บทที่ 2 - ข้าจะผ่าโลงศพนี่ซะ!

บทที่ 2 - ข้าจะผ่าโลงศพนี่ซะ!

ลูกน้องมองดูเพื่อนร่วมแก๊งด้านหลังหัวหน้า ในมือถือตีนลาดำกับข้าวเหนียวหนึ่งถุง แล้วก็ยันต์สีเหลืองอีกหนึ่งแผ่น

บนยันต์เขียนอักขระสะกดศพเอาไว้

หัวหน้าพูดขึ้น "น้องชายคนนี้ของข้า ปู่ของมันเคยเป็นศิษย์นอกสำนักเหมาซาน ยันต์แผ่นนี้ปู่มันเป็นคนเขียนเอง ต่อให้มีผีดิบโผล่มาจริง แค่แปะยันต์นี้เข้าไป ผีดิบหน้าไหนก็ต้องยืนนิ่งยอมสยบ"

"ลูกพี่ งัดตะปูออกหมดแล้ว เปิดโลงเลยไหม"

ตอนนั้นเอง ลูกน้องอีกคนเดินมารายงานว่าถอนตะปูโลงออกหมดแล้ว ถามว่าจะเปิดโลงได้หรือยัง

"ถามโง่ ๆ ไม่เปิดโลงจะรอเชงเม้งรึไง? เปิด!!"

หัวหน้าโจรโบกมือสั่ง

จากนั้น โจรหลายคนก็รุมกันที่ฝาโลง พยายามจะงัดฝาโลงให้เปิดออก

พวกมันงัดกันอยู่นานสองนาน แต่ฝาโลงกลับแน่นสนิทเหมือนถูกดูดติดกับตัวโลง แปลกประหลาดมาก ออกแรงเท่าไหร่ก็ขยับไม่ได้

ทำเอาหัวหน้าโจรเหงื่อตก

พอหันไปมอง เห็นลูกน้องคนหนึ่งนั่งยอง ๆ อยู่มุมห้องโถงสุสาน ไม่รู้ทำอะไรอยู่

หัวหน้าด่ากราด "มึงไปนั่งทำหอกอะไรตรงนั้น? ยังไม่รีบมาช่วยอีก?"

ลูกน้องหันมา ในมือถือไฟแช็ก

"ลูกพี่ ผมกำลังจุดเทียนไง เขาบอกว่าไก่ขันไฟมอดห้ามแตะสมบัติ ก่อนเปิดโลงต้องจุดเทียนไม่ใช่เหรอ"

หัวหน้าโมโห "มึงอ่านนิยายมากไปแล้วมั้ง? เชื่อไหมกูจะถีบให้ตาย? เร็วเข้า ไปเอาขวานมาให้กู!"

เห็นหัวหน้าของขึ้น ลูกน้องจำต้องเก็บไฟแช็ก แล้วไปหยิบขวานมา

ในใจก็บ่นอุบ ไฟแช็กเราเสียรึเปล่าหว่า? ทำไมจุดตั้งนานไม่ติดสักที?

ลูกน้องยื่นขวานให้ หัวหน้าโจรประกาศ "หลบไป ในเมื่อโลงผุนี่มันเปิดไม่ออก งั้นก็ผ่าแม่งเลย"

โจรข้าง ๆ หันมองหน้ากัน พยายามห้าม "ลูกพี่ ผ่ามันจะดีเหรอ? นี่โลงไม้จันทน์ทองคำนะ แถมยังมีลวดลายแกะสลักอีก มูลค่ามหาศาลเลยนะ ผ่าไปเสียดายของแย่"

หัวหน้าสวนกลับ "ไม่ผ่าแล้วมึงจะแบกกลับไปได้ไหม? โลงใหญ่ขนาดนี้จะเอาไปปล่อยของยังไง? อย่าพูดมาก! หลบไป!"

หัวหน้าโจรรู้ดี โลงใหญ่ขนาดนี้ขนออกไปไม่ได้หรอก

และต่อให้ขนออกไปได้ ก็หาที่ปล่อยของยาก ดังนั้นต่อให้แพงแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

สิ่งที่เขาต้องการคือของในโลงต่างหาก

ซินแสฮวงจุ้ยถอยไปยืนดูอยู่ห่าง ๆ มองดูหัวหน้าโจรจะผ่าโลงศพ ใจสั่นระรัว

บ้าเอ๊ย

นี่มันสุสานปรมาจารย์เทียนซือแห่งเขาหลงหู่นะ

ข้างในฝังหลานชายของจางเต้าหลิงเชียวนะ จะผ่าได้จริงดิ?

