บทที่ 16 การฝึกวินัยที่น่าประหลาดใจ!

แม้ว่าเย่เฉินจะดูอายุน้อยกว่าที่ทุกคนคาดคิด

แต่สุดท้ายแล้วที่นี่ก็เป็นวิทยาลัยเอกชน

ไม่ใช่ของรัฐ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก

ที่สำคัญ คำปราศรัยของเย่เฉินกับนักศึกษาใหม่ ไม่เหมือนกับผู้อำนวยการทั่วไปที่มักจะพูดยืดยาวอย่างน่ารำคาญ

เย่เฉินกล่าวเพียงสั้น ๆ ต้อนรับนักศึกษาใหม่

พร้อมกับอวยพรให้นักศึกษาใช้เวลาสามปีในวิทยาลัยให้เกิดประโยชน์ ตั้งใจเรียน และกลายเป็นบุคลากรที่มีคุณค่าแก่สังคมและประเทศชาติ

เพียงแค่ห้านาที คำกล่าวก็จบลงอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ของนักเรียน ก็ประกาศยกเลิกพิธีทันที

และแน่นอนว่ามีแต่นักเรียนชาย ไม่มีนักเรียนหญิงแม้แต่คนเดียว

ไม่อย่างนั้นต้องมีสาว ๆ ถ่ายคลิปโพสต์ลงโซเชียลแน่นอน

บางทีเย่เฉินอาจได้ฉายา “ผู้อำนวยการสุดหล่อ” ขึ้นมาก็ได้

…

“ไม่แปลกใจเลยที่วิทยาลัยดูใส่ใจนักเรียนขนาดนี้ ที่แท้ผู้อำนวยการก็ยังหนุ่มนี่เอง!”

“พูดน้อยแต่ได้ใจ พูดแค่ไม่กี่นาทีก็จบ ถือว่าเป็นสุนทรพจน์จากผู้บริหารที่สั้นที่สุดที่ฉันเคยฟังมาเลย!”

“ฉันเริ่มชอบผู้อำนวยการคนนี้แล้วสิ!”

“วิทยาลัยนี้ดีจริง ๆ ไม่มีกฎระเบียบวุ่นวาย ไม่ห้ามให้มีขยะในถัง หรือวางหนังสือบนโต๊ะเหมือนบางที่”

“เสียดายแค่อย่างเดียว ไม่มีนักเรียนหญิง!”

หลังจากเลิกพิธี นักเรียนแต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันไป

ใครจะไปโรงอาหารก็ไป ใครจะออกไปกินข้างนอกก็ออกไป

ตอนนี้นักเรียนทุกคนรู้ข่าวร้ายแล้วว่าวิทยาลัยนี้ไม่มีนักเรียนหญิงเลย…

เมื่อรับรู้ชะตากรรมว่าต้องอยู่ในวิทยาลัยชายล้วน ต่างก็ถอนหายใจด้วยความเสียดาย

วิทยาลัยซิงเฉินดีไปหมด ยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียว...

…

และในวันถัดมา

ก็เป็นวันเริ่มต้นการฝึกวินัย

ในช่วงแรก นักเรียนจำนวนมากรู้สึกต่อต้านและอยากหลีกเลี่ยงการฝึกวินัย

ใครจะไปชอบโดนตากแดดจนไหม้กันเล่า?

แต่เมื่อการฝึกวินัยเริ่มขึ้นจริง ๆ

นักเรียนกว่า 600 คนก็สัมผัสได้ถึงความแตกต่างของการฝึกวินัยในวิทยาลัยซิงเฉิน

แม้ว่าจะต้องตั้งแถว เดินสวนสนาม และตะโกนคำขวัญเหมือนกัน

แต่ไม่ได้ถูกกดขี่ทรมานเลยแม้แต่น้อย

พอถึงช่วงเที่ยงที่แดดแรง

ครูฝึกที่เย่เฉินเชิญมาจากหน่วยทหารประจำการจริง ๆ ก็ประกาศยุติการฝึกทันที

หลังจากให้นักเรียนพัก 10 นาที

ก็นำพวกเขาไปเรียนวิชาทฤษฎีเกี่ยวกับการฝึกวินัยในห้องเรียน

ไม่ว่าจะเป็นความรู้ด้านการป้องกันประเทศ การปฐมพยาบาลพื้นฐาน เทคนิคการรบแบบเดี่ยว การรบเป็นหมู่ และยุทธวิธีระดับหน่วยย่อยต่าง ๆ

