บทที่ 9 - ปลูกเหตุย่อมได้ผล, คัมภีร์ปี้โหยว
บทที่ 9 - ปลูกเหตุย่อมได้ผล, คัมภีร์ปี้โหยว
บทที่ 9 - ปลูกเหตุย่อมได้ผล, คัมภีร์ปี้โหยว
ปี้อวิ๋นรับคัมภีร์จากจางขุยมาถือไว้ ผ้าไหมผืนนี้บันทึกวิชาที่ดูเหมือนธรรมดา แต่แท้จริงแล้วมีรากฐานมาจากสำนักปี้โหยว
แม้จะเป็นเพียงฉบับคัดลอกที่ไม่สมบูรณ์ แต่สำหรับปี้อวิ๋นที่ขาดแคลนวิชาของโลกนี้ มันคือขุมทรัพย์ทางปัญญา
"คัมภีร์เล่มนี้ แม้จะไม่ใช่วิชาชั้นสูงของสำนักตัดบัญชี แต่ก็มีร่องรอยของวิถีแห่งเต๋าที่ถูกต้อง การที่พวกเจ้าได้มาถือเป็นวาสนา"
ปี้อวิ๋นกล่าวเรียบๆ พลางจรดพู่กันลงบนผ้าไหมอีกผืน ปรับปรุงเคล็ดวิชาเดินลมปราณให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น โดยอิงจากความรู้ในคัมภีร์ซูซาน ผสมผสานกับวิชาที่พระแม่สือจีเคยสอน
การกระทำนี้ ไม่ใช่เพียงการตอบแทน แต่เป็นการวางหมากสำหรับอนาคต
จางขุยและเกาหลานอิงในอนาคตจะเป็นแม่ทัพคนสำคัญของราชวงศ์ซาง การผูกมิตรไว้ในยามยาก ย่อมดีกว่าการเป็นศัตรู
"วิชาที่ข้าปรับปรุงให้นี้ หากฝึกฝนอย่างเคร่งครัด แม้ไม่อาจรับประกันว่าจะบรรลุเป็นเซียนทองคำ แต่การบรรลุระดับเซียนแท้ (เจินเซียน) ก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน"
ปี้อวิ๋นส่งผ้าไหมคืนให้จางขุย
จางขุยรับไป มือไม้สั่นเทา กวาดตามองคร่าวๆ ก็รู้ทันทีว่านี่คือของล้ำค่า
"ขอบคุณท่านอาวุโส! บุญคุณนี้ จางขุยจะจดจำไว้ชั่วชีวิต!"
จางขุยโขกศีรษะคำนับ เกาหลานอิงก็น้ำตาคลอเบ้า
ในโลกของผู้บำเพ็ญเพียร วิชาคือชีวิต การที่ปี้อวิ๋นยอมมอบวิชาที่ปรับปรุงแล้วให้ เปรียบเสมือนการมอบชีวิตใหม่ให้พวกเขา
"เอาล่ะ พวกเจ้าพักผ่อนเถอะ ข้าจะไปดูต้นทางให้"
ปี้อวิ๋นโบกมือ เดินออกจากส่วนที่พัก กลับไปนั่งขัดสมาธิหน้าเตาทองแดง
ในใจของเขาเริ่มวางแผนขั้นต่อไป
การได้คัมภีร์พื้นฐานของสำนักตัดบัญชีมา ทำให้เขามองเห็นภาพรวมของการบำเพ็ญเพียรในโลกนี้ชัดเจนขึ้น
"จุดชีพจร การเดินลมปราณ การรวมสามบุปผา... ช่างแตกต่างจากซูซาน แต่ก็มีจุดร่วมกัน หากนำมาประยุกต์ใช้..."
ปี้อวิ๋นหลับตาลง เข้าสู่ห้วงสมาธิ
แสงตะวันและแสงจันทร์ที่จำลองขึ้นในน้ำเต้า หมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน
จางขุยและเกาหลานอิงมองแผ่นหลังของปี้อวิ๋นด้วยความเลื่อมใส ก่อนจะหันมามองหน้ากันด้วยความมุ่งมั่น
"พี่จาง เราต้องตั้งใจฝึกฝน จะได้ไม่ทำให้ท่านอาวุโสผิดหวัง"
"อื้ม!"
(จบแล้ว)