บทที่ 15 - เริ่มต้นการฝึกทหารใหม่

บทที่ 15 - เริ่มต้นการฝึกทหารใหม่

"จ่าเฮย"

"ผู้กอง"

"ทำลับๆ ล่อๆ อะไรตรงนั้น?"

กงเจี้ยนเดินออกมาจากหอพักก็เห็นจ่าเฮยทำท่าลับๆ ล่อๆ กระตุกต่อมอยากรู้อยากเห็นจนลืมปวดฉี่ เดินตรงดิ่งมาที่สนามฝึกทันที

"เจ้าหนูหมิงเย่าจู่กับหวังเยี่ยนปิง แอบมาซ้อมเพิ่มครับ"

"ซ้อมนานยัง?"

"สิบกว่านาทีแล้ว"

"เยี่ยมมาก เข้าท่าจริงๆ เก่งแล้วยังขยันกว่าชาวบ้าน ผมล่ะถูกใจสองคนนี้จริงๆ แววราชันย์แห่งกองทัพจับชัดๆ"

"สองคนนี้ ของจริงครับ"

"เอาเถอะ คุณเฝ้าต่อแล้วกัน อย่าลืมปลุกเจ้าพวกทหารใหม่ตอนตีห้าล่ะ"

กงเจี้ยนมองหมิงเย่าจู่กับหวังเยี่ยนปิงด้วยสายตาชื่นชม ทหารที่รักความก้าวหน้าแบบนี้ ไม่มีใครไม่ชอบหรอก

"ได้เวลาแล้ว"

ผ่านไปอีกสิบนาที จ่าเฮยเห็นว่าสมควรแก่เวลา ต้องไปปลุกพวกทหารใหม่ที่กำลังหลับปุ๋ยมาต้อนรับเช้าวันใหม่ของการฝึกตลอดสามเดือน

ที่สนามฝึก หมิงเย่าจู่กับหวังเยี่ยนปิงวอร์มอัพพื้นฐานเสร็จ ก็รำเพลงหมัด 18 ฝ่ามือมังกรทมิฬคนละรอบ ต่อด้วยซ้อมคู่

จบกระบวนการใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

"เฮ้อ... สะใจ... เย่าจู่ เอาอีกสักรอบไหม" หวังเยี่ยนปิงปาดเหงื่อที่หน้าผาก ร้องบอกอย่างสะใจ

ซ้อมเสร็จแล้วตัวเบาหวิว สบายตัวกว่ากินแตงโมแช่เย็นตอนร้อนๆ ซะอีก

"พี่เยี่ยนปิง วันนี้พอแค่นี้เถอะ ใกล้เวลาตื่นนอนแล้ว กลับหอกัน"

ตารางชีวิตทหารใหม่ ตื่นตีห้ามาจัดระเบียบที่พัก พับผ้าห่ม

หมิงเย่าจู่กะเวลาแล้วชวนหวังเยี่ยนปิงกลับ

ขาเพิ่งก้าวเข้าห้อง เสียงนกหวีดปลุกก็ดังลั่น จ่าเฮยเดินหน้าถมึงทึงเข้ามาไล่ทุกคนลุกจากเตียง

"เย่าจู่ เยี่ยนปิง พวกนายไปไหนมา?"

หมิงเย่าจู่กับหวังเยี่ยนปิงออกไปได้แป๊บเดียว เหอเฉินกวงก็ตื่น

แต่ตื่นมาไม่เจอเพื่อนสองคน

"อากาศในป่ามันดี เลยออกไปเดินเล่นมา"

"เย่าจู่ เยี่ยนปิง พวกนายไปซ้อมมาใช่ไหม?"

"ขยับตัวนิดหน่อยครึ่งชั่วโมง วอร์มอัพน่ะ"

"พวกนายนี่ไม่รักเพื่อนเลย ไปซ้อมไม่ชวนกันมั่ง"

"ถ้านายอยากไป พรุ่งนี้ค่อยมาปลุก"

"ไปสิ ไปแน่นอน"

"เย่าจู่ เยี่ยนปิง เฉินกวง ถ้าพรุ่งนี้จะไปซ้อม ชวนผม (ฉัน - ภาษาถิ่น) ด้วยนะ"

"ได้เลย พรุ่งนี้ไปกันสี่คน"

ในเมื่อเหอเฉินกวงกับหลี่เอ้อร์หนิวอยากแจม พรุ่งนี้เช้าค่อยหนีบไปด้วยกัน

ระดับเหอเฉินกวง ซ้อมเพิ่มแค่นี้สบายมาก ไม่กระทบการฝึกปกติ

แต่หมิงเย่าจู่ห่วงหลี่เอ้อร์หนิว กลัวจะยืนระยะไม่ไหว

แต่ถ้าหลี่เอ้อร์หนิวทนได้ เขากล้ารับประกันว่าไม่เกินหนึ่งเดือน พุงกะทิจะหายไป และจะกลายเป็นทหารแถวหน้าของรุ่นแน่นอน

"เอาล่ะ แถวตรง ตามระเบียบพัก วันนี้เป็นวันแรกของการฝึกทหารใหม่สามเดือน เราจะเริ่มจากการจัดระเบียบภายใน ผมจะสอนวิธีพับผ้าห่ม การจัดวางของใช้ส่วนตัว"

"ดูให้ดี ผมจะทำให้ดูเป็นตัวอย่าง"

"ทำแบบนี้ แบบนี้ แล้วก็แบบนี้ พับให้เป็นก้อนเต้าหู้"

"การวางของใช้ก็เหมือนกัน พับคอเสื้อแบบนี้ หันไปทางนี้ แก้วน้ำ แปรงสีฟัน วางแบบนี้"

"เข้าใจไหม?"