การเดินสวนสนามและฝึกแถว จะมีเฉพาะช่วงเช้าและบ่ายในเวลาที่อากาศเย็นเท่านั้น

และแต่ละครั้งก็ใช้เวลาเพียง 1-2 ชั่วโมงเท่านั้น

ไม่มีทางทำให้นักเรียนรู้สึกเหนื่อยล้าหรือรู้สึกเหมือนถูกทรมานแน่นอน

นอกจากนี้ วิทยาลัยซิงเฉินยังเตรียมแตงโมและน้ำสมุนไพรฮั่วเซียงเจิ้งชี่ให้กับนักเรียนอีกด้วย

ทุกวันตอนเที่ยง นักเรียนสามารถใช้บัตรนักเรียนแลกรับแตงโมไร้เมล็ดชิ้นใหญ่มาได้ฟรีที่โรงอาหาร

และเมื่อถึงวันที่ห้าของการฝึกวินัย

นักเรียนทุกคนก็ได้นั่งรถบัสเดินทางไปยังสนามยิงปืนของโรงเรียนทหารในพื้นที่

นักเรียนได้เห็นอาวุธจริงหลากหลายประเภทด้วยตาตัวเอง

ได้ชมการสาธิตการถอดประกอบอาวุธ พร้อมฟังการอธิบายรายละเอียด ประสิทธิภาพ การดูแลรักษา และเทคนิคการยิงจากครูฝึก

โดยเฉพาะนักเรียนชาย ที่โดยธรรมชาติมักชอบสิ่งที่ท้าทายและตื่นเต้น

ยิ่งเป็นอาวุธที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์การสงครามของมนุษย์แบบนี้ด้วยแล้ว

ในประเทศจีน คนธรรมดาแทบไม่มีโอกาสได้แตะปืน

แต่ตอนนี้ ทุกคนสามารถยิงได้คนละ 5 นัด

แม้จะเป็นปืนรุ่นเก่าแบบ Type 56 ก็ตาม แต่นักเรียนก็ยังรู้สึกตื่นเต้นและดีใจจนร้องเฮกันลั่น

ความรู้สึกนั้น... มันช่างน่าตื่นเต้นเหลือเกิน!

และในวันสุดท้าย

วิทยาลัยซิงเฉินก็ยังคงไม่เดินตามแบบแผนทั่วไป

ตามปกติแล้ว วันสุดท้ายของการฝึกวินัยในมหาวิทยาลัยทั่วไป

จะเป็นการเดินแถวเป็นรูปแบบ ร้องเพลง แสดงต่อหน้าคณะผู้บริหาร แล้วค่อยกล่าวอำลาครูฝึกอย่างซาบซึ้ง

แต่นักเรียนของวิทยาลัยซิงเฉินกลับได้ขึ้นรถบัสออกจากวิทยาลัย

และลงที่สนามแข่งขันยิงปืนแนว CS แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ชานเมือง

สนามนี้มีพื้นที่กว้างมาก

ถูกเหมาทั้งหมดจากทางวิทยาลัยซิงเฉิน

กิจกรรมในวันนั้นคือการแข่งขันระหว่างแต่ละห้องเรียน

นักเรียนจะแบ่งกลุ่มตามห้องและทำการแข่งขันแบบทีมต่อทีมภายใต้การนำของครูฝึก

เพื่อหาผู้ชนะในท้ายที่สุด…

และในที่สุด ห้องเรียนที่คว้าชัยชนะมาได้

นักเรียนแต่ละคนจะได้รับคูปองอาหารเช้าฟรีที่โรงอาหารเป็นเวลาหนึ่งเดือนผ่านบัตรนักเรียน!