เขาเริ่มเสียใจที่มาที่นี่แล้ว จะเกิดเรื่องร้ายไหมนะ

แต่ซินแสก็ห้ามพวกโจรไม่ได้

ทำได้แค่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ภาวนาอย่าให้เกิดเรื่อง

เห็นแค่หัวหน้าโจรง้างขวานเล็งไปที่โลงไม้จันทน์ทองคำ แล้วสับลงไปเต็มแรง

"ปัง!!!"

วินาทีที่ขวานของหัวหน้าโจรสับลงบนโลงศพ

ภายในโลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นข้างหูจางเทียนลู่

"ตรวจพบโจรขุดสุสานกำลังทำลายโลงศพ ภารกิจใหม่ สังหารโจรขุดสุสาน รางวัล [เคล็ดวิชาเซียนศพอมตะ] [อิน-ปัญจสายฟ้าวิถีธรรม] แต้มคะแนน +10000 แต้ม!"

ภารกิจจากระบบมาแล้ว

การควบคุมร่างกายของจางเทียนลู่ตอนนี้ฟื้นฟูจนเกือบสมบูรณ์

วินาทีที่เขาลืมตาขึ้น

เหนือท้องฟ้าบริเวณสุสาน เมฆดำก้อนมหึมาเคลื่อนตัวมารวมกัน สายฟ้าสีดำคำรามก้องอยู่ในหมู่เมฆ

ทันใดนั้น สายฟ้าแห่งความพิโรธฟาดเปรี้ยงลงมาจากฟากฟ้า ผ่าลงมาจากกลางกลุ่มเมฆสายฟ้า

ทะลุผ่านผืนดินเหนือสุสาน ตรงดิ่งมายังโลงศพของจางเทียนลู่

สายฟ้าสีม่วงขนาดมหึมาฟาดเปรี้ยงเข้าที่ฝาโลง

ทั่วทั้งโลงศพถูกปกคลุมด้วยประจุไฟฟ้า

ฝาโลงระเบิดออก แตกเป็นสองเสี่ยง

โลงเปิดแล้ว!

พร้อมกันนั้น หัวหน้าโจรที่เพิ่งสับขวานลงไปทีหนึ่งและกำลังง้างจะสับทีที่สอง โดนแค่คลื่นพลังจากสายฟ้ากระแทกใส่

ร่างทั้งร่างกระเด็นลอยละลิ่ว รู้สึกเหมือนอวัยวะภายในเคลื่อนที่ กระอักเลือดออกมาคำโต ตัวลอยไปไกลห้าหกเมตร เนื้อตัวไหม้เกรียมด้วยฤทธิ์เดชสายฟ้าสวรรค์

"ลูกพี่!!"

ในห้องโถงสุสาน ลูกน้องโจรเห็นหัวหน้าโดนซัดกระเด็น ต่างพากันขวัญหนีดีฝ่อ

เชี่ยเอ๊ย ฟ้าผ่ามาจากไหนวะเนี่ย?

...

ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ณ สำนักเทียนซือบนเขาหลงหู่

นักพรตเสวียนเจิน ปรมาจารย์เทียนซือรุ่นที่ 77 แห่งเขาหลงหู่ ซึ่งกำลังสวมชุดคลุมม่วงเข้าฌานอยู่ ลืมตาโพลง

ได้ยินเสียงฟ้าผ่าดังกึกก้องมาจากที่ไกล ๆ

เบื้องหน้าท่านนักพรตเสวียนเจิน ป้ายวิญญาณของบูรพาจารย์เทียนซือหลายรุ่นที่ประดิษฐานอยู่ในสำนักต่างสั่นสะเทือนพร้อมกัน

โดยเฉพาะป้ายวิญญาณของปรมาจารย์รุ่นที่ 3 จางเทียนลู่ จู่ ๆ ก็แตกออกจากกัน

ป้ายวิญญาณเหมือนถูกสายฟ้าฟาด ตรงกลางมีรอยไหม้เกรียม แตกเป็นสองเสี่ยง

ทำเอาท่านเทียนซือเสวียนเจินถึงกับอึ้ง

พอนับนิ้วคำนวณดู สายตาทอดมองผ่านหน้าต่างสำนักไปยังสายฟ้าสีม่วงที่ฟาดลงสู่พื้นดินด้านนอก

"ปัญจสายฟ้าวิถีธรรม? ปรมาจารย์เกิดเรื่องแล้ว!"

ท่านเทียนซือเสวียนเจินคำนวณได้ว่าสุสานของปรมาจารย์รุ่นที่ 3 เกิดเหตุร้าย

คราวนี้เขานั่งไม่ติดแล้ว

สุสานบรรพบุรุษโดนขุด ใครจะไปทนนิ่งเฉยได้?

