บทที่ 34 - ยอดมนุษย์

บทที่ 34 - ยอดมนุษย์

"อวี้เหวินโป ผู้สื่อข่าวรายงาน!"

"ขณะนี้เราอยู่ที่แม่น้ำไข่มุกเมืองเจียงเฉิง!"

"ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากการทิ้งสิ่งปฏิกูลไม่ถูกสุขลักษณะของชุมชนใกล้เคียง ทำให้แม่น้ำที่เคยใสสะอาดสายนี้ กลายเป็นแม่น้ำเน่าเหม็นที่ใครเห็นเป็นต้องหนี!"

"แต่วันนี้..."

"ปาฏิหาริย์ได้เกิดขึ้นแล้ว!"

"อย่างที่ท่านผู้ชมเห็น กลางแม่น้ำมีกลุ่มคนรุ่นใหม่กำลังเสียสลอทุ่มเทแรงกายท่ามกลางแดดจ้า!"

"สองฝั่งแม่น้ำ ขยะที่ถูกกู้ขึ้นมาได้รับการคัดแยกอย่างถูกวิธี และถูกลำเลียงไปยังสถานีกำจัดขยะที่ใกล้ที่สุดอย่างต่อเนื่อง!"

"ตามกล้องเรามาครับ..."

"นี่คืออธิการบดีเจียงฮ่าวชวน รองอธิการบดีเก๋อเล่ย และท่านพ่อเมืองเจียงเฉิง..."

"แน่นอน!"

"นอกจากบุคคลสำคัญที่ท่านผู้ชมคุ้นหน้าคุ้นตากันดี วันนี้กล้องของเราจะขอโฟกัสไปที่ชายหนุ่มวัยเพียง 21 ปีคนนี้!"

"อวี๋จิ้น นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง ประธานชมรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม!"

"จากการสอบถามท่านอธิการบดีเจียง กิจกรรมครั้งนี้ริเริ่มและวางแผนโดยนักศึกษาอวี๋จิ้น!"

"ก่อนหน้านี้ อวี๋จิ้นยังเคยนำสมาชิกนับร้อยทำกิจกรรม 'กำจัดขยะ' ภายในมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงมาแล้ว!"

"เมื่อหลายปีก่อน ประเทศเราเคยเสนอแนวคิด 'ภูเขาเงินภูเขาทอง ไม่สู้ภูเขาลำเนาไพร' เน้นย้ำให้พวกเราตระหนักถึงมลพิษและให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อม!"

"และภาพที่ท่านผู้ชมเห็นอยู่ในขณะนี้ คือการลงมือปฏิบัติจริงตามแนวคิดนั้นของเหล่านักศึกษา ม.เจียงเฉิง รวมถึงพี่น้องประชาชนทุกภาคส่วน!"

"..."

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เผลอแป๊บเดียว

สามชั่วโมงกว่าก็ผ่านไป

ดวงอาทิตย์บนหัวยิ่งแผดเผาร้อนแรงและแสบตายิ่งกว่าเดิม

กลางแม่น้ำ

บนเรือลำน้อย อวี๋จิ้นยังคงขยับมือไม่หยุด ความเร็วไม่ตกเลยแม้แต่น้อย

แม้การก้มๆ เงยๆ ตักขยะซ้ำๆ จะกินแรงมาก แต่สำหรับอวี๋จิ้นที่มีร่างกายระดับผู้วิวัฒนาการระดับห้า เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย

บนเรือลำเดียวกัน

อิ๋นเหยาตัวงอ เอามือยันเข่า หอบหายใจแฮกๆ

เธอใส่ชุดกีฬาเดินป่าสีเทา ตอนนี้เปียกโชกไปด้วยเหงื่อจนแนบเนื้อ

ผมหางม้าที่มัดรวบสูงแกว่งไปมาตามจังหวะ แต่ปลายผมเปียกชุ่มจนลู่ติดแก้ม

"นะ นายไม่เหนื่อยเหรอ..."

อิ๋นเหยาถามปนหอบ

"ไม่เหนื่อย"

อวี๋จิ้นตอบโดยไม่หันมามอง

อิ๋นเหยาเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า

เธออยากจะตามความเร็วของอวี๋จิ้นให้ทัน แต่ร่างกายมันล้าเกินทน ตอนนี้เธอเริ่มตาพร่า เหมือนจะเป็นลมแดดอยู่รอมร่อ

"เหนื่อยก็พักหน่อย อย่าฝืน"

อวี๋จิ้นเห็นอิ๋นเหยาเซเกือบจะร่วงลงน้ำ ก็รีบคว้าตัวไว้ แล้วเตือนสติ

อิ๋นเหยาไม่ฝืนสังขาร นั่งพิงกราบเรือ กระดกน้ำเปล่าเข้าปากอึกใหญ่ แล้วนั่งพัก

อีกด้านหนึ่ง

ไม่ใช่แค่อิ๋นเหยา

เวลาผ่านไป อากาศยิ่งร้อนระอุ

ไม่ว่าจะสมาชิกชมรม หรือชาวบ้านที่มาช่วย ผ่านไปสามชั่วโมงก็หมดแรงข้าวต้มกันเป็นแถว

ในฝูงชนเริ่มมีคนเป็นลมแดด โชคดีที่มีหน่วยแพทย์สแตนด์บายอยู่

"เหล่าอวี๋!"

