บทที่ 13 ฉลองด้วยสุกี้ยากี้ (ตอนที่ 2)

บทที่ 13 ฉลองด้วยสุกี้ยากี้ (ตอนที่ 2)

ชินจังรีบสวมกางเกงให้เรียบร้อยแล้วเดินมายืนตรงหน้า คาวาคามิ ยูอิจิ

คาวาคามิ ยูอิจิ ถามด้วยความสงสัย "ชินจัง ทำไมอยู่บ้านคนเดียวล่ะ? แม่ไปไหนเหรอ?"

"แม่พาฮิมาวาริไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตครับ"

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง แล้วรู้ไหมว่าแม่จะกลับมากี่โมง?" คาวาคามิ ยูอิจิ ร้องอ๋อ ก่อนจะถามต่อ

ชินจังหันไปมองนาฬิกาบนผนังห้องนั่งเล่นแล้วตอบว่า

"น่าจะอีกประมาณชั่วโมงนึงถึงจะกลับครับ พี่คาวาคามิมีธุระอะไรจะคุยกับแม่เหรอครับ?"

"คืออย่างนี้นะ การ์ตูนของพี่ได้เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว พี่เลยจะจัดปาร์ตี้สุกี้ยากี้ฉลองกันเย็นนี้ พี่มาเชิญครอบครัวของชินจังไปร่วมงานด้วยน่ะ" คาวาคามิ ยูอิจิ อธิบายอย่างใจเย็น

"ว้าว! เลี้ยงสุกี้ยากี้ด้วย พี่คาวาคามินี่ 'ขาใหญ่' จริงๆ เลย!" พอได้ยินว่าจะได้กินสุกี้ยากี้เย็นนี้ ชินจังก็รีบประจบสอพลอ คาวาคามิ ยูอิจิ ทันที

"ต้องบอกว่า 'ใจใหญ่' สิ ไม่ใช่ 'ขาใหญ่' เอาล่ะ ในเมื่อแม่ไม่อยู่ งั้นพี่กลับก่อนนะ ปาร์ตี้สุกี้ยากี้เริ่มตอนสองทุ่ม อย่าลืมบอกแม่นะ เข้าใจไหม?"

หลังจากแก้คำผิดให้ชินจัง คาวาคามิ ยูอิจิ ก็เตรียมตัวกลับ แต่ตอนท้ายประโยคเขาก็ยังย้ำเตือนด้วยความกังวลเล็กน้อย กลัวว่าชินจังจะลืม

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ลืมแน่นอน"

ชินจังพูดพร้อมกับทำท่าวันทยหัตถ์ให้ คาวาคามิ ยูอิจิ เพื่อยืนยันความตั้งใจ...

เวลาล่วงเลยมาจนถึงสองทุ่ม ครอบครัวโนฮาร่าก็มากดกริ่งหน้าบ้านของ คาวาคามิ ยูอิจิ

ติ๊งต่อง~

"มาแล้วครับ! ยินดีต้อนรับทุกคนสู่ปาร์ตี้สุกี้ยากี้ เชิญเข้ามาเลยครับ!" คาวาคามิ ยูอิจิ เปิดประตูต้อนรับทุกคนอย่างกระตือรือร้น

โนฮาร่า ฮิโรชิ ยื่นถุงของขวัญในมือให้ คาวาคามิ ยูอิจิ แล้วกล่าวแสดงความยินดี "ชินจังบอกพวกเราแล้วครับ ยินดีด้วยนะครับคุณคาวาคามิ ที่ได้เซ็นสัญญา นี่เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากพวกเราครับ รับไว้ด้วยนะครับ"

คาวาคามิ ยูอิจิ รับถุงของขวัญมาแล้วกล่าวขอบคุณ

"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะครับ อย่ามัวยืนอยู่ข้างนอกเลยครับ รีบเข้ามาข้างในเถอะ ผมเตรียมสุกี้ยากี้ไว้เรียบร้อยแล้ว รอแค่ทุกคนมาถึงเท่านั้นเอง"

จากนั้น คาวาคามิ ยูอิจิ ก็นำทุกคนเข้ามาในห้องนั่งเล่น

เมื่อเห็นวัตถุดิบสุกี้ยากี้วางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ โนฮาร่า มิซาเอะ ก็อดอุทานออกมาไม่ได้

"โอ้โห! อลังการงานสร้างจริงๆ ค่ะ"