รางวัลเล็กน้อยนี้ สำหรับนักเรียนที่ยอมจ่ายเพื่อเข้าเรียนในวิทยาลัยเอกชน อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แต่ด้วยการแข่งขันเป็นทีม และรางวัลพิเศษนี้

ก็สามารถกระตุ้นความกระตือรือร้นของนักเรียนได้อย่างง่ายดาย

แม้ว่าจะเป็นการยิงแบบเลเซอร์ ไม่ใช่การยิงด้วยกระสุนสีเพื่อความปลอดภัย

แต่นักเรียนทุกคนก็ยังรู้สึกตื่นเต้นแทบรอไม่ไหวที่จะได้ลงสนาม

สวมชุดทหาร ถือปืนเลเซอร์น้ำหนักไม่น้อย พร้อมออกสู้แบบเต็มที่

แถมยังสามารถนำกลยุทธ์ที่เรียนมาตลอดช่วงฝึกวินัยมาใช้ได้จริง

ไม่ว่าจะเป็น การซุ่มโจมตี การตีโอบ การกระจายกำลังเพื่อดึงศัตรู หรือแม้แต่การล่อหลอกศัตรูไปอีกทาง ก็ทำเอานักเรียนตื่นเต้นสุด ๆ

แม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่เล่น Douyin

หรือบางคนถึงแม้จะเล่นก็ไม่ค่อยโพสต์วิดีโออะไร มีแค่เปิดดูสาว ๆ สวย ๆ ไปวัน ๆ

แต่ครั้งนี้ ความรู้สึกอยากอวดก็กลั้นไม่ไหวจริง ๆ

…

นักเรียนจำนวนไม่น้อย เมื่อถูกฝ่ายตรงข้าม “ยิงตาย” และต้องออกจากสนาม

ก็พากันนั่งแหมะลงกับพื้น หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโออย่างภาคภูมิใจ

พูดกันตรง ๆ เลยว่า วิทยาลัยของพวกเขานี่มันสุดยอดจริง ๆ ผู้อำนวยการก็สุดยอดที่เตรียมการฝึกวินัยแบบนี้ให้

ช่วงนี้เอง เป็นช่วงที่นักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัยทั่วประเทศต่างก็เข้าฝึกวินัยกันอยู่

หลายคนรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก เพราะต้องโดนแดดเผา โดนครูฝึกดุ แถมยังต้องฟังคำพูดยืดยาวจากผู้บริหารมหาวิทยาลัย

เวลาว่างก็ได้แค่แอบไปนั่งใต้ต้นไม้เลื่อนดู Douyin เพื่อปลอบใจตัวเอง

แล้วทันใดนั้น พวกเขาก็เห็นวิดีโอของนักเรียนจากวิทยาลัยซิงเฉินเข้า...

ฝึกวินัยแบบนี้มันน่าอิจฉาเกินไปแล้วไหม!

ในแต่ละวัน ยืนแถวแค่สองถึงสามชั่วโมง

ที่เหลือก็ให้ไปเรียนวิชาความรู้ทางทหารในห้องเรียน

แถมโรงอาหารยังมีแตงโมหวาน ๆ ให้ฟรีอีก!

แม้ว่าเรื่องการฝึกยิงกระสุนจริง บางมหาวิทยาลัยระดับท็อปอาจจะพอมีให้บ้าง

แต่การที่วิทยาลัยเหมาสนามจัดให้เล่น CS ยิงปืนจำลองกันแบบจริงจังขนาดนี้ บอกเลยว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน

ในวิดีโอ นักเรียนที่วิ่งถือปืนเหมือนหมาวิ่งไล่ลูกบอล เหงื่อท่วมแต่หน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ดูแล้วน่าอิจฉาสุด ๆ

“ก็ฝึกวินัยเหมือนกัน แต่ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้!”

“โรงอาหารพวกนายใจดีชะมัด ยังแจกแตงโมให้กินฟรี ของฉันแค่ข้าวกับไก่เหลือง ๆ ยังต้องจ่ายตั้งยี่สิบหยวน!”

“บ้าชะมัด รู้งี้สมัครเรียนซิงเฉินดีกว่า ชัดเลยว่าตอนนี้เจ้าของวิทยาลัยเปลี่ยนแล้ว ไม่ใช่ที่เดิมอีกต่อไป!”

