บทที่ 23 - หลัวเฉา

บทที่ 23 - หลัวเฉา

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หลินฟานเดินเข้ามาในห้องเรียน เพื่อนร่วมห้องต่างพากันหลบหน้าหลบตาเขาราวกับเห็นตัวเชื้อโรค ทุกคนกลัวว่าจะพลอยโดนหางเลขไปด้วย ในสายตาของทุกคน หลินฟานก็ไม่ต่างอะไรกับคนตายไปแล้ว

หลินฟานทำหน้านิ่ง เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง ในห้องเรียน เพื่อนๆ ต่างซุบซิบกันเสียงเบา "เมื่อวานหลินฟานตบหน้าไล่เสี่ยวหลง วันนี้ยังกล้ามาโรงเรียนอีกเหรอเนี่ย"

"ใจกล้าบ้าบิ่นชะมัด นั่นไล่เสี่ยวหลงเชียวนะ"

"ได้ยินว่าเมื่อก่อนเคยมีคนมีเรื่องกับไล่เสี่ยวหลง เกือบจะวางมวยกัน สุดท้ายคนคนนั้นต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปตลอดชีวิตเลยนะ"

ไล่เสี่ยวหลงไม่เหมือนกับลูกคุณหนูบ้านรวยทั่วไป อิทธิพลของหมอนั่นน่ากลัวมาก หลินฟานทำหูทวนลม ไม่นานนักสวี่ตงก็เดินเข้ามา พอเห็นหลินฟานก็นั่งลงข้างๆ ด้วยท่าทีร้อนรน

สวี่ตงกระซิบเสียงเบา "พี่ฟาน เรื่องพี่กับไล่เสี่ยวหลงรู้กันไปทั่วแล้ว เที่ยงนี้พี่รีบชิ่งเถอะ ถ้าโดนคนของไล่เสี่ยวหลงดักได้ เรื่องใหญ่แน่"

หลินฟานยิ้มตอบ "ไม่มีอะไรมาขวางกั้นความรักเรียนของฉันได้หรอก"

"พี่อย่าดื้อสิ" สวี่ตงเริ่มโมโห "คนอย่างไล่เสี่ยวหลงน่ะ..."

"เอาน่า ครูมาแล้ว เลิกคุยเถอะ" หลินฟานโบกมือตัดบท

เสียงออดเข้าเรียนดังขึ้น สวี่ตงเลยจำต้องเงียบปาก ทั้งวัน คนทั้งโรงเรียนต่างพูดถึงแต่เรื่องหลินฟานกับไล่เสี่ยวหลง แน่นอนว่าส่วนใหญ่คุยกันว่าจุดจบของหลินฟานจะอนาถแค่ไหน ถึงขนาดมีคนเปิดโต๊ะรับแทงกันเลยว่า พรุ่งนี้หลินฟานจะยังมาโรงเรียนได้ไหม

เผลอแป๊บเดียว เสียงออดเลิกเรียนก็ดังขึ้น ที่ห้องของซูชิง เธอยืนขึ้นหยิบกระเป๋าเตรียมเดินออกไป หวังไฉ่เอ๋อร์เห็นเข้าก็รีบตามมา "ชิงชิง เธอจะไปไหน รอฉันด้วยสิ"

หวังไฉ่เอ๋อร์เห็นซูชิงเดินไปทางห้องของหลินฟานก็ร้องทัก "ชิงชิง เธอจะทำอะไร อย่าบอกนะว่าจะไปหาหลินฟาน"

ซูชิงพยักหน้า "แน่นอน"

หวังไฉ่เอ๋อร์มองเพื่อนเหมือนมองคนบ้า "เธอป่วยหรือเปล่าเนี่ย วันนี้ไล่เสี่ยวหลงไม่ยอมจบง่ายๆ แน่ ป่านนี้หลินฟานคงหนีไปแล้ว หรือต่อให้ยังไม่หนี เธอก็ไม่เห็นต้องไปกับเขาเลยนี่"

"คนอย่างไล่เสี่ยวหลงโหดเหี้ยมจะตาย ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษหรอกนะ ขืนเธอไปกับหลินฟาน เดี๋ยวก็ซวยไปด้วยหรอก" หวังไฉ่เอ๋อร์พยายามเกลี้ยกล่อม

ซูชิงส่ายหน้า "เรื่องนี้มันเริ่มมาจากฉัน ฉันก็ต้องร่วมหัวจมท้ายกับหลินฟานสิ"

พูดจบ ซูชิงก็เดินมุ่งหน้าไปทางห้อง 5 อย่างแน่วแน่ หวังไฉ่เอ๋อร์ขมวดคิ้ว บ่นอุบ "แม่เจ้าโว้ย ดาวโรงเรียนซู เธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ"

แต่ถึงจะบ่นยังไง หวังไฉ่เอ๋อร์ก็ยอมเดินตามไป เธอรักเพื่อนคนนี้มาก เห็นซูชิงดื้อแพ่งแบบนี้ เธอก็คงต้องยอมไปเป็นเพื่อน ทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้อง 5 พอดีกับที่หลินฟานและสวี่ตงเดินออกมา

หลินฟานสะพายกระเป๋า พอเห็นซูชิงกับหวังไฉ่เอ๋อร์มายืนรออยู่ก็ทัก "อ้าว พวกเธอมาทำไมเนี่ย"

หวังไฉ่เอ๋อร์ถลึงตาใส่หลินฟาน "ก็แม่ดาวโรงเรียนซูของเราน่ะสิ บอกว่าจะมาร่วมหัวจมท้ายกับนาย ไม่รู้โดนทำของใส่หรือเปล่า"

ที่หน้าห้อง 5 มีไทยมุงยืนรอดูเหตุการณ์อยู่เพียบ ต่างมองมาที่กลุ่มของหลินฟาน ทันใดนั้น ชายหนุ่มรูปงามในชุดสูทสีขาวก็เดินเข้ามาท่ามกลางสายตาผู้คน กิริยาท่าทางดูสง่างามดุจเจ้าชาย

"ขอโทษครับ ใช่คุณซูชิงหรือเปล่า" ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ

"ใช่ค่ะ คุณคือ?" ซูชิงมองชายหนุ่มคนนั้น

"หลัวเฉา" ชายหนุ่มตอบสั้นๆ

"หลัวเฉา!"

