ตอนที่ 30: ความแข็งแกร่ง

ตอนที่ 30: ความแข็งแกร่ง

“แม้เราจะหลีกเลี่ยงเมืองฮูลกาสที่กองทัพเรืออาจดักซุ่มอยู่ได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะหนีพ้นการไล่ล่าของกองทัพเรือเสมอไป”

“กองทัพเรือไม่ค่อยตั้งค่าหัวเริ่มต้นสูงขนาดนี้หรอกนะ การที่ตั้งค่าหัวสูงขนาดนี้ แสดงว่ากองทัพเรือยอมรับในความแข็งแกร่งของพวกเราอย่างเต็มที่แล้ว”

“ถึงจะเป็นเรื่องน่าภูมิใจ แต่มันก็หมายความว่ากองทัพเรือจะใช้มาตรฐานที่สูงขึ้นในการไล่ล่าเรา ครั้งหน้าอาจจะเป็นทีมที่นำโดยพลเรือโทจากศูนย์บัญชาการใหญ่ก็ได้”

“ยิ่งไปกว่านั้น คนที่จ้องเล่นงานเราไม่ได้มีแค่ทหารเรือ แต่ยังมีพวกนักล่าค่าหัวที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และโจรสลัดกลุ่มอื่นๆ ที่มีจุดประสงค์แอบแฝง! ยังไงซะ ค่าหัวรวมของกลุ่มเราก็เกือบ 200 ล้านเบรีแล้ว ในนอร์ทบลูมีกลุ่มโจรสลัดไม่กี่กลุ่มหรอกที่มีค่าหัวสูงขนาดนี้”

“ไม่ว่าจะเพื่อเงินรางวัลจากการกำจัดพวกเรา หรือเพื่อชื่อเสียง ผู้คนนับไม่ถ้วนจะถูกดึงดูดเข้ามาหาเรา”

ร็อดมองดูเพื่อนพ้องและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมาก

“พวกเราไม่ใช่คนโง่นะ เรื่องแค่นี้เข้าใจดีอยู่แล้ว”

ลอว์ลุกขึ้นยืน มือจับดาบคิโคคุ

เวลาทำหน้าจริงจัง หมอนี่ก็ดูเหมือนกัปตันใช้ได้เหมือนกันนะ

คิดในใจเสร็จ ลอว์ก็เดินตรงกลับไปที่ห้องของเขา

ห้องของเขาอยู่ถัดจากห้องอาหาร เป็นห้องขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกับห้องพยาบาล

เนื่องจากบางครั้งเขาจำเป็นต้องทำงานวิจัยและต้องการประหยัดเวลา ตอนที่สร้างเรือโพลาร์ แทง ลอว์จึงขอให้สร้างห้องของเขาเชื่อมกับห้องพยาบาล

เขามีไอเดียบางอย่างที่อยากจะลอง

การต่อสู้กับกลาดีอุสนั้นไม่เลวเลย และไม่ได้สร้างแรงกดดันให้เขามากนัก

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ทดลองวิธีแย่งชิงพลังผลปีศาจของร็อดในสถานการณ์จริงถึงสามครั้งการสร้างพื้นที่ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์ด้วยพลังผลปีศาจโดยเฉพาะหลังจากประสบความสำเร็จหนึ่งครั้ง ลอว์ก็ได้ข้อคิดใหม่ๆ บางอย่าง

หากสามารถพัฒนาความสามารถนี้ต่อไปได้ ไม่เพียงแต่จะเพิ่มอัตราความสำเร็จในการแย่งชิงผลปีศาจและเพิ่มศักยภาพในการพัฒนาทีมในอนาคต แต่ยังสามารถใช้เป็นวิธีการต่อสู้ที่มีประสิทธิภาพได้อีกด้วย

“เรื่องสู้รบฉันคงช่วยอะไรไม่ได้มาก งั้นฉันไปดัดแปลงห้องเก็บของต่อดีกว่า”

เกรย์ลุกขึ้นเงียบๆ และมุ่งหน้าไปยังห้องแล็บชั้นล่าง

“พวกเราไปฝึกกันเถอะ!”

เพนกวินและซาจิยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ทั้งคู่รู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างอ่อนแอเมื่อเทียบกับคนอื่นบนเรือ และต่างจากเกรย์ที่มีทักษะเฉพาะทาง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคยผ่อนปรนกับตัวเอง ออกกำลังกายทุกวัน และบางครั้งก็กระโดดลงทะเลไปว่ายน้ำ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้รับ ผลพามุ พามุ (ผลระเบิด) มา ทั้งคู่ก็ยิ่งฉกฉวยทุกช่วงเวลาที่จะกระโดดลงน้ำไปว่ายเล่น โดยถือว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้สัมผัสทะเลก่อนจะกลายเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ

เห็นทุกคนเต็มไปด้วยไฟ ร็อดก็ยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและกลับไปที่ห้องของตัวเอง

ในฐานะกัปตัน ห้องของเขาอยู่ตรงกลางชั้นสอง มีระเบียงเล็กๆ อยู่หน้าประตู พังงาบังคับเรือโพลาร์ แทง ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

ผลักประตูเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือดาบยักษ์ฟันฉลามที่ร็อดแขวนไว้บนผนังของรางวัลที่ได้จากการเอาชนะบาสตีย์

ยื่นมือออกไปคว้าดาบยักษ์ฟันฉลาม ความสามารถ 【อัศวินย่อมไม่สิ้นชีพด้วยมือเปล่า】 ของร็อดทำงานโดยอัตโนมัติ ทำให้เขาเชี่ยวชาญเทคนิคการใช้ดาบยักษ์เล่มนี้ในทันที

ต่างจากดาบคาตานะหรือดาบอุจิกาตานะทั่วไป อาวุธชิ้นนี้เน้นการฟันผ่ามากกว่า และต้องอาศัยพละกำลังของผู้ใช้อย่างมหาศาล

ที่สำคัญที่สุด บาสตีย์คือนักดาบที่บรรลุขั้น “ตัดเหล็ก” แล้ว

หลับตาลงเล็กน้อย สัมผัสถึงพลังแห่งวิถีดาบ รังสีคมกริบแผ่ออกมาจากตัวร็อด

ผ่านไปครู่ใหญ่ ร็อดปล่อยมือจากดาบยักษ์ฟันฉลาม แล้วหยิบดาบยาวธรรมดาที่ได้จากการปล้นสะดมขึ้นมาแทน

ความเข้าใจบางอย่างผุดขึ้นในใจ ร็อดรู้สึกได้ว่าตอนนี้เขาสามารถใช้ดาบธรรมดาในมือตัดเหล็กได้แล้ว!

ตอนนี้เขาคือนักดาบแล้ว!

แม้วิชาดาบของเขาจะอยู่ในขั้นเริ่มต้นของนักดาบ แต่เมื่อผนวกกับพละกำลังกายอันมหาศาลของร็อด พลังในการฟันของเขาจึงเหนือกว่านักดาบทั่วไปมากนัก

และไม่ใช่แค่นั้น!

จิตใจของร็อดไหววูบเล็กน้อย พลังที่มองไม่เห็นพุ่งออกมาจากภายในร่างกาย ไหลผ่านแขนและเข้าไปเคลือบดาบยาวในมือ

ฮาคิเกราะ!

ฮาคิเกราะ ก็เหมือนกับฮาคิสังเกต คือพลังแห่งจิตตานุภาพ สามารถเพิ่มพลังป้องกันและเสริมพลังโจมตีได้

นอกจากจะเป็นนักดาบแล้ว บาสตีย์ยังเชี่ยวชาญฮาคิทังสองรูปแบบ แม้จะไม่ได้ลึกซึ้งมากนัก แต่มันก็เพียงพอที่จะเป็นกุญแจให้ร็อดปลดล็อกฮาคิเกราะได้

เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาอยู่ในนอร์ทบลูและไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งพอ แม้จะรู้หลักการของฮาคิทั้งสองแบบ แต่ร็อดก็เชี่ยวชาญแค่ฮาคิสังเกตผ่านเนรุเท่านั้น และยังไม่สามารถใช้งานฮาคิเกราะได้

“พลเรือตรีบาสตีย์นี่เป็นคนดีจริงๆ!”

ปล่อยดาบยาวในมือ ร็อดปล่อยให้ฮาคิไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ด้วยการสนับสนุนจากร่างกายที่แข็งแกร่ง ฮาคิพุ่งพล่านออกมาจากร่างกายอย่างต่อเนื่อง ครอบคลุมตัวเขาจนมิดในพริบตา

การเคลือบแข็ง! การปล่อยฮาคิ! การทำลายจากภายใน!

นี่คือเทคนิคการใช้ฮาคิเกราะไม่กี่อย่างที่ร็อดรู้

จากการเรียนรู้ผ่านดาบยักษ์ฟันฉลาม ร็อดไม่เพียงแต่ปลุกฮาคิเกราะให้ตื่นขึ้น แต่ยังเรียนรู้เทคนิค การเคลือบแข็ง ได้อย่างรวดเร็ว และด้วยร่างกายที่ทรงพลังของเขา แม้จะเป็นเพียงการปลุกพลังขั้นต้น แต่ความเข้มข้นของฮาคิก็เหนือกว่าบาสตีย์ไปไกลโขแล้ว

ตอนนี้ ฉันน่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับเจ็ดเทพโจรสลัดได้แล้ว!

ร็อดประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองในใจเงียบๆ

ในโลกโจรสลัด ทุกคนล้วนเป็นสัตว์ประหลาดด้านพละกำลัง แต่ด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่เด็ก เขามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ด้อยไปกว่าคนพวกนั้น และอาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ

ตอนนี้เขาเชี่ยวชาญฮาคิทั้งสองรูปแบบแล้ว ฮาคิสังเกตนั้นชำนาญกว่าเพราะได้เรียนรู้จากเนรุ ส่วนฮาคิเกราะแม้เพิ่งจะเริ่มใช้ แต่ด้วยพื้นฐานร่างกาย คุณภาพและปริมาณของมันก็ไม่น่าจะด้อยไปกว่าใคร

วิชาดาบของเขาก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตนักดาบแล้ว และเขาก็เพิ่งเรียนรู้ 【โซล】 สำหรับวิชาตัวเบา

พอนึกถึงตรงนี้ ร็อดก็เติมประโยคหนึ่งในใจเงียบๆ

นาวาตรีฮินะก็เป็นคนดีเหมือนกัน!

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่เขาขาดคือประสบการณ์การต่อสู้!

ปล่อยให้ฮาคิไหลเวียนรอบตัว ค่อยๆ ทำความคุ้นเคยกับพลังใหม่นี้ ความฮึกเหิมพลุ่งพล่านขึ้นในใจของร็อด

รากฐานอันมั่นคงที่วางไว้จากการฝึกฝนในวัยเด็ก บวกกับความสามารถของ 【ซิทอัพ】 เพียงพอที่จะรับประกันศักยภาพการเติบโตทางร่างกายของเขา และเขาจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกนี้ในไม่ช้า

และ 【อัศวินย่อมไม่สิ้นชีพด้วยมือเปล่า】 ก็รับประกันว่าเขาสามารถเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ต่างๆ ได้เร็วที่สุด

โดยเฉพาะการค้นพบล่าสุด: ตราบใดที่เขาได้รับอาวุธที่ยอดฝีมือเคยใช้ เขาก็จะสามารถเรียนรู้เทคนิคของคนคนนั้นผ่านอาวุธชิ้นนั้นได้

ต่อจากนี้ ขอแค่ได้ต่อสู้กับยอดฝีมืออย่างต่อเนื่อง ขุดรีดศักยภาพร่างกายออกมาให้เต็มที่ในการต่อสู้ แล้วดูดซับและผสานเทคนิคที่เรียนรู้มาให้เป็นเนื้อเดียวกัน เขาจะสามารถยืนหยัดบนจุดสูงสุดของท้องทะเลแห่งนี้ได้ในเร็ววัน!

จบตอน