ตอนที่ 29 ความอับอาย
ตอนที่ 29 ความอับอาย
แม็กซ์เริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อยหลังจากการระเบิดอารมณ์ของเบเนดิกต์
เขาไม่รู้เลยว่าทำไมการโอนเงินถึงยังไม่มา และด้วยความคิดฟุ้งซ่านที่สุดของเขาไม่มีทางที่จะจินตนาการได้ว่า คริสเตียน เกรย์ กำลังนั่งดูสตรีมของเขาอยู่แบบสด ๆ และจงใจสังเกตปฏิกิริยาของเขา จากการที่เงินยังไม่ถูกโอนเข้ามา
คริสเตียนตั้งใจรออยู่นาน เพื่อให้แน่ใจว่า เงินหนึ่งล้านเจ็ดพันเหรียญทองที่เขาต้องจ่ายนั้น ปลายทางคือแม็กซ์จริง ๆ
เมื่อผ่านไปห้านาที และแม็กซ์ยังไม่ฝากเงิน
คริสเตียนก็มั่นใจทันทีว่า แม็กซ์คือผู้รับผลประโยชน์ที่ราวานสั่งให้เขาโอนเงินไปให้
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
“แม็กซ์… แม็กซ์… แม็กซ์ นายรู้จักราวานได้ยังไง หรือว่า… นายคือราวานเอง?”
คริสเตียนพึมพำเบา ๆ ทฤษฎีสมคบคิดเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวอันเฉียบคมของเขา
“โอนเงินไปได้”
คริสเตียนสั่งผู้ช่วย เขาไม่อยากเห็นเพื่อนสมัยเด็กของตัวเองถูกขายหน้าไปมากกว่านี้อีกแล้ว
ภายในเวลาไม่ถึงห้าวินาที เงินก็ถูกโอนเรียบร้อย
------------------------------------------------------
เบเนดิกต์ระบายอารมณ์ใส่แม็กซ์จนสะใจ และตอนนี้ก็ยืนรอให้ผู้จัดการธนาคารไล่แม็กซ์ออกไป
เขาพอใจอย่างมากกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ในมุมมองของเขา ระบบอุปถัมภ์คือสิ่งน่ารังเกียจที่สุดในโลกยุคใหม่ และคนอย่างแม็กซ์สมควรถูกกลั่นแกล้งเพราะเรื่องนั้น
เมื่อเขาเห็นผู้จัดการธนาคารตัวสั่น เขาคิดว่าเป็นเพราะความโกรธ เพราะอีกฝ่ายกำลังจ้องเอกสารบัญชีด้วยตาเบิกกว้าง
แต่คำพูดถัดมาที่หลุดออกจากปากของก็อบลินกลับทำให้เบเนดิกต์เงียบสนิทในทันที
“แกกล้าดียังไงถึงพูดกับลูกค้าระดับโกลด์ของธนาคารเราแบบนี้ ไอ้มดมนุษย์!”
ก็อบลินผู้จัดการตะโกนใส่เบเนดิกต์
“หะ… อะไรนะ? โกลด์? ใคร?”
เบเนดิกต์สับสน แต่เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้าของแม็กซ์ เขาก็เข้าใจทันทีว่าฝันร้ายที่สุดของเขากลายเป็นจริงแล้ว
“ลูกค้าผู้ทรงเกียรติของเรา คุณแม็กซ์ ได้ฝากเงินจำนวนหนึ่งล้านเจ็ดพันเหรียญทองและกลายเป็นลูกค้าระดับโกลด์ของธนาคารเรา!”
“แกกล้าดียังไง ลูกค้าระดับบรอนซ์อย่างแกถึงขึ้นเสียงใส่เขาแบบนี้!”
“ข้าจะเพิกถอนสถานะสมาชิกของแกเดี๋ยวนี้!”
ก็อบลินผู้จัดการถล่มใส่เบเนดิกต์ไม่ยั้ง ขณะที่เบเนดิกต์รีบตัดสตรีมสดทันที
แม้สตรีมจะถูกตัด แต่ข่าวสำคัญก็ถูกส่งกลับไปถึงโลกเรียบร้อยแล้ว และในชั่วพริบตา เบเนดิกต์ก็กลายเป็นตัวตลกของสาธารณะ
เบเนดิกต์แทบหายใจไม่ออก
หนึ่งล้านเจ็ดพันเหรียญทอง…
เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่ามนุษย์คนหนึ่งจะรวบรวมเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้ในซิกมาภายในเวลาอันสั้นได้ยังไง
แม้ในความฝัน เขาก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นไปได้
เงินหนึ่งล้านเหรียญทองเพียงพอให้ใช้ชีวิตแบบขุนนางในเมืองแบล็กเลค เป็นทรัพย์สมบัติที่ส่งต่อได้ถึงเจ็ดชั่วคนโดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกเลย
แม็กซ์ไปหาเงินพวกนี้มาจากไหนในเวลาแค่นี้กัน?