"นั่นมันหลัวเฉานี่นา"

ฝูงชนรอบข้างฮือฮาขึ้นมาทันที ไม่มีใครคาดคิดว่าคนระดับหลัวเฉาจะโผล่มาที่นี่ หลัวเฉาคือรุ่นพี่ ม.6 ที่จบไปเมื่อปีที่แล้ว ตอนที่หลัวเฉาเรียนอยู่ เขาสร้างตำนานไว้มากมาย ตระกูลหลัวเป็นมหาเศรษฐีอันดับสองของเมืองชิงเฉิง ธุรกิจใหญ่โต เส้นสายกว้างขวาง ส่วนตัวหลัวเฉาเองก็เป็นอัจฉริยะด้านธุรกิจ จบ ม.6 แล้วสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำได้สบายๆ แต่กลับเลือกไม่เรียนต่อ แล้วกระโดดเข้ามาบริหารธุรกิจของตระกูลทันที

ตอนหลัวเฉาเรียนอยู่ที่นี่ ไม่มีลูกเศรษฐีคนไหนกล้าเทียบรัศมี หน้าตาดี วางตัวดี ชาติตระกูลดี เรียกได้ว่าเป็นชายในฝันของสาวๆ ทุกคน

"หลัวเฉา" ซูชิงทำหน้างง จู่ๆ เขามาทำไม หลัวเฉาหันไปมองหลินฟาน "นายคงเป็นหลินฟานสินะ สวัสดี"

พูดจบ หลัวเฉาก็ยื่นมือออกมา หลินฟานไม่รู้เจตนาของอีกฝ่าย แต่ก็ยื่นมือไปจับ "สวัสดี มีธุระอะไรเหรอ"

หลัวเฉาจับมือหลินฟาน ยิ้มบางๆ "ได้ยินว่าพวกนายไปมีเรื่องกับเสี่ยวหลง ฉันพอจะมีหน้ามีตาอยู่บ้าง ถ้าฉันออกปาก เรื่องนี้ก็คงจบได้ไม่ยาก"

มีแค่คนระดับหลัวเฉาเท่านั้นที่กล้าพูดด้วยความมั่นใจขนาดนี้ ว่าแค่คำพูดเดียวจะทำให้เรื่องที่ไล่เสี่ยวหลงโดนตบหน้าจบลงได้ ตอนนั้นขนาดแฟนสาวโดนหยาม ตู้เซิงเซียวยังเคลียร์ไม่ลง แต่ไล่เสี่ยวหลงโดนตบ หลัวเฉากลับบอกว่าเคลียร์ได้ง่ายๆ

ความแตกต่างมันอยู่ที่ว่า หลัวเฉาคือว่าที่ผู้นำตระกูลหลัวที่แน่นอนแล้ว แถมตอนนี้ยังมีอำนาจบริหารจริงในตระกูล ต่างจากตู้เซิงเซียวที่เป็นแค่ลูกคุณหนู พ่อยังไม่ได้ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลด้วยซ้ำ

"อ้อ แล้วข้อแลกเปลี่ยนล่ะ" หลินฟานถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ของฟรีไม่มีในโลก หลินฟานดูออกว่าหลัวเฉาคนนี้ ภายนอกดูสุภาพอ่อนโยน แต่เนื้อในนั้นหยิ่งยโสยิ่งกว่าใคร หลัวเฉาหันไปมองซูชิง "ผมชื่นชมคุณซูชิงมานานแล้ว ถ้าคุณซูชิงยอมตกลงเป็นแฟนผม ในเมื่อเรื่องนี้มีต้นเหตุมาจากคุณซูชิง ผมออกหน้าให้ ไล่เสี่ยวหลงย่อมต้องเกรงใจ"

"แม่เจ้า หลัวเฉาตามจีบดาวโรงเรียนซูด้วยตัวเองเลย"

"จบกัน ฝันสลายแล้วฉัน"

"ตอนหลัวเฉาเรียนอยู่ มีสาวสวยดาหน้ามาจีบไม่รู้กี่คน แต่เฮียแกมาตรฐานสูงลิบ ไม่เคยชายตามองใครเลยสักคน"

พวกนักเรียนหญิงรอบๆ ต่างกรีดร้องในใจ "ทำไมหลัวเฉาไม่มาจีบฉันบ้างนะ" แม้แต่หวังไฉ่เอ๋อร์ที่ยืนข้างๆ ยังตกใจ ไม่นึกว่าคนระดับหลัวเฉาจะมาจีบซูชิง เธอดีใจแทนเพื่อน รีบสะกิด "ชิงชิง เธอยังจะยืนบื้ออยู่ทำไม รีบตกลงสิ นั่นหลัวเฉาเชียวนะ เร็วเข้า"

[จบแล้ว]