338 คุณนายหลิวอิ๋งอิ๋ง สไตล์ Chanel

338 คุณนายหลิวอิ๋งอิ๋ง สไตล์ Chanel

"ฟู่ว ในที่สุดก็เจอ!"

ยี่สิบนาทีต่อมา ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ ซูหมิงก็เจอไฟล์กระเป๋าเงิน Bitcoin ที่ซ่อนอยู่ในไฟล์เป็นหมื่น

ดาวน์โหลด.....

ดาวน์โหลดสำเร็จ ไฟล์ถูกบันทึก ต้องการเปิดโฟลเดอร์ที่บันทึกหรือไม่?

ซูหมิงไม่ได้รีบเปิด แต่เช็คเวลาสร้างไฟล์... มิถุนายน 2011

สิบสี่ปีที่แล้ว ตอนนั้น Bitcoin ไม่มีค่า เจ้าของเดิมเก็บไว้ในเมลก็ไม่แปลก

น่าเสียดายที่เขาเสียชีวิตในปีต่อมา ไม่งั้นตอนนี้คงเป็นมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของโลก

แต่ก็นั่นแหละ จะถือยาวมาถึงตอนนี้ได้หรือเปล่าก็อีกเรื่อง

เลิกคิดเรื่องอดีต ซูหมิงเปิดไฟล์ ทำตามขั้นตอน ดาวน์โหลดและเปิดโปรแกรม Bitfinex

ไฟล์หลักคือ wallet.dat เปิดผ่านฐานข้อมูล เด้งข้อมูล Private Key, Public Key, ประวัติธุรกรรม และสมุดรายชื่อที่อยู่ในไฟล์ออกมา

ซูหมิงเทียบข้อมูลแล้วเข้าใจทันที เลขเวอร์ชันคือเวอร์ชันกระเป๋าเงิน

ข้อมูลที่อยู่คือ Wallet Address และ Public Key ส่วน Private Key ถูกเข้ารหัส ประวัติธุรกรรมบันทึกการโอนทั้งหมด

ที่สำคัญที่สุด ยอดเงินคงเหลือ... 72,000 BTC

ได้มาแล้ว!

เงินห้าหมื่นกว่าล้านหยวนอยู่ในมือ ต่อให้เป็นซูหมิงตอนนี้ ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้ ตัวร้อนผ่าว

ไม่รอช้า ซูหมิงโอน Bitcoin ทั้งหมดเข้าบัญชีตัวเอง

ก่อนหน้านี้เขาเปิดบัญชีไว้เพื่อขาย Bitcoin ตอนนี้ได้ใช้พอดี

ไม่ถึงวินาที Bitcoin ทั้งหมดก็ย้ายเข้ากระเป๋าซูหมิง ตัวเลขยอดเงินและมูลค่าสินทรัพย์สว่างวาบ ทำเอาตาพร่า

"ฟู่ว~"

ซูหมิงถอนหายใจยาว ลบไฟล์กระเป๋าเงินและไฟล์ในเมลทิ้งเกลี้ยง แล้วลบบัญชี Facebook ที่ซื้อมาทิ้งด้วย

ส่วน World of Warcraft ใครอยากเล่นก็เล่นไป

จัดการบัญชีและไฟล์เสร็จ โอนเงินให้ John Smith แล้วปิดบัญชีแพลตฟอร์มนั้นทิ้ง

ที่น่าหงุดหงิดคือ G2G ต้องรอสองวันถึงจะปิดบัญชีได้ เพื่อคุ้มครองผู้ซื้อผู้ขาย

จัดการทุกอย่างเสร็จ ซูหมิงเริ่มปวดหัว Bitcoin เยอะขนาดนี้ เทขายทีเดียวราคาร่วงแน่

ที่สำคัญ หาคนซื้อเยอะขนาดนี้ยาก มูลค่ารวมห้าหมื่นล้าน ขายช้าหน่อยก็เข้าใจได้

ซูหมิงตั้งขายบนแพลตฟอร์ม เริ่มต้นทีละ 10 เหรียญ ตั้งขายแบบยืดหยุ่น แล้วแต่งตัวออกจากบ้าน