เรือลำข้างๆ หน้าของถังอวิ๋นเซวียนแดงเถือกเหมือนตูดลิง

"พอ พอเหอะ อย่าขยันเวอร์!"

"ฉันพักแป๊บ นายก็พักบ้าง!"

ถังอวิ๋นเซวียนตะโกนบอก แล้วทิ้งตัวนั่งแหมะ ไม่ฝืนอีกต่อไป

อวี๋จิ้นไม่ตอบ

มือเขายังขยับไม่หยุด

[ความคืบหน้าการชำระล้าง: 35%]

ตัวเลขบนหน้าต่างระบบมันทิ่มตา

ที่อวี๋จิ้นบ้าพลังขนาดนี้ ก็เพราะไอ้ตัวเลขนี้นี่แหละ

เขาไม่ได้ชอบความเจ็บปวด ไม่ได้ชอบความลำบาก แต่...

ความคืบหน้ามันยังห่างไกลเป้าหมายเกินไป!

"ทำไมเพิ่ง 35%?"

อวี๋จิ้นตักขยะก้อนโตยัดใส่กระสอบ

เขาเงยหน้ามองไปรอบๆ

แม่น้ำไข่มุกตอนนี้พูดได้เลยว่า 'พลิกโฉม'

มองไปแทบไม่เห็นขยะลอยน้ำแล้ว มีแค่เศษเล็กเศษน้อยประปราย

"ไม่น่าใช่นะ"

อวี๋จิ้นงง

สเกลงานใหญ่อลังการขนาดนี้ เป็นลาภลอยที่เขาคาดไม่ถึง

ดังนั้น

อวี๋จิ้นยิ่งตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องปั่นความคืบหน้าให้เต็มร้อย ถลุงรางวัลจากระบบให้เกลี้ยง!

อวี๋จิ้นหยุดมือ ครุ่นคิด

ไม่ไกลนัก

ทั้งคนบนฝั่งและคนบนเรือ พอเห็นอวี๋จิ้นหยุด 'พัก' สักที ก็ถอนหายใจโล่งอกกันเป็นแถว

"ถ้าประธานยังไม่พัก ฉันจะนึกว่าเป็นยอดมนุษย์แล้วนะเนี่ย!"

"สามชั่วโมงรวด ไม่หยุดเลย ความอึดนี่นักกีฬาทีมชาติยังอายมั้ง!"

...

"อวี้เหวินโป ผู้สื่อข่าวรายงาน!"

"อย่างที่ทุกท่านเห็น ในที่สุด อวี๋จิ้น นักศึกษาของเรา หลังจากตรากตรำทำงานหนักต่อเนื่องสามชั่วโมง ก็ยอมพักสักทีครับ!"

...

"เฮ้ย? พวกเกรียนคีย์บอร์ดที่มาเมนต์คลิปที่แล้วไปไหนหมด?"

"ไหนบอกว่า 'อวี๋จิ้น' สร้างภาพ กิจกรรมรักษ์โลกจอมปลอมไง?"

"ตากแดดเปรี้ยงสามชั่วโมง ตักขยะไม่หยุด เอ็งเรียกว่าสร้างภาพเหรอ?"

"แน่จริงก็โผล่หัวมาดิ!"

...

"สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวไลฟ์!"

"หลี่หรานอวี่ซิน รายงานสดกิจกรรม 'นักศึกษารักษ์โลก' ที่กำลังเป็นกระแสไวรัลในตอนนี้ค่ะ!"

"เพื่อนๆ เห็นไหมคะ ผู้จัดงานและผู้นำกิจกรรม น้องอวี๋จิ้น ในที่สุดก็ยอมพักแล้วค่ะ!"

"พูดตรงๆ ถ้าน้องเขาไม่พัก ดิฉันกลัวน้องเขาจะเป็นลมแดดหรือน็อคไปจริงๆ!"

"เพื่อนๆ ในไลฟ์มาร่วมสนุกกับกล่องสุ่มมุมซ้ายบนได้นะคะ ทายซิว่าน้องอวี๋จิ้นจะพักนานแค่ไหนกว่าจะเริ่มทำต่อ?"

"หนึ่งชั่วโมง? สองชั่วโมง? หรือรอแดดร่มลมตก?"