เขาลุกขึ้นยืนทันที ส่งกระแสเสียงก้องกังวานไปทั่วเขาหลงหู่

"ศิษย์สำนักเขาหลงหู่ทุกคนตั้งแต่ชุดคลุมเขียวขึ้นไป ทั้งชุดเหลืองชุดแดง ใครที่มีลายดอกบนเสื้อ ตามข้ามา! สุสานปรมาจารย์เทียนซือรุ่นที่ 3 เกิดเรื่องแล้ว!"

ท่านเทียนซือเสวียนเจินพุ่งตัวลงจากเขาเป็นคนแรก

ในใจเดือดดาล

บัดซบ โจรขุดสุสานหน้าไหนมันช่างกล้า?

นี่มันกินดีหมีหัวใจเสือมากี่ตัวกัน?

สุสานปรมาจารย์เทียนซือแห่งเขาหลงหู่ก็ยังกล้าขุดเรอะ?

รนหาที่ตาย!

ตามหลังท่านเทียนซือเสวียนเจินไปติด ๆ เขาหลงหู่สว่างไสวขึ้นทันตา

ร่างของนักพรตชุดเหลืองและชุดแดงนับสิบสายปรากฏขึ้นบนทางเดินเขา เท้าก้าวเดินด้วยวิชาเทพมังกรพยัคฆ์ เพียงไม่กี่ก้าวก็กระโดดจากบันไดเขาลงมาถึงตีนเขา มุ่งตรงไปยังจุดที่สายฟ้าฟาดลงมา

อีกด้านหนึ่ง รถตำรวจก็มาถึงพื้นที่เกิดเหตุแล้ว

และได้เจอกับสตรีมเมอร์สาวเข้าพอดี

ตอนนี้สตรีมเมอร์สาวที่ซุ่มอยู่ด้านนอกตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

เมื่อกี้เธอเห็นกับตาว่าสายฟ้าขนาดเท่าต้นไม้ร้อยปีแหวกท้องฟ้า ฟาดลงมาตรงหน้าจุดที่เป็นสุสาน

จากนั้นฝนก็เทลงมาอย่างบ้าคลั่ง!

ฝนตกหนักเหมือนฟ้ารั่ว แถมน้ำฝนยังเป็นสีดำอีกต่างหาก

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็รัวคอมเมนต์กันบ้าคลั่ง

"แม่เจ้าโว้ย วันนี้ถือว่าเปิดหูเปิดตาจริง ๆ ฟ้าผ่าสุสานเนี่ยนะ? อย่าบอกนะว่าศพคืนชีพ?"

"ข้างล่างนั่นเกิดอะไรขึ้น? ทำไมทั้งฟ้าผ่าทั้งฝนตกแบบนี้?"

"วิปริตอาเพศชัด ๆ นี่ตกลงไปขุดสุสานใครเข้าวะเนี่ย?"

ชาวเน็ตต่างขวัญผวา

ตำรวจเองก็สูดหายใจเฮือกใหญ่

เมื่อกี้พวกเขาก็เห็นสายฟ้านั่นเหมือนกัน มันน่ากลัวจริง ๆ

หัวหน้าทีมสืบสวนหลี่มู่สอบถามสตรีมเมอร์สาว

"คุณครับ แน่ใจนะว่าพวกโจรขุดสุสานอยู่ข้างล่างนั่น"

สตรีมเมอร์สาวพยักหน้า "ฉันเห็นกับตาว่าพวกเขาลงไป ประมาณยี่สิบนาทีแล้วค่ะ"

หลี่มู่พยักหน้า พวกเขาเจออุโมงค์ที่พวกโจรขุดไว้แล้ว

กำลังเตรียมจัดกำลังพลลงไปจับกุม

ทันใดนั้น ท่ามกลางแสงสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ร่างในชุดคลุมม่วง เหลือง และแดงหลายร่างพุ่งทะยานออกมาจากป่า

ร่างเหล่านี้รวดเร็วปานภูตผี

ทำเอาตำรวจตกใจสะดุ้ง

เกือบจะลั่นไกยิงแล้วเชียว

"ใครน่ะ?"

ภายใต้แสงสายฟ้า ปรมาจารย์เทียนซือชุดม่วงแห่งเขาหลงหู่มายืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา

ตำรวจ "ท่านนักพรต?"

นักพรตชุดม่วงที่เป็นผู้นำเอ่ยขึ้น "อาตมาเสวียนเจิน เป็นเทียนซือแห่งเขาหลงหู่รุ่นปัจจุบัน"

ตำรวจและสตรีมเมอร์สาวทำหน้าช็อก

เชี่ย!

ปรมาจารย์เทียนซือแห่งเขาหลงหู่?

ตัวจริงเสียงจริง?

ปรมาจารย์เทียนซือมาทำอะไรที่นี่?

จบแล้ว