จ่าเฮยสาธิตวิธีพับผ้าห่ม การจัดวางของ การทำความสะอาดอย่างละเอียด

จากนั้นก็ปล่อยให้ทหารใหม่ลงมือทำ โดยมีเขาคอยกำกับ

"หมิงเย่าจู่ ใช้ได้ พับสวย"

"จ่าสอนดีครับ"

หมิงเย่าจู่พอใจกับผลงานตัวเองมาก ก้อนเต้าหู้เหลี่ยมกริบ ต่อให้ตรวจเข้มแค่ไหน ผ้าห่มเขาก็ไม่มีทางโดนโยนลงส้วมแน่

เขามองก้อนเต้าหู้ฝีมือตัวเอง ซ้ายขวาหน้าหลัง ยิ่งมองยิ่งภูมิใจ จนอยากกดไลก์ให้ตัวเอง

นอกจากหมิงเย่าจู่ เหอเฉินกวงเป็นคนที่สองที่ได้รับคำชมจากจ่าเฮย

เกิดในตระกูลทหาร มีวินัยแต่เด็ก เรื่องพับผ้าห่มสำหรับเหอเฉินกวงคืองานหมูๆ

แต่คนอื่นไม่ได้โชคดีแบบนั้น โดนจ่าเฮยสวดเละเทะ

ยุคนี้ใครเขาตื่นมาพับผ้าห่มกัน น้อยมาก

อย่างหวังเยี่ยนปิง ตื่นมาก็เตะผ้าห่มกระจุย จะอยู่บนเตียงหรือพื้นก็แล้วแต่ฟ้าลิขิต ให้มานั่งพับผ้าห่มประณีต มันก็เหมือนบังคับเตียวหุยให้มานั่งปักผ้านั่นแหละ

พูดตรงๆ ให้ไปวิ่งรอบสนามสิบรอบ ยี่สิบรอบ ยังดีกว่ามานั่งรบกับผ้าห่ม

"หวังเยี่ยนปิง พับบ้าอะไรของเอ็ง ดูซิ มันตั้งฉากไหม เบี้ยวไปหมด"

"รายงาน!"

"ว่ามา!"

"รายงานจ่า ทำไมเราต้องมาจริงจังกับเรื่องพับผ้าห่มด้วยครับ"

"พวกคุณหลายคนคิดเหมือนหวังเยี่ยนปิงใช่ไหม คิดว่าการพับผ้าห่มจัดระเบียบห้องมันไร้สาระ?"

จ่าเฮยกวาดตามอง ดูท่าหลายคนจะเห็นด้วยกับหวังเยี่ยนปิง

เรื่องปกติ ตอนเขาเป็นทหารใหม่ก็สงสัยเหมือนกัน

ทหารใหม่ไม่เข้าใจ คิดว่าเรื่องพับผ้าห่ม จัดของ เป็นเรื่องไม่จำเป็น

ผิด ผิดมหันต์ ถ้าแค่เรื่องภายในยังจัดการไม่ได้ จะเป็นทหารจีนที่สมบูรณ์แบบได้ยังไง

การพับผ้าห่มคือส่วนหนึ่งของการจัดการแบบทหาร เพื่อฝึกนิสัยความละเอียดรอบคอบ ให้รู้จักความเป็นระเบียบเรียบร้อย สะท้อนวินัยของกองทัพ ปลูกฝังแนวคิดทำอะไรฉับไว และยังช่วยลดขนาดสัมภาระเวลาต้องแบกเป้เดินทัพ

อย่าดูถูกการพับผ้าห่มเชียว นี่มันงานฝีมือชัดๆ

กองทัพคือกลุ่มคนที่ต้องรวมศูนย์อย่างเคร่งครัด วินัยคือพื้นฐาน การจัดการภายในคือการสร้างบุคลิกทหาร สะท้อนถึงจิตวิญญาณและคุณภาพ

สรุปง่ายๆ สามเดือนนี้คือการเปลี่ยนพวกคุณจากชาวบ้านให้เป็นทหาร

พอลงกองร้อย ก็ไปเรียนรู้วิชาชีพเฉพาะทาง เปลี่ยนจากทหารธรรมดาเป็นทหารมืออาชีพ

ที่คิดว่าพับผ้าห่มไม่จำเป็น แสดงว่าสมองยังปรับจูนไม่เสร็จ นึกว่ายังนอนอยู่บ้าน

ไม่เป็นไร มีเวลาอีกเยอะ เขาจะช่วยปรับทัศนคติให้เอง

"พี่เยี่ยนปิง อย่าใจร้อน ยิ่งรีบยิ่งเละ"

"โว้ย ไม่เชื่อหรอกว่าจะทำไม่ได้"

"รอบนี้พอได้ เริ่มเป็นทรงแล้ว แต่สัดส่วนยังเพี้ยนอยู่"

"เอาใหม่!"

โดยมีหมิงเย่าจู่คอยติวเข้ม หวังเยี่ยนปิงพับแล้วรื้อ รื้อแล้วพับ ในที่สุดก่อนรวมพล ก็ปั้นก้อนเต้าหู้ที่พอดูได้ออกมาจนสำเร็จ

[จบแล้ว]