"ฮ่าๆ ส่วนตัวดิฉันคิดว่า น่าจะรอให้ช่วงเที่ยงที่ร้อนที่สุดผ่านไปก่อน—"

"อะไรนะ?!"

"น้องอวี๋จิ้นพักเสร็จแล้ว?"

"เขาเริ่มอีกแล้ว!"

"ขุ่นพระ! เขา... เขากระโดดลงน้ำไปแล้ว!?"

...

ตูม—!

เสียงน้ำแตกกระจาย

เสียงสะท้อนก้องไปทั่วแม่น้ำความยาวหลายร้อยเมตร

คนบนเรือและคนบนฝั่ง เอ๋อแดกกันหมด

"เหล่าอวี๋!"

ถังอวิ๋นเซวียนที่เพิ่งนั่งพักได้แป๊บเดียว ดีดตัวผลุงลุกขึ้น

ตะโกนเสร็จก็ทำท่าจะกระโดดตามลงไป 'ช่วยคน'

เขานึกว่าอวี๋จิ้นหน้ามืดตกน้ำ

"ไม่เป็นไร!"

แต่วินาทีต่อมา

อวี๋จิ้นโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ

ในมือเขากำขยะก้อนเบ้อเริ่มไว้แน่น

"?"

ถังอวิ๋นเซวียนงงเป็นไก่ตาแตก

อิ๋นเหยาอึ้งกิมกี่

นักข่าวอวี้เหวินโปปากค้าง

"ฉันเจอว่าขยะที่ลอยๆ อยู่มันแค่ส่วนน้อย ขยะกับมลพิษของจริงมันจมอยู่ที่ก้นแม่น้ำ"

"เพราะงั้น..."

"ไม่ต้องห่วงฉัน"

อวี๋จิ้นบอกถังอวิ๋นเซวียน แล้วมุดน้ำหายลงไปอีกรอบ

ภาพที่เห็น

ทำเอาแม่น้ำที่เคยจอแจ เงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ!

นี่...

มันน้ำเน่านะโว้ย!

น้ำเสีย ขยะเน่า...

อย่าว่าแต่ลงไปว่ายเลย แค่คนธรรมดาเดินผ่านยังต้องกลั้นหายใจเดินหนี!

แล้วอวี๋จิ้น?

เพื่อจะกำจัดขยะให้สิ้นซาก พี่แกเล่นโดดลงไปคลุกเลยเนี่ยนะ?!

บุ๋ง—

บุ๋ง บุ๋ง—

ขณะนี้

ใต้น้ำ

สถานการณ์ของอวี๋จิ้นไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนจินตนาการ

รอบตัวเขามีชั้นแสงจางๆ ห่อหุ้มอยู่

แสงนี้บางเบามาก ยิ่งอยู่กลางแดดจ้ายิ่งแทบจะมองไม่เห็นว่าเป็นโล่โปร่งแสง

สกิลธาตุแสง โล่แสง lv3!

ภายใต้การทำงานของโล่แสง น้ำเน่าเสียถูกกันไว้นอกตัวอย่างสมบูรณ์

พร้อมกันนั้น

เพื่อกันเหม็น อวี๋จิ้นเปิดใช้งาน 'แสงแห่งการชำระล้าง'

[ความสามารถ: แสงแห่งการชำระล้าง]

[ระดับ: lv2]

[ผล: รักษา, ชำระล้าง, ขจัดสถานะ!]

กลิ่นเหม็น โดยเนื้อแท้ก็คือฟีโรโมนหรือโมเลกุลสารเคมีชนิดหนึ่ง เป็นสสารที่จับต้องได้

ภายใต้ฤทธิ์ของ 'แสงแห่งการชำระล้าง' อวี๋จิ้นขับไล่สสารพวกนี้ออกไป ก็ช่วยให้ตัวดู 'เปียก' สมจริงไม่โป๊ะแตกต่อหน้าฝูงชน และในขณะเดียวกัน ตัวเขาก็ไม่เหม็นเน่า

"เพอร์เฟกต์!"

อวี๋จิ้นชมตัวเองในใจ แล้วกวาดขยะก้อนโตขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ

และบนหน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้า แถบความคืบหน้าที่นิ่งสนิทมาพักใหญ่ ก็เริ่มขยับขึ้นอีกครั้งตามคาด!

อีกด้านหนึ่ง

สองฝั่งแม่น้ำไข่มุก

ฝูงชนไม่รู้ตื้นลึกหนาบางถึงลูกเล่นของอวี๋จิ้น

คนนับพันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ผ่านไปพักใหญ่

นักข่าวอวี้เหวินโปก็ตะโกนออกมาสุดเสียง:

"เขา เขาคือยอดมนุษย์ชัดๆ!"

[จบแล้ว]