่ตอนนี้ทั้งสองไม่ได้จดจ่ออยู่กับหัวข้อเมื่อครู่แล้ว

เพราะเพียงชั่วครู่เดียว ผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ยในงาน ก็ได้เจ้าของเป็นที่เรียบร้อย

ถูกผู้ฝึกตนจากตระกูลสร้างรากฐานในท้องถิ่นเมืองเซียนชื่อเสีย ประมูลไปในราคาเก้าพันห้าร้อยหินวิญญาณ

และด้วยการเปิดงานของผลึกวิญญาณกุ้ยสุ่ย บรรยากาศการประมูลหลังจากนั้นจึงค่อนข้างคึกคัก

แม้แต่ของวิเศษระดับหนึ่งที่ค่อนข้างธรรมดา ก็ยังประมูลได้ราคาที่น่าพอใจ

และในระหว่างนั้น จี้ฮ่าวหยวนและจี้ป๋อชางไม่ได้ร่วมประมูลเลย

จนกระทั่งสินค้าชิ้นต่อไปปรากฏขึ้น

"สินค้าชิ้นต่อไปที่เราจะประมูล คือแผนที่ขาดที่ได้มาจากโบราณสถานแห่งหนึ่ง"

บนแท่นประมูล

ในมือของเซวียอวี้หลิง ปรากฏแผนที่ที่มีส่วนขาดหายไปแผ่นหนึ่ง

นางแสดงแผนที่ขาดนั้นให้ทุกคนในงานดู

สักพักถึงยิ้มกล่าวว่า "แผนที่นี้แม้จะขาดหาย แต่จากวัสดุและสัญลักษณ์บนนั้น สามารถยืนยันได้ว่า โบราณสถานที่แผนที่นี้ชี้ไปนั้น ไม่ธรรมดา

ดีไม่ดี อาจจะเป็นถ้ำที่พักของนักพรตระดับจินตานในอดีตก็เป็นได้

สหายพรตทุกท่าน หากท่านใดสนใจแผนที่นี้ สามารถเสนอราคาได้

แผนที่นี้ราคาเริ่มต้นที่สามร้อยหินวิญญาณ เพิ่มราคาครั้งละไม่ต่ำกว่าห้าสิบหินวิญญาณ"

เมื่อเห็นแผนที่ขาดในมือเซวียอวี้หลิง ในที่สุดจี้ฮ่าวหยวนก็นั่งตัวตรงขึ้น

แต่เขาไม่ได้รีบร้อนเสนอราคา แต่รอดูท่าทีของคนอื่นๆ ในงานก่อน

เพียงแต่ครั้งนี้ ดูเหมือนทุกคนจะไม่ค่อยสนใจแผนที่ขาดที่ไม่รู้ที่มาที่ไป และไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดแผ่นนั้นเท่าไหร่นัก

เวลาผ่านไปสักพัก

ในงานกลับไม่มีใครเสนอราคาเลย

เห็นสถานการณ์เช่นนี้ เซวียอวี้หลิงยังคงยิ้มแย้ม

ราวกับนางไม่สนใจว่าแผนที่ขาดแผ่นนี้จะขายไม่ออก

แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากทิศทางของตระกูลหานและตระกูลจาง

"ห้าร้อยหินวิญญาณ!"

ได้ยินเสียงนี้ จี้ฮ่าวหยวนที่กำลังจะเสนอราคา ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย

เพราะเมื่อครู่เขาได้ยินชัดเจน คนที่เสนอราคา ไม่ใช่จางหมิงหยวน และไม่ใช่จางหมิงเจ๋อ

เช่นนั้น ก็ต้องเป็นหนึ่งในสองคนของตระกูลหานนั่นแล้ว

นั่นไง

พวกเขารู้เรื่องเกี่ยวกับแผนที่ขาดนั่นอยู่บ้างจริงๆ

แต่คิดดูก็สมเหตุสมผล

แผนที่ขาดในมือเขาตอนนี้ ก็ได้มาจากถุงสมบัติของหานเผิงซาน

ในฐานะคนตระกูลเดียวกัน หานเผิงหู่และหานเผิงเฟิงจะรู้เรื่องแผนที่ขาดนั่น ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

คิดได้ดังนั้น จี้ฮ่าวหยวนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เสนอราคาทันที

"แปดร้อยหินวิญญาณ!"

"หืม...?"

ได้ยินเสียงจี้ฮ่าวหยวน หานเผิงหู่และหานเผิงเฟิงที่อยู่กับคนตระกูลจาง ดวงตาก็ฉายแวววาวโรจน์

สีหน้าเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นมาทันที

คนเมื่อกี้ ถ้าพวกเขาเข้าใจไม่ผิด น่าจะเป็นคนตระกูลจี้ที่สร้างรากฐานด้วยวัยร้อยปีคนนั้น

ตอนนั้นก็เป็นเขานี่แหละ ที่ทำร้ายน้องชายร่วมตระกูลของพวกเขา หานเผิงซาน จนบาดเจ็บสาหัส และตัดหนทางแห่งเต๋าของเขา

ตอนนี้เวลาผ่านไปหลายปี

หานเผิงซานหายสาบสูญไร้ร่องรอย

พวกเขาตามสืบอย่างไรก็ไม่เจอเบาะแส

รู้แค่ว่าก่อนที่หานเผิงซานจะหายตัวไปอย่างสมบูรณ์ เคยมาที่เมืองเซียนชื่อเสียแห่งนี้

และบังเอิญว่า ตอนนั้นจี้ฮ่าวหยวน ก็เคยปรากฏตัวที่เมืองเซียนชื่อเสียเช่นกัน

ไม่ว่าการหายตัวไปของหานเผิงซานจะเกี่ยวกับคนคนนี้หรือไม่ ในฐานะพี่ชายร่วมตระกูลของหานเผิงซาน หานเผิงหู่และหานเผิงเฟิง ต่างก็มีความเป็นศัตรูกับจี้ฮ่าวหยวนอย่างเต็มเปี่ยม

ตอนนี้พวกเขาเห็นอีกฝ่ายเสนอราคาแข่งกับพวกเขา ทั้งสองเพียงแค่คิดเล็กน้อย ก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

โลกกลมจริง ๆ

คิดได้ดังนั้น ในดวงตาของทั้งสองก็ฉายแววอำมหิต ไม่ลังเลที่จะเสนอราคาสู้ทันที

"หนึ่งพันห้าร้อยหินวิญญาณ!"

(จบแล้ว)