คาวาคามิ ยูอิจิ ตอบกลับ "ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ เชิญทุกคนนั่งตามสบายเลยครับ ท้องผมเริ่มร้องประท้วงแล้ว"

"ท้องผมก็ร้องแล้วเหมือนกันครับ" ชินจังตอบรับแล้วรีบจับจองที่นั่งเป็นคนแรก

หลังจากทักทายกันพอเป็นพิธี ทุกคนก็นั่งประจำที่

เมื่อทุกคนพร้อมหน้า คาวาคามิ ยูอิจิ ในฐานะเจ้าภาพ ก็เริ่มลงมือปรุงสุกี้ยากี้

เริ่มแรก เขาเปิดเตาไฟระดับกลางค่อนไปทางอ่อนเพื่ออุ่นหม้อให้ร้อน

จากนั้นใช้ตะเกียบคีบมันวัวก้อนสีเหลืองนวลลงไปทาให้ทั่วหม้อร้อนๆ จนชุ่มฉ่ำ

ต่อมา เขาคีบเนื้อวัวมัตสึซากะที่หั่นบางกำลังดีจากจาน เนื้อวัวสีแดงสดแทรกไขมันลายสวยเป็นประกาย เนื้อละเอียดแน่นเด้ง ผิวหน้าแห้งเล็กน้อยไม่เหนียวติดกัน ส่งกลิ่นหอมสดใหม่สะอาดสะอ้าน

หลังจากวางชิ้นเนื้อเรียงลงในหม้อทีละชิ้น เขาก็โรยน้ำตาลลงไปสองสามช้อน

ตามด้วยเทซอสถั่วเหลืองและสาเก (หมายเหตุ: ไม่ใช่มิริน หรือเหล้าจีน แต่เป็นสาเกสำหรับทำอาหารญี่ปุ่นโดยเฉพาะ) ราดลงบนเนื้อ

เขาใช้ตะเกียบค่อยๆ พลิกกลับด้านเนื้อ พอผิวเนื้อเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง เขาก็จัดเรียงเนื้อให้เป็นรูปพัด จากนั้นก็ทยอยใส่ต้นหอมญี่ปุ่น เต้าหู้ย่าง เส้นบุก เห็ดหอม และเห็ดเข็มทองลงไป จัดวางเรียงเป็นรูปพัดตามมุมต่างๆ อย่างสวยงาม

ปิดท้ายด้วย คาวาคามิ ยูอิจิ ใส่ผักตั้งโอ๋ลงไปตรงกลาง แล้วปิดฝาหม้อ

ตลอดกระบวนการอันคล่องแคล่วของ คาวาคามิ ยูอิจิ ชินจังและคนอื่นๆ ต่างจ้องมองตาไม่กะพริบ โดยไม่มีใครส่งเสียงรบกวนแม้แต่น้อย

"ทีนี้ก็รออีกแค่ 3 นาทีครับ ระหว่างรอ เรามาตีไข่กันเถอะ" คาวาคามิ ยูอิจิ บอกเวลารอคอย แล้วชักชวนทุกคน

"โอเคครับ!"

ชินจังและคนอื่นๆ ขานรับ แล้วหยิบไข่ไก่สดจากฟาร์มที่วางอยู่บนโต๊ะมาตอกใส่ชาม ระมัดระวังไม่ให้เปลือกหล่นลงไป จากนั้นใช้ตะเกียบตีไข่ขาวและไข่แดงให้เข้ากันสักแปดเก้าที

สามนาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก เมื่อ คาวาคามิ ยูอิจิ ใช้ผ้าจับหูหม้อเปิดฝาออก กลิ่นหอมยั่วน้ำลายก็พวยพุ่งออกมา ปลุกความหิวของทุกคนจนต้องกลืนน้ำลายเอือกใหญ่

"รอกันนานแล้วสินะครับ เชิญทานได้เลยครับ" คาวาคามิ ยูอิจิ บอกทุกคน

"จะทานละนะครับ/คะ" สิ้นเสียงพูด ชินจังและทุกคนก็เริ่มลิ้มรสความอร่อยของสุกี้ยากี้