เยอะขนาดนี้ ต้องทยอยขาย ไม่มีวิธีอื่น

ไปลานจอดรถ ขึ้นรถมุ่งหน้าเมืองเหลียนฮวา

เซินเจิ้นห่างเหลียนฮวาสามร้อยกว่าโล ขับรถต้องใช้เวลา

ก่อนขึ้นทางด่วน แวะห้าง Motian ซื้อลาเต้ Starbucks กับแฮมเบอร์เกอร์สองอัน

กะว่าจะยิงยาวไม่แวะจุดพักรถ เลยต้องรองท้องและหากาแฟแก้ง่วง

ระหว่างรอกาแฟ คุณนายแต่งตัวสไตล์ Chanel เดินเข้ามาหา

คุณนายใส่เดรสไหมพรมถักลายโซ่ทองรูดซิปหน้า หน้าอกอวบอิ่มดันชุดจนตึง

กระโปรงสั้นโชว์ขาเรียวยาว ผิวดีเนียนละเอียด มีเสน่ห์แบบสาวสะพรั่ง

รองเท้าส้นสูงสีขาวเงาวับ มือถือแก้วชาเขียวปั่น สายตาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือและกุญแจรถบนโต๊ะซูหมิง

กลิ่นน้ำหอม Chanel ลอยมา เธอขยับปากแดงระเรื่อ: "สวัสดีค่ะ ขอนั่งด้วยได้ไหมคะ?"

ซูหมิงมองเรียบๆ : "เชิญ"

"ขอบคุณค่ะ"

คุณนายนั่งลงไขว่ห้างหันหาซูหมิง จงใจโชว์เรียวขาใต้กระโปรง

แม่เจ้า คนเมืองกรุงเล่นแรงจริง

ซูหมิงไม่หลบสายตา มองตรงๆ

เขาใจกว้างขนาดนี้ จะไปขัดศรัทธาได้ไง?

ชอบไม่ชอบไม่รู้ แต่มีอาหารตาให้ดูต้องดู ไม่งั้นเสียของ

คุณนายยิ้มมุมปาก เห็นสายตาซูหมิง มั่นใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์ว่าตกเหยื่อได้

เท้าคางถาม: "กำลังจะเดินทางเหรอคะ?"

"รู้ได้ไง?"

"ท่าทางดูรีบๆ แถมถนนเส้นนี้มุ่งหน้าทางด่วน เดาว่าจะไปต่างเมือง"

"ประมาณนั้นครับ จะกลับบ้าน"

ซูหมิงยอมรับกลายๆ

คุณนายยื่นมือมา: "แนะนำตัวก่อน ฉันชื่อหลิวอิ๋งอิ๋ง คุณจะไปไหนคะ ถ้าทางเดียวกันติดรถไปด้วยได้ไหม?"

"โอ้?"

ซูหมิงเลิกคิ้ว: "คุณจะไปไหนล่ะ?"

หือ?

ไม่เล่นตามบทแฮะ?

หลิวอิ๋งอิ๋งกะว่าถ้าซูหมิงบอกชื่อเมือง เธอจะบอกว่าบังเอิญจัง จะไปที่นั่นพอดี แล้วขอติดรถ

ด้วยเสน่ห์ของเธอ ระหว่างทางต้องได้เบอร์ติดต่อแน่ แต่ซูหมิงดันโยนคำถามกลับมา

ทำไงดี?

สมองแล่นเร็ว คิดชื่อเมืองต่างๆ สุดท้ายตัดสินใจเสี่ยงดวง: "ไปเมืองเหลียนฮวาค่ะ ผ่านไหมคะ?"

ซูหมิงแปลกใจนิดๆ แล้วส่ายหน้า: "ขอโทษด้วยครับ ไม่ผ่าน"

"ว้า เสียดายจัง"

หลิวอิ๋งอิ๋งหน้าเสีย สายตาลอกแลก ถามอย่างไม่ยอมแพ้: "ขอ Wechat ได้ไหมคะ เห็นว่าทำงานเซินเจิ้นเหมือนกัน วันหลังเผื่อได้ทานข้าวกัน?"

ซูหมิงส่ายหน้าช้าๆ เขารู้ทันเธอ ถึงได้ปฏิเสธ

"ขอโทษด้วยครับ อนาคตผมอาจไม่ได้อยู่เซินเจิ้นแล้ว แอดไปก็ไม่มีประโยชน์"

"เหอะ"

หลิวอิ๋งอิ๋งแค่นหัวเราะ อยากจะด่าว่า 'ขี้เก๊กชิบหาย' แต่ไม่กล้า