“ฉันอยากเล่น CS จริง ๆ ฉันไม่อยากยืนร้องเพลงกลางแดดแล้ว ที่แย่ที่สุดคือกลางคืนยังไม่ให้พักอีก ฉันจะตายอยู่แล้ว...”

นักศึกษาใหม่มากมายต่างกดไลก์และคอมเมนต์กันเพียบ

ทำให้วิดีโอเกี่ยวกับการฝึกวินัยของวิทยาลัยซิงเฉินมียอดเข้าชมพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ผ่านระบบแนะนำของอัลกอริทึม

นักศึกษาใหม่จำนวนมากยิ่งได้เห็น ก็ยิ่งอิจฉาจนทนไม่ไหว

โดยเฉพาะนักศึกษาใหม่ในเขตเมืองเทียนไห่ ยิ่งรู้สึกซับซ้อนในใจ

ตอนสมัครเรียน ทำไมไม่เลือกวิทยาลัยซิงเฉินนะ?

ไหน ๆ ก็แค่มาเรียนแบบผ่าน ๆ อยู่แล้ว ทำไมไม่เลือกที่อยู่สบายที่สุดไปเลย?

…

และเฉินเจิ้นเว่ยที่พึ่งสังหารศัตรูอย่างห้าวหาญ ยิงเด็กหนุ่มสายอาหารญี่ปุ่นไปสามคนจนคว้าชัยชนะ

ตอนนี้ก็กำลังฮึกเหิมในช่วงพักกลางสนาม

เขาหยิบมือถือขึ้นมา เปิดกลุ่มแชตเพื่อนเก่าตอน ม.6

เวลาของการเชิดหน้าชูตากำลังมาถึง...

“พวกนาย ฝึกวินัยสนุกมั้ย?”

“วิทยาลัยฉันฝึกวินัยไม่เหมือนใครเลยนะ…”

“วิดีโอ CS จริง 1.AVI”

“วิดีโอ CS จริง 2.AVI”

“วิดีโอ CS จริง 3.AVI”

“…”

วิดีโอเหล่านี้ไม่ใช่เฉินเจิ้นเว่ยถ่ายเอง แต่รวบรวมมาจากกลุ่มแชตของนักศึกษาวิทยาลัย

มีทุกมุม ทุกมิติ

บางคลิปถึงขั้นใช้กล้องมือถือที่ติดไว้กับคอเสื้อ ให้ภาพมุมมองแบบ FPS อย่างกับในเกม

ความเร้าใจเรียกได้ว่าเกินต้าน

เมื่อเฉินเจิ้นเว่ยส่งคลิปออกไป กลุ่มแชตก็เงียบลงทันที

ขณะที่รอยยิ้มที่มุมปากของเขาค่อย ๆ ผุดขึ้น เตรียมจะกลายร่างเป็น “มังกรปากเบี้ยว” ในตำนาน

ข้อความจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในกล่องแชต

“ฉันยอมรับว่าวิทยาลัยพวกนายฝึกวินัยสนุกกว่า แต่วิทยาลัยพวกนายไม่มีนักเรียนหญิง…”

“ฉันยอมรับว่าวิทยาลัยพวกนายฝึกวินัยสนุกกว่า แต่พวกนายมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น…”

“ฉันยอมรับว่าวิทยาลัยพวกนายฝึกวินัยสนุกกว่า แต่ตอนอาบน้ำนายกล้าเอาก้อนสบู่เข้าไปมั้ยล่ะ…”

“ฉันยอมรับว่าวิทยาลัยพวกนายฝึกวินัยสนุกกว่า แต่คืนนี้พวกเรามีงานเลี้ยงต้อนรับ มีรุ่นพี่สาวสวย ๆ เต้นโชว์เลยนะ…”

“ฉันยอมรับว่าวิทยาลัยพวกนายฝึกวินัยสนุกกว่า แต่ห้องฉันมีนักเรียนหญิงมากกว่าชายอีก…”

เฉินเจิ้นเว่ยที่ยังแปลงร่างไม่เสร็จ ใบหน้าก็เขียวขึ้นมาทันที

ไม่จบใช่มั้ย!

พวกนายพูดอย่างอื่นเป็นบ้างมั้ยเนี่ย!

(จบบท)