"อื้มมม อร่อยสุดยอดเลย! อร่อยกว่าฝีมือแม่ทำอีก" ชินจังพูดอย่างมีความสุข

"อืมมม ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่ชินจังพูดถูกจริงๆ ค่ะ ฝีมือทำอาหารของคุณคาวาคามินี่สุดยอดไปเลย" โนฮาร่า มิซาเอะ เคี้ยวเนื้อตุ้ยๆ กลืนลงคอ แล้วยอมรับออกมาตรงๆ

"แหม ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ชมเกินไปแล้ว" คาวาคามิ ยูอิจิ ตอบอย่างถ่อมตัว

"ทุกคนครับ จุดประสงค์ของปาร์ตี้คืนนี้คือการฉลองที่คุณคาวาคามิเซ็นสัญญาสำเร็จ พูดถึงงานฉลอง จะขาดการชนแก้วไปได้ยังไง มาครับ เรามาดื่มฉลองกันหน่อย!" โนฮาร่า ฮิโรชิ ชูแก้วขึ้นแล้วชักชวนทุกคน

"นั่นสิคะ" โนฮาร่า มิซาเอะ ก็ยกแก้วตาม

ชินจังเห็นดังนั้นก็รีบยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นบ้าง ส่วนฮิมาวาริก็ชูขวดนมขึ้นมาร่วมวง

"ขอบคุณทุกคนมากครับ" คาวาคามิ ยูอิจิ ยกแก้วขึ้นเช่นกัน

"ไชโย!"

"ยา ยา~" ฮิมาวาริส่งเสียงร้อง

แกร๊ง! เสียงแก้วกระทบกันดังสนั่น ก่อนที่ทุกคนจะดื่มด่ำกับเครื่องดื่มในมือ

"คุณคาวาคามิ ผลงานจะตีพิมพ์เมื่อไหร่เหรอคะ?" โนฮาร่า มิซาเอะ วางแก้วลงแล้วถามขึ้น

"กำหนดวันเสาร์หน้าครับ ก่อนหน้านั้นทางสำนักพิมพ์จะโปรโมทหนักหน่อยเพื่อสร้างกระแสครับ" คาวาคามิ ยูอิจิ ตอบ

โนฮาร่า มิซาเอะ ร้องอุทาน "โอ้โห! ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้นะคะเนี่ย แสดงว่าทางนั้นให้ความสำคัญกับงานของคุณคาวาคามิมากเลยนะคะ"

"ครับ ท่านประธานสำนักพิมพ์โชกะกุกังอนิเมะเป็นคนตัดสินใจเด็ดขาดและสนับสนุนผมดีมากครับ" คาวาคามิ ยูอิจิ ตอบรับ

โนฮาร่า มิซาเอะ พยักหน้าเข้าใจ แล้วตั้งใจจะคีบเนื้อจากหม้อมากิน แต่กลับพบว่าเนื้อเกลี้ยงหม้อไปแล้ว

เธอหันขวับไปมองชินจังทันที และก็เป็นอย่างที่คิด เจ้าตัวแสบกำลังยัดเนื้อชิ้นสุดท้ายเข้าปาก แก้มเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบมัน

"ชินจัง! เจ้าลูกตัวแสบ แอบกินเนื้อหมดเกลี้ยงตอนที่คุยกัน ไม่เหลือให้แม่สักชิ้นเลยนะ!" โนฮาร่า มิซาเอะ บีบแก้มยุ้ยๆ ของชินจังอย่างแรงแล้วดุเสียงเขียว

คาวาคามิ ยูอิจิ รีบห้ามทัพ "คุณนายโนฮาร่าครับ ใจเย็นๆ ก่อน ผมยังมีเนื้ออีกเยอะเลยครับ แช่ตู้เย็นไว้เพื่อให้สดใหม่"

"แต่ชินจังก็เหมือนกันนะ จะกินแต่เนื้อไม่ได้ ต้องกินผักเยอะๆ ด้วย จะได้ได้สารอาหารครบถ้วนนะ"

พูดจบ คาวาคามิ ยูอิจิ ก็เดินไปหยิบเนื้อเพิ่มจากตู้เย็น

"คร้าบผม" ชินจังที่รอดตัวมาได้อย่างหวุดหวิดรีบรับคำเสียงใส

งานเลี้ยงดำเนินไปกว่าหนึ่งชั่วโมงจึงเลิกรา ผ่านปาร์ตี้ครั้งนี้ ความสัมพันธ์ระหว่าง คาวาคามิ ยูอิจิ และครอบครัวโนฮาร่า ก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีกขั้น