เบเนดิกต์ไม่เคยคิดแม้แต่วินาทีเดียวว่าแม็กซ์จะมีความสามารถพอจะหาเงินจำนวนนี้ได้ด้วยตัวเอง
เขากัดฟันแน่น แล้วพูดออกมาอย่างเคียดแค้น
“แกไปยืมเงินจากพี่ชายของแกใช่ไหมล่ะ ไอ้ขยะ!”
แม็กซ์อยากสวนกลับ อยากบอกว่าเงินทั้งหมดนี้เขาหามาเอง แต่แดร็กซ์รีบห้ามไว้
แดร็กซ์บอกให้เขาพูดตามนี้ทุกคำทุกประโยค
“แล้วไงล่ะ?”
“ใช่ ฉันมีพี่ชายระดับเทพที่พร้อมจะตามใจฉันทุกอย่าง”
“หนึ่งล้านงั้นเหรอ? ฮึ ถ้าฉันอยากได้ร้อยล้าน เขาก็โอนมาได้สบาย ๆ”
“ฉันไม่เหมือนแก”
“ฉันมีอภิสิทธิ์ ไอ้คนจน”
แม็กซ์พูดด้วยท่าทีโอหังแบบเศรษฐีใหม่ แทงใจดำเบเนดิกต์ทุกคำ
“กะ… แก… แกยอมรับเองเหรอ!?”
“หน้าด้าน! โกง! ขี้โกง!”
เบเนดิกต์แทบเสียสติ แม็กซ์เปลี่ยนบุคลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ แสดงด้านนิสัยเสียออกมาทันทีที่เงินโอนเข้า
ในขณะที่เบเนดิกต์จดจ่ออยู่กับคำว่า ‘พี่ชาย’
ก็อบลินผู้จัดการกลับจับประเด็นคำว่า ‘เทพ’ ได้อย่างชัดเจน
เขาสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วถามด้วยเสียงสั่น
“ข้า… ขอทราบชื่อพี่ชายของท่านได้ไหม?”
แม็กซ์มองเขาอย่างไม่ใส่ใจ
“ชาคุนิ ผู้ไม่เคยแพ้ เทพมนุษย์ เจ้าแห่งโลก และผู้พิทักษ์ดาวโลก”
ดวงตาของก็อบลินเบิกกว้าง
ชาคุนิ ผู้ไม่เคยแพ้ คือตำนานที่ทั้งจักรวาลกล่าวขาน ผู้เดียวที่เคยเคลียร์โอเมก้าได้สำเร็จและก้าวออกมาในฐานะเทพ
แม้แต่อัครเทวทูตยังไม่อาจทำได้
‘มนุษย์คนนี้… เป็นน้องชายของตำนานคนนั้นงั้นเหรอ’
ก็อบลินเช็ดเหงื่อและขอบคุณโชคชะตาที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ดูหมิ่นแม็กซ์ไป
“ท่านครับ ขอให้ข้าได้มีเกียรติอัปเกรดสถานะของท่านจากโกลด์เป็นแพลตินัมเถอะครับ”
“บุคคลระดับท่านเหมาะสมกับคำเชิญนี้อย่างยิ่ง”
ก็อบลินพยายามประจบ ขณะที่สีหน้าของเบเนดิกต์ซีดเผือด
“หน้าไม่อาย! ช่างทุเรศ! ใช้อำนาจเอาเปรียบแบบนี้!”
“ฉันถุยใส่แก แม็กซ์!”
“ฉันถุยใส่ขยะอย่างแก—”
เบเนดิกต์ระเบิดอารมณ์อีกครั้ง แต่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงดีดนิ้วของแม็กซ์
“ไล่มันออกไป เพิกถอนสมาชิก ยึดเงินทั้งหมด”
แม็กซ์ออกคำสั่งอย่างนักเลง และก็อบลินผู้จัดการก็ทำตามทันทีโดยเรียกยามเข้ามา
เบเนดิกต์มองแม็กซ์ด้วยสายตาว่างเปล่า น้ำตาคลอเบ้า
เขาอยากร้องขอ อยากอ้อนวอน แต่ศักดิ์ศรีไม่ยอมให้เขาก้มหน้าต่อแม็กซ์
ยามเข้ามาลากตัวเขาออกไป สถานะสมาชิกที่ได้มาเมื่อครู่ถูกเพิกถอนทันที เงินทั้งหมดถูกยึด
ตอนนี้เบเนดิกต์ไม่เพียงจมอยู่ในหนี้ แต่ยังล้มเหลวในการได้เป็นสมาชิกบรอนซ์ และถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีอย่างย่อยยับ เป็นวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเขา
“ฉันจะเผาแกให้พินาศ แม็กซ์!”
“ฉันจะเปิดโปงแก!”
“ทั้งโลกจะรู้ว่าแกเป็นไอ้คนรังแกคนอื่น!”
เบเนดิกต์ตะโกนขู่ขณะถูกลากออกไป
แม็กซ์เพียงแคะหูราวกับไม่ได้ยินอะไรเลย
เมื่อความวุ่นวายจบลง เขาก็หันไปหาผู้จัดการธนาคาร
“งั้น… เรื่องสิทธิประโยชน์ระดับแพลตินัม มันดีกว่าระดับโกลด์ยังไงบ้าง?”