เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 28: ทำอย่างไรผมถึงจะฆ่าปรมาจารย์ได้เหรอครับ?

บทที่ 28: ทำอย่างไรผมถึงจะฆ่าปรมาจารย์ได้เหรอครับ?

บทที่ 28: ทำอย่างไรผมถึงจะฆ่าปรมาจารย์ได้เหรอครับ?


ไม่นานเจ้าหน้าที่จากสำนักงานจัดการคดีพิเศษและตำรวจท้องที่ก็มาถึง  หลังจากปิดกั้นพื้นที่ใกล้เคียงแล้ว  พวกเขาก็เริ่มเคลียร์ที่เกิดเหตุ

ในรถ Passat ของต้วนเทียนเหอ  เขาสนทนากับเจียงเหออย่างเป็นกันเองในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมายก่อนที่เข้าประเด็น

“เจียงเหอฉันได้ยินจากหวางซืออวี่ว่า  เธอพึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธระดับสี่วันนี้เองเหรอ?”

เจียงเหอพยักหน้า

ต้วนเทียนเหอยิ้ม  แต่ไม่ได้ถามอะไรต่อ

เขาไปถึงระดับปรมาจารย์แล้ว  ด้วยความเข้าใจของเขาที่กว้างไกลขึ้นทำให้เพียงแค่ชำเลืองมองครั้งเดียว  เขาก็สามารถตรวจสอบระดับพลังของเจียงเหอได้ในทันที

ระดับสี่ขั้นกลาง  เขายังมีเจินฉีอยู่มากมายเกินกว่าเหล่าผู้ฝึกยุทธในระดับเดียวกันจะเทียบได้

ถึงกระนั้น  ต้วนเทียนเหอก็คิดว่าไม่ใช่ปัญหาอะไรถ้าเจียงเหออยากจะซ่อนระดับพลังไว้  เพราะผู้ฝึกยุทธทั้งหลายต่างก็มีไม้ตายไพ่เด็ดของตนเองซุกซ่อนเอาไว้ทั้งนั้น

หลังจากหยุดชั่วครู่เขากล่าวเสริมว่า “เจียงเหอ  ฉันได้เห็นบาดแผลที่ศพของสัตว์อสูรและคอร์โดแล้ว  นอกจากงูยักษ์แล้ว  สัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ล้วนถูกระเบิดตาย  ในขณะที่คอร์โดถูกฆ่าตายในฝ่ามือเดียว  เธอที่พึ่งเป็นระดับสี่ทำสิ่งเหล่านี้ได้ยังไง?”

เจียงเหอเหลือบมองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย  ตอนแรกเขาคิดว่าต้วนเทียนเหอคงจะสอบปากคำเขาว่าไปเอาระเบิดมาจากที่ไหน  และกำลังคิดว่าจะหลีกเลี่ยงการสนทนานั้นได้อย่างไร  แต่เนื่องจากต้วนเทียนเหอไม่ได้ถาม  ดังนั้นเขาย่อมไม่ยอมเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาด้วยตัวเองเป็นแน่

หลังจากรำพึงกับตัวเองครู่หนึ่ง  เจียงเหอก็ถาม "หัวหน้าต้วน  คุณไม่คิดว่าการประเมินของคุณมีปัญหาบ้างเหรอครับ?"

"หืม?"

“คอร์โดที่คุณพูดถึงนั้นเป็นระดับสี่ขั้นสุดยอดที่น่าจะทรงพลังมาก  แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันอ่อนแอมากเกินไปด้วยซ้ำ” เจียงเหอกล่าวหลังจากให้ความคิด “เมื่อผมวางระเบิดผู้ฝึกสัตว์อสูรและเหล่าสัตว์อสูรของมันจนตาย  ส่วนไอ้เตี้... หมายถึงคอร์โดพยายามหลบหลีกและลอบจู่โจมผมทีเผลอ  ทำให้ผมไม่ทันได้ตั้งตัว  แต่แล้วหลังจากที่ผมซัดฝ่ามือไปโดนมันก็ตายทันที”

ต้วนเทียนเหออ้าปากหวอ  แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยตอนที่เกิดเหตุการณ์  แต่เขาสามารถระบุอะไรได้หลายอย่างจากการสังเกตที่เกิดเหตุ

ชุดวอร์มสีขาวของเจียงเหอตอนนี้เป็นสีดำสนิท  และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเขม่าสีดำ  ซึ่งหมายความว่าเขาต้องอยู่ในขอบเขตของการระเบิด  แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขากลับสามารถโต้กลับผู้ฝึกยุทธระดับสี่และสังหารได้สำเร็จ...

หลังจากมองดูเจียงเหออยู่นาน  ต้วนเทียนเหอก็ยิ้มออกมา “เธอทำได้ดีมากเจียงเหอ  การกำจัดคอร์โดและผู้ฝึกสัตว์อสูรของนิกายเทียนโหมวนั้นช่วยลดภาระของเราได้มากเลย  จะต้องมีคนตายเป็นจำนวนมากหากปล่อยให้พวกมันส่งสัตว์อสูรทั้งหมดนี่เข้าโจมตีหมู่บ้าน”

ขณะนั้นก็มีเสียงของหวางซืออวี่ดังมาจากนอกรถ  เจียงเหอจึงเปิดประตูรถทันที  และเธอก็เข้ามาพร้อมกับถือรายชื่อมาด้วย

“หัวหน้าต้วนคะ  มีสัตว์อสูรเลเวล 1 อยู่ สิบสามตัว  รวมมูลค่าหนึ่งร้อยสามสิบแต้มบุญ  และสัตว์อสูรเลเวล 2 มูลค่าห้าสิบแต้มบุญ  ส่วนผู้ฝึกสัตว์อสูร…”

หวางซืออวี่หยุดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “ศพของมันถูกระเบิดอย่างรุนแรงจนแหลกละเอียดและไม่สามารถระบุตัวตนได้ว่าเป็นใคร  แต่อย่างน้อยก็ควรเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ C โดยประเมินจากจำนวนสัตว์อสูรที่มันสามารถควบคุมได้  ดังนั้นจึงมีค่าเท่ากับหนึ่งร้อยแต้มบุญ  และคอร์โดเองก็เป็นผู้ฝึกยุทธระดับสี่ขั้นสุดยอดจึงมีมูลค่าห้าร้อยแต้มบุญ”

ต้วนเทียนเหอพยักหน้า “เธอไปจัดการเรื่องนี้นะ  โอนแต้มบุญทั้งหมดไปที่บัญชีของเจียงเหอ”

ข้างพวกเขา  แม้ว่าเจียงเหอจะทำหน้าเฉย ๆ แต่ในใจเขาก็แอบตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

แจ็คพอต!

แจ็คพอตเว้ย!

ไอ้ที่เรียกกันว่า 'เศรษฐีข้ามคืน' มันเป็นยังไง?

อย่างเง้~~!

ในคืนเดียว  ไม่สิ  ในสิบนาที  เขาได้ปาระเบิดใส่สัตว์อสูร  และฆ่าคอร์โด  ต่อให้บวกเวลาที่ใช้ในการติดตามพวกมันและเวลาเดินทางไปยังทุ่งข้าวโพดแล้ว  อย่างน้อยที่สุดก็หนึ่งชั่วโมง  หนึ่งชั่วโมงและ 680 แต้มบุญก็ถูกโอนเข้าบัญชี  แต้มบุญหนึ่งแต้มมีมูลค่าหนึ่งหมื่นหยวน  หมายความว่าเขาพึ่งได้เงิน 6.8 ล้านหยวนในโมงเดียว!

'เย็นไว้โยม ๆ ใจเย็น ๆ ไว้  กะอีแค่ 6.8 ล้านหยวน ไม่ได้มีนัยสำคัญอะไร  เมื่อเทียบกับความมั่งคั่งที่ฟาร์มของตูจะสามารถให้ได้  ถ้าตูเอาแตงกวาสักโหลออกมาขายจะต้องได้เงินมากกว่านั้นแน่ ๆ'

แต่ถึงแม้เขาจะพยายามที่จะสงบสติอารมณ์สักแค่ไหน  แต่ก็ยังมีรอยยิ้มที่มุมปากเผยออกมาอยู่ดี

“อ้อ  ใช่แล้ว” ต้วนเทียนเหอกล่าวเสริม “ในขณะที่กรมวิทยายุทธแห่งชาติกำลังเตรียมพร้อม  ฝ่ายวิจัยพลังพิเศษแห่งชาติก็ได้เริ่มซื้อวัสดุสัตว์อสูรจากเมืองใหญ่ต่าง ๆ ฉันได้แจ้งสาขาของพวกเขาที่หลิงโจวแล้ว  และพวกเขาน่าจะมาถึงในไม่ช้า”

“เอ๊ะ?” เจียงเหอกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนที่จะถามว่า “วัสดุสัตว์อสูร… สามารถขายเป็นเงินได้ด้วยเหรอ?”

ต้วนเทียนเหอหัวเราะ "แน่นอนสิ  โลหะชนิดใหม่คอมโพสิตเมทริกซ์ (MMC) ผลิตขึ้นโดยการรวมแร่ชนิดใหม่เข้ากับสารสกัดที่พบในกระดูกสัตว์อสูร  เนื้อของพวกมันยังเป็นหนึ่งในวัตถุดิบที่ สามารถสกัดกลั่นเป็นโอสถเม็ดที่ช่วยบำรุงเลือดลมได้ด้วย  ทำให้มีมูลค่าอย่างน้อย ๆ ก็หลายหมื่น”

เจียงเหอเงียบไปสองสามวิ  ทันใดนั้นก็ถามอย่างเคร่งเครียด “หัวหน้าต้วน  เนื่องจากคุณรู้ล่วงหน้าว่าไอ้พวกนิกายเทียนโหมวกำลังมาฆ่าผม  หมายความว่าคุณมีหนอนอยู่ในนิกายเทียนโหมว  และรับรู้การเคลื่อนไหวของพวกมันสินะครับ?”

"ถูกตัอง  นิกายเทียนโหมวเปิดตัวมากว่าสิบปีแล้ว  พวกมันสร้างความหายนะไปทุกหนทุกแห่ง  ทำให้สำนักงานจัดการคดีพิเศษมุ่งเป้าหมายหัวพวกมันมาตั้งนานแล้ว” ต้วนเทียนเหอพยักหน้าและตอบตามความจริง

“ก่อนหน้านี้พวกมันเคยปฏิบัติการที่ ซีเจียง, เหมียวเจียง, หยุนกุ้ย และภูมิภาคอื่น ๆ คราวนี้พวกมันส่งแม่ทัพสวรรค์หนึ่งคน  และผู้ปลุกพลังอีกหลายคนพร้อมกับผู้ฝึกยุทธระดับหกและห้า  บางทีพวกมันอาจตั้งใจที่จะตั้งฐานทัพที่หลิงโจว  โดยใช้ฐานทัพนี้เป็นฐานหลักในการแพร่กระจายอิทธิพลของพวกมันไปทั่วซีเป่ย  พร้อมกับเชื่อมโยงกับพวกพ้องที่ซีเจียงและเหมียวเจียง  ถ้าหากพวกมันทำสำเร็จเราจะจัดการกับพวกมันได้ยากขึ้นอีกมาก”

“แต่คราวนี้  ฉันได้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับผู้ฝึกยุทธของนิกายเทียนโหมวและผู้ที่อยู่ระดับสูงอีกหลายคนที่มาที่ซีเป่ย  หลังจากที่ได้แทรกซึมเข้าไปในนิกายของพวกมันได้ระยะหนึ่งแล้ว  พวกเขาก็เก่งในการปลอมตัว  และมีสถานะในระดับหนึ่งในหลิงโจว”

เจียงเหอยิ้ม “เอาล่ะ  คุณช่วยแบ่งปันข้อมูลนั้นให้ผมหน่อยได้ไหมครับ  หัวหน้าต้วน?”

เมื่อเขาเห็นท่าทางแปลก ๆ บนใบหน้าของต้วนเทียนเหอ  เขาอธิบายอย่างรวดเร็วว่า “คุณก็รู้ว่านิกายเทียนโหมวนั้นโหดเหี้ยม  นี่ผมแค่ฆ่าสัตว์อสูรของพวกมันไปแปดตัว  แต่พวกมันกลับส่งกำลังรบที่ทรงพลังมาจัดการกับผมซะแล้ว  ถ้าหมาที่บ้านผมมันไม่ฉลาด  ผมคงโดนหลังคาบ้านตัวเองทับตายไปแล้ว  การรู้ข้อมูลศัตรูก็มีชัยไปกว่าครึ่ง  อย่างน้อย ๆ ผมก็จะได้กินอิ่มนอนหลับได้ง่ายขึ้น”

“…เธอคงไม่ได้คิดที่จะต่อสู้กับนิกายเทียนโหมวหรอกนะ  ใช่ไหม?” ต้วนเทียนเหอถามอย่างเคร่งขรึม “ตอนนี้พวกมันจับตาดูเธออยู่  และฉันก็คิดว่าเมื่อพวกมันจู่โจมเธออีกครั้ง  ไอ้ที่จะมาคงไม่ใช่แค่ระดับสี่แน่นอน”

“ฉันขอแนะนำให้เธอมาอยู่กับแผนกของเราสักพัก  เมื่อเรื่องที่ภูต้าตงคลี่คลาย  และเรามียอดฝีมือที่เสร็จงานแล้วมาช่วย  ฉันก็จะทำงานร่วมกับกองทัพเพื่อกวาดล้างพวกระดับสูงของนิกายเทียนโหมวที่ซ่อนตัวอยู่ในหลิงโจวทั้งหมด  ถึงตอนนั้นเธอค่อยกลับไปที่หมู่บ้านก็ยังไม่สาย”

"ไม่มีทาง!" เจียงเหออุทานสั่นศีรษะของเขา “ผมต้องนอนบนเตียงตัวเองเท่านั้น  ไม่งั้นผมจะนอนไม่ค่อยหลับ”

เขายิ้มแล้วถามต่อว่า “หัวหน้าต้วน  ผมเริ่มฝึกวิทยายุทธได้ไม่นาน  และผมก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับความแข็งแกร่งของผู้ฝึกยุทธระดับต่าง ๆ… เลยอยากถามว่าทำอย่างไรผมถึงจะฆ่าปรมาจารย์ได้เหรอครับ?”

จบบทที่ บทที่ 28: ทำอย่างไรผมถึงจะฆ่าปรมาจารย์ได้เหรอครับ?

คัดลอกลิงก